Кіріспе
Неміс класы ауыр крейсерлер + Адмирал Хиппер класы крейсерлері Адмирал Хиппер класы - 1930 жылдардың ортасында нацистік Германияның Крихсмарине жасағы құрастырған бес ауыр крейсерлер тобы. Бұл класты құраған неміс крейсері Адмирал Хиппер, жетекші кеме, неміс крейсері Блюхер, неміс крейсері Принц Юген, неміс крейсері Сейдлиц және неміс крейсері Лютцов. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тек алғашқы үш кеме ғана Германия әскери-теңіз флотында әрекет етті. Сейдлицке қатысты жұмыстар шамамен 95 пайыз аяқталғаннан кейін тоқтатылды; оны авианосецке айналдыру туралы шешім қабылданды, бірақ бұл да аяқталмады. 1940 жылы Лютцов Совет Одағына толық сатылды. Адмирал Хиппер мен Блюхер 1940 жылы сәуірде Норвегияға шабуыл жасаған "Везерюбунг" операциясына қатысты. Блюхерді Ослодан тыс Норвегияның жағалау қорғанысы басты, ал адмирал Хиппер Тронхеймге шабуыл жасады. Содан кейін Атлантикаға союздық сауда кемелеріне шабуыл жасауға аттанды. 1942 жылы ол солтүстік Норвегияға жіберілді. Ол Совет Одағына баратын кемелерге шабуыл жасады. Принц-Юген өзінің алғашқы әрекетін Рейнюбунг операциясы кезінде неміс линкоры Бисмаркпен көрді. Ол 1942 жылы Channel Dash кезінде Германияға оралды, содан кейін ол Норвегияға барды. Британдық субмарина торпедамен зақымданғаннан кейін ол Германияға жөндеуге қайтып оралды. Адмирал Хиппер 1943 жылдың басында Германияға оралғаннан кейін қызметтен шығарылған, ол 1944 жылдың күзінде ішінара жөнделіп, 1945 жылы босқындарды тасымалдау миссиясы үшін қайтадан іске қосылды. Тек Принц Евгений толық тапсырмада қызмет етуді жалғастырды және соғыстың соңына дейін Балтық теңізінде қалды. 1945 жылы мамыр айында Кильде Адмирал Хипперді суға батырып, Принц Югенді соғыстан аман қалған жалғыз адам ретінде қалдырды. Ол АҚШ-тың әскери-теңіз флотына берілді, ол 1946 жылы "Крестовый перелом" операциясы ядролық сынақтарында кемеге шықты. Сейдлицті Кенигсбергке сүйреп әкетіп, соғыс ардагерлері кемеге қол жеткізе алмай тұрып, суға батырып жіберді. Ақыры ол өсіп, қоқыс бөлшегіне бөлінді. Лютзов, Петропавловск деп аталды, немістер Кеңес Одағына шабуыл жасаған кезде аяқталмаған. 1941 жылдың қыркүйек айында суға батып кеткенге дейін кеме неміс күштеріне қарсы артиллериялық қолдау көрсетті. Бір жылдан кейін оны қайта көтеріп, 1944 жылы Ленинградты қоршаудағы шабуылға қатысу үшін жеткілікті жөндеуден өткізді. Ол 1950 жылға дейін қосалқы рөлдерде қызмет етті, ол бұзылып кетті.
