Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стефан Груфф (22 мамыр 1922 – 2 мамыр 2006) - жазушы, журналист және саяси қашқын, Болгарияның София қаласында туған.
Stephane Groueff (May 22, 1922 – May 2, 2006) was a writer, journalist and a political refugee, born in Sofia, Bulgaria.
Өмірбаян
1944 жылы коммунистер елді билікке келтірген кезде, ол Женева университетінде заң оқып жүрген еді. Оның әкесі патша Борис III-тің кабинетінің басшысы болды және 1945 жылы коммунистер тарапынан өлім жазасына кесілді. Грауфф 46 жыл бойы эмиграцияда өмір сүрді: бастапқыда Швейцарияда, содан кейін Францияда және АҚШ-та. Коммунистік режим құлағаннан кейін 1990 жылы ғана Болгарияға оралды. Ол "Paris Match" журналында тілші болып жұмыс істеді, шетелде кеңінен саяхаттағаннан кейін 1978 жылға дейін 20 жыл бойы Нью-Йорк бюросының басшысы болды. Ол сонымен қатар "Еркін Еуропа" радиосында жұмыс істеді, BBC-нің болгар қызметіне материалдарымен үлес қосты және эмигранттық бірнеше ұйымдар мен басылымдарда белсенді қатысты. Ол журналист ретінде Антарктидаға барған және Оңтүстік полюске аяқ басқан алғашқы болгар болды; одан бұрын 1971-1972 жылдары Еуропалық ғарыш зерттеу ұйымы үшін спутниктік бақылау станциясы мен антеннасын орнатқан экспедицияның басшысы болған болгар-америкалық Марио Антон Веллер болды. Ұйымның бас директоры Герман Бонди болды (жобаны ЕКА операциялық орталығының директоры Умберто Монталенти басқарды). 2002 жылы Болгариядағы Американ университеті, құрылтайшы кеңесінің мүшесі болған Стефан Грауффқа гуманитарлық ғылымдар докторының құрметті атағын берді, ал Болгария Республикасының Президенті оны "Болгар мәдениетін әлемге таратуға және Болгарияда және шетелде тарих ғылымын дамытуға қосқан үлкен үлесі үшін" "Мадара аттысы" орденімен марапаттады. Бірінші атом бомбасының тарихын зерттеуші ретінде, ол Вашингтон қаласында және Теннесси штатының Оук Ридж қаласында Манхэттен жобасының 60 жылдығына арналған еске алу шарасына спикер ретінде шақырылды. Грауфф француз және ағылшын тілдеріндегі сегіз ғылыми емес кітаптың авторы, олардың ішінде "Манхэттен жобасы: атом бомбасын жасаудың жарияланбаған тарихы", "Тікенді тәж" және "Менің Одиссеям" болгар тіліне аударылды. Оның автобиографиялық еңбегі "Менің Одиссеям" 2002 жылы болгар тілінде, ал 2003 жылы ағылшын тілінде жарық көрді. Кітап, соңғы деміне дейін Болгарияда өмір сүрген және "қиын жолды таңдаған" інісі Симеонға арналған. Автор қосады: "Менің тағдырым ерекше түрлі және жарқын өмір сүру, кәсіби және жеке өмірде көптеген жетістіктерге ие болу еді. Менің саяхатымда қайғылы сәттер де болды, бірақ жалпы алғанда, ол сәтті және бақытты өмір болды".
He was studying law in the University of Geneva when the communists seized power in his country in 1944. His father was Chief of Cabinet of King Boris III and was executed by the communists in 1945. Groueff lived in exile for 46 years: first in Switzerland and later in France and the US. He did not return to Bulgaria until 1990 after the collapse of the communist regime. He was a reporter for the "Paris Match" magazine and after traveling extensively as a foreign correspondent, he became its New York Bureau chief for 20 years until 1978. He also worked for Radio Free Europe, was a contributor to the Bulgarian Service of BBC and was active in a few emigre organizations and publications in exile. He was the first Bulgarian to visit Antarctica as a journalist and to have set foot on the South Pole; after Mario Anton Weller, MS a Bulgarian American who went to the Antarctic in 1971–1972 as chief of the expedition that installed there a satellite tracking station and antenna for the European Space Research Organization whose DG was Hermann Bondi (the project was led by Umberto Montalenti director of ESA's Operation Center). In 2002 the American University in Bulgaria, of which Stephane Groueff was one of the founding Board members, conferred on him the honorary degree Doctor of Humane Letters, and the President of the Republic of Bulgaria decorated him with the "Madara Horseman" order for " his outstanding contribution to popularizing the Bulgarian culture the world over and promoting history science in Bulgaria and abroad." As a historian of the construction of the first atomic bomb, he was invited as a speaker at the 60th commemoration of the Manhattan Project in Washington D. C. and in Oak Ridge, Tennessee. Groueff is the author of eight non fiction books in French and English, three of which, Manhattan Project: The Untold Story of the Making of the Atomic Bomb, Crown of Thorns, and My Odyssey were translated in Bulgarian. His autobiographical work, My Odyssey, was published in 2002 in Bulgarian, and in 2003 in English. The book is dedicated to his late brother Simeon, who "chose the harder road and lived in Bulgaria until his last breath." The author adds: "My destiny was to have an unusually diverse and colorful life, with many rewards, professional and personal. My odyssey has also its sad stages, but as a whole it is a lucky and happy one."
Жеке өмір
1957 жылы ол 1940 жылдардағы сән үлгісі болған, кейін интерьер дизайнері болған Лилиан Фоксқа үйленді. Ол бұрын Филипп Генри Айлс (1912–1989) – Филипп Леманның немересі және Леман банктік әулетінің мүшесімен үйленген болатын. Олардың бір ұлы болды – Пол Груфф.
In 1957, he married Lillian Fox, a fashion model of the 1940s who became an interior designer. She was previously married to Philip Henry Isles (1912–1989), grandson of Philip Lehman and member of the Lehman banking family. They had one child together, Paul Groueff,
Груфф америкалық азаматтыққа қабылданды және 83 жасында Нью-Йорк штатының Саутгемптон қаласында өмірін аяқтады. Оның әйелі Лил ертесі күні 89 жасында дүние салды.
Groueff became a naturalized American citizen and lived in the last years before his death at age 83 in Southampton, New York. His wife, Lil, died the next day) at the age of 89.