Америка-француз журналисі Амеде Байо де Гервиль өмірі мен қызметі

Кіріспе

Француз-американдық журналист (1869–1913)

Амеди Байлот де Гервилль (шын аты Константин Амеди Люс; 5 мамыр 1869 – 21 мамыр 1913), француз-американдық тәуелсіз соғыс тілшісі, редактор және коммерциялық агент, ең көп саяхат жазбаларымен танымал. Ол 1894 жылғы қарашада Порт-Артурдағы қырғыннан кейін Жапонияны қорғауымен әйгілі болды. Парижде Константин Амеди Люс болып дүниеге келген, ол Анна Антуанетта Аглая Люстің (1894 жылы қайтыс болған) және Пол Луи Амеди Байлоттың заңды емес ұлы, кеңсе қызметкері, саудагер және француз тілінің мұғалімі. Оның ата-анасы оның туылғаннан кейін көп ұзамай Англияда үйленді, бұл оның әкесінің үшінші некесі болды. Оның әкесі, Байлот тегімен туған, кейін анасының аристократиялық тегі де Гервилльді қосты. 1847 жылы Лондонда Элиза Шемфорд Уолтерге үйленді, олардан бес бала дүниеге келді. Отбасы 1850-ші жылдардың соңында Нью-Йоркке көшті, ал Элиза 1861 жылы Бруклинде қайтыс болды. 1866 жылы оның әкесі Лондонда Шарлотта Прендерске екінші рет үйленді.

Де Гервилль 1889 жылы Милуоки әйелдер колледжінде француз тілін оқытуды бастады. 1890 жылы ол Милуоки және Чикаго франкофондық қауымдастығы үшін Le Courrier Français газетін құрды. Байлот 1891 жылы Париждегі 1889 жылғы Дүниежүзілік көрменің (Париж әлемдік жәрмеңкесі) стереоптикондық көрсетілімімен Сент-Пол, Миннесотадағы аудиторияға коммерциялық агент ретіндегі мансабын бастады. 1892 жылы де Гервилль 1893 жылғы Дүниежүзілік Колумбия көрмесінің (Чикаго әлемдік жәрмеңкесі) арнайы комиссары ретінде Жапония, Корея, Қытай, Цейлон және Еуропаға сапар шекті, онда ол патшаларға, императорларға және мемлекет басшыларына шараны насихаттады. 1894 жылы де Гервилль Азияға оралды, 1892 жылы ол жерде өткізген қысқа уақыт ішінде орнаған байланыстарын пайдаланып, Нью-Йорк Геральды үшін Қытай-Жапон соғысын (сол кезде жай ғана Қытай-Жапон соғысы деп белгіленген) жабу үшін арнайы тілші ретіндегі тапсырманы алды, бұл Джеймс Гордон Беннетт, кішінің басшылығымен жүзеге асты. Оның басты бәсекелесі Джеймс Крильман, The New York World үшін жазды. Крильман мен Байлот 1894 жылғы 20-21 қарашада Қытайдың Порт-Артур қаласында жапон әскерлерінің қытай азаматтарын қырғынға ұшыратуына байланысты журналистік тартысқа түсті. Крильман және басқа да қатысқан тілшілер кең ауқымды және қатыгездікпен жасалған қырғын туралы баяндағанда, де Гервилль Нью-Йорк Геральдының беттерінде мұндай қырғын болмағанын мәлімдеді. 1898 жылы де Гервилль Нью-Йорктегі ай сайын шығатын The Illustrated American журналының бір бөлігінің иесі және менеджері болды. Журналдың кеңсесі 1899 жылы өртеніп кетті, бірақ өрт салдарынан емес, де Гервилль көп ұзамай Америка Құрама Штаттарынан туған Францияға кетіп, ешқашан қайтып оралмады. Оның айтуынша, оның кетуіне себеп болған жасырын туберкулез ауруы. Өзінің айтуынша, де Гервилль Германияның Қара Орман аймағындағы тұмаулық ауруларға арналған Нордах клиникасында емделіп жатқан кезде туберкулезден керемет жазылып кеткен. Содан кейін ол қысқа уақыт бойы саяхаттап, жазуын жалғастырды, Алыс Шығыстағы тәжірибесі туралы естеліктерін жазды, оны Au Japon (1904) деп атады, онда ол қырғын болғанын мойындады, бірақ оны жапон жұмысшылары жасағанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ британдық Мысыр туралы жақсы қабылданатын саяхатнамасын жазды, оның атауы New Egypt (1906) болды. 1906 жылы Мысырда болған кезде А. Б. де Гервилль Нил өзенін қайығымен ең бірінші болып жүгіріп өтті деп мәлімдеді. Өмірінің соңғы жылдары де Гервилль Швейцарияның Лозанна қаласында тұрғандығы хабарланды. Осы соңғы жылдары ол Францияның оңтүстігіндегі Валеклузде жер сатып алды, онда ол жерді дамытқандығымен және гольф алаңын кеңейткендігімен айтылады. Ол 1913 жылы, мүмкін, туберкулезден қайтыс болды, одан айыққан деп мәлімдеген. Ол Францияның Сен-Рафаэль қаласындағы Альфонс Карр зиратында жерленген.

