Кіріспе
Бұрынғы Онтарио провинциялық тас жолы Highway5 Дундас көшесінің маңызды бөлігін (тарихи тұрғыдан губернатордың жолы деп те аталады) жалғастырды, ол Жоғарғы Канаданың лейтенант-губернаторы болған қысқа мерзімде Джон Грейвс Симконың бұйрығымен салынған екі бағыттың бірі, екіншісі Йонге көшесі. Маршрут 1920 жылы провинциялық автомобиль жолдары жүйесінің бөлігі ретінде тағайындалды және 1925 жылы 5-ші автомобиль жолы ретінде нөмірленді. Бастапқыда ол Торонтодан Клэпписонның бұрыштарына дейін жол жүрді, содан кейін оңтүстікке бұрылып, кейіннен 6-шы автомобиль жолының оңтүстігіне дейін Гамильтон арқылы және одан әрі Джарвиске дейін барды. 1927 жылы ол батысқа қарай Клэпписон бұрышынан Петерс бұрышына, ал кейіннен 1931 жылы Парижге бағытталды. 5-ші тас жолды Торонтоның сыртқы қала маңындағы өсіп келе жатқан аудандар 1950 және 1960-шы жылдары тез басып алды, бұл жылдар бойы әртүрлі бөліктерді жергілікті билікке (әлі де байланыс желілері ретінде қол қойылған) беруге әкелді. Метрополитен Торонтодағы бөліктер 1954 жылы, содан кейін 1971, 1978 және 1991 жылдары Миссиссауга арқылы бөлінді. 1990 жылдары провинциямен қамтамасыз етілген жол тек шығысқа қарай 403 тас жолына дейін созылды; ол 1998 жылы қазіргі ұзындығына дейін қысқартылды.
Highway5 followed a significant piece of Dundas Street (historically also called The Governor's Road), one of two routes constructed under the orders of John Graves Simcoe during his short tenure as Lieutenant Governor of Upper Canada, the other being Yonge Street. The route was designated as part of the provincial highway system in 1920 and numbered as Highway5 in 1925. Initially it travelled from Toronto to Clappison's Corners before turning south and following what would later become Highway6 south through Hamilton and onwards to Jarvis. It was redirected west from Clappison's Corners to Peters Corners in 1927, and later to Paris in 1931. Highway5 was quickly engulfed by the growing outer suburbs of Toronto in the 1950s and 1960s, which led to various portions being transferred to local jurisdiction (though still signed as connecting links) over the years. The portions within Metropolitan Toronto were transferred in 1954, followed by portions through Mississauga in 1971, 1978 and 1991. By the 1990s, the provincially maintained route only extended as far east as Highway 403; it was shortened to its present length in 1998.
Маршрут сипаттамасы
Highway5 батыстағы Highway8 және шығыстағы Highway6 арасында қысқа байланыс қызметін атқарады және негізінен Highway8 жалғасы болып табылады. Бұл конфигурация Онтарионың Көлік министрлігі (MTO) екі тас жолды қысқартудың нәтижесінде пайда болды. 1998 жылдың 1 қаңтарында алынып тасталған бөлімдер Торонто қаласының, Миссиссауга қаласының, Халтон аймағының, Гамильтон қаласының, Брант округі мен Оксфорд округіне берілді. Бұған дейін 5-ші тас жол Торонто мен Париж арасындағы Дундас көшесінің екі бөлігін басқан. Қазіргі кездегі 5-ші магистральдың бағыты толығымен дерлік түз және ауылдық. Ол Ниагара жарлығының солтүстігіне, Дүниежүзілік биосфералық қорыққа, өте жақын. Онтарио көлінің батыс шетінде, жарлықтан оңтүстікке қарай, Гамильтонның Дундас ауданы орналасқан, ол бұрын бұрынғы Гамильтон Вентворт аймағының жеке қаласы болған. Ол Питерс және Клэпписон бұрыштарының арасында орналасқан. Highway5 Highway8 оңтүстік шетіндегі айналма жолдан және Peters Corners-тағы бұрынғы Highway 52 солтүстік шетінен басталады. Батысқа қарай, жол қазір Гамильтон жолы5 (әзіргі кезде тас жол Гамильтон арқылы қалған ұзындығының екі шетінен асып кетеді). Ол батысқа қарай Парижге қарай қозғалады. Шығыс жаққа қарай ағып бара жатқан бұл өзен арық арқылы үлкен орманды жерді бөліп, ауыл шаруашылығына арналған жерлерді басып өтеді. Ол Брок-роудқа жақындаған кезде Спенсер-Крик өзенінен өтеді. Спенсер сағасы Вебстер құламасындағы жақын маңдағы жардан құлайды. Содан кейін 5-ші тас жол ауылдық тұрғын үй аумағынан өтіп, ауыл шаруашылығына айналады. Ол Рок-Чепл ауылдық ауылынан өтеді, содан кейін 6-шы шоссеге соңғы жақындағанда солға бұрылады. 6-шы магистральдан шығысқа қарай жол 5-ші Гамильтон жолының шығыс бөлігі ретінде жалғасады және Дундас көшесіне айналады. MTO әлі күнге дейін Dundas көшесінің бір бөлігін Берлингтондағы Highway407 алмасуында, Highway403 алмасуында Оуквилл-Миссиссауга шекарасында және Торонтодағы Highway427 алмасуында ұстайды.
