Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дипломат (1919-2009) сэр Джон Николас Хендерсон, (1 сәуір 1919-16 наурыз 2009), Никко Хендерсон деп аталатын, британдық дипломат және жазушы, 1979 жылдан 1982 жылға дейін АҚШ-та британдық елші болып қызмет етті.
British diplomat (1919–2009)
Sir John Nicholas Henderson, (1 April 191916 March 2009), known as Nicko Henderson, was a British diplomat and writer, who served as British Ambassador to the United States from 1979 to 1982.
Өмір және мансап
Хендерсон Лондонда, әйгілі саяси экономист, кейін Оксфордтағы саяси экономика профессоры Хьюберт Хендерсон мен Фейт Мэрион Джейн Хендерсонның жалғыз ұлы және үш баланың екіншісі болып дүниеге келді. Николай Оксфордтың Стоу мектебінде және Гертфорд колледжінде білім алған және Оксфорд одағының президенті болған. Балалық шағында туберкулез ауруына шалдыққан ол Екінші дүниежүзілік соғыста әскери қызметке жарамсыз болды. Оның орнына 1942 жылы ол уақытша негізде Таяу Шығыстағы министр Лорд Мойннің Каир штабына қосылды. 1944 жылы ол Сыртқы істер министрі сэр Энтони Иденнің, содан кейін Эрнест Бевиннің жеке хатшысы болып тағайындалды. 1946 жылы британдық дипломатиялық қызметке кіріп, 1963 жылы Сыртқы істер министрінің жеке хатшысы болды. Кейін ол Польша, Германия және ақырында Франциядағы британдық елші болып қызмет етті, ол 1979 жылы алпысыншы туған күніне зейнеткерлікке шықты.
Henderson was born in London, the only son and second of three children of Sir Hubert Henderson, a prominent political economist and later Drummond Professor of Political Economy at Oxford, and of Faith Marion Jane Henderson, née Bagenal. Nicholas was educated at Stowe School and Hertford College, Oxford, and was the President of the Oxford Union. Childhood tuberculosis disqualified him from military service during World War II. Instead, in 1942, he joined the Cairo staff of Lord Moyne, Minister Resident in the Middle East, on a temporary basis. In 1944, he was appointed Assistant Private Secretary to the Foreign Secretary, Sir Anthony Eden, and then to Ernest Bevin. He joined the British Diplomatic Service in 1946 and rose to become Private Secretary to the Foreign Secretary in 1963. Subsequently, he served as British Ambassador to Poland, Germany and finally France, from which post he retired in 1979 on his sixtieth birthday.
Құрама Штаттардағы елшілік қызметі
Париждегі лауазымын тастап, шетел қызметінен зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол "Британияның құлдырауы; оның себептері мен салдары" атты соңғы жеделхат жазды. The Economist басылымы бір данасын алып, сол жылы басып шығарды, "Бізге оның жіберген хаттары жетпейді және олар өте шектеулі таралымға жазылған деп болжауға болады. Бірақ бұл әдеттегідей ашық және уақытылы, әсіресе оның ортасында және қорытынды бөлімдерінде Британияның Еуропадағы саясаты, әр түрлі үкіметтер кезінде, толықтай жариялауға лайық ". Хендерсонның мансабының күтпеген кеңейтілуі сол жылдың мамыр айында Маргарет Тэтчердің премьер-министр болып сайлануына байланысты болды. Тэтчер оны Вашингтонға елші ретінде қызмет етуге шақырды, ол 1982 жылға дейін қызмет етті. Ол алғаш Эдвард Хиттан бұл лауазымға орналасуын өтінді, бірақ ол ұсыныстан бас тартты. Хендерсон Вашингтонда өте танымал болды, және ол әйелі Мэримен президент Рональд Рейганмен соңғысының президенттік кезеңіндегі маңызды кезеңде жақын жеке достық қарым-қатынас құрды, Рейган мен Маргарет Тэтчердің арасындағы ерекше достықты майлады. Әсіресе, ол 1982 жылы Фолкленд соғысының британдық жағын алға жылжытуда және достастық қарым-қатынас біршама шиеленіскен кезде халықтар арасында достық қарым-қатынасты сақтауда сәтті болды. Зейнеткерлік өмірінде Хендерсон тарих туралы бірнеше кітап жазды, сондай-ақ дипломат ретінде мандарин тілінде жазған. Ол бірнеше ірі британдық компаниялардың директорлық лауазымын атқарды, соның ішінде Channel Tunnel Group, Sotheby's және Hambros. Ол сондай-ақ Уэльс принсімен тығыз қарым-қатынаста болды, дипломатиялық қызметтен шыққаннан кейін Станарлар Лордының қамқоршысы және Принц Кеңесінің төрағасы (Корнуолл герцогтігін бақылайтын орган) болды. Патшалық қызметі үшін ол КЦВО болып тағайындалды. Ол 1986 жылы Оксфордта "Романдар" лекциясын оқыды. 1951 жылы Хендерсон Грекияда туған, Time Life журналының бұрынғы соғыс тілшісі Мэри Барберге (туған есімі Кавадиас) үйленді. Ол 2004 жылы қайтыс болды. Олардың жалғыз қызы Александра Николетт фотограф Дерри Мурға, қазір Дрогеданың 12-ші графына үйленді. Александра Хендерсон ретінде ол теледидар және радио продюсері ретінде қазіргі уақыттағы істерге маманданған. Ол жалпы "Нико (sp. "Нико" леди Тэтчердің естеліктерінде) Хендерсон" жеке өмірінде.
Upon retiring (as he thought) from the foreign service when relinquishing his post in Paris, he wrote a final dispatch titled "Britain's decline; its causes and consequences". The Economist obtained a copy and printed it in the same year, stating "The despatch does not, needless to say, reach us from him and was presumably written for very limited circulation. But it is so unusually forthright and timely, particularly in its middle and concluding passages on British policy in Europe, under governments of every stripe, as to merit publication virtually in full." A surprise extension to Henderson's career came about because of the election of Margaret Thatcher as Prime Minister in May of that year. Thatcher invited him to return to service as Ambassador to Washington, where he served until 1982. She had first asked Edward Heath to take up the post, but he had refused the offer. Henderson was enormously popular in Washington, and he and his wife Mary formed a close personal friendship with President Ronald Reagan at a crucial time in the latter's presidency, oiling the special friendship which developed between Reagan and Margaret Thatcher. In particular, he was successful in putting forward the British side of the Falklands War in 1982, and maintaining friendly relations between the nations when that friendship was under some strain. In retirement, Henderson wrote several books on history, and an account of his career as a diplomat, Mandarin. He held directorships of several major British companies, including the Channel Tunnel Group, Sotheby's, and Hambros. He also had close ties with the Prince of Wales, serving as Lord Warden of the Stannaries and Chairman of the Prince's Council (the body which oversees the Duchy of Cornwall) after retiring from the Diplomatic Service. He was appointed KCVO for this service to the Crown. He gave the Romanes Lecture in Oxford in 1986. In 1951, Henderson married Mary Barber (née Cawadias), a Greek born former war correspondent for Time Life. She died in 2004. Their only child, Alexandra Nicolette, married the photographer Derry Moore, now the 12th Earl of Drogheda. As Alexandra Henderson, she has followed a career as a television and radio producer specialising in current affairs. He was generally known as "Nicko (sp. "Nico" in Lady Thatcher's memoirs) Henderson" in private life.