Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық скрипка сатушы және коллекционер (1796–1854)
Italian violin dealer and collector (1796 1854)
Луиджи Таризио (Fontaneto d'Agogna (Новара) 21 маусым 1796 – Милан 1 қараша 1854) – итальяндық скрипка сатушы және коллекционер.
Luigi Tarisio (Fontaneto d'Agogna (Novara) 21 June 1796 – Milan 1 November 1854) was an Italian violin dealer and collector.
Ерте өмір
Ол қарапайым отбасыдан шыққан, ағаш шеберлігін үйренген, бос уақытында скрипка тарған.
He was of humble parents and is said to have trained as a carpenter, playing violin as a hobby.
Мансап
Ол скрипканың өзіне қызығушылық танытты, сондай-ақ бизнеске қабілеті бар сарапшы ретінде солтүстік Италияның қалалары мен ауылдарында қолданылмай жатқан көптеген құнды аспаптарды сатып алып, қайта сата бастады. 1827 жылдан 1846 жылға дейін ол Италиядан Лондон мен Парижге көптеген нағыз Амати, Страдивари және Гварнери скрипкаларын әкелді. 1827 жылы Парижге жасаған алғашқы сапары оған және оны ынталандырған саудагерлерге тиімді болды. 1828 жылы ол ең ірі табысын жасады – Салабуэ графы Коциодан бірнеше скрипка сатып алды, олардың ішінде 1716 жылғы қолданылмаған Страдивари болды. Бұл скрипка Таризио үшін аