Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клиникалық психолог
Clinical psychologist
Стивен А. Митчелл (23 шілде 1946 – 21 желтоқсан 2000) – американдық клиникалық психолог және психоаналитик. Оның Джей Гринбергпен бірге жазған «Психоаналитикалық теориядағы объектілер арақатынасы» (1983) кітабы бірнеше психоаналитикалық теориялардың жалпы шолуын және салыстыруын ұсына отырып, жоғары оқу орындарында және аспирантурада классикалық оқулыққа айналды. Ол қатынастық психоанализдің жетекшісі саналды. Митчелл Нью-Йорк университетінің психотерапия және психоанализ бойынша докторантурадан кейінгі білім беру бағдарламасының қатынастық бағытын құруға көмектесті.
Stephen A. Mitchell (July 23, 1946 – December 21, 2000) was an American clinical psychologist and psychoanalyst. His book with Jay Greenberg, Object Relations in Psychoanalytic Theory (1983), became a classic textbook in graduate schools and post graduate institutions, providing a general overview and comparison of several psychoanalytic theories. He was considered a leader of relational psychoanalysis. Mitchell helped to create the Relational Track of the New York University Postdoctoral Program in Psychotherapy and Psychoanalysis.
Өмірбаян
Стивен А. Митчелл 1946 жылғы 23 шілдеде Манхэттенде бухгалтер Стэнли Митчелл мен заңгер-хатшы Лилиан отбасында дүниеге келді. Митчелл Риджфилдте, кейін Нью-Джерси штатының Бергенфилд қаласында өсті. Стивен бес жасқа толғанда оның інісі Ричард дүниеге келді. Отбасы "иудей дінінде болған, бірақ дінге сенбеген, саяси және интеллектуалдық мәселелерге белсенді қатысқан" еді. Митчелл мектепте өте жақсы оқыды, кейін Нью-Йорк қаласындағы Хорас Манн орта мектебіне түсті, онда оның құрдасы және болашақ досы Томас Огден де оқыды. Соңында Митчелл Йель университетіне қабылданды және "Тарих: өнер мен әдебиет" атты пәнаралық бағдарламаны бітірді. Ол summa cum laude деген жоғары бағамен аяқтады, содан кейін Нью-Йорк университетінің докторантура бағдарламасында клиникалық психолог мамандығы бойынша оқыды. 1972-1977 жылдары Уильям Алансон Уайт институтында талдаушы болып білім алды. Оның тәлімгері Мильтиад Зафиропулос болды. Оның өмірінен кейін жарық көрген соңғы кітабы "Сүйіспеншілік мәңгі сақталу мүмкін бе?" деп аталады, ол қарым-қатынас теориясын махаббатқа қатысты мәселелерге қолдануды қамтиды.
Stephen A. Mitchell was born on July 23, 1946, in Manhattan to Stanley Mitchell, an accountant, and Lilian, a legal secretary. Mitchell grew up in Ridgefield and later Bergenfield, New Jersey. His brother, Richard, was born when Stephen was five. The family was "Jewish, secular, and very involved in political and intellectual issues". Mitchell would excel at school and later go to Horace Mann High School in New York City, where his peer and future friend Thomas Ogden also studied. Eventually, Mitchell entered Yale University and majored in an interdisciplinary honours program, "History: the Arts and Letters". He graduated summa cum laude, and subsequently trained as a clinical psychologist at the New York University doctoral program. He was trained as an analyst at the William Alanson White Institute from 1972 to 1977. His training analyst was Miltiades Zaphiropoulos. His final book, published posthumously and entitled Can Love Last?, was an application of relational theory to love relationships.
Идеялар
Психоаналитикалық теориядағы объектілік қатынастар, бір жағынан жыныстық және агрессия сияқты биологиялық күштерге баса назар беретін психоаналитикалық теориялар мен, екінші жағынан адамдар арасындағы қатынастарға баса назар беретін теориялар арасындағы ерекшелікті анықтады. Алғашқылары "күш/жанжал теориялары", екіншілері "қатынастық/жанжал теориялары" деп аталды. Митчелл мен Гринберг күш теориясы мен қатынастық теориялардың тұжырымдық жағынан үйлеспейтінін, демек психоанализдің олардың арасынан таңдау жасауы қажет екенін айтты. Олардың кітабынан кейін Митчелл мен Гринбергтің идеялары айырмашылыққа түсті. Гринберг күш концепциясын жақтаса, Митчелл Фэрберн, Лоувальд және Боулби еңбектері арқылы қатынастық теорияны дамытуды жөн көрді. Митчелл Гринбергтің жұмысының маңыздылығын мойындады, бірақ одан сыни тұрғыдан алшақтық сақтады.
Object Relations in Psychoanalytic Theory distinguished between psychoanalytic theories that emphasize biological drives such as sexuality and aggression, on the one hand, and theories that emphasize human relationships, on the other. The former were referred to as drive/conflict theories, and the latter were termed relational/conflict theories. Mitchell and Greenberg argued that drive theories and relational theories are conceptually incompatible, and psychoanalysis must therefore choose between them. After their book, the ideas of Mitchell and Greenberg diverged. While Greenberg would go on to espouse the concept of the drive, Mitchell instead chose to develop a theory of relationality through engagements with Fairbairn, Loewald, and Bowlby. Mitchell recognized the importance of Greenberg's work, while keeping a critical distance to the latter.
Мекеме
Митчелл 1990 жылы халықаралық психоаналитикалық журнал «Психоаналитикалық диалогтарды» құрды және 1990 жылдан 2000 жылға дейін журналдың алғашқы он жылында оның редакторының бірі болды. Гринбергпен бірлесіп алғашқы кітабы жарықтанғаннан кейін ол зор сұранысқа ие болды және АҚШ, Еуропа мен Израильде өз идеяларын оқытты. Ғылыми еңбегінен өзге, Митчелл психоаналитикалық білім беру және дамуға қатысты саяси және институционалдық мәселелермен де айналысты. Ол Америкалық Психологиялық Ассоциацияның Психоанализ бөлімі, Нью-Йорк университетінің Психотерапия және Психоанализ докторантурадан кейінгі бағдарламасының қатынастық бағыты және тағы да басқа ұйымдарды дамытуға зор үлес қосты.
Mitchell also established the international psychoanalytic journal, Psychoanalytic Dialogues in 1990 and served as one of its editors for the journal's first ten years from 1990 to 2000. After the publication of his first book, with Greenberg, he was in great demand, and taught his ideas across the United States, Europe, and Israel. In addition to his scholarly contributions, Mitchell was also involved in political and institutional questions relating to psychoanalytic training and formation. He was instrumental in developing a number of psychoanalytic organizations, including the American Psychological Association's Division of Psychoanalysis, the Relational Track of the New York University Postdoctoral Program in Psychotherapy and Psychoanalysis, and a variety of other groups.