Кіріспе
XIX ғасырдағы ағылшын-ирланд хирургы, 1-ші баронет сэр Уильям МакКормак (17 қаңтар 1836 – 4 желтоқсан 1901) – XIX және XX ғасырлардың басындағы көрнекті британдық хирург. МакКормак Джозеф Листер ұсынған антисептикалық хирургиялық әдістердің жақтаушысы болды және Бур соғысы сияқты қақтығыстарда қызмет етті. Корольдік армияның медициналық корпусының жақтаушысы және пионері МакКормак, Ұлыбританиядағы ең көп марапатталған хирург болған болуы мүмкін, сондай-ақ ол Эдуард VII-нің хирургі-сержанты қызметін атқарды.
Sir William MacCormac, 1st Baronet, (17 January 18364 December 1901) was a notable British surgeon during the nineteenth and early twentieth centuries. MacCormac was a strong advocate of the antiseptic surgical methods proposed by Joseph Lister and he served in conflicts such as the Boer War. An advocate and pioneer of the Royal Army Medical Corps, MacCormac was perhaps the most decorated surgeon in Britain and he served as Serjeant Surgeon to Edward VII.
Ерте өмірі және өмірбаяны
Уильям МакКормак Ирландияның Белфаст қаласында, белгілі ирланд дәрігері доктор Генри МакКормак пен оның әйелі Мэри МакКормак (қыздығы Ньюсам), көрнекті ағылшын-ирланд отбасының қызы болып дүниеге келді. Доктор Генри МакКормак көп саяхат жасаған дәрігер және өмір бойы таза ауаның аурулардың алдын алуға пайдалы екенін айтқан "ашық ауа теориясын" қолдады. МакКормактар отбасы бастапқыда Армаг графтығынан шыққан және Корнелиус МакКормактан тараған, ол жоғары шенді ирландтық теңіз офицері болған.
Білім
МакКормак Белфаст, Дублин және Париж қалаларында медицина мен хирургияны оқыды, содан кейін Белфаст Король университетінде өнер, медицина және хирургия салалары бойынша бітірді, және кейіннен хирургия бойынша емтиханшы болды.
Мансап
Ол Белфастта тәжірибесін бастады, онда Бас аурухананың хирургы болды, бірақ 1861 жылы Кэтрин М. Чартерсқа үйленгеннен кейін Лондонда қалды. 1870 жылғы Франко-пруссия соғысында ол Англо-американдық жедел жәрдемге бас хирург болды, Седан қаласында болды және 1876 жылғы Түрік-серб соғысына қатысты. Осылайша ол оқ жарақаты бойынша сарапшы болды. Хирург ретінде жоғары жетістікке жеткенімен қатар, ол қоғамда өте танымал болды, оның ерекше дене бітімі мен мінезі оны көзге түсетін және тартымды тұлғаға айналдырды. 1881 жылы ол Лондонның Сент-Томас ауруханасында көмекші хирург болып тағайындалды және жиырма жыл бойы хирург, лекторы және консультант-хирург ретінде жұмысын жалғастырды. 1881 жылы Лондонда өткен Халықаралық медициналық конгрестің құрметті бас хатшысы болды және қызметі үшін рыцарь атағына ие болды. 1883 жылы ол хирургтер колледжінің кеңесіне мүше болып сайланды, ал 1887 жылы емтихан комиссиясының мүшесі болды; 1893 жылы ол Брэдшоу лекциясын оқыды, ал 1896 жылы президент болып сайланды, 1897, 1898, 1899 және 1900 жылдары (колледждің жүз жылдық мерейтойы) осы лауазымға қайта сайланды. 1897 жылы ол барондыққа ие болды және Уэльс принцінің жеке хирургы болып тағайындалды. Оның қызметі келесі жылы қажет болды, ханзаданың тізесіне жарақат келген кезде. Кейіннен МакКормак 1898 жылдың қыркүйегінде Корольдік Виктория орденінің (KCVO) командирі болып тағайындалды. 1899 жылы ол Хантер ораторы болды. 1899 жылдың қазанында Екінші Бур соғысы басталғаннан кейін МакКормак Оңтүстік Африкаға әскери күштерге консультант-хирург ретінде ерікті түрде барып, 1899 жылдың қарашасынан 1900 жылдың наурызына дейін Кейп колониясында және Наталда белсенді қызмет атқарды. Ол Лорд Робертспен бірге 1900 жылдың ақпанында Кимберлиге барды, қала қоршаудан босатылғаннан кейін, ал келесі айда Лэдисмитке барды, қала қоршаудан азат болған кезде. Ол 1900 жылдың наурыз айының ортасында «Кайзер» атты неміс лайнерімен Оңтүстік Африкадан қайтып келді. Оның британдық соғыс күш-жігеріне қосқан үлесі қайтып келгеннен кейін, оның қызметі үшін Бат орденінің командирі (KCB) болып тағайындалды.
Кейінгі өмірі
1901 жылы ақпанда ол жаңа король Эдуард VII-нің құрметті хирург-сержанты болып тағайындалды, ал 1901 жылы маусымда Глазго университетінен құрметті докторлық дәрежесін (LL. D) алды. Бірақ 1898 жылы ол ұзаққа созылған ауруға шалдыққан және күшіне тым көп жүк салғандықтан, 1901 жылы 4 желтоқсанда Бат қаласында күрт қайтыс болды. Ол әйелі Кэтрин Мария МакКормакпен бірге Лондонның Кенсал Грин зиратында жерленген.
Жеке өмір және отбасы
1861 жылы ол Белфасттан шыққан Джон Чартерстің қызы Кэтрин Мария Чартерске (1835–1923) үйленді. Бұл одақтан МакКормақтың балалары болмаса да, оның көптеген көрнекті туыстары болды. МакКормақтың жүрегі ел үшін соққан немересі, доктор Генри МакКормак (1879–12 желтоқсан 1950), табысты дерматолог және сэр Ричард МакКормактың әкесі, белгілі модернист сәулетші және MJP Architects компаниясын құрған адам. Доктор Уильям МакКормак сонымен қатар Сьерра-Леонелік дәрігер Джон Фаррелл Исмонның да қарындасы болды. МакКормак Виктория патшайымының жеке хирургы болып қызмет еткенде, Исмонның тамаша академиялық жетістіктеріне орай, оны шәкірт ретінде жұмысқа шақырды. Бірақ Исмон МакКормақтың ұсынысын және қызметін қабылдамай, оның орнына Фритаунда, Сьерра-Леонеде және Голд-Кост аймағында дәрігер болып жұмыс істеуді жөн көрді. Соңында Исмон 1893 жылы Голд-Косттың бас дәрігері лауазымына тағайындалды.
Жарияланған еңбектер
Шарттардан, хирургиялық операциялар, антисептикалық хирургия туралы еңбектерден өзге, медициналық журналдарға көптеген мақалалар жазған МакКормак, Қызыл Крест тақырыбындағы еңбектердің және 1900 жылы Англия Корольдік хирургтар колледжінің құрылғанына 100 жыл толуына арналған қызықты жинақтың авторы болды. Соңғысы осы күнге дейін барлық магистрлер мен президенттердің өмірбаяндық мағлұматтарын қамтиды.