Бағансиапиапи: Индонезиядағы қытай иммигранттарының қаласы
Bagansiapiapi
Багансиапиапи (Баган) – Индонезия, Суматра аралындағы Рокан-Хилир аймағының орталығы. Қытай иммигранттарының тарихы, географиясы және орналасуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Багансиапиапи немесе жай ғана Баган – Индонезияның Суматра аралындағы Риау провинциясындағы қала. Бұл қала провинцияның Рокан Хилир ауданының орталығы болып табылады және Суматраның шығыс жағалауында, Рокан өзенінің дельтасында, Малакка бұғазының батысында және Думай қаласының жанында орналасқан.
Bagansiapiapi or simply known as Bagan is a city in Riau province on the island of Sumatra, Indonesia. The city is the capital of Rokan Hilir Regency in the province and is located on the east coast of Sumatra, on the Rokan River delta across the strait west of Malacca and near Dumai.
Тарих
Қалаға негізінен XVIII ғасырдың соңы мен XIX ғасырдың басында келген қытай иммигранттары қоныс аударған. Бастапқыда 18 қытай азаматы 200 жыл бұрын Багансиапиапиге кемемен барып, дельтаға қоныстанған. Олардың барлығы басқа диалекттерде (Ан; 洪) деп аталатын бір туысқаннан шыққан. Кейіннен жаңа өмір іздеп, сол кездегі Хоккиенде (Қытай) кең тараған экономикалық қиындықтардан құтылуды көздегендер де болды. Қытай қауымы жыл сайын Багансиапиапи мерейтойын, Багансиапиапиге алғашқы көшіп келушілер тобы сол күні келген деп есептегенде, Ай күнтізбесінің 5-ші айының 16-шы күні тойлайды. Қытай халқының көпшілігі Хоккьин тайпасынан, Тан Уадан (ТонгАн, қазір Е Менг / Сяменнің бөлігі), Ким Менг (Кинмен, Кэмой, Цзиньмен) және Цин Кангтан (Цзиньян / Цзиньян) шыққан. Сонымен қатар, негізінен оңтүстік бөлігінде тұратын Teochew тайпасының өкілдері де, аз саны Khek/Хакка тайпасы да қалада қоныстанған. Қытай халқының көпшілігі Хоккьиннің Тан Уа диалектісінде сөйлейді. Багансиапиапи 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында әлемдегі ең ірі балық өндірушілердің бірі болды, әлемдік рейтингте екінші орынды иеленді. Багансиапиапи құзқар ұясы шаруашылығымен де әйгілі. Индонезиядағы құс ұялары сапасымен танымал және тұтынушылар тарапынан жоғары бағаланады. Бұл сала Багансиапиапиді инвестициялардың, құрылыс саласындағы қарқынды дамудың және экспорттың өсуімен байланысты экономикалық өсудің жаңа кезеңіне бастады. Соңғы жылдары қалалықтану мәселесі туындады. Жастардың көпшілігі орта мектепті бітіргеннен кейін қаладан шығып, үлкен қалаларда жақсы өмір сүру немесе жоғары білім алу үшін кетеді. Олар әдетте Қытай Жаңа жылында отбасымен дәстүрлі кездесуге оралады.
The town was originally populated mainly by Chinese immigrants who arrived at the end of 18th and the beginning of 19th century. Initially eighteen Chinese nationals sailed to Bagansiapiapi around 200 years ago and settled on the delta. All were from the family named (Ang;洪) in other dialects). More followed, searching for a new life and seeking to avoid the economic hardships prevalent in Hokkien (China) at that time. Every year, the Chinese community celebrates the anniversary of Bagansiapiapi, on the 16th day, of the 5th month of the Lunar year, believing that the initial immigrant group landed at Bagansiapiapi on that day. Most of the Chinese population are Hokkien, originating from Tang Ua (TongAn, now part of E Meng/Xiamen), Kim Meng (Kinmen, Quemoy, JinMen), and Cin Kang (JinJiang/Jinjiang). Some Teochew, living mainly in the southern part, and a minority of Khek/Hakka also populated the town. Most of Chinese population communicate using the Tang Ua dialect of Hokkien. Bagansiapiapi was one of the largest fish producers in the world during the late 1980s and early 1990s, ranking second in the world. Bagansiapiapi is also famous for swallow nest farming. Indonesia's bird's nests are famous for their quality and are well liked by consumers. This industry has led Bagansiapiapi into a new era of economic growth, involving investment, high activity in building construction and export growth. In recent years, urbanization has been an issue. Most of the youth leave the town after high school to pursue a better life, or higher education in larger cities. They normally return for the traditional family reunion during the Chinese New Year celebrations.