+ Admiral Hipper class cruiser
The Admiral Hipper class was a group of five heavy cruisers built by Nazi Germany's Kriegsmarine beginning in the mid 1930s. The class comprised German cruiser Admiral Hipper, the lead ship, German cruiser Blücher, German cruiser Prinz Eugen, German cruiser Seydlitz, and German cruiser Lützow. Only the first three ships of the class saw action with the German Navy during World War II. Work on Seydlitz stopped when she was approximately 95 percent complete; it was decided to convert her into an aircraft carrier, but this was not completed either. Lützow was sold incomplete to the Soviet Union in 1940. Admiral Hipper and Blücher took part in Operation Weserübung, the invasion of Norway in April 1940. Blücher was sunk by Norwegian coastal defenses outside Oslo while Admiral Hipper led the attack on Trondheim. She then conducted sorties into the Atlantic to attack Allied merchant shipping. In 1942, she was deployed to northern Norway to attack shipping to the Soviet Union, culminating in the Battle of the Barents Sea in December 1942, where she was damaged by British cruisers. Prinz Eugen saw her first action during Operation Rheinübung with the battleship German battleship Bismarck. She eventually returned to Germany during the Channel Dash in 1942, after which she too went to Norway. After being torpedoed by a British submarine, she returned to Germany for repairs. Admiral Hipper, while decommissioned after returning to Germany in early 1943, was partially repaired and recommissioned in the fall of 1944 for a refugee transport mission in 1945. Only Prinz Eugen continued to serve in full commission and stayed in the Baltic until the end of the war. Admiral Hipper was scuttled in Kiel in May 1945, leaving Prinz Eugen as the only member of the class to survive the war. She was ceded to the United States Navy, which ultimately expended the ship in the Operation Crossroads nuclear tests in 1946. Seydlitz was towed to Königsberg and scuttled before the advancing Soviet Army could seize the ship. She was ultimately raised and broken up for scrap. Lützow, renamed Petropavlovsk, remained unfinished when the Germans invaded the Soviet Union. The ship provided artillery support against advancing German forces until she was sunk in September 1941. She was raised a year later and repaired enough to participate in the campaign to relieve the Siege of Leningrad in 1944. She served on in secondary roles until the 1950s, when she was broken up.
Даму
Версаль шартының 181-бабы соғыстан кейінгі Германия флотын - Рейхсмаринді "ор типтерінің" алты линкоры мен алты ескі жеңіл крейсермен шектеді. Бұл ескірген кемелер кем дегенде жиырма жыл болғанға дейін ауыстырылмайды, ал олардың орнын алмастыруы сәйкесінше , және , -ден аспайды. 1922 жылдың ақпан айында ірі теңіз күштер Вашингтон теңіз келісімшартына қол қойды; Германия қатысуға шақырылмаған, бірақ ол қол қоюшылар сияқты сапалық шектеулерге ие болады. 1920 жылдардың басында рейхсмарин крейсерлері алмастыруға мүмкіндік беретін ескі болды; Неміс крейсерлері Эмден, үш және екі - онжылдықтың соңында ескі кемелерді ауыстыру үшін салынған. 1930 жылғы Лондон әскери-теңіз келісімінде крейсерлер екі топқа бөлінді: қарулы ауыр крейсерлер және қарулы жеңіл крейсерлер. Версаль келісім-шарты әлі де Германияға ауыр крейсерлер салуға тыйым салған, бірақ 1933 жылы Адольф Гитлердің нацистік партиясының билікке келуі Версаль келісім-шартының ресми түрде қабылданбауына әкелді. 1933 жылы Женева конференциясынан шыққаннан кейін Гитлер егер басқа еуропалық державалар Германиямен теңдей қарусыздалмаса, олар Германияның қайта қарулануын қабылдауы керек деп мәлімдеді. 1935 жылы 21 мамырда Kriegsmarine деп қайта аталған неміс теңіз флоты енді қарулануға еркін болды. Германия Ұлыбританиямен англогермандық әскери-теңіз келісімін жасады, ол Германияның әскери-теңіз күшін Корольдік әскери-теңіз флотының 35% -ына белгіледі. Бұл Германияға 10,000 тонналық бес кемеге жеткілікті ауыр крейсерлер жасауға мүмкіндік берді. Адмирал Хиппер класының алғашқы үш кемесі 1934-1935 жылдары дайындалды. Сейдлиц пен Лютцов бастапқыда жеңіл крейсерлер ретінде жобаланған; олардың дизайны 1934-1936 жылдары дайындалды. Соңғы екі кемеде төрт үш бұрышты гауһарлар орнатылатын болды, ал алғашқы үш кеменің 20,3 см-лік екі жақты гауһарлары болды. "Жылы крейсерлер" үш "ауыр" жартылай бауырлары сияқты бірдей ерекшеліктерге сәйкес жоспарланған. 1936 жылы 14 қарашада әскери-теңіз флоты соңғы екі кемені сыныптың басқа мүшелеріне ұқсас етіп жасақтауды шешті.
