Автомобиль терезісін тазартатын құрылғының авторы Мэри Элизабет Андерсон
Mary Anderson (inventor)
Мэри Андерсон (1866-1953) – американдық өнекәсіпкер, автокөлік желдеткішінің авторы. 1903 ж. патент алған, бірақ өндіріске енбеген. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық өнертапқыш (1866–1953)
American inventor (1866–1953)
Мэри Элизабет Андерсон (19 ақпан 1866 – 27 маусым 1953) – американдық жылжымайтын мүлік дамытушысы, ранчо иесі, жүзімші және, ең бастысы, алдыңғы әйнек сүрткішінің ойлап табушысы. 1903 жылдың 10 қарашасында Андерсон алғашқы патентын алды, ол көліктің ішінде басқарылатын, автоматты түрде машина терезесін тазалайтын, алдыңғы әйнек сүрткіші деп аталатын құрылғыға берілді. Оның патенты көпке таралмады, себебі ол өндіріс фирмаларын өзінің өнертабысын жасауға көндіре алмады.
Mary Elizabeth Anderson (February 19, 1866 – June 27, 1953) was an American real estate developer, rancher, viticulturist, and most notably the inventor of what became known as the windshield wiper. On November 10, 1903 Anderson was granted her first patent for an automatic car window cleaning device controlled from inside the car, called the windshield wiper. Her patent didn't get far as she got no manufacturing firms to agree to make her invention.
Ерте өмір
Мэри Андерсон 1866 жылы Алабама штатының Грин округіндегі Бертон Хилл плантациясында, Қайта құру кезеңі басталғанда дүниеге келді. Оның ата-анасы Джон С. және Ребекка Андерсон болды. Андерсон кем дегенде екі қыздың бірі еді. Екінші қызы Фанни болды, ол өмірінің соңына дейін Андерсонмен жақын қарым-қатынаста болды. 1870 жылы олардың әкесі қайтыс етті, ал жас отбасы Джонның мүлкінен түскен табыспен күне көре алды. 1889 жылы ол жесір анасы мен әпкесімен бірге Алабама штатының дамып келе жатқан Бирмингем қаласына көшіп келді. Андерсонның білімі туралы мәлімет жоқ. Ол ешқашан үйленбеген және балалары болған емес. Бирмингемде Андерсон орналасқаннан кейін көп ұзамай жылжымайтын мүлік саласында кәсіпкерлікпен айналысып, Highland Avenue көшесінде Fairmont Apartments тұрғын үйін салды. 1893 жылы Андерсон Калифорния штатының Фресно қаласына мал шаруашылығы және жүзімдіктерді басқару үшін Бирмингемнен кетіп, 1898 жылы ауырған тәтесіне көмектесу үшін Бирмингемге қайта оралды. Андерсон мен оның тәтесі Андерсонның анасы, әпкесі Фанни және Фаннидің күйеуі Г. П. Торнтонмен бірге Fairmont Apartments-ке көшіп барды. Андерсонның тәтесі алтын мен әшекейлерден тұратын бір қорап әкелді. Осыдан бастап Андерсонның отбасы жайлы өмір сүрді. Ол Алабамаға оралғаннан кейін, көліктен басқарылатын сыпырғыштың эскизін жасап, оның сипаттамасын жазды. Сонымен қатар, ол жел әйнегін таза ұстауға арналған қолмен жұмыс істейтін құрылғыны жобалау үшін дизайнерді жалдады және жергілікті компанияға жұмыс істейтін үлгі жасауды тапсырды. Оның құрылғысы көліктің ішінде орналасқан рычагтан тұрды, ол жел әйнегінің сыртындағы резеңке жапырақшаны басқаратын. Рычаг арқылы серіппелі механизм жел әйнегінің бойымен қозғалып, оны тазартатын. Жапырақшаның терезеге жақын болуын қамтамасыз ету үшін қарсы салмақ пайдаланылды. Қыс аяқталғаннан кейін құрылғыны қажет болса оңай алып тастауға болатын. Осыған ұқсас құрылғылар бұрын да жасалған, бірақ Андерсонның құрылғысы жел әйнегін тазартатын алғашқы тиімді құрал болды. Андерсонның қарапайым механизмі мен негізгі дизайны көп өзгермеді, бірақ қазіргі жел әйнегін сүртушілерден айырмашылығы, Андерсонның құрылғысын қажет болмағанда алып тастауға болатын. Андерсон сияқты, Бриджвуд та өнертабысынан ешқандай пайда таппады. Сара Скотт Уинго, Ричмондтағы Эммануэль епископальдық шіркеуінің пасторы және Андерсонның шөбересі, Андерсонның өнертабысының дамымауына себеп – Андерсонның тәуелсіз әйел болғаны деп күдіктенеді. Винго NPR News-ке берген сұхбатында: "Оның әкесі болған жоқ. Оның күйеуі болған жоқ. Ал сол кезде әлемді ер адамдар басқарды" деді.