Балық аулау қаласы
1980 жылдары Багансиапиапи Индонезиядағы ең ірі балық өндіруші қалалардың бірі болды және Норвегиядағы Бергеннен кейін әлемде балық өндірушілердің саны бойынша екінші орында тұрды. Балық аулау индустриясы Багансиапиапині заманауи қалаға айналдырды. 1934 жылы Багансиапиапиде ауыз суды тазарту орнатылымы, электр станциясы және өрт сөндіру бөлімі болды. Қаланың Бенгалистің басқа аймақтарымен салыстырғандағы дамуына байланысты Багансиапиапи «Виль Люмиер» немесе «Жарық қаласы» деп аталды. Балық аулау индустриясы қытай иммигранттарының бірінші толқынымен басталды, олар осы аймаққа мол балықтың болуына тартылды. Қаланың өркендеу кезеңі 1930 жылдар шамасында Голландтың Шығыс Индиясының билігінде болды, сол кезде балық шаруашылығы жылына 300 000 тонна балық өндірді. Жылдық өнім содан бері төмендеді, әсіресе 1970 жылдардан бастап балықтың санының күрт азаюына байланысты, сол кезде қаладағы 800-нен астам траулерлер Шунда шельфінде балық аулады. 1980 жылы Индонезия суларында трал аулауға тыйым салу қала экономикасына елеулі әсер етті. Багансиапиапиде жасалған қайықтар теңіздің әртүрлі жағдайларында жүзе алады, сондықтан олар Ява, Нуса Тенгера және Малуку аралдарында да қолданылады. Шетелде оның жұмысы Шри-Ланка, Үндістан және тіпті Американың балықшыларын қызықтырды. Багансиапиапидегі кемелердің өндірісі 3-4 тоннадан бастап 300 тоннаға дейінгі сұранысты қанағаттандырады. Кеме жасау шеберханалары 1940 жылдардан 1980 жылдардың ортасына дейін қарқынды дамыды. Өркендеу кезеңінде Багансиапиапи Пеканбару мен Риау провинциясынан да белгілі болды. Бірақ қазір ағаш шикізатының жетіспеуі және орман шаруашылығына қатысты бірқатар заңдарға байланысты бизнес тоқтап тұр. Заңға сәйкес, орман жерлерін бөлу құқығы толығымен орталық үкіметке берілген. Нәтижесінде, жергілікті ағаш іздеушілер кеме жасаушы кәсіпкерлерге сату үшін ағаш кесуге мүмкіндік алмай қалды.
In the 1980s Bagansiapiapi was one of the largest fish producing towns in Indonesia, and the second highest producer of fish in the world, after Bergen in Norway. In its development, the fishing industry has made Bagansiapiapi into a modern town. In 1934, Bagansiapiapi already had a drinking water treatment facility, a power plant and a firefighter unit. Due to the town's progress compared to other areas of afdeeling in Bengkalis, Bagansiapiapi was called as Ville Lumiere or (City of Light). The fishing industry started with the first wave of Chinese immigrants, attracted to the area by the availability of abundant fishing. The town's heyday came under the jurisdiction of the Dutch East Indies, around 1930, when the fisheries produced 300,000 tons of fish per year. The annual production has fallen since, being particularly affected by a collapse of fish numbers since the 1970s, by which time over 800 trawlers based in the town were fishing the Shunda Shelf. The trawling ban in Indonesian waters, introduced in 1980, has had a significant effect on the economy of the town. Bagansiapiapi's made boats are capable of penetrating various types of marine characteristics so that they are also used in Java, Nusa Tenggara, and Maluku. Outside the country, his work attracted fishermen in Sri Lanka, India, even America. Bagansiapiapi boats production meet demand from the smallest of about three four tons to 300 tons. Shipyards mushroomed in the era of the 1940s until the mid 1980s. In its heyday, the name of Bagansiapiapi was more famous than Pekanbaru and Riau Province. But now the business is dead and suspended because of the limitations of wood raw materials and a series of Act About Forestry. The law states that the central government has full authority to determine the division of forest areas. As a result, the locally dominated wood searchers, no longer able to cut timber to sell it to shipyard entrepreneurs.