Жалпы сипаттамалары
Адмирал Хиппер класының кемелері шамасы жағынан біршама өзгерген. Адмирал Хиппер су сызығында және жалпы ұзақ болды. Кемеде клиперлік бұрыш орнатылғаннан кейін оның жалпы ұзындығы су сызығында және жалпы ұзындығында Блюхер арқалықпен ұзартылды; клиперлік бұрышпен, оның жалпы ұзындығы оның арқалықпен ұзартылды. Екі кемеде де жобаланған жоба болды және Принц-Евгенийдің толық жүктемесі су сызығында және жалпы ұзындығында болды; клиперлік бұрышпен, оның жалпы ұзындығы стандартты және 7.2 м жоба болды. Сейдлиц пен Лютцоу жалпы ұзындығы бойынша, стандарттың арқалықтары мен жобалары бар және толық жүктемеде болды. 10,000 тонналық лимиттің ішінде болғанымен, "Адмирал Хиппер" класының кемелері бұл көрсеткішті едәуір арттырды. Адмирал Хиппер мен Блюхердің жобаланған ығысуы және Принц Евгеннің толық жүктемелі ығысуы аздап ұлғайтылды, жобаланған және толық жүктемелі болды. Сейдлиц пен Лютцоу жобаланған және толық жүктемеде одан да ауыр болды. Кемелердің корпустары бойындағы бойындағы болаттан жасалған. Құрамында су өткізбейтін 14 бөлік бар, оның 72 пайызы екі қабатты. Кемелердің палубасы бірқалыпты және өте үлкен, оның ішінде үлкен, броньды кондиционерлік мұнарасы бар, мұнараның алдыңғы мачтасы бар. Кемелердің ортасында "Арадо АР 196" атты барлау ұшақтары үшін ангар мен катапульт болды. Кемелердің артқы жағында негізгі мачтасы мен кішірек, қосалқы басқару мұнарасы болды. Крайгсмарин кемелерді жақсы теңіз қайықтары деп санайды, олар жұмсақ қозғалыспен жүреді. Алайда олар төмен жылдамдықпен жүргенде жел мен ағымның әсерінен күтпегендей күйге түседі. Кемелердің бұрылысы 14 градусқа дейін ауысып, жылдамдығы 50% -ға дейін төмендеді, ал руль жоғары жылдамдықпен қатты бұрылды. Кемелердің 42 офицері мен 1340 жауынгері бар. Соғыс кезіндегі өзгерістер экипажды 51 офицер мен 1548 теңізшіге дейін арттырды. Кемелерге екі қайық, екі баржа, бір қайықты, бір қайықты және екі қайықты қоса алғанда, бірнеше кіші кеме бар еді.
Машиналар
Адмирал Хиппер класының кемелері үш бу турбинасымен жұмыс істеді. Адмирал Хипперс және Блюхерс қозғалтқыштарын Blohm & Voss, ал Принц Евгенс турбиналарын Germaniawerft жасады. Сейдлитц пен Лютцоу қозғалтқыштарына орнатылған турбиналарды Deschimag компаниясы өндірді. Бірінші үш кемеде 12 жоғары қысымды қазандықпен бу берілді. Сейдлиц пен Лютцоу тоғыз қос ұшты жоғары қысымды қазанмен жабдықталды. Адмирал Хипперс және Принц Евгенс қазандықтарын Вагнер, ал қалған үш кеменің қазандықтарын Ла Монт жасады. Барлық кемелерде қазандықтар кеме ортасында орналасқан үлкен түтік арқылы желдетілді. Әр турбинада диаметрі 1,5 м болатын үш бұранда бар. Кемелердің қозғалтқыштары ең жоғары жылдамдығы үшін бағаланды Олар жобаланғандай жанар-жағар майды тасымалдайтын, бірақ кемелерде дейін тасымалдауға болады . Admiral Hipper және Blücher үш электр станциясымен жабдықталды. Әрқайсысы төрт дизель генераторы мен алты турбогенераторы бар; дизель генераторлары 150 кВт, алты турбогенератордың төртеуі 460 кВт, ал соңғы жұп 230 кВт берді. Жалпы электр қуаты 2900 кВт болды. Prinz Eugen, Seydlitz және Lützow үш 150 кВт дизель генераторымен, төрт 460 кВт турбогенератормен, бір 230 кВт турбогенератормен және бір 150 кВт АК генератормен жабдықталды, барлығы 2870 кВт. Бес кеменің де электр станциялары 220 вольттан жұмыс істеді.
