Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз саясаткері
French politician
Эдме Арман Гастон, д’Одифре Паскье герцогі (21 қазан 1823, Париж – 4 маусым 1905), Гастон Одифре Паскье ретінде танымал француз саясаткері және Француз академиясының мүшесі, 16-орын. Оның алдында Феликс Дюпанлуп, ал одан кейін Александр Рибо болды.
Edme Armand Gaston, duc d'Audiffret Pasquier (21 October 1823, in Paris4 June 1905), known as Gaston Audiffret Pasquier, was a French politician and member of the Académie française, Seat 16. He was preceded in his position by Félix Dupanloup and succeeded by Alexandre Ribot.
Өмір
Ол академик барон Этьен Дени Паскьердің шөбересі және асырап алынған ұлы болды. 1844 жылы герцог атағын мұраға алды, ал 1846 жылы мемлекеттік кеңесте аудитор болып жұмыс істеді. 1848 жылғы төңкерістен кейін жеке өмірге шығып кетті. Екінші Империя кезінде екі рет заң шығарушы органға сайлануға тырысып, сәтсіз аяқтады, бірақ 1871 жылғы ақпанда Франция Ұлттық Ассамблеясына сайланды және 1873 жылы оңшыл орталық парламенттік фракциясының төрағасы болды. Тьер биліктен құлағаннан кейін Аудифрет Паскье әртүрлі роялистік партиялар арасында келіссөздер жүргізіп, Шамбор графының Франция королі болуына қол жеткізуге тырысты, бірақ Шамбор Бурбондардың ақ туын үш түсті туға алмастыруға келіспегендіктен жоба сәтсіз аяқталды. Дегенмен ол палатаның сенімін сақтап, 1875 жылы конституциялық заңдар дайындалып жатқанда оның төрағасы болды. Жаңа конституция бойынша өмір бойына сенатор болып тағайындалды, сондай-ақ 1876 жылғы наурыздан 1879 жылға дейін Сенат төрағасы қызметін атқарды, осы кезде оның партиясы көпшілігін жоғалтты. Одан кейін саясаттағы рөлі азайды. Аудифрет Паскье қанағатқа толы мінезімен және адалдығымен ерекшеленді, Макмахонды жаман кеңесшілердің ықпалына түсірмеу үшін бар күшін салды. 1878 жылы Франция академиясына сайланды, бірақ ешбір еңбек жариялаған жоқ.
He was the grand nephew and adopted son of Baron Etienne Denis Pasquier, an academician. He inherited the title of duke in 1844, and became auditor at the council of state in 1846. After the revolution of 1848 he retired to private life. Under the Second Empire he was twice an unsuccessful candidate for the legislature, but was elected in February 1871 to the National Assembly of France, and became president of the Centre right parliamentary group in 1873. After the fall of Thiers, Audiffret Pasquier directed the negotiations between the different royalist parties to establish the Comte de Chambord as King of France, but as Chambord refused to give up the white flag of the Bourbons in favor of the tricolor, the project failed. Yet he retained the confidence of the chamber, and was its president in 1875 when the constitutional laws were being drawn up. Nominated senator for life under the new constitution, he likewise was president of the Senate from March 1876 to 1879 when his party lost the majority. Henceforth he was less prominent in politics. Audiffret Pasquier was distinguished by his moderation and uprightness; and he did his best to dissuade MacMahon from taking violent advisers. In 1878 he was elected to the Académie française, but never published anything.