Кіріспе

Той - бұл қызға сыйлық беру, қыздың үйлену тойын күтіп алу. Бұл дәстүрдің тарихы болашақ некелік үйге қажетті заттарды жеткізу үшін емес, үйлену тойының өтуін қамтамасыз ету үшін заттарды және қаржылық көмек көрсету үшін негізделген.

Тарих

Қалыңдықтар үйлену тойының әдет-ғұрыптары ертедегі қалыңдықты беру үрдістерінен пайда болды, өйткені кедей әйелдің отбасында оған қалыңдық беруге ақша жоқ болуы мүмкін немесе әке қызына қалыңдықты беруден бас тартқан кезде, өйткені ол некеге келіспейді. Мұндай жағдайда әйелдің достары жиналып, сыйлық әкеліп, оның қалыңдыққа берген ақшасын өтейтін және таңдаған адамына үйленуге мүмкіндік беретін. Бұл оқиғалар туралы алғашқы оқиғалар Брюссельде, Бельгияда 1860 жылы пайда болған. Көптеп айтылатын аңыз бойынша, бұл үрдістің басталуы 16-17 ғасырдағы Нидерландыда болған. Алайда, көптеген жалдамалы рәсімдер мен Америка Құрама Штаттарының отарлау немесе үміт сандығы (троссо) әдет-ғұрыптарымен қатар бар. Орта ғасырдағы Англияда қолданылған осыған байланысты әдет-ғұрып "Күйеуші арақ" болды: Ланглендтің "Пирс Плоуман" (§ B. II.45) -да "Бруйдейл" туралы сөз бар. Бұл тойдың алдындағы той болатын. Бұл тойда қалыңдық сыра жасап, қонақтарға қымбат бағаға сататын. АҚШ-та 1890 жылдары, негізінен жоғарғы орта таптар арасында, қалаларда қыз-келіншектер тойы басталды. 1930 жылдары үйлену тойы Американың ауылдарына тарады. Сөздің бұл мағынасы басылымда ең ерте қолданылған Grand Rapids Michigan Evening Press 22 маусым 4, 1904 жылы: "Жұмсалған жұпқа қате қонақжайлықпен қатысуға мәжбүр болатын "суғару тойлары" және Виктория дәуіріндегі сыйлықтарды күн шамы ішінде қою әдетінен туындаған болуы мүмкін, ол ашылған кезде "суғару" болады.

Кеден және сыйлық беру

Әртүрлі аймақтарда және әлеуметтік топтарда көптеген түрлі әдет-ғұрыптар қалыптасты, бірақ негізгі форматы ұрпақтар бойы салыстырмалы түрде өзгермеген және дәстүрлі гендерлік рөлдерді атап көрсетеді. Бет Монтемурро сияқты әлеуметтанушылар жазғандай, қалыңдық шалу рәсімдері "әйелдерді әйелдікке айналдырады", оның болашақ рөліне баса назар аударады. Тарихшы Элизабет Плек дәстүрлі сыйлықтарды "жатақ бөлмеде немесе ас үйде" деп атап өткенде, осы динамиканы қайталайды. Бірақ бұл рөл болашақ келіннің некеде қалай әрекет ететінін көрсетуден гөрі аналар мен әжелерге құрмет көрсету болып табылады. Формат біркелкі болғанымен, кейбір маңызды өзгерістер болды. 1920-ші жылдардағы әдеп нұсқаулығында "суға түсулер таза спонтандық және бейресми" болуы керек, қонақтар келіннің үйіне алдын ала хабарланбастан келеді, ал 1950-ші жылдардағы жоспарлау нұсқаулығында күрделі тақырыптар мен ойындар ұсынылады. Бұрынғы суға түсудің "таза стихиялы және бейресми" болғаны үшін, үйлену тойларына қатысты қалыптасқан ресми әдептілік қалыптаспады. Шақыру қағаз түрінде, пошта, телефон немесе электрондық пошта арқылы жіберілуі мүмкін. Бұл мерекеде сыйлық беру рәсімі өткізіледі, сондықтан әркім сыйлық әкеледі деп күтіледі. Кез келген себеппен шақырудан бас тартқан адамдардан сыйлық жіберу немесе тойға қатысу күтілмейді. Қонақ күтіп отырғандар сыйлық береді. Бұл қыздың аты мен күні жазылған шоколадты монеталар сияқты кішкентай сыйлықтар немесе жай ғана рахмет хабарламасы болуы мүмкін. Үйлену тойында тамақ ұсынылуы мүмкін. Қонақтарға торт пен конфета сияқты сыйлықтар да ұсынылады.

Үй иелері

Тойды өткізу - қалыңдықтың бір немесе бірнеше жақын досы, көбінесе бір немесе бірнеше келіншек. Традиция бойынша жақын отбасы мүшелері қалыңдықтар үйлену тойын өткізбейді, алайда, қалыңдық пен күйеу жігіттің аналары немесе отбасының басқа мүшелері бұл іс-шараға қатысады немесе қатысады. Кейбір ұйымдар, мысалы, әлеуметтік клубтар немесе діни топтар, үйлену тойын өткізетін әрбір мүше үшін үйлену тойын өткізеді.

Қонақтар

Қонақтар қалыңдықтың достары мен туыстары мен басқа да достарынан таңдалады. Қонақтардың саны мен олардың қалыңдықпен қарым-қатынасы әртүрлі болады. Канадада кейбір иммигрант қауымдастықтар үшін 300-ден астам қонақпен қоғамдық залдарда тойлар өткізу қалыпты жағдай болған, ал басқа мәдениеттер тек жақын достары мен туыстары бар жақын тойларға баса назар аударды.

Әлемдік таралуы және баламалары

Көптеген мәдениеттерде үйлену тойына дейін іс-шаралар бар болса да, кәләш тойы АҚШ пен Канадада жиі кездеседі. Ұлыбританияда қалыңдықтар үшін шалу "америкалық тұтынушылық идея" ретінде сипатталды, ол "шектеулі түрде қабылданады". Ұлыбританияда үйлену тойына арналған сыйлықтар әдетте жұптар ұсынған тізімнен таңдалады және үйлену тойында немесе дүкенде жеткізіледі, кейде үйлену тойында көрсетіледі. Дегенмен, кейде қалыңдықтар үшін шалулар өткізіледі, ал шалуларды жоспарлау қызметін жиі тойды ұйымдастырушылар ұсынады. Австралия мен Жаңа Зеландияда әдеттегідей, Солтүстік Америкадағы үйлену тойына байланысты дәстүрлі түрде үйлену тойынан бұрын асхана шайі деп аталады. Ас үй шай ішу кезінде әйел достары мен отбасы мүшелері келіннің үйіне түстен кейінгі шай ішуге жиналып, келінге ас үйге қатысты сыйлықтар береді. Соңғы уақытта американдық мәдениеттің әсерінен дәстүрлі асханалық шайға қарағанда американдық стильдегі қалыңдықтар арасында жиі кездесетін жағдай пайда болды. Үндістанда мехенди - бұл үйлену тойына дейінгі үйлену тойы. Егер кәләштің дәстүрлі хна татуировкасы жасалса. Дания мен Германияда үйлену тойына дейінгі жалғыз іс-шара - қалыңдық пен күйеу жігіттің ерлер тойы.