De Guerville began teaching French at Milwaukee Women's College in 1889. In 1890 he established the Le Courrier Francais newspaper for the Milwaukee and Chicago francophone community. Baillot began his career as commercial agent in 1891 with a stereopticon presentation of the 1889 Exposition Universelle de Paris (Paris World's Fair) to an audience in St. Paul, Minnesota. In 1892 de Guerville traveled to Japan, Korea, China, Ceylon, and Europe as a Special Commissioner for the World Columbian Exposition (the Chicago World's Fair) of 1893, where he promoted the event to kings, emperors, and heads of state. In 1894, de Guerville returned to Asia, banking on contacts he had made during the brief time he spent there in 1892 to secure an assignment as special correspondent covering the Sino Japanese War, then known simply as the China Japan War, for the New York Herald under the direction of James Gordon Bennett, Jr. His primary competition was James Creelman, writing for The New York World. Creelman and Baillot came to journalistic blows regarding the massacre of Chinese civilians by Japanese troops at the Chinese city of Port Arthur on November 20–21, 1894. While Creelman, and other correspondents present, described a widescale and cold blooded massacre, de Guerville alleged in the pages of the New York Herald that no such massacre had occurred. In 1898, de Guerville became part owner and manager of The Illustrated American, a New York monthly periodical. The offices of the journal were gutted by fire in 1899 and shortly thereafter, but not necessarily as a result of the fire, de Guerville left the United States for his native France never to return. In his version of events, the onset of a heretofore latent tuberculosis was the cause of his departure. By his own account, de Guerville experienced a near miraculous recovery from his tuberculosis while a patient at the pioneering Nordach Clinic for consumptives in Germany's Black Forest region. Thereafter he continued to travel and write for a short while, producing his memoirs of his experiences in the Far East entitled Au Japon (1904), in which he admitted that the massacre had occurred while insisting it was Japanese coolies who had done the butchering. He also wrote a well received travelogue of British Egypt entitled New Egypt (1906). While in Egypt in 1906, A. B. de Guerville claimed to be the first man to race up the Nile in his motor boat. In the last years of his life de Guerville was reported to have lived in Lausanne, Switzerland. During these latter years he also purchased land from in Valecluse in the south of France, where he is credited with developing the land and expanding their golf course. He died in 1913, likely of the tuberculosis from which he claimed to have been cured. He is buried in the Alphonse Karr Cemetery in Saint Raphaël, France.

Жеке өмір

Де Гервилл 1896 жылы Нью-Йорк қаласында, жақсы беделді Нью-Йорк отбасының қызы Лора Белл Спракерге үйленді. 1900 жылы А. Б. де Гервил банкроттыққа өтініш беріп, сонымен қатар ажырасып кетті. 1909 жылы Лондонда Рози Гримлиге қайта үйленді.