Steering was controlled by a single rudder. Admiral Hipper and Blücher were equipped with three electricity plants with four diesel generators and six turbo generators each; the diesel generators supplied 150 kW apiece, four of the six turbo generators provided 460 kW, and the final pair provided 230 kW. Total electrical output was 2900 kW. Prinz Eugen, Seydlitz, and Lützow were equipped with three 150 kW diesel generators, four 460 kW turbo generators, one 230 kW turbo generator, and one 150 kW AC generator, for a total of 2870 kW. All five ships' electrical plants operated at 220 volts.
Қару-жарақ
Үш кемеде сегіз 20,3 см SK C/34 пулеметтері төрт қос мұнарада орнатылған. Кемелерге 960 - 1280 оқ-дәрі, яғни әр қаруға 120 - 160 оқ-дәрі берілді. Қарулар Drh LC/34 мұнараларына орнатылған, бұл -10°-ға дейін төмендеуге және 37°-ға дейін көтерілуге мүмкіндік берді. Ең жоғары биіктікте, пушкаға жету мүмкін болды. Ол оқтығыштық жылдамдықпен оқты. Оқтарды қоса алғанда, броняны тесуші снарядтар, негізге оқтығыштық және мұрынға оқтығыштық жоғары жарылғыш (HE) оқ-дәрілер. Әр кемеге 40 жарықтандыру снаряды берілді, олардың салмағы және ұшқыштық жылдамдығы 400 м. Сейдлицке арналған төрт оқ-дәрі мұнарасы Атлант қабырғасында жағалаулық артиллерия құралы ретінде орналастырылды. "Люцков" кемесі Кеңес Одағына жеткізілген кезде тек екі алдыңғы мұнарасы орнатылған болатын. Кемелердің ауыр авиация батареясы 12 SK C/33 пулеметінен тұратын. Бұл қарулар жалпы саны 4800 дана оқ-дәрімен жабдықталған. Бұлар бастапқыда SK C/31 пулялары үшін жасалған Dopp LC/31 типті. LC/31 монтажы триаксиалды тұрақтандырылған және 80°-ға дейін көтерілуі мүмкін. Бұл қарулар нысаналарды жер бетіндегі нысаналарға қарсы ең көп қашықтықта ұстауға мүмкіндік берді. Қарулар белгіленген оқ-дәрі салмағын атып жіберді; қарулар HE және HE өрт сөндіруші снарядтарды, сондай-ақ жарықтандыру снарядтарын атуы мүмкін. Авиацияға қарсы қашықтықтан қарулану бастапқыда он екі SK C/30 және сегіз Flak 38 пулеметінен тұрды. 3,7 см-лік пулемет бір реттік пулемет болып, минутына 30 реттік атыс жылдамдығымен атылды. 2 см-лік пулемет автоматты қару болып, минутына 500 рев-қа дейін ату мүмкіндігіне ие болды. Қаруларға 20-40 дана оқ-дәрі берілді. Соғыстың соңында адмирал Хиппер мен Принц Югеннің жеңіл ұшаққа қарсы батареялары өзгертілді. 4,7 см-лік 4 пуля алынып тасталды, ал 2 см-лік пулялардың саны 28 -ге жетті. 1944 жылы Prinz Eugens 3,7 см пулеметтері он бес Flak 28 пулеметтерімен ауыстырылды. 1945 жылы кемедегі жеңіл авиация батареясы жиырма 4 см және он сегіз 2 см оқ-дәрілерден тұрады; Адмирал Хипперде он алты 4 см және он төрт 2 см оқ-дәрілер орнатылған. Кемелердің қарулануы он екі торпеда түтігімен толықты; олар кемелердің басты палубасында төрт үштік ұшыру қондырғысына орнатылған. Кемеде 24 G7a торпедасы бар, олардың 12-сі құбырларға салынған, ал әрқайсысы қайтадан зарядталған. G7a торпедасында жауынгерлік бас бар. Оның үш жылдамдық параметрлері болды; 1939 жылы ол ең жоғары жылдамдық параметріне дейін жетуі мүмкін. Соғыс кезінде радиалды қозғалтқыш жетілдірілді, бұл өнімділікті арттырды. Қатарлар сәйкесінше , , және , -ке дейін өсті . Адмирал Хипперде сондай-ақ 96 ЭМК минасы болды; бұл миналар контактілі миналар болды және 300 кг жарылғыш зарядқа ие болды.
