Wahlenbergia – Campanulaceae тұқымдасына жататын 260-қа жуық гүлді өсімдіктер туысы. Көбінесе қоңырау тәрізді гүлдері бар, әлемнің көп бөлігінде өседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гүлді өсімдіктер туысы
Genus of flowering plants
Валенбергия – Campanulaceae тұқымдасына жататын, шамамен 260 түрді қамтитын гүлді өсімдіктер туысы. Осы туысқа жататын өсімдіктер – қарапайым жапырақтары бар көпжылдық немесе біржылдық шөптесін өсімдіктер, гүлдері көк немесе күлгін түсті, қоңырау пішіндес және әдетте бес тісті қанаты бар. Валенбергия түрлері Солтүстік Американы қоспағанда, барлық құрлықтарда және кейбір шалғай аралдарда табиғи түрде өседі, бірақ ең көп түрлілігі Оңтүстік жарты шарды қамтиды.
Wahlenbergia is a genus of around 260 species of flowering plants in the family Campanulaceae. Plants in this genus are perennial or annual herbs with simple leaves and blue to purple bell shaped flowers, usually with five petals lobes. Species of Wahlenbergia are native to environments on all continents except North America, and on some isolated islands, but the greatest diversity occurs in the Southern Hemisphere.
Сипаттама
Валенбергия тұқымдасына жататын өсімдіктер бір жылдық немесе көп жылдық шөптер, сирек бұталар, кейде тамырсабақтары болады. Сабақтары тік, көлденең қимасы дөңгелек және қарапайым жапырақтары бар. Жапырақтары сабақ бойымен жоғары қарай кішірейеді және әдетте шеттерінде ұсақ, сиресіп орналасқан тістері болады. Гүлдері сабақтың ұшында, жеке-жеке немесе қысқа гүлшоғыры (цим) түрінде орналасады. Жеміс пісетін кезеңге дейін бес тостаған жапырақшасы сақталады. Гүлдің жапырақшалары көк немесе күлгін түсті, олардың негізі қоңырау немесе түтік пішіндес түтік құрап, бес бөліктен тұрады. Әдетте бес аталық мүшесі болады, аналық бағаны ұшы көбінесе тармақталған және жемісі – елуға дейін тұқымды қамтитын қапшық.
Plants in the genus Wahlenbergia are annual or perennial herbs, rarely shrubs, and sometimes have rhizomes. The stems are erect, circular in cross section and have simple leaves. The leaves decrease in size up the stem and usually have small scattered teeth on their edges. The flowers are borne on the end of the stems, either singly or arranged in a cyme. There are five sepals that remain until the fruiting stage. The petals are blue to purple and are joined at their base to form a bell shaped or funnel shaped tube with five lobes. There are usually five stamens, the style is often branched at the tip and the fruit is a capsule containing up to fifty seeds.
Таксономия және атау беру
1814 жылы Генрих Шредер Валенбергия элонгата деген атауды қолданды, бірақ бұл атау номен нудум еді. Бұл туысты алғаш рет 1821 жылы Альбрехт Вильгельм Рот ресми түрде сипаттады және оның сипаттамасы Роттың Novae Plantarum Species praesertim Indiae Orientalis кітабында жарияланды. Рот Шредердің Валенбергия деген атын сақтап қалды. Бұл атау Гёран Валенбергтің (Уппсала университетінде оқытқан швед ботанігі) құрметіне берілген.
In 1814, Heinrich Schrader used the name Wahlenbergia elongata but the name was a nomen nudum. The genus was first formally described in 1821 by Albrecht Wilhelm Roth and the description was published in Roth's book Novae Plantarum Species praesertim Indiae Orientalis. Roth retained Schrader's name Wahlenbergia. The name honours Göran Wahlenberg (a Swedish botanist who taught at Uppsala University).
Тарату
Бұл туыс кеңінен таралған, және Валенбергияның түрлері Солтүстік Американы қоспағанда, барлық континенттерде өседі. Түрлердің ең жоғары әртүрлілігі оңтүстік умеренді аймақтарда, әсіресе Африка мен Австралия-Океанияда байқалады, тіпті мұхит аралдарында да кездеседі. Сент-Хелена аралынан төрт түр белгілі, оның ішінде қазір құрып кеткен W. roxburghii түрі де бар.
The genus is widespread and species of Wahlenbergia are native to all continents except North America. The highest species diversity is in southern temperate countries, particularly Africa and Australasia and species are even found on oceanic islands. Four species are known from the island of Saint Helena, including the now extinct species W. roxburghii.