Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекиялық актриса (1900–1973)
Greek actress (1900–1973)
Ол 1928 жылы Грекияда сахналық карьерасын бастады және 1932 жылы Грекияның Ұлттық театрының негіс қалаушыларының бірі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол Ұлыбританияда болды, кейін АҚШ-қа көшіп барды, онда ол «Кімге қоңырау соғылады» (1943) фильмінде кинода дебют жасады және «Оскар» сыйлығын «Екінші рөльдегі үздік актриса» номинациясы бойынша, сондай-ақ «Алтын глобус» сыйлығын «Екінші рөльдегі үздік актриса» номинациясы бойынша жеңіп алды. Ол Грекияға 1950 жылдардың басында оралуға дейін тағы бірнеше голливудтық фильмдерде ойнады. 1951 жылы ол АҚШ азаматы болды. Содан кейін ол сахналық мансабына көбірек назар аударды және «Рокко және оның бауырлары» (1960) сияқты бірнеше еуропалық фильмдерде түсті.
She started her stage career in Greece in 1928 and was one of the founding members of the National Theatre of Greece in 1932. The outbreak of World War II found her in the United Kingdom and she later moved to the United States, where she made her film debut in For Whom the Bell Tolls (1943) and won the Academy Award for Best Supporting Actress and the Golden Globe Award for Best Supporting Actress. She appeared in a few more Hollywood films, before returning to Greece in the early 1950s. She became a naturalized citizen of the United States in 1951. She then focused on her stage career and appeared in a number of European films including Rocco and His Brothers (1960).
Ерте өмір
Паксину 1900 жылы Василис Константопулос пен Елени Маландринудың қызы Екатерини Константопулу болып дүниеге келді. Ол Женева музыка консерваториясында опера әншісі ретінде білім алды, содан кейін Берлин мен Венада оқуын жалғастырды. 1942 жылғы Playbill басылымындағы өмірбаянында айтылғандай, Паксину тұрақты сахналық мансапты қалауға шешім қабылдағаннан кейін оның отбасы оны құрметтен шығарды.
Paxinou was born Ekaterini Konstantopoulou in 1900, the daughter of Vassilis Konstantopoulos and Eleni Malandrinou. She trained as an opera singer at the Conservatoire de Musique de Genève and later in Berlin and Vienna. According to her biography in a 1942 Playbill, Paxinou's family disowned her after she decided to seek a permanent stage career.
Мансап
Паксину 1920 жылы Пирейдің муниципалды театрында Морис Метерлинктің "Беатрис әпкесі" опералық нұсқасында Димитри Митропулос музыкасымен дебют жасады. Ол алғаш рет 1928 жылы театр сахнасында, Марика Котопули труппасының мүшесі ретінде, Генри Батайдың "Жылаңаш әйел" пьесасының Афинадағы қойылымында ойнады. 1931 жылы Алексис Минотиспен бірге Амилиос Веакистің труппасына қосылды, онда ол Юджин О'Ниллдің Грекияда сахналанған алғашқы пьесасында, "Жұмбақтың астындағы құштарлық" пьесасын аударды және сахнаға шықты. Ол сондай-ақ Антон Чеховтың "Ваня ағасы" және Август Стриндбергтің "Әкесі" ролінде де ойнады. 1932 жылы Паксину Грекияның жаңадан құрылған Ұлттық театрын ашып, 1940 жылға дейін жұмыс істеген актерлердің бірі болды. Ұлттық театрда болған кезінде ол грек сахнасында Софоклдің "Электрасы", Генрих Ибсеннің "Үлкен құпиялар" және Уильям Шекспирдің "Гамлеті" сияқты ірі пьесаларда ойнады, олар сондай-ақ Лондон, Франкфурт және Берлин қалаларында қойылды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Паксину Лондонда өнер көрсетіп жүрді. Грекияға қайтып бара алмай, 1941 жылы мамыр айында Америка Құрама Штаттарына көшіп барды. Ол 1931 жылы бұрын пайда болған, Клайтемнестра рөлін Электраның қазіргі грек нұсқасында орындаған. Ол "Кім үшін қоңырау соғылады" (1943) фильмінде Пилар рөлін ойнауға таңдалды, ол үшін ол "Оскар" және "Алтын глобус" сыйлығын ең үздік қосалқы актрисаның киносы номинациясында жеңіп алды. Ол бір британдық фильмде түсті, "Сайлас аға" (1947), онда Жан Симмонс басты әйел рөлінде ойнады, және Италияда 20th Century Fox үшін жұмыс істеді, Тайрон Пауэрдің кейіпкерінің анасын "Түлкі ханзадасы" (1949) фильмінде ойнады. Катина Паксину сонымен қатар Орсон Уэллс режиссерлік еткен және сценарийін жазған "Мистер Аркадин" (1955) фильмінде Софи рөлін ойнады, онда ол басты кейіпкер Аркадинді ойнады. Осы фильмнен кейін Паксину Голливуд студиясында тағы бір рет жұмыс істеді, ол тағы да діни эпоста цыган әйелін ойнады. 1950 жылы Паксину сахналық карьерасын қайта бастады. Туған Грекияда ол 1940 жылдан бері оның басты режиссер және күйеуі Алексис Минотиспен бірге Афинаның Корольдік театрын құрды. Паксину Бродвей сахнасында және теледидарда бірнеше рет өнер көрсетті. Ол Нью-Йорктің Лонгакре театрында 1942 жылы 28 маусымда ашылған 12 спектакльде Ибсеннің "Хедда Габлер" пьесасында басты рөлді ойнады. Ол сонымен қатар 1951 жылы Нью-Йорктегі ANTA Playhouse-да Федерико Гарсия Лорканың "Бернарда Альба үйінің" ағылшын тіліндегі алғашқы қойылымында және 1959 жылы 2 маусымда таратылған Лорканың "Қанды үйлену тойының" (Bodas de sangre) BBC теледидарлық қойылымында басты рөлді сомдады.