Қару-жарақ
Адмирал Хиппер класының бес кемесі Крупптың Wotan Hart және Wotan Weich типті болат броньдарымен қорғалған. Кемелерді тік шабуылдардан қорғау үшін екі брондалған палубалары болды. Жоғарғы палуба кемелердің өмірлік маңызды мүшелерін қорғау үшін қалың ортаңғы қабаттан жасалды. Екі жағында да қалыңдыққа дейін қысқартылды. Кемелердің алдыңғы және артқы жақтары палубаның броньдарымен қорғалмаған. Негізгі бронеполитен қалың болатын. Екі палуба да Вотан Харт болаттан жасалған. Негізгі брондау белбеуінің ортасы қалың, ал артқы бөлігі қалың болды. Ішкі 20 мм қалыңдықтағы торпедалық қалқандар кеменің өмірлік маңызды мүшелерін су асты шабуылдарынан қорғады. Кемелердің негізгі батарея мұнаралары қалың бетпен және 70 мм қалың қабырғалармен қорғалған. Олардың шатырларының қалыңдығы 70 мм-ге тең. 10,5 см-лік пулялар қалың қалқанмен жабдықталған. Алдыңғы мұнараның қабырғалары мен төбесінің қалыңдығы үлкен. Артқы басқару мұнарасы айтарлықтай жақсы қорғалмаған, тек оқшаулау қорғанысы бар. Олардың қабырғаларының қалыңдығы 30 мм, төбесінің қалыңдығы 20 мм. Ұшаққа қарсы оттық басқарушыларға де қалың қалқанмен шабуылдан қорғану берілді.
Құрылыс
"H" деп аталатын "Адмирал Хиппер" жеңіл крейсердің орнына 6 шілдеде Гамбургтегі "Блохм & Восс" кеме жасау зауытында 501 нөмірмен салынған. Ол 1937 жылы 6 ақпанда суға шығарылды және екі жылдан кейін 1939 жылы сәуірде жөндеу жұмыстары аяқталды. "G" деп тапсырыс берген "Блюхер" кемесі "Дойче Верке" кеме жасау зауытында 246 нөмірмен салынған. Оның кемі 1936 жылы 15 тамызда салынды және 1937 жылы 8 маусымда ұшырылды. Кемеде жұмыс 1939 жылдың 20 қыркүйегінде аяқталды, ол Крайгсмаринге жіберілген күні. "Принц Юген" кемесі - кластың соңғы кемесі. Ол "J" деп аталып, 564 нөмірмен Германияның Киль қаласындағы кеме жасау зауытынан тапсырыспен жасалды. Ол 1936 жылы 23 сәуірде суға қойылып, 1938 жылы 22 тамызда ұшырылды. 1940 жылы 1 тамызда Крайгсмаринге жіберілді. Seydlitz және Lützow екеуі де Бремендегі Deutsche Schiff und Maschinenbau кеме жасау зауытында салынған; Seydlitz 940-шы құрылыс нөмірімен "K" ретінде тапсырыс берілді, ал Lützow 941-ші құрылыс нөмірімен "L" ретінде тапсырыс берілді. Сейдлиц 1936 жылы 29 желтоқсанда, ал Лютзов 1937 жылы 2 тамызда суға түсті. Кемелер тиісінше 1939 жылдың 19 қаңтарында және 1939 жылдың 1 шілдесінде суға жіберілді. Сейдлицке қатысты жұмыстар оның 95 пайызы аяқталғаннан кейін тоқтатылды. 1939 жылдың қазан айында Кеңес Одағы Германияға сол кезде аяқталмаған Prinz Eugen, Seydlitz және Lützow кемелерін сатып алу туралы өтінішпен, сонымен бірге неміс капиталды кемелері, әскери-теңіз артиллериясы және басқа да әскери-теңіз технологиясы бойынша жоспарлармен келді. Крейгсмарин Сейдлиц пен Принц Югенді алу туралы өтінішті қабылдамады, бірақ Лютцовты сатуға келісті.