Mary Anderson was born in Burton Hill Plantation, Greene County, Alabama, at the start of Reconstruction in 1866. Her parents were John C. and Rebecca Anderson. Anderson was one of at least two daughters. The other daughter was Fannie, who remained close to Anderson all her life. Their father died in 1870, and the young family was able to live on the proceeds of John’s estate. In 1889 she moved with her widowed mother and sister to the booming town of Birmingham, Alabama. Anderson’s education is unknown. She never married nor had any children. In Birmingham, Anderson became a real estate developer soon after settling and built the Fairmont Apartments on Highland Avenue. In 1893, Anderson left Birmingham to operate a cattle ranch and vineyard in Fresno, California. In 1898, she returned to Birmingham to help care for an ailing aunt. Anderson and her aunt moved into the Fairmont Apartments with Anderson’s mother, her sister Fannie, and Fannie’s husband G. P. Thornton. Anderson’s ailing aunt brought a trunk with her that contained a collection of gold and jewelry. From that time forward, Anderson’s family lived comfortably. When she returned to Alabama, she drew up a sketch for a wiper blade that could be operated from inside a vehicle and wrote up the description. She also hired a designer for a hand operated device to keep a windshield clear and had a local company produce a working model. Her device consisted of a lever inside the vehicle that controlled a rubber blade on the outside of the windshield. The lever could be operated to cause the spring loaded arm to move back and forth across the windshield. A counterweight was used to ensure contact between the wiper and the window. The device could be easily removed if desired after the winter was over. Similar devices had been made earlier, but Anderson's was the first windshield clearing device to be effective. Anderson’s simple mechanism and basic design have remained much the same, but unlike today’s windscreen wipers, Anderson’s could be removed when not needed. Like Anderson, Bridgewood never made any money from her invention. Sara Scott Wingo, rector of Emmanuel Episcopal Church in Richmond, Va., and Anderson’s great great niece suspect Anderson’s invention never went anywhere because Anderson was an independent woman. Wingo said in an interview with NPR News, “She didn't have a father. She didn't have a husband. And the world was kind of run by men back then.”
Кейінгі өмірі
1920 жылдары Андерсонның қайын інісі қайтыс болды, және Андерсон Бірмингемдегі Фермонт апартаменттерінде әпкесі Фанни және анасымен қайтадан бірге тұрды. Ол 87 жасқа толғанға дейін Фермонт апартаменттерін басқаруын жалғастырды. Ол қайтыс болған кезде Оңтүстік Хайленд пресвитериан шіркеуінің ең үлкен мүшесі еді. Ол Теннесси штатының Монтейгл қаласындағы жазғы үйінде дүние салды. Оның жаназасын доктор Фрэнк А. Матис Оңтүстік Хайлендте өткізді және ол Елмвуд зиратында жерленді.
By the 1920s, Anderson’s brother in law had died, and Anderson was again living in the Fairmont Apartments in Birmingham with her sister Fannie and her mother. She continued to manage the Fairmont Apartments until her death at the age of 87. At the time of her death, she was the oldest member of South Highland Presbyterian Church. She died at her summer home in Monteagle, Tennessee. Her funeral was conducted by Dr. Frank A. Mathes at South Highland and she was buried at Elmwood Cemetery.
Мұра
2011 жылы Андерсон Ұлттық өнертапқыштар даңқы залына енгізілді. 2011 жылға дейін оның есімі аз айтылып, жеткілікті деңгейде танылмаған болатын, ақыр соңында Андерсоннің суреті оның кәсіпкерлік қабілеті мен жоғары мақсаттарына үлкен үлес қосты. Ұлттық өнертапқыштар даңқы залының атқарушы вице-президенті Рини Пайва: "Ол жанынан табылмайтын, болашақты көре білетін және ойын іске асыруға құштар еді" деді.
In 2011 Anderson was inducted into the National Inventors Hall of Fame. With minimal mention or recognition until 2011, thankfully Anderson’s sketch provides a glimpse of her entrepreneurial spirit and ambition. Rini Paiva, executive vice president at the National Inventors Hall of Fame said, "She was persistent, she was forward thinking, and she had the drive to follow up on an idea."