Кіріспе
Ұлыбританиядан шыққан дәстүрлі ресми немесе жартылай ресми үйлену тойы – үйлену салттарының жиынтығы. Ақ үйлену тойы – Ұлыбританиядан шыққан дәстүрлі ресми немесе жартылай ресми үйлену тойы. Бұл термин 1499 жылы Францияның Людовик XII-ге үйленгенде Анна Бретандықтан бастау алған тойлық киімнің ақ түсімен байланысты пайда болды. Ақ киім Виктория патшайымы 1840 жылы Альберт ханзадаға үйленгенде ақ түсті киім кигеннен кейін Виктория дәуірі элитасы арасында кең таралды. Бүгінде бұл термин христиан діни дәстүрінде, әсіресе, шіркеуде той жасап, содан кейін қабылдау ұйымдастыруды қамтитын Батыс үйлену рәсімдерінің барлық жиынтығын білдіреді. Ақ көйлек стилі 1981 жылы тағы да маңызды серпін алды, осы жылы 750 миллион адам Диана Спенсердің Уэльс принці Чарльзға үйленгеніне куә болды, ол 8 метрлік сүйреуі бар әсем ақ тафтеден жасалған көйлек киді. Бұрын дебютанттарға алғаш рет патшайымға таныстырылатын "Сызба залында" ақ сарайлық көйлек пен ұзын ақ қолғап кию талап етілген. 20 ғасырдың ортасына дейін көптеген христиан шіркеулерінде әйелдерден белдік кию талап етілді; тойлық белдіктің қалыңдық символы ретінде қайта жандануы және қалыңдықтың діні талап етпеген жағдайда да оны қолдануы, әйелдердің қарапайымдылығы мен әдептілігіне қоғамдық назар аударумен бірге жүрді. 20 ғасырдағы өркендеудің артуымен бұл дәстүрге киімді бір рет ғана кию практикасы да енді. Тарихшы Вики Говардтың айтуынша, "егерде қалыңдық 19 ғасырда ақ киім кисе, оны қайта киюі қабылданбаған емес, тіпті күтілген".
the set of wedding traditions
A white wedding is a traditional formal or semi formal wedding originating in Great Britain. The term originates from the white colour of the wedding dress, which originated with Anne of Brittany during her 1499 marriage to Louis XII of France. The white dress became popular with Victorian era elites after Queen Victoria wore a white lace dress at her 1840 wedding to Prince Albert. The term now also encapsulates the entire Western wedding routine, especially in the Christian religious tradition, which generally includes a church service during which the marriage begins, followed by a reception. The white wedding style was given another significant boost in 1981, when 750 million people watched the wedding of Diana Spencer to Charles, Prince of Wales, which saw her wear an elaborate white taffeta dress with an 8 m train. Debutantes had long been required to wear white court dresses and long white gloves for their first presentation at court, at a "Drawing Room" where they were introduced to the queen for the first time. Women were required to wear veils in many Christian churches through the mid 20th century; the resurgence of the wedding veil as a symbol of the bride, and its use even when not required by the bride's religion, coincided with societal emphasis on women being modest and well behaved. With increased prosperity in the 20th century, the tradition also grew to include the practice of wearing the dress only once. As historian Vicky Howard writes, "[i]f a bride wore white in the nineteenth century, it was acceptable and likely that she wore her gown again".