Адмирал Хиппер
Адмирал Хиппер Операция Весерюбунг кезінде Тронгеймге шабуыл жасады. 1940 жылдың желтоқсан айында ол Атлант мұхитына шығады, бірақ бұл операция сәтті аяқталды. 1941 жылдың ақпан айында адмирал Хиппер тағы да сортқа шығады, бірнеше сауда кемелерін батырып, ақырында Дания боғазы арқылы Германияға оралады. Содан кейін кеме солтүстік Норвегияға Совет Одағына қарсы операцияларға қатысу үшін жіберілді, ол 1942 жылы 31 желтоқсанда Баренц теңізіндегі шайқаста аяқталды. Ол зақымдалды және жеңіл крейсерлер тарапынан кері қашуға мәжбүр болды. Нәтижесінде "Адмирал Хиппер" Германияға қайтарылып, жөндеу жұмыстары үшін қызметтен шығарылды. Алайда кеме ешқашан қайтадан іске қосылмаған. 1945 жылы 3 мамырда Корольдік әуе күштері бомбалаушылары Кильде болған кезде "Адмирал Хипперді" қатты зақымдады. 1945 жылы шілдеде кеме жоғары көтеріліп, Хайкендорфер шығанағына сүйретілді. 1948-1952 жылдары ол металл қорабынан шығарылды. Оның қоңырауы Гринвичтегі Ұлттық теңіз мұражайында сақталған.
Enraged by the defeat at the battle, Adolf Hitler ordered the majority of the surface warships scrapped, though Admiral Karl Dönitz was able to convince Hitler to retain the surface fleet. As a result, Admiral Hipper was returned to Germany and decommissioned for repairs. The ship was never restored to operational status, however, and on 3 May 1945, Royal Air Force bombers severely damaged Admiral Hipper while she was in Kiel. Her crew scuttled the ship at her moorings, and in July 1945, she was raised and towed to Heikendorfer Bay. She was ultimately broken up for scrap in 1948–1952; her bell resides in the National Maritime Museum in Greenwich.
Блюшер
1939 жылы қарашада іске қосылғаннан кейін Блюхер 1940 жылдың наурызына дейін Балтық теңізінде бірнеше теңіз сынақтары мен оқу-жаттығу жаттығуларын жүргізді. 1940 жылы 5 сәуірде флоттың қызметіне дайын деп танылды. 1940 жылы сәуірде Норвегияға шабуыл кезінде 5-ші топқа тағайындалған кеме Контер-адмирал Оскар Куммецтің флагманы ретінде қызмет етті. Кеме 8 сәуір түнінде Норвегияның астанасы Ослоны басып алу үшін флотилияның әскери кемелерін Ослофьордқа бастап барды. Оскарсборг бекінісіндегі екі ескі жағалаулық пушка кемеге өте жақын аралықтан шабуыл жасап, екі зақымдаушы соққы берді. Құрлықтағы торпеда батареяларынан атылған екі торпеда кемеге соқтығысып, ауыр зақым келтірді. "Блюхер" кемесі өртеніп, оны сөндіру мүмкін болмады. Бірде кемеде жарылыс болып, кеме баяу-ақ батып кетті. Ауа райы Ослофьорд түбінде қалды; 1963 жылдан кейін бірнеше құтқару әрекеттері қарастырылды, бірақ ешқайсысы жүзеге асырылмады. Кеменің бұрандалары 1953 жылы алынып тасталды, ал 1994 жылы дайверлер кеменің бункерлерінен жанар-жағар майды алып тастады, бірақ жанар-жағар май резервуарлары әлі де суға батып кеткен кеменің ішінен ағып жатыр. Суға түсушілер мұнайды алып тастаған кезде, олар Ставангерде сақталған оның Ar 196 планерлерінің бірін тауып алды.
