Кіріспе

Saltriovenator (мағынасы "Saltrio аңшы") - қазіргі Италиядағы ерте юра дәуірінің Синемур кезеңінде өмір сүрген кератозаврлар туысы. Түрі және жалғыз түрі - Saltriovenator zanellai; бұрын бұл түр "saltriosaur" бейресми атауымен белгілі болған. Толық қаңқасы әлі табылмағанымен, Салтриовенатор үлкен, екі аяқты, кератозаврға ұқсас етқоректі жануар болған деп есептеледі.

Ашылуы және атауы

1996 жылы 4 тамызда Saltriovenator-дың алғашқы қалдықтарын әуесқой палеонтолог Анджело Занелла Солтриодағы (Салнова) мармар карьерінде аммониттер іздеп жүргенде тапты. Zanella бұрыннан Миланның табиғи тарихының азаматтық мұражайында жұмыс істеген және бұл мекемеге хабарланғаннан кейін табылған жерді зерттеуге топ жіберді. Кристиано Даль Сассо мен Бесанның палеонтологиялық тобының еріктілері Джорджио Теруззидің басшылығымен сүйектері бар бірнеше сазды блоктарды құтқаруға қол жеткізді. Оның сүйегі табылғанға дейін жарғыш заттармен жарылып, жартастан жасалған мармар қабаттар жарылып кеткен. Бұлардың сүйектерін босату үшін, оларды 1800 сағат бойы құмырсқа қышқылына құйылды. MSNM V3664 холотипі 199 млн. жыл бұрынғы Синемурдың алғашқы кезеңінен басталған Салтрио формациясының қабатында табылды. Бұл төменгі жақ сүйегі бар бөлшекті скелет. Скелеттің шамамен 10% -ы табылды, оның ішінде тіс, оң көкбауыр, оң жақ преартикуляр, мойын жамбашы, арқалық жамбастар мен бас сүйектерінің сынықтары, жақсы сақталған, бірақ толық емес ерін, көкірек, II метакарпаль, фаланга II 1, фаланга III 1, фаланга III 2, қолмен қол III, дистальді тарсал III, дистальді тарсал IV және проксимальді екінші-бесінші метатарсалдар. Голотиптік адам, теңізге лақтырылмай тұрып, ежелгі жағалауда қайтыс болған. Өлгеннен кейін сүйек қалдықтары ұзақ уақыт тасымалданады, бұл кезде көптеген сүйектер жоғалып, қалғандары қатты бөлшектеледі. Солтриовентор сулы емес болса да, оның өліктері орналасқан орта, оған байланысты аммониттерден көрінетіндей, пелагикалық орта болған. Бұл аймақта криноидтар, гастроподтар, екіқабақтылар, брахиоподтар және бриозоандар да көп. Ондағы тау жыныстары көміртекті платформа мен терең алаптың арасындағы беткейде орналасады. Түрлі сызықтар, саңылаулар мен сызаттар мәйітті теңіз омыртқасыздары жегенін көрсетеді. Үлгі - бұл өзінің ең үлкен мөлшеріне жақын, жасы жиырма төрт жасқа жуық, кіші бойлы адам. Дал Сассо бастапқыда оны Тетанура деп атаған. Кейін ол ол аллозавроидты білдіруі мүмкін деп есептеген, бірақ екі жағдайда да ол кладтың басқа мүшелерінің шамамен 20 - 30 миллион жыл бұрын пайда болған. Бенсон Магнозаврды қарастырған кезде оны Coelophysoidea тобының мүшесі деп санаған. Қалау сүйегінің болуы 2018 жылғы сипаттама қағазы үлкен филогенетикалық талдау жүргізді және оны базальды кератозавр деп тапты, ол Берберозаврдың бауырлас таксоны. Солтрио формациясынан табылған динозаврлар қалдықтары осы аймақтан аударылған болуы мүмкін, немесе Арбостора толқыны (Солтрио формациясының солтүстігінде, Швейцарияда орналасқан). Бұл Солтрио формациясына жақын жерде пайда болған құрылымдық биіктік болды, ол Мунт-Ситиде орналасқан екі жақын орналасқан бассейндер арасында бөлінуге себеп болды. Нудо (шығыс) және Mt. Generoso (Батыс) Бұл ағаштан жасалған жерлер Геттангиялық Синемурианда қазіргі Маджоре көлінің орналасқан жері орманмен жабылғанын көрсетеді, бұл Молтрасио формациясындағы ірі өсімдіктердің фрагменттерінің болуымен дәлелденді. Өсімдіктер Cellina және Arolo (Маджоре көлінің шығыс жағы) жерлерінің арасында, Saltrio формациясына тең дәуірде табылған жыныстардан табылған. Флораға Bennettitales (Ptilophyllum), құрлықтағы Araucariaceae (Pagiophyllum) және Cheirolepidiaceae (Brachyphyllum) сияқты тұқымдар кіреді, олар құрғақ жылы жағдайлары бар ішкі аймақтарда дамыған. Солтриовенторлар осы жақын маңдағы құрлықтан шыққан болуы мүмкін, басқа да пайда болған аймақтар, мысалы, Тренто платформасы, ол табылған жерінен алыс. Егер солай болса, онда бұл теропод осы аймақтағы ең ірі жыртқыш болған.