Кіріспе

Цилиндрлік үрленген шыны – терезе шынысының қолмен үрленген түрі. Ол кең шыныға ұқсас процесспен жасалады, бірақ үлкен цилиндрлер қолданылады. Бұл өндіріс процесінде шыны цилиндр пішіндес темір қалыпқа үрленеді. Екі жағы кесіліп, цилиндрдің бойымен кесім жасалады. Содан кейін кесілген цилиндр пешке салынады, онда цилиндр жазық шыны табаққа айналады. Уильям Дж. Бленко бұл әдісті 1900 жылдардың басында боялған шыны жасау үшін қолданды. Нәтижесінде, шыны табақтар әлдеқайда үлкен болып, беткі қабатының сапасы жақсарады, бірақ әлі де кейбір кемшіліктері сақталады. Осы кемшіліктері бар табақтар шынының бөлме температурасында жоғары тұтқыр сұйықтық екені туралы жаңылыс пікірге әкелді, бірақ бұл рас емес. Бұл әдіс шыныны тегістеу және жылжыту кезінде беткі зақымдануға себеп болды, сондықтан табақты ұнтақтау және жылтырату қажет болды. 1839 жылы Чанс ағайындары шыны табақты ылғал былғары бетіне қойып, оны ұнтақтап, барлық беткі зақымдануларды жою үшін жылтыратып, патенттелген табақ процесін ойлап тапты. Қолмен үрленген терезе шынысын өндірудің басқа әдістеріне кең шыны, үрленген тақта, тәж шыны және жылтыратылған тақта жатады. Бұл өндіріс әдістері кем дегенде 19 ғасырдың соңына дейін қолданылды. 20 ғасырдың басы қолмен үрленген шыныдан машинамен жасалған шыныға – мысалы, орау табаққа, машинамен тартылған цилиндрлік шыныға, Фурко процесімен жасалған жазық шыныға, бір және екі рет ұнтақталған жылтыратылған табаққа және ең көп таралған, жүзуші шыныға – көшуді белгіледі. Цилиндрлік үрленген шыны 19 ғасырдың ортасында Ұлыбританияда өндірілді. Ол 18 ғасырдан бері Франция мен Германияда (және Ұлыбританияға импортталды) өндіріліп келді.