Кристофер Симпсон: Англиялық музыкант және композитор өмірі мен шығармашылығы
Christopher Simpson (musician)
Кристофер Симпсон (1602-1669) – ағылшын музыканты, виола да гамбаға арналған музыкасымен танымал. Биографиясы, отбасы және діни байланыстары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кристофер Симпсон (1602/1606–1669) – ағылшын музыканты және композиторы, ең әйгілісі – виола да гамбаға арналған музыкасымен байланысты.
English musician and composer
Christopher Simpson (1602/1606–1669) was an English musician and composer, particularly associated with music for the viola da gamba.
Өмір
Симпсон 1602 және 1606 жылдар аралығында, шамасы, Солтүстік Йоркширдегі Эгтон қаласында дүниеге келген. Ол Йоркширлік Кристофер Симпсонның үлкен ұлы болды, ол көбінесе аяқ киім жасайтын шебер ретінде сипатталған, бірақ сонымен қатар Йоркширдің бай католиктері демеушілік еткен театр труппасының басқарушысы да болған. Симпсон аға кейде өзін қарапайым қолөнерші ретінде көрсетуді қалаған болуы мүмкін, Англияда католиктерге қатысты қысым күшті болған кезде, өзін діни көзқарасымен көзге түсетін тұлға ретінде көрсетпеу үшін. Музыкант Кристофер Симпсон (кіші) континенттік Еуропада иезуиттермен білім алып, 1629 жылы католик дін қызметкеріне инабаттандырылған Симпсон (немесе Сампсон) болуы мүмкін деген теория бар (бұл теорияны Уркуарт ұсынған). Алайда, Симпсонның 1669 жылы қайтыс болуы иезуит Симпсонның 1674 жылға дейін өмір сүргені туралы мәліметтерге қайшы келеді. Симпсон Англия азамат соғысында патшашылдар тарапында шайқасты және 1642 жылы Ньюкасл графының (кейін герцог) армиясында төртінші рангтағы офицер болды. Йорк қаласының қоршауынан кейін Симпсон Скамптондегі сэр Роберт Боллстың (1619–1663) сарайына паналады, онда Боллс оны тұрақты музыкант ретінде және ұлы Джонға ұстаз ретінде жұмысқа алды. Симпсон өмірінің соңына дейін Боллстердің отбасымен бірге болды (Линкольнширде немесе Лондондағы олардың үйінде). Оның өсиетнамасы 1669 жылдың 5 мамырында жасалып, 1669 жылдың 29 шілдесінде Лондонда расталды. Ол Лондонның Холборн ауданындағы сэр Джон Боллстың үйінде немесе Скамптон Холлда қайтыс болған болуы мүмкін.
Simpson was born between 1602 and 1606, probably at Egton, North Yorkshire. He was the eldest son of Christopher Sympson, a Yorkshireman, who is usually described as a cordwainer but who was also the manager of a theatre company patronised by wealthy Yorkshire Catholics. It is thought that Sympson senior may have preferred to portray himself at times as a simple craftsman, rather than a high profile Catholic sympathiser, at a time when Catholics were harshly persecuted in England. There is a theory (put forward by Urquhart) that Christopher Simpson (junior), the musician, could have been the same Simpson (or Sampson) who was educated as a Jesuit in continental Europe and was ordained as a Catholic priest in 1629. However, Simpson's death in 1669 is at odds with the evidence that the Jesuit Simpson lived until 1674. Simpson fought in the English Civil War, on the Royalist side and, in 1642, was a quarter master in the army of the Earl (later Duke) of Newcastle. Following the siege of York, Simpson took refuge at the manor of Sir Robert Bolles (1619–1663), at Scampton, Lincolnshire, where Bolles employed him as a resident musician and tutor to his son John. Simpson remained in the Bolles' household (either in Lincolnshire, or their house in London) for the remainder of his life. His will was made on 5 May 1669 and was proved in London on 29 July 1669. It seems likely that he died at Sir John Bolles' house in Holborn, London, or possibly at Scampton Hall.
Шығармалары
Симпсон Джон Плейфордтың «Музыка өнеріне кіріспе» еңбегіне шағын үлес қосты, бірақ ол «Дивизиондық виоль, немесе тақырып бойынша ойнау өнері» (1659 жылы жарық көрген) кітабымен әйгілі. Бұл кітап үш бөлімнен тұратын практикалық нұсқаулар жинағы: Виольдің өзі және оны ойнау туралы нұсқаулар; Конкордтарды қолдану, немесе Дескант жинағы; және Тақырыпқа дивизионды құру әдісі. Екінші басылым (1665 жылы жарық көрген) ағылшын және латын тілдерінде параллель мәтін түрінде шығарылды, осылайша британдық және континенттік Еуропа нарықтарына арналды. Бұл кітаптың жарылуы үлкен жетістікке ие болды және авторының қайтысынан кейін алпыс жыл бойы жаңа басылымдары шығарылып тұрды. 20-шы ғасырда ежелгі музыканың қайта жаңғыруы және виольға қызығушылықтың артуымен Симпсонның кітабы аспапта ойнаудың «нағыз» техникасын қайта табуға тырысқандар үшін қайта оқылды. Симпсонның суреті «Дивизиондық виоль» кітабында жарияланды. Алғашқы басылымда ол шляпа киген күйінде бейнеленген, бірақ кейінгі басылымдарда сурет өңделіп, ол бас киімсіз бейнеленді, мысалы, осы жерде көрсетілгендей. Сурет виоль ойнаудың ерекше техникаларын көрсетеді. Мысалы, садақ қазіргі виолончель немесе скрипкада қолданылатын техникадан айырмашылығы, қол астынан (алақан жоғары қаратылып) ұсталатыны анық көрінеді. Сондай-ақ, оң қолдың екінші және үшінші саусақтары садақтың иісіне тиеді, осылайша олар ойнау кезінде садақтың кернеуін өзгертуге мүмкіндік береді. Симпсон 1665 жылы музыкалық композицияға қатысты қысқаша нұсқаулық жазды: «Практикалық музыка қағидалары» (оның тағы бір шәкірті Сэр Джон Сент-Барбқа арналған), ал 1667 жылы оны «Практикалық музыка жинағы» деп кеңейтті. Симпсонның өмірінде оның музыкалық шығармаларының өте аз бөлігі кітаптарындағы мысалдар ретінде жарық көрді. Оның кейбір шығармалары қолжазба түрінде сақталған. Мысалы, ол «Айлар» және «Маусымдар» атты екі фантазия жинағын жазды, олардың әрқайсысы бір скрипка және екі бас виоль бөлімінен, сонымен қатар континуодан тұрады. «Маусымдар» 2016 жылы Хилле Перл (Sirius Viols тобының мүшесі ретінде) жазды, шығарма туралы кеңейтілген жазбалармен бірге. Оның барлық сақталған аспаптық шығармалары виоль ансамбльдеріне немесе соло виольге арналған, ол туралы ол «тамаша виольшінің қолында виоль (әрине) ең жақсы музыкалық аспаптардың бірі болып саналады. Тақырып бойынша импровизациялау – оның ең жоғары жетістігі» деді.
Simpson made a small contribution to John Playford's work A Brief Introduction to the Skill of Musick but is best known for his book, The Division Viol, or the Art of Playing upon a Ground (published 1659) which is a set of practical instructions, organised into three sections: Of the Viol itself, with Instructions how to Play upon it; Use of the Concords, or a Compendium of Descant; and The Method of ordering Division to a Ground. The second edition (published in 1665) is a parallel text in English and Latin, thus addressing both the British and continental European markets. It was a highly successful publication and continued to appear in new editions for sixty years after the death of its author. With the revival of early music during the 20th century and renewed interest in the viol, Simpson's book was read with renewed interest by those who sought to rediscover the "authentic" technique for playing the instrument. The accompanying portrait of Simpson appears in The Division Viol. In the first edition, he is depicted wearing a hat but, in later editions, the picture has been modified to show him bare headed, as here. The picture also illustrates some of the characteristic techniques of viol playing. For instance, it is clear that the bow is held underhand (with the palm upwards), unlike the technique used for the modern cello or violin. It can also be seen that the second and third finger of the right hand rest on the bow hair, allowing them to be used to vary the tension of the bow during playing. Simpson wrote a short guide to musical composition in 1665: The Principles of Practical Musick (dedicated to Sir John St. Barbe, another of his pupils) and expanded this into his 1667 publication A Compendium of Practical Musick. Very few of Simpson's musical compositions appeared in print during his lifetime, except those included as examples in his books. Some of his compositions survive in manuscript form. For example, he composed two sets of fantasias entitled The Monthes and The Seasons, which both consist of one treble and two bass viol parts, with continuo. The Seasons was recorded by Hille Perl (as one of the Sirius Viols) in 2016, with extensive liner notes about the piece. All his surviving instrumental works are for viol ensembles or the solo viol, an instrument about which he wrote that "a viol in the hands of an excellent violist may (no doubt) be reckoned amongst the best of musical instruments. To play extempore to the ground is the highest perfection of it".