Pleshey

Плеши қамалы

Плеши қамалының ең алғашқы құжаттамалық сілтемесі 1143 жылы жазылған, бірақ археологиялық қазбалар қамалдың 1096 және 1106 жылдар аралығында аяқталғанын көрсетті. Бұл мотта және бейли қалқаны, ол өзінің басталуынан бастап екі бейлимен (қалқа ауласы немесе ауласы) қоршалған биік адам жасайтын төбеде (мотта) ағаш қоршау мен мұнарадан тұратын және қамалдың ерте тарихында белгілі бір уақытта қоршалған. Мотта мен оңтүстік бейлідің жер жұмыстары әлі де сақталған және бүлінген жоқ, ал солтүстік бейлідің контурлары (XIII ғасырда тегістеліп, қазіргі заманғы ауылдың астында көмілген) әлі күнге дейін ауылдың жартылай дөңгелек көше жоспарында көрінеді. Плешидегі мотта 1100 жылы салынған, биіктігі 15 метрге жуық және Англиядағы ең үлкен мотталардың бірі. Ортағасырлық жер өңдеу жұмыстары өздері ешқашан таспен қайта салынбағандықтан, олар сақталып қалды. Замок 1158 жылы Генрих II де Мандевилл жерін Джеффри III-ге қайтарып бергенде бұзылған, бірақ кейіннен 1167 жылы Уильям II де Мандевилл қайта салды, ол бұрынғыдай жоспар бойынша аяқталды, оның ішінде оңтүстік қамалды қоршап тұрған үлкен көлемді дуал бар. Джон патшаның Магна-Картаны қабылдамауынан кейін болған азаматтық соғыс кезінде Плеши қамалы 1215 жылы Рождество қарсаңында патша әскерінің жасағымен басып алынды, содан кейін 1216/7 жылдың қысында бүлікші барондар оны қайтадан басып алды. Екі жағдайда да қала қоршаусыз берілді. Ескірген және ірі шабуылға қарсы қорғанысқа ие емес, ол 1227/8 жылы де Бохун отбасының негізгі резиденциясы болды. Археологиялық қазбалар: оңтүстік қақпаның батыс шетіндегі шіркеу; шығысқа қарай орналасқан ас үй, асхана және майханасы бар зал; залдың солтүстігіне қарай негізгі қақпадан қол жетімді ас үй ауласының айналасында қоймалар; залдың батысында гардероб пен басқа қоймалар үстіндегі үлкен жеке бөлмелер (немесе "ашылу камералары" яғни аудитория камералары) бар, ол 1421 1483 жылы қамал Ланкастер герцогтігінің меншігіне кірген кезде); және көпірдің оңтүстік шетінде тастан салынған қақпа үйі, оның жоғарғы бөлмесі ғимарат есептерінде (Элеонора де Боун иеленген) патшайымның палатасы ретінде анықталуы мүмкін. Бұл ғимараттардың аяқталуы 14 ғасырдың аяғына таандық және олар де Боунс пен Вудстоктың Томас, Глостердің 1-ші герцогы. Сонымен қатар, мұнараның үлкен залы орналасқан, ал басқа қатарлар әрқайсысы өз шатыры мен ваннасы бар "en suite" жатақхананы білдіреді деп есептеледі. Сарайдың жоғарғы жағында ертеде лорд пен ледидің бөлмесі болған. 15 ғасырдың ортасында құрылыс есептерінде үлкен зал "жұрттық зал" деп сипатталады, бұл мұнара қонақ үйіне айналған болуы мүмкін дегенді білдіреді. Бұл оның функциясы ауыстырылуымен байланысты болуы мүмкін; ғимараттың қайталануы туралы дәлелдер бар, ортағасырлық залдары сақталған және оңтүстік бейліде бар. Қалдықтың соңғы жаңартуы Анжудағы Маргареттің бұйрығымен 1458 - 1459 жылдары жүргізілді, онда қалқа "құрылыс" деп аталады және негізінен кем дегенде 29 дуб ағашынан салынған, қасбеттер қыш тастан, кейіннен кірпіштен бітірілген. Бұл жөндеу 1477-1480 жылдар аралығында ор үстіндегі кірпіш көпірдің құрылысымен аяқталды. Плеши қамалы шіріді және 16 ғасырдың ортасына қарай қаңырап бос қалды, содан кейін мотта қоян ордасы ретінде пайдаланылды; қазіргі көпір тек Ланкастер герцогтігінің геодезиялық зерттеушілері осы ордаға кіру үшін сақталуын ұсынғандықтан ғана сақталған. 1559 жылы қаланы Елизавета I сатты. 1629 жылы құрылыс материалдарын пайдалану үшін қабырғалардың көп бөлігі бөлшектеліп, тек моттаның және сыртқы үйлердің жер жұмыстары қалдырылды.

