Кіріспе

1993 жылғы Латур жер сілкінісі Үндістанды 30 қыркүйекте жергілікті уақыт бойынша таңғы сағат 3:56 (UTC+05:30) соқты. Басты зардап шеккен аймақтар - Латур және Османабад аудандары, соның ішінде Махараштрадағы Латурдың Ауса және Османабадтың Омерга блоктары. Жер сілкінісі кезінде 52 ауыл қираған. Бұл апат 6,2 баллмен өлшенді, шамамен 10 000 адам қаза тапты, ал тағы 30 000 адам жарақат алды. Жер сілкінісінің гипоцентрі 10 км тереңдікте болды, бұл толқынның көбірек зақым келтіруіне мүмкіндік берді. Бұл жер сілкінісі континенттік жер қыртысында тарихта болған ең қасіретлі жер сілкінісі деп саналады. Жер сілкінісінің эпицентрі болған деп саналатын жерде үлкен кратер бар, ол күні бүгінге дейін сақталған.

Негізгі деректері мен геологиясы

Латур аймағы, және ол орналасқан Үндістан түбегі бұрын сейсмикалық белсенділіктің ең аз мүмкіндігі бар деп саналған. 1967 жылға дейін Үндістан жарым аралында үш рет ғана елеулі жер сілкінісі болған. 1967 жылы Латурдан батысқа қарай бірнеше жүз шақырым жерде болған Койна жер сілкінісі ең соңғысы болды. Латур ауданы - су тасқынынан пайда болған базальттан құралған Декан тұзақтарының шығыс шетіне жақын. Бұл аймақтағы базальттық ағынның қалыңдығы 450 метрге тең, ал жер бедері жалпы алғанда тегіс.

Әсері

Жер сілкінісі жергілікті уақыт бойынша сағат 03:56-да, көптеген тұрғындар діни мерекені атап өтуде болған кезде болды. Латур ауданында 936 ауылдың 817-сі зардап шекті, Османабад ауданында 374 ауыл зардап шекті. 52 ауыл жермен-жексен болды.

Көмек көрсету шаралары

Бірнеше шетелдік және жергілікті донорлар апатқа жедел түрде көмек көрсету топтары мен құтқарушыларды жіберді. Солапурдағы теміржол ауруханасы мен В.М. медициналық колледжінің дәрігерлері мен қызметкерлері алғашқылардың бірі болып оқиға орнына жетіп, жарақаттанғандарға бірнеше апта бойы көмек көрсетті. Халықаралық донорлар берген шатырлар, жамылғылар, азық-түлік пен киім-кешек, медициналық заттар және уақытша баспана сияқты көмек материалдарымен жүктелген 120-дан астам жүк көлігінің алғашқы конвойы