Басқа дәстүрлер
“Color Wheel Pro” ақ түсті жарық, ізгілік, кінәсіздік, тазалық және пәктікпен байланыстырып сипаттайды. Ақ түс сонымен қатар әдетте кемелділіктің түсі деп есептеледі. Батыс мәдениетінде ақ түс көбінесе жаңа бастамалармен байланысты. Мәсіхтің қайта тірілгеннен кейінгі бейнесі көбінесе ақ киіммен суреттеледі. Христиан дінінде балалар крещение рәсімінен өтіп, алғаш рет ақ киім киіп қасиеттілікке қатысады. Крещение рәсімі ақ түспен тығыз байланысты, себебі адам Құдай алдында таза және әдепті болуға діни уәде береді. Діни рәсімдер мен оларға байланысты киімдер әрқашан маңызды болған, ал ақ түс діни сенімділік пен тазалықты білдіретін жиі қолданылатын түс болып табылады. Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі Киелілер шіркеуінің ғибадатханаларында өткізілетін үйлену тойында күйеу жігіт пен қалыңдық екеуі де ақ киім киеді. Дәстүрлі ақ үйлену тойы тек киімнің түсімен ғана шектелмейді. 1858 жылы королева Викторияның қызы Викторияның Пруссияның принці Фредерик Вильгельмге үйлену тойында процессияға хор музыкасы да енгізілді, бұрын үйлену тойынан кейінгі кеште ғана музыка орындалатын. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, тұрақты әлеуметтік хатшысы жоқ қалыңдықтардың аналары толыққанды ресми үйлену тойын қалағандықтан, баспагер, гүл сатушы, аспаз және тігіншіні үйлестіретін үйлену тойын жоспарлаушының маңызы артты. "Күйеуге шығасың ба!" деген тақырыптағы газет жарнамасы түрінде "Күйеу қызға" журналының алғашқы саны 1934 жылы жарық көрді, ал оның бәсекелесі "Modern Bride" журналы 1949 жылы жариялана бастады. Бүгінгі күні ақ үйлену тойының толыққанды ұйымдастырылуы отбасыдан басылған немесе гравировкаланған үйлену шақыруларын, музыканттарды, гүлдер немесе шамдар сияқты әшекейлерді, қалыңдықтар мен күйеу жігіттерге, гүл қызына және сақина ұстаушыға арналған киім мен гүлдерді ұйымдастыруды немесе сатып алуды талап етеді. Олар сондай-ақ қонақтар кітабы немесе естелік үйлену парақтары сияқты қосымша мүмкіндіктерді қоса алады. Үйлену тойынан кейін той ұйымдастыру әдеттегідей, көбінесе үлкен ақ үйлену торты дайындалады.
Салтанатты рәсім
Қонақтар үйлену тойына келгенде, егер бар болса, тойға шақырылғандар орындарын табуға көмектеседі. Әдеттегі ақ үйлену салтанатында, ол негізінен христиан дәстүрінен (мысалы, лютерандық және англикандық сияқты тармақтарын қамтиды) алынған, келін мен күйеу рәсімнің көп бөлігінде немесе барлық уақытында шіркеу алдында қатар тұрады. Сондықтан кейбір қонақтар жақын таныстарына жақын отыруды қалайды. Әдетте, келіннің отбасы сол жақта, күйеудің отбасы оң жақта отырады. Алдыңғы қатарлар көбінесе жақын туыстар мен достарға арналған. Кейбір жұптар той басталар алдында әже-шешелерін, өгей ата-аналарын және ата-аналарын орындарына қадамы жеткізеді. Кейде осы туыстар той шеруіне қатысады. Елге, жасына, жағдайына және жеке қалауына байланысты келін жеке жүре алады немесе оны әкесі, екі ата-анасы, құрметтегісі келетін бір немесе бірнеше туыстары, немесе күйеу жігіт алып жүреді. Швециядағы ақ тойларда келін мен күйеу әдетте бірге шерумен өтеді. Сол сияқты, кейбір жұптар күйеу жігітті алтарьға дейін отбасымен бірге алып жүруді таңдайды. Келін шіркеуге бірінші болып кірсе немесе соңғы болып кірсе, ол елге қарай өзгереді. АҚШ-та келін көбінесе соңғы болып келеді, ал одан бұрын тойға қатысушылардың барлығы келеді. Ұлыбританияда ол шеруді бастайды, содан кейін кез келген қалыңдықтар, гүл қыздары және шалғайдағы ұлдар келеді. Кейде күйеу жігіт бұрыннан шіркеуде болады, кейде ол және күйеу жігіттер шерудің бір бөлігін құрайды. Бұл шеруде орындалатын музыканы, қандай әндер орындалғанына қарамастан, әдетте "той маршы" деп атайды. Егер үйлену рәсімі діни қызметтің бөлігі болса, онда рәсім қатысушылар келгеннен кейін, әдетте дұға, бата немесе салттық сәлемдесумен басталады. Рәсім кезінде, әрбір серік өзара үйлену туралы уәде береді. Рәсімге прелюдия ойнату, гимн айту, Киелі кітаптан оқу, сондай-ақ шіркеудегі христиан үйлену рәсіміне сәйкес қасиетті тамақ беру кіруі мүмкін, мысалы, лютерандық, католиктік, пресвитериандық, англикандық, методисттік, баптисттік, мормондық, кальвинисттік, унитариандық, протестанттық, православиелік және т.б. Үйлену рәсімі аяқталғаннан кейін, келін, күйеу, рәсім жүргізуші және екі куәгер әдетте тіркеу кітабына (Ұлыбританияда) немесе АҚШ-тағы мемлекеттік үйлену куәлігіне қол қою үшін бөлек бөлмеге өтеді. Егер тіркеу кітабына немесе үйлену куәлігіне қол қойылмаса, үйлену заңды түрде жасалмаған болып есептеледі. Содан кейін қонақтар жұптың шіркеуден шығуына қуанышпен қарсы алады, оларға гүл жапырақтарын, конфети, құс азығын немесе күрішті лақтырады. Көп жағдайда, қонақтарға бұрын айтылған заттарды лақтырудың орнына, жұпқа үрлеу үшін кішкентай көпіршіктер ұсынылады.