Pleshey Castle's earliest documentary reference dates from 1143, but archaeological excavation has shown that the castle was most likely completed between 1096 and 1106. It was a motte and bailey castle, which consisted of a wooden palisade and tower on a high man made hill (motte) surrounded by two baileys (castle yard or ward) from its inception, and which at some time in the castle's early history was surrounded by a moat. The earthworks of the motte and south bailey are still extant and intact, whilst the outline of the north bailey (levelled in the 13th century and now buried beneath the modern village) can still be seen in the semi circular street plan of the village. The motte at Pleshey dates from c.1100, is about 15 metres high, and is one of the largest mottes in England. The medieval earthworks themselves have survived intact due to them having never been rebuilt in stone. The castle was dismantled in 1158 when Henry II returned the de Mandeville lands to Geoffrey III, but was subsequently rebuilt in 1167 by William II de Mandeville, which was completed following the same plan as before yet including a massively enlarged rampart enclosing the south bailey. During the civil war that followed King John's rejection of Magna Carta, Pleshey Castle was seized by a detachment of the king's army on Christmas Eve of 1215, then subsequently recaptured by the rebel barons in the winter of 1216/7. On both occasions, it surrendered without a siege. Obsolete and demonstrably indefensible against a major attack, it became the main residence of the de Bohun family in 1227/8. Archaeological excavation has found: a chapel at the west end of the south bailey; the hall with its adjoining kitchen, pantry and buttery to the east; storehouses ranged around a kitchen yard accessible from the main gate to the north of the hall; a range of large private chambers (or 'revealing chambers' i. e. audience chambers) above a wardrobe and other storerooms to the west of the hall, which dates to 1421–1483 when the castle became part of the Duchy of Lancaster's estate); and a stone built gatehouse at the south end of the bridge, the upper room of which can be identified as the Queen's chamber in building accounts (occupied by Eleanor de Bohun). The completion of these buildings has been dated to the late 14th century and are attributed to the de Bohuns and Thomas of Woodstock, 1st Duke of Gloucester. The keep's great hall has also been located, whilst other ranges are thought to represent 'en suite' accommodation, each with their own fireplace and privy. That next to the high end of the hall would originally have been that of the lord and lady. By the mid 15th century, the building accounts describe the great hall as the "stranger's hall", suggesting that the keep may have become guest accommodation. This could be because it was replaced in function; evidence of facility duplication exists with late medieval halls present in both the keep and the south bailey. The final renovation of the keep was carried out on the orders of Margaret of Anjou in 1458–1459, where the keep is referred to as a "tower" and was mainly built from the timber of at least 29 oaks, finished in flint, and later brick, facades. This renovation was completed by the building of the brick bridge over the moat between 1477–1480. Pleshey Castle decayed and became derelict by the mid 16th century, with the motte then used as a rabbit warren; the extant bridge only survives as it was recommended by the Duchy of Lancaster's surveyors to be retained to offer access to this warren. The castle was sold by Queen Elizabeth I in 1559. Most of the masonry was dismantled for building material in 1629 leaving just the earthworks of the motte and outer baileys.

Ауыл

Ауыл дәстүрлі түрде ауыл шаруашылығы саласы болып саналса да, қазіргі тұрғындардың көбісі - жолаушылар. Плешиде әлі де ауыл залы, ойын алаңы, теннис корты және балалар ойын алаңы бар, бірақ жергілікті дүкен мен пошта кеңсесі жабылып қалды. Ауыл мен қамалдың тартымды көрінісі, әсіресе жаз айларында көптеген қонақтарды тартады. Плешиде 1927 жылы бұрынғы англикан монахтар монастырында құрылған Челмсфорд епархиялық үйі орналасқан. Қауымдық шіркеу, Киелі Үштік шіркеуі, 1394 жылы құрылған бұрынғы шіркеуден кейбір аркаларды сақтап қалды, бірақ 1868 жылы толығымен қайта құрылды. Бұл ІІ* санаттағы ғимарат. 19 ғасырдағы былғары бөтелкелер қоғамдық үйі ІІ дәрежелі және басқа да санаттағы үйлер тобында орналасқан. 373 тұрғыны бар, оның ішінде Машберидің жеке азаматтық прихозы бар.