Демография
2013 жылғы халық санағы бойынша Багансиапиапи қаласының халқы 73 360 адамды құрады. Қала тұрғындарының басым бөлігі – қытай ұлтынан, ал малайлар үлкен азшылықты құрайды, қалғандары – минангкабау және батак тайпаларынан. Діні жағынан алғанда, буддизм және қытай діні (даосизм мен конфуцианствоны қоса алғанда) қаладағы басты діндер, ал ислам мен христиандық азшылық діндер болып табылады. Индонезия тілі мемлекеттік тіл болғанымен, қытай халқының көптігіне байланысты Багансиапиапиде ең көп қолданылатын тіл – хоккиен тілі. Олар қолданатын диалект тайваньдық хоккиен тілімен бірдей, атап айтқанда, Баган хоккиені (t=峇眼福建話) деп аталады. Малай қауымы малай тілінде сөйлейді.
At the 2013 census, the population of Bagansiapiapi city was 73,360. Majority ethnic group of the city are the Chinese with large minority Malay population, while the Minangkabau and Batak are the remainder. As for Religion, Buddhism and Chinese religion (including Taoism and Confucianism) are the major religions in the city, while Islam and Christianity are minority religions. Though Indonesian is the official language, Hokkien is the most spoken language in Bagansiapiapi, due to the large Chinese population. The variety they use belong to the same language as Taiwanese Hokkien, namely a variety called as Bagan Hokkien (t=峇眼福建話). Another local language is Malay, spoken by the Malay community.
Баржаларды өртеу мерекесі
Баржаны өртеу, жергілікті тұрғындарда Бакар Тонгканг деп, ал Хоккин тілінде Го Гвек Кап Лак деп аталады. Бұл Багансияпиапи халқының, әсіресе этникалық қытайлардың, қытай күнтізбесінің бесінші айының 16-сы күні тойланатын жыл сайынғы дәстүрлі рәсімі. Әр жыл сайын бұл рәсімге Малайзия, Сингапур, Тайланд, Тайвань және Қытайдан туристер келіп тұрады. Қазіргі таңда үкімет бұл жыл сайынғы шараны Рокан Хилир туризмінің маңызды көзі ретінде белсенді түрде насихатап жатыр.
Barge burning, locally known as Bakar Tongkang or in Hokkien language known as Go Gwek Cap Lak is an annual Bagansiapiapi peoples ritual especially among the ethnic Chinese celebrated every 16th in the fifth month of the Chinese calendar. Each year, the ritual brings in tourists from Malaysia, Singapore, Thailand, Taiwan, and Mainland China to Bagansiapiapi. This annual event is now heavily promoted by the government as a source of Rokan Hilir tourism.
Көлік
Қазіргі уақытта әуежай болмағандықтан, көлік мәселесі үкімет үшін алаңдау тудырады. Багансиапиапиге автомобильмен баруға болады, Риу провинциясының астанасы Пеканбару қаласынан 6 сағат, ал Думай қаласынан 2,5 сағаттық жерде орналасқан. Солтүстік Суматра және Медан қалаларынан автомобильмен саяхатқа шамамен 11 сағат уақыт кетеді. Жергілікті билік қалалық инфрақұрылымды жақсарту жөніндегі саясатын жалғастырып келеді, оның ішінде жолдарды кеңейту және көшелерді жарықтандыруды жетілдіру шаралары қарастырылған.
Transportation has been an area of concern for the government, as there is currently no airport. Bagansiapiapi is reached by road, being some 6 hours from Pekanbaru, capital of Riau, and 2.5 hours from Dumai. From North Sumatra and Medan the travel time by road is about 11 hours. The local government has an ongoing policy of improving the town infrastructure, including the widening of roads and improving street lighting.