Paxinou made her debut at the Municipal Theatre of Piraeus in 1920 in the operatic version of Maurice Maeterlinck's Sister Beatrice, with a score by Dimitri Mitropoulos. She first appeared in a play in 1928, as a member of Marika Kotopouli's troupe, in an Athens production of Henry Bataille's The Naked Woman. In 1931, she joined Aimilios Veakis' troupe along with Alexis Minotis, where she translated and appeared in the first of Eugene O'Neill's plays to be staged in Greece, Desire Under the Elms. She also appeared in Anton Chekhov's Uncle Vanya and August Strindberg's The Father. In 1932, Paxinou was among the actors who inaugurated the recently re founded National Theatre of Greece, where she worked until 1940. During her stay in the National Theatre, she distinguished herself on Greek stage starring in major plays, such as Sophocles' Electra, Henrik Ibsen's Ghosts and William Shakespeare's Hamlet, which were also performed in London, Frankfurt and Berlin. When World War II began, Paxinou was performing in London. Unable to return to Greece, she emigrated in May 1941 to the United States, where she had earlier appeared in 1931, performing Clytemnestra in a modern Greek version of Electra. She was selected to play the role of Pilar in the film For Whom the Bell Tolls (1943), for which she won an Oscar and a Golden Globe Award for Best Supporting Actress Motion Picture. She made one British film, Uncle Silas (1947), which features Jean Simmons in the main female role and worked in Italy for 20th Century Fox, playing the mother of Tyrone Power's character in Prince of Foxes (1949). Katina Paxinou also played the role of Sophie, in the film Mr. Arkadin, (1955), directed and written by Orson Welles in which he played Arkadin, the main character. After this film, Paxinou worked for a Hollywood studio only once more, again playing a gypsy woman in the religious epic The Miracle (1959). In 1950, Paxinou resumed her stage career. In her native Greece, she formed the Royal Theatre of Athens with Alexis Minotis, her principal director and husband since 1940. Paxinou made several appearances on the Broadway stage and television as well. She played the lead in Ibsen's Hedda Gabler for 12 performances at New York City's Longacre Theatre, opening on 28 June 1942. She also played the principal role in the first production in English of Federico Garcia Lorca's The House of Bernarda Alba, at the ANTA Playhouse in New York in 1951, and a BBC television production of Lorca's Blood Wedding (Bodas de sangre), broadcast on 2 June 1959.
Өлім
Паксину қатерлі ісікпен ұзақ күрестен кейін 1973 жылдың 22 ақпанында Афинада 72 жасында қайтыс болды. Ол күйеуі және Иоаннис Паксиносқа тұрмысқа шыққаннан туған жалғыз қызының күйеуімен қалды, ажырасқаннан кейін де оның тегін сақтап қалды. Оның мәйіті Афинаның Бірінші зиратында жерленген.
Paxinou died after a long battle with cancer in Athens on 22 February 1973 at the age of 72. She was survived by her husband and her one daughter from her first marriage to Ioannis Paxinos, whose surname she continued using after their divorce. Her remains are buried at First Cemetery of Athens.
Мұражай
Паксину Минотис мұражайы – Афинадағы музей, онда Паксину өмірінен естеліктер, жиһаз, картиналар мен эскиздер, фотосуреттер, кітаптар және оның күйеуі, режиссер Алексис Минотис сыйлаған жеке заттары қойылған. Сондай-ақ, оның жеке кітапханасы мен театр архиві де бар.
The Paxinou Minotis Museum is an Athens museum featuring memorabilia of the life of Paxinou, including furniture, paintings and sketches, photographs, books and personal effects donated by Paxinou's husband, director Alexis Minotis, and include his personal library and theatrical archive.