Принц Юген
Принц Юген 1941 жылы мамыр айында "Райнюбунг" операциясы кезінде кең көлемді іс-қимыл жасады. Екі кеме Дания тұзағында болған шайқаста британдық крейсер мен линкерді ұрып-соқты. Принц Юген Бісмарктен операция кезінде одақтас сауда кемелерін шабуылдау үшін бөлінді, бірақ қозғалтқыштың бұзылуына байланысты бұл қысқа болды. Францияға келіп, жөндеу жұмыстары жүргізілгеннен кейін, кеме "Кербер" операциясына қатысып, күндіз ағылшын арнасынан Германияға оралды. 1942 жылдың ақпан айында Принц-Юген Норвегияға жіберілді, бірақ ол жерде болған уақыты қысқа болды, өйткені ол Норвегия суларына келгеннен кейін бірнеше күн өткен соң британдық субмарина торпедалады. Торпеда кеменің артқы жағын қатты зақымдады, сондықтан оны Германияда жөндеу қажет болды. Қызметке оралғаннан кейін кеме бірнеше ай бойы Балтық теңізінде жаңа офицерлерді оқытып, кейін шығыс майданында артта қалған неміс армиясына артиллериялық қолдау көрсетті. 1945 жылы мамыр айында Германия құлағаннан кейін, кеме АҚШ әскери-теңіз флотына соғыстың жүлдесі ретінде берілмей тұрып, Британ Корольдік әскери-теңіз флотына тапсырылды. Кемені АҚШ-та тексергеннен кейін, АҚШ әскери-теңіз флоты крейсерді Бикини атолліндегі "Крестовый переход" операциясына ядролық сынақтарға тағайындады. Екі атом жарылысынан аман қалғаннан кейін, "Принц Юджин" Кваджалейн атолына сүйретілді, ол 1946 жылдың желтоқсан айында қайтып оралды және суға батты. Оның бір бұрандасы құтқарылып, Германиядағы Лабое теңіз мемориалдық мұражайында қойылған.
Сейдлиц
Сейдлицке құрылыс тоқтаған кезде, ол шамамен 95 пайызға аяқталды. 1942 жылдың наурызына дейін кеме жұмыс істемеді, сонда Крайгсмарин әуе кемелерін су бетіндегі ұрыскерлердің үстінен қуып жүруге шешім қабылдады. Сейдлиц - көмекші авианосецтерге қайта жаңарту үшін таңдалған кемелер қатарында. 1942 жылы мамыр айында кемеде қайта жөндеу жұмыстары басталды. Ұшу палубасы мен ұшақ ангарын орнатуға дайындық үшін, түтікшеден басқа, жоғарғы құрылыстың көп бөлігі кесілді. Жалпы алғанда, кемеден шамамен материал алынып тасталды. Кемеде он Bf 109 ұшағы мен он Ju 87 бомбалаушы ұшағы болуы керек еді. Ол ұшаққа қарсы батареямен қаруланған, он 10.5 см SK C/33 екі жақты, он 3.7 см SK C/30 екі жақты және жиырма төрт 2 см Flak 38 төрт жақты. Алайда 1943 жылы маусымда қайта жөндеу жұмыстары тоқтатылды. Ал аяқталмаған кеме Кенигсбергке сүйретіліп, 1945 жылы 29 қаңтарда суға батылды. Кемені алға қарай келе жатқан Кеңес әскері басып алды және оны соғыстан бұрын Кеңес Әскери-теңіз флоты сатып алған Lützow сеңлес кемесін аяқтау үшін қосалқы бөлшектер үшін қысқа уақытқа қарастырды. Бұл жоспар да тоқтатылып, кеме сынық ретінде бөлінді.
Лютцоу
1939 жылдың қазан айында Кеңес Одағы толық емес "Люцковты" сатып алуды сұрады. Бірқатар келіссөздерден кейін, Крейгсмарин 1940 жылдың ақпан айында 150 миллион рейхсмарка бағасымен сатуға келісті. Ауыстыру 15 сәуірде аяқталды. Совет Одағына сатылған кезде кеме әлі толық емес еді, оның негізгі батареясының жартысы ғана 20,3 см-лік сегіз пушка орнатылған және көп бөлігі жоғалған. 1940 жылы қыркүйекте Петропавловск деп қайта аталып, оны Ленинградтағы кеңестік кеме жасау зауытымен Германия қамтамасыз етті. 1941 жылы маусымда Германия Кеңес Одағына шабуыл жасағанда кеме әлі де аяқталмаған еді. Ол Кеңес қорғанысына артиллериялық қолдау көрсету арқылы Ленинградты қорғауға қысқа уақыт қатысқан. Ол 1941 жылдың қыркүйек айында неміс артиллериясымен батырылып, бір жылдан кейін 1942 жылдың қыркүйек айында көтерілді. Жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін кеме Таллин деп аталып, 1944 жылы Ленинградты басып алған совет қарсы шабуылда қолданылды. Соғыс аяқталғаннан кейін кеме 1953-1960 жылдар аралығында қоқыс шығаруға дейін стационарлық оқу платформасы және жүзетін казарма ретінде пайдаланылды.