Брайс Байер – фотосуретке зор үлес қосқан ғалым. Kodak-тағы зерттеулері, KRL зертханасының жазбалары фототехнологияны өзгертті. Өмірбаяны мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Брайс Эдвард Байер (/ˈbaɪər/; BYE er, 15 тамыз, 1929 жыл) – «Біздің білетіндей, фотосуретке түсірудің өзі басқаша болар еді» делінетін тұлға. 1951 жылы Мэн университетінен инженерлік физика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алғаннан кейін, Байер Рочестер қаласына (Нью-Йорк штаты) көшіп, Eastman Kodak компаниясында ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді және 1986 жылға дейін зейнеткерлікке шыққанша сонда қалды. Kodak-та ол зерттеуші әріптесі Джоан Фицджеральдпен танысты, олар 1954 жылы үйленді. Байер білімін Рочестер университетінде жалғастырып, 1960 жылы өнеркәсіптік статистика бойынша магистр дәрежесін алды. Байер өзінің идеяларын 1974 жылғы 24 мамырда KRL зертханалық дәптерінде, суретте көрсетілгендей жазды. Оның жазбаларында қазір танымал болған «Байер үлгісінің» түсті эскизі бар. 1975 жылғы наурыз айында Kodak «Түсті бейнелеу массиві» деген тақырыпта патенттік өтінімді ұсынды, онда Байер жалғыз өнертапқыш ретінде тіркелді. 1976 жылғы шілдеде АҚШ патенті ретінде тіркелген 3,971,065 нөміріндегі патент, жарық сезімтал (мысалы, жасыл) элементтері шахмат тәрізді орналасқан түсті үлгілерді сипаттайды, бұл көлденең және тік бағыттардағы жарық мөлшерін теңдей жинауға мүмкіндік береді. «Байер түсті сүзгі массивінің» үлгісі алғаш рет 1992 жылы ұсынылған Kodak DCS 200 камерасында қолданылды. Бүгінгі таңда, ол дерлік барлық бір чипті түсті камераларда қолданылады. «Байер үлгісінде» пиксельдердің жартысы жасыл жарықты жинайды, ал қалғандары қызыл және көк жарыққа тең бөлінеді. Жасыл үлгі алудың нәтижесінде алынған Nyquist домендері, барлық жасыл сезімтал элементтері бар сенсор сияқты, көлденең және тік кеңістіктік жиіліктер үшін бірдей Nyquist жиілігін сақтайды. «Үлгі өте қарапайым», - деді Кен Парульски, Kodak-тың цифрлық камералар бөлімінің бұрынғы бас ғалымы, Байердің қазасынан кейін «Нью-Йорк Таймс» газетіне берген сұхбатында. «Қызыл немесе көк түстерге қарағанда жасыл түстер екі есе көп, себебі бұл адам көзінің ең нақты түсті суретті қалай шығаратынын имитациялайды». Парульски сондай-ақ, содан бері ондаған басқа үлгілер ойлап табылды, оның ішінде оның өзі жасағандары да бар, бірақ «Байер үлгісі уақыт сынағынан өтті» деді. Лари Скарф, Камера телефоны сурет сапасы стандарттары тобының бұрынғы төрағасы, «Нью-Йорк Таймс» газетіне берген сұхбатында: «Барлық цифрлық камералардың 99,99 пайызы – ұялы телефондар, қалталық камералар, веб-камералар және тұтынушылық цифрлық бейнекамералар – түсті суреттерді жасау үшін Байер үлгісін қолданады» деді. Kodak зертханаларының (KRL) физика бөліміндегі ақпараттық технологиялар зертханасының жетекші ғалымы ретінде Брайс сексенінші жылдардың басында компьютерлердің бейне сапасын едәуір жақсарта алатынын көрсетті. Мысалы, ол өте кішкентай Disc камерасының негативінен жасалған док сахнасының үлкен басып шығарылған нұсқасын көрсетті. Сурет әлдеқайда үлкен 35 мм негативтен түсірілгендей көрінді. Док үстіндегі арқанның тоқуын көруге болады. Осыдан он бес жыл бұрын, 1960 жылдардың ортасында, ол кодты басқалар бұза алмайтындай етіп шифрлаудың жолын тапты. Ол бұл технологияны KRL ақпараттық технологиялар зертханасының жетекшісі ретінде дамытты. Ол сонымен қатар Шеннонның ақпарат теориясы және энтропия жөніндегі жұмыстарын зерттеді, Шеннон-Фано кодын жиі кездесетін сөздерді немесе сигналдарды кодтау үшін қысқа кодтарды қолдану және т.б. Брайс компьютерлік бағдарламалау, қолданбалы статистика, ақпараттық ғылым және қолданбалы математика салаларындағы топқа жетекшілік етті. Топ пайдаланушылардың қызығушылық тақырыптары мен қызығушылық деңгейіне сүйене отырып, ақпаратты таңдаулы түрде таратудың автоматтандырылған әдісін әзірледі. Бұл процесс бүгінгі Google және Amazon қолданатын процестерге ұқсас. 1960 жылдардың ортасында Брайс тобының дәл сол мөлшеріндегі топ Брайс тобынан бір қабат төмен жұмыс істеді. Олар сандық сурет сапасы, түс қабылдауы және т.б. пайдаланушылардың бағалауымен байланысты психофизикамен айналысты. Байер сүзгісі цифрлық бейнелеу жүйесіне көздің атқаратын жұмысын орындауға мүмкіндік береді. Қосымша жасыл сенсорлар, көздің таяқшалары сияқты, қараңғыда көбірек жарық туралы ақпаратты ұсынады. Цифрлық бейнелеу жүйесі мен көз жарық деңгейі төмен жағдайларға тап болғанда, екі жүйе де жарық туралы көбірек ақпаратты және хроматикалық ақпаратты аз пайдалана алады.