Қабылдау
Осыдан кейін той тойға қатысушыларға, жаңа үйленген жұпқа – құрметті қонақтарға, той иелеріне және мүмкін тойға шақырылғандарға сәлемдесу рәсіміне ауысады. Қазір кез келген тойлау іс-шарасы той деп аталады, бірақ тойлар қарапайым қабылдаудан бастап кешкі асқа дейін, тіпті әсем тойларға дейін әртүрлі болып келеді. Әдетте тағамдар ұсынылады, оның ішінде той торты да бар. Той торттары көбінесе әсем әсемделген, ақ глазурьмен жабылған көп қабатты торттар болады. Той тортын кесу көбінесе рәсімге айналады, оның ішінде торттың символдық бөлігін ортақ пайдалану арқылы ежелгі Римдегі confarreatio тойына дейін созылатын дәстүр қайта жаңғыртылады. Қабылдау кезінде жаңа үйленгендердің құрметіне бірнеше қысқа сөздер мен шаралар айтылуы мүмкін. Егер би биленсе, жаңа күйеу мен қалыңдық – құрметті қонақтар ретінде, бірінші болып биді бастаулары күтіледі. Бұл әдетте «жаңа үйленгендердің вальсі» деп аталады, тіпті егер жұп өзге стильдегі музыканы таңдаса да. Данияда бүгінгі күнге дейін жаңа үйленгендер алғашқы биді вальс биімен билейді. Кейбір отбасылар жаңа үйленгендер мен олардың ата-аналары немесе тойға шақырылған басқа да туыстары арасында бірқатар реттелген билерді ұйымдастырып, қонақтардың осы қойылымды тамашалауын күтеді. Бір кезде жаңа үйленген жұп «шаривари» – жақсы көңілмен әзілдеудің нысанына айналуы мүмкін. Мұның сипаты жағдайға байланысты. Үндістанда және Оңтүстік Азияның басқа да елдерінде қонақтар күйеу жігіті діни рәсімге қатысу үшін аяқ киімін шешкен кезде оны ұрлап алып, кейін қайтарып сатуға тырысады. Бұл ойын кейде «жута чупай» деп аталады. Батыс мәдениетінде қонақтар жұптың машинасына консерві банкаларын немесе «Жаңа үйленгендер» деген жазуы бар тақтайшаны байлап қоюы мүмкін, егер олар өз машиналарын пайдаланса. Құрметті қонақтар ретінде жаңа үйленген жұп тойдан бірінші болып кетеді. Ежелгі Римнен бастап Еуропадағы орта ғасырларға дейін қалыңдыққа ырыс-несібе тілеу үшін бидай дәндерін лақтыратын, ал қазір жұпты шығарып салар кезде құнарлылықтың символы ретінде күріш лақтыру қалыпты жағдай.
Галерея
19 ғасырдың соңы, 20 ғасырдың басы және 21 ғасырдың басындағы үйлену тойларының суреттері. Бірінші екі суретте күйеу жігіттің қара немесе қою түсті көйлек кигені байқалады. Үйлену тойларын суретке түсіру стилі, қатал мінез-құлқыдан бастап, эмоция мен қуанышты көрсететін табиғи сәттерге дейін үздіксіз дамып келеді.