Кіріспе

Никос Георгиу Николаидис (Νίκος Γεωργίου Νικολαΐδης; 25 қазан 1939 жыл - 5 қыркүйек 2007 жыл) - грек кинорежиссері, сценарист, кинопродюсер, жазушы, театр режиссері, режиссердің көмекшісі, рекордтық продюсер, теледидар режиссері және коммерциялық режиссер. Ол әдетте Еуропаның авангард және эксперименталды көркем фильмдерінің өкілі болып саналады.

Өмірбаян

Николаидис 1939 жылы 25 қазанда Грекияның Афина қаласында дүниеге келді, ол өмір бойы сонда өмір сүрді және жұмыс істеді. Ол сонымен қатар өзі түсірген фильмдердің сценарийлері мен продюсері болды және кейде, 1965 жылы Орестис Ласкостың "Практиктор" фильмінде сияқты, басқа режиссерлер үшін сценарийлер жазатын. Өмірінің көп бөлігінде ол жарнама саласында жұмыс істеді және жиырма жыл ішінде екі жүз теледидар жарнамасын жүргізе алды. Ол кино түсіруді Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου-да оқыды және көркемсурет дизайны дағдыларын Афинада орналасқан, жоғары бағаланған, мамандандырылған жеке өнер мектебі Вакало өнер және дизайн колледжінде меңгерді. 1960 жылы Василис Георгиадиске бірінші режиссер көмекшісі болып жұмыс істей бастады, ал 1962 жылы өзінің алғашқы қысқаметражды фильмін "Lacrimae Rerum" режиссерлік қызметіне кірісті. Оның режиссерлік толықметражды дебюті "Евридика БА 2037" болды, ол 1975 жылы 29 қыркүйекте Салоникидегі грек киносы фестивалінде тұсаукесерін көрсетті, онда ол үздік режиссер сыйлығын, Грекияның Ұлттық мәдениет министрлігі сыйлығын және Афина киносы сыншылары қауымдастығының үздік картина сыйлығын жеңіп алды. Көрермендердің жылы реакциясына қарамастан, сыншылар классикалық грек трагедиясы Орфей мен Эвридиканың жаңашыл көзқарасын бағалады және Николаидистің көркемдік әдістерінің түпнұсқалығын атап өтті. Николаидис өзі "Евридика БА 2037" өзінің ең жақсы фильмі деп санайды. Келесі картинасы - "Жақсылар әлі де ән айтады" (1979) үшін режиссер әлеуметтік құндылықтардың өзгеруін зерттеуде. Фильм 1950-ші жылдардағы ұрпақтың символына айналды және қазіргі әлемдегі бөтендік проблемасына қатысты оның жеке көзқарасын көрсетті. Фильм сюрреалистік стильмен түсірілді, Маркиз де Садтың эстетикасы ерекше көңілге тиді. Онда Николаидистің кинографиясында алғаш рет Николаидистің кейінгі фильмдерінің көпшілігінде бірегей тәсілінің ажырамас бөлігіне айналған фильмнің қараңғы элементтерін көруге болады. Бүгінде ол 1990 жылы шығарған "Сингапур слингі" атты кітабымен танымал. Өзінің отанындағы 1960-шы жылдардың басына дейінгі ұзақ мерзімді кинорежиссерлік мансабына қарамастан, ол 90-шы жылдардың басына дейін Грекиядан тыс жерлерде мүлдем белгісіз болды және одан тыс жерлерде әлі де аз танымал болды. Өзінің кинодағы шығармаларынан ол "Сәтті топ" (1983), "Таңғы патруль" (1987), "Сені тозақта көремін, сүйіктім" (1999) және "Жинатқыштар бәрін алады" (2002) фильмдерін түсірді. Сонымен қатар, ол қысқа әңгімелер жинағын жариялады және үш роман жазды, соның ішінде "Ашулы Балқан" (1977) Грекияда бірнеше рет қайта басылған. Николаидис кинорежиссер, театр режиссері және жазушы ретінде өз мансабынан басқа, сонымен қатар жазба студиясында жұмыс істеді. Оның фильмдері көрермендер мен сыншылардың арасында екі жаққа бөлініп отыр. Оның кино түсіру әдістері, сценарий жазуы және т.б. фильмдері әдетте қарастырылған тақырыптарға байланысты, стандартты негізгі фильмдерге қарама-қайшы келеді, оның фильмдері өте аз танымал болды, бірақ кейбіреулері, әсіресе оның аз танымал фильмдері, Грекияның ішінде де, сыртында да культ фильмдеріне айналды. Оның фильмдеріндегі кейіпкерлер әдетте шектеулерге ұшыраған немесе өз тағдырымен ойнап, абсурдты және экстремалды жағдайларға тап болған адамдар. Оның фильмдерінде жиі кездесетін тақырыптарға 1950 жылдар мен кинонуар, жыныстық қатынас пен өлім, достық пен махаббат, сондай-ақ өткендегі барлық күш пен арбаулармен күрес жатады. Николаидис өзінің көптеген туындыларын қара-ақ түсті түсірді, оның бірнеше фильмдері "сыпырынды фильмдерге" ұқсас болды, ал ол фильмдерінің көпшілігін трилогияларға бөлді. Соңғы үрдістің мысалы ретінде ХХ ғасырдың соңғы онжылдықтарымен айналысатын "Холера жылдары" трилогиясы "Жақсылар әлі де ән салады" (1979), "Сұздық топ" (1983) және "Жинатқыштар бәрін алады" (2002) фильмдерімен аяқталады. 2005 жылдың қарашасында, өзінің соңғы "Нульдік жылдар" фильмін аяқтағаннан кейін, "Сингапур слингі" (1990) фильмінің бұрынғы табысын қайталай алмаған бұзылу және жыныстық үстемдік туралы әңгіме, Николаидис музыкамен айналысу үшін фильмдер түсіруді тоқтату ниеті туралы мәлімдеді. 1970 жылдан бастап ол Мари Луиза Бартоломеймен бірге өмір сүрді, олардың екі баласы болды. Ол сондай-ақ оның сегіз көркем фильмінің және екі жүз жарнамасының продюсері немесе кем дегенде өндіріске қатысқан. Ол 2007 жылы 5 қыркүйекте 67 жасында Афинада өпкелік едемнен қайтыс болды. Салоники халықаралық кинофестивалі 2007 жылды�...

Мұра

Никос Николаидистің шығармашылығы грек кинорежиссерлерінің кейінгі ұрпақтарына елеулі әсер етті, олардың кейбіреулері оның фильмдерінің стилі мен күрделі аллегориялар мен символдарды қамтитын ерекше көркем бейнелерден шабыт алды. Оның фильмдерінің кейіпкерлері, әдетте, сырттан шыққандар мен конформисттер немесе циниктер және қоғамның психикалық және жыныстық бұзылулары бар маргиналды адамдар. Николаидис режиссерлік тәсілінің басты ерекшелігі мазмұнға қарағанда форманың басымдығы болды. Өз елінде ол кино тілінің ерекше тәсілдерін іздеген жаңашыл, сондай-ақ сұлулық пен сұмдықты біріктіретін ерекше эстетиканы жасаған адам ретінде танылды. Шетелде Николаидис эксцентрикалық және даулы режиссер ретінде танымал болды. Оның ықпалы шетелге де тараған. Игорь Подольчактың 2013 жылғы "Делириум" фильмін украин кино сыншылары прерилизациялық көрсетілімнен кейін Николаидистің шығармаларымен салыстырды.