Тағайындау
Онтарионың қоғамдық автомобиль жолдары департаменті (DPHO) 1917 жылы жолдардың жауапкершілігін өз мойнына ала бастағанда, ол жол нөмірлерін тағайындамады. Автомобиль жолдары бастапқыда олармен байланыстырған ірі қалалар арқылы аталған. 1925 жылдың жазында 5 провинциялық тас жолға айналған жол бастапқыда Гамильтон-Жарвис тас жолы және Дундас тас жолы деп аталды. 1920 жылдың жазында бірнеше жолдар Хальдиманд, Вентворт, Халтон, Пиль және Йорк округтері арқылы DPHO-ға берілді. Халдиманд округіне кіретін Джарвис пен Каледонияның солтүстігіндегі жолды провинция 1920 жылы 24 маусымда өз қолына алды. 8 шілдеде Вентворт арқылы, Халдиманд округінің бөлігімен, Гамильтон арқылы Клэпписонның бұрыштарына және шығысқа қарай Уотердаун арқылы Дундас көшесімен байланыстыратын жолдар жиынтығы қабылданды. Пилдің ішінде, қазіргі Миссиссауга арқылы, Дундас көшесі 22 шілдеде қабылданды. 29 шілдеде Йорк округінің бір бөлігі Этобикок арқылы оның батыс шекарасынан шығысқа қарай Ислингтон ауылына дейін алынды. 31 шілдеде Дундас көшесінің соңғы бөлігі, Уотердауннан қазіргі Уинстон Черчилль бульварыне дейін Холтон ішінде алынды. Каледония, Хагерсвилл, Джарвис және Гамильтон арқылы өтетін бағыттың бөліктерін DPHO өз мойнына алған жоқ. Данфорт даңғылы бұл уақытта Уорден даңғылынан шығысқа қарай жалғаспады, сондықтан DPHO жаңа темір жол көпірін салып, 1925 жылы ашылған Кингстон жолындағы бағытты ұзартты. Уентворт округіне қарай, Ниагара жарлығы арқылы Клэпписон кесілімінің құрылысы 1921 жылы жүргізіліп, қазіргі кезде ескі Гелф жолы деп аталатын ескі жолды айналып өту мақсатымен жүргізілді. Клапписон кесу 1924 жылы аяқталып, тас төселді. 1930 жылы жаңа атау алған автомобиль жолдары департаменті (DHO) Петерс-Корнердегі 8-ші тас жолдан 24-ші тас жолға дейін, сондай-ақ Париждегі 24-ші және 2-ші тас жолдар арасындағы Губернатор жолынан батысқа қарай кеңейтілді. Бейверли мен Оңтүстік Дамфристі аралайтын 8-ші және 24-ші автомобиль жолдары арасындағы жол 18-ші маусымда, ал Оңтүстік Дамфрис пен Брантфорд қалашығының арасындағы шекарада орналасқан губернатор жолының бөлігі бірнеше айдан кейін 24-ші қыркүйекте белгіленді. Бұл екі сегмент Highway24 автожолымен қатар жүріп байланысты. Бұл жолдың ұзындығын Торонтоның қала шекарасындағы Джейн көшесі мен Сибли даңғылының арасындағы Блур көшесі мен Дэнфорт даңғылының шамамен қоса алғанда, Торонтоның қала шекарасына дейін жеткізді.
Бетке салу және жақсартулар
Гамильтон-Жарвис тас жолы мен Дундас көшесі провинцияға берілген кезде олар Ислингтон ауылынан батысқа қарай Саммервиллге (Дикси жолының жанында) асфальттандырылған, бірақ басқа жағдайда шагылдан жасалған. 1921 жылы Маунт Хоуп пен Гамильтон, Sixteen Mile Creek және Саммервилл арасында, сондай-ақ Ислингтон ауылынан Джейн көшесіне дейінгі Блор көшесі бойымен жол салынды. Сондай-ақ, Sixteen Mile Creek және Mimico Creek арқылы жаңа көпірлер салынды. 1927 жылы 5-ші магистральдың Клэпписон бұрыштарының батысындағы бөлігі қабылданған кезде, ол Brock Road-ке дейін батысқа қарай асфальттандырылған болатын. Алайда, DPHO (Онтарионың қоғамдық автомобиль жолдары департаменті) 1928 жылы Петерс бұрышы мен Клэпписон бұрыштарының арасындағы бүкіл ұзындығын асфальттандырды. Провинция Парижге дейінгі жолдың қалған бөлігін өз мойнына алған кезде, ол Питерс-Корнерден батысқа қарай автокөлік жолын төсеуді бастады. 1930 және 1931 жылдары Трояға асфальт төсеу аяқталды; 1932 жылы Троядан 24-ші тас жолға дейін тағы 10 км, соның ішінде Сент-Джордж қаласында темір жол астыңғы көпір аяқталды. Парижден 24-ші магистральға дейінгі соңғы шығыс жол 1933 жылы асфальттандырылды. Скарбороу ішінде DHO 1930-шы жылдардың ортасында Кингстон жолын қос магистральға кеңейту жобасын бастады, бұл түпкілікті 401-ші магистральдың бірінші сегментінің құрылысына әкеледі. Бұл құрылыс Highway2 және Highway5 қиылысынан басталып, солтүстік-батысқа қарай жалғасты. Екі автомобиль жолдарының қиылысында DHO 1936 жылы басталған Скарбороу Кенотафтың айналасында жаңа сыныпты бөлуді салды. 1938 жылы Danforth Avenue-ден шығысқа қарай Кингстон Роудқа шығысқа қарай қозғалыс жүргізетін эстакада аяқталды, бірақ 1939 жылы абаттандыру жұмыстары жалғасты. Бұл түйіспе сол кезден бері өзгермеген. Торонтоның қала маңындағы қоныстануы Торонто қалашығына 1968 жылы Миссиссауга қаласына айналғанда DHO 5-ші шосседі 4-жолақты етіп кеңейте бастады. 1970 жылдардың соңында Mississauga арқылы 403-ші тас жолдың құрылысы басталды. Бұл жаңа автожолдың бір бөлігі ретінде 9-шы желіден шығысқа қарай, Оуквилл-Миссиссауга шекарасында 5-ші магистральмен алмасу құрылысы жүргізілді. Алмасу 403 тас жолының оңтүстік бөлігімен бірге Форд драйвтегі Королева Елизавета жолымен 1981 жылдың ортасында ашылды; автокөлік жолы сол жылдың 17 қарашасында солтүстікке қарай Эрин Миллс парквейіне дейін ұзартылды.
another 10km were completed from Troy to Highway24 in 1932, including a railway underpass at St. George. The final east from Paris to Highway24 were paved in 1933. Within Scarborough, the DHO began a project to widen Kingston Road to a dual highway in the mid 1930s, which would ultimately result in the construction of the first segment of Highway 401. This construction began at the intersection of Highway2 and Highway5 and proceeded northwest. At the intersection of the two highways, the DHO constructed a new grade separation around the Scarborough Cenotaph beginning in 1936.
the overpass, carrying eastbound traffic from Danforth Avenue onto eastbound Kingston Road, was completed in 1938, though landscaping continued into 1939. This junction remains in place today, almost unchanged since then. As suburbanization of Toronto encroached on Toronto Township—which would become the town of Mississauga in 1968—the DHO began to widen Highway5 to four lanes across Peel and Halton in the 1960s, beginning with the section between Highway10 at Cooksville and Mississauga Road in 1961. In the late 1970s, construction began on Highway403 through Mississauga. As part of this new freeway, an interchange with Highway5 was built just east of Ninth Line, on the Oakville–Mississauga boundary. The interchange opened along with the segment of Highway403 south to the Queen Elizabeth Way at Ford Drive in mid 1981; the freeway was extended north to Erin Mills Parkway on November17th of that year.