Bryce Edward Bayer (/ˈbaɪər/; pronounced BYE er, August 15, 1929 He has been called "the maestro without whom photography as we know wouldn't have been the same." After receiving a bachelor's degree in engineering physics from the University of Maine in 1951, Bayer moved to Rochester, New York, to work as a research scientist at Eastman Kodak, where he would remain until his retirement in 1986. At Kodak he met Joan Fitzgerald, a fellow researcher; they were married in 1954. Bayer pursued further studies at the University of Rochester, from which he earned a master's degree in industrial statistics in 1960. Bayer documented his ideas in his KRL lab notebook on May 24, 1974, as shown in the figure. His entry includes a color sketch of his now famous "Bayer pattern". In March 1975, Kodak filed a patent application, titled "Color imaging array", with Bayer as the sole inventor. The patent, which issued as U. S. patent 3,971,065 in July 1976, describes color patterns having luminance (e. g. green) elements arranged in a checkerboard pattern, which provides uniform luminance sampling in both the horizontal and vertical directions. The Bayer color filter array pattern was first used in the Kodak DCS 200 camera, which was introduced in 1992. It is used today in almost all single chip color cameras. In the Bayer pattern, half of the pixels collect green light, and the others are evenly divided between red and blue light. The resulting Nyquist domains for the green sampling maintains the same Nyquist frequency for horizontal and vertical spatial frequencies as a sensor having all green sensitive elements. "The pattern is very simple," Ken Parulski, former chief scientist for Kodak's digital camera division, told The New York Times after Bayer's death. "There are twice as many green elements as red or blue because this mimics the way the human eye provides the sharpest overall color image." Parulski added that although dozens of other patterns have since been devised, including some by Parulski himself, "the Bayer pattern has stood the test of time." Larry Scarff, a former chairman of the Camera Phone Image Quality Standards Group, told the Times that "Ninety nine point nine nine percent of all digital cameras — cellphones, pocket cameras, webcams and consumer digital video cameras — use the Bayer pattern to produce color pictures." As a leading scientist in the Information Technology Laboratory within the Physics Division of the Kodak Research Laboratories (KRL), Bryce demonstrated, in the early eighties, that computers could greatly enhance image quality. For example, he showed a large print of a dock scene made from a very small Disc camera negative. The image looked like it had been made from a much larger 35 mm negative. One could see the braids in the rope sitting on the dock. About fifteen years earlier, in the mid sixties, he developed a way to encrypt information in a way that the code could not be broken by others. Again, he developed this as a leader within the KRL Information Technology Laboratory. At the time, he was also studying Shannon's work on information theory and entropy, Shannon Fano coding to use shorter codes for more frequent words or signals, etc. Bryce led a group in the areas of computer programming, applied statistics, information science, and applied mathematics. The group developed an automated way to selectively disseminate information to users based on their interest profiles and on their interest level feedback. This process is like processes used today by Google and Amazon. In the mid 1960s, there was a group of similar size to Bryce's group working down the hall from Bryce's group. They were working on psycho physics related to user assessment of digital image quality, color perception, etc. The Bayer filter enables a digital imaging system to do what the eye does. The extra green sensors provide more luminance information, as the rods in the eye do, when it is dark. When the digital imaging system and the eye encounter situations with low levels of illumination, both systems can provide and use more luminance information and less chrominance information.
Құрмет пен марапаттар
Байер 2009 жылы Корольдік фотографиялық қоғамның "Фотографияның немесе бейнелеудің ең кең мағынадағы ғылыми немесе технологиялық дамуына маңызды үлес қосқан кез келген өнертабыс, зерттеу, жарияланым немесе басқа да еңбегі үшін" табыс етілген «Прогресс» медалімен марапатталды. 2012 жылы Байер Кино және теледидар инженерлері қоғамынан алғашқы «Камераның бастауы және бейнелеу» медалін алды.
Bayer was awarded the Royal Photographic Society's Progress Medal in 2009 given "in recognition of any invention, research, publication or other contribution which has resulted in an important advance in the scientific or technological development of photography or imaging in the widest sense." In 2012, Bayer received the first Camera Origination and Imaging Medal from the Society of Motion Picture and Television Engineers.
Жеке өмір және өлім
Байер мен оның әйелінің екі ұлы болды – Дуглас пен Дэвид, және бір қызы Джанет. Байер 2012 жылдың 13 қарашасында Мэн штатының Бат қаласында "деменциямен байланысты ұзаққа созылған аурудан" қайтыс болды, деп оның ұлы Дуглас The New York Times газетіне хабарлады.
Bayer and his wife had two sons, Douglas and David, and a daughter, Janet. Bayer died on November 13, 2012, in Bath, Maine, of "a long illness related to dementia," his son Douglas told The New York Times.