Америкалық психиатр Плайни Эрл және оның еңбектері

Кіріспе

Американдық психиатр Плиний Эрл II, MD (31 желтоқсан 1809 – 17 мамыр 1892) – американдық дәрігер, психиатр және ақын. Ол Эрл әулетінен шыққан өнертапқыш Плиний Эрлдің ұлы болған.

Өмірбаян

Плиний Эрл 1809 жылғы 31 желтоқсанда Массачусетс штатының Лестер қаласында дүниеге келген. Ол 1837 жылы Пенсильвания университетінің медицина мектебін бітірген, содан кейін Париж ауруханаларында оқыған және Еуропа елдеріндегі ақылға қосылмағандарға арналған мекемелерді зерттеген. 1840 жылы ол Франкфордтағы (қазіргі Филадельфияның бір бөлігі) ақылға қосылмағандарға арналған аурухананың (қазіргі Friends Hospital) резидентуралық дәрігері болды, онда екі жыл қызмет етті. 1844 жылдың сәуірінен 1849 жылдың сәуіріне дейін ол Нью-Йорктегі Блумингдейл психиатриялық ауруханасында дәрігер болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Еуропадағы ақылға қосылмағандарға арналған ауруханаларды аралап қайтты. 1853 жылы Нью-Йорк қаласындағы ақылға қосылмағандарға арналған ауруханаға қосымша дәрігер болып тағайындалды және сол жылы Нью-Йорктегі дәрігерлер мен хирургтар колледжінде психикалық аурулар туралы дәріс оқыды. 1863 жылы ол Массачусетс штатының Питтсфилд қаласындағы Беркшир медициналық колледжінде медицина және психология профессоры болды. Бұл АҚШ-тағы медициналық колледжде құрылған психикалық аурулар бойынша алғашқы профессорлық қызмет болды. Оның лекциялары 1864 жылғы бір курспен шектелді, себебі ол Массачусетс штатының Нортгемптон қаласындағы ақылға қосылмағандарға арналған мемлекеттік аурухананың басқарушысы және бас дәрігері болып тағайындалды. Ол 1885 жылдың қазанына дейін осы қызметте болды. 1866 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1871 жылы ол Еуропадағы 46 ақылға қосылмағандарға арналған мекемені зерттеді. Доктор Эрл, белгілі болғандай, діни сипатта емес, ақылға қосылмағандар алдында сөз сөйлеген алғашқы адам болды. Оның 1840-1841 жылдардың қысында Франкфорд ауруханасында табиғаттану бойынша дәріс оқуы, кеңінен қабылданған және қазір ақылға қосылмағандарға арналған мекемелердің жоғары деңгейі үшін қажет деп саналатын оқыту және ойын-сауық жүйесінің бастамасы болды. 1866-1867 жылдардың қысында Нортгемптон ауруханасында ол ақылға қосылмау туралы лекциялар курсын өткізді, ондағы ақылға қосылмағандардың орташа саны шамамен 250 адамды құрады. Ол сондай-ақ Америка медициналық қауымдастығының, Нью-Йорк медицина академиясының, Американың ақылға қосылмағандарға арналған мекемелерінің бас дәрігерлері қауымдастығының және Жаңа Англия психологиялық қоғамының негізін қалаушылардың бірі болды. 1892 жылғы 17 мамырда Нортгемптон қаласында қайтыс болды.

Pliny Earle was born in Leicester, Massachusetts on December 31, 1809. He graduated from the University of Pennsylvania School of Medicine in 1837, then studied in the hospitals of Paris, and visited institutions for the insane in European countries. In 1840 he became resident physician of the asylum for the insane (now known as Friends Hospital) at Frankford, Pennsylvania (now part of Philadelphia), where he remained two years. From April 1844 till April 1849, he was physician to Bloomingdale asylum, in New York. He immediately afterward visited insane hospitals in Europe. In 1853 he was appointed visiting physician to the New York City lunatic asylum, and in the same year delivered a course of lectures on mental disorders at the College of physicians and surgeons, New York. In 1863 he became professor of materia medica and psychology at Berkshire Medical College Pittsfield, Massachusetts, the first professorship of mental diseases ever established by a medical College in the United States. His lectures there were limited to the one course of 1864, owing to his appointment as superintendent and physician in chief of the state hospital for the insane in Northampton, Massachusetts. He held this place until October 1885. He was elected as a member to the American Philosophical Society in 1866. In 1871 he visited forty six institutions for the insane in Europe. Dr. Earle was, so far as known, the first person that ever addressed an audience of the insane in any other than a religious discourse. His introduction of lectures on natural philosophy at the Frankford asylum, in the winter of 1840–1841, was the initiative to a system of combined instruction and entertainment, which has been widely adopted, and is now considered essential to the highest perfection of an institution for the insane. In the winter of 1866–1867, at the hospital in Northampton, he delivered a course of lectures on insanity before audiences in which the average number of insane persons was about 250. He was also a founder of the American Medical Association, the New York Academy of Medicine, the Association of Medical Superintendents of American Institutions for the Insane, and the New England Psychological Society. He died in Northampton on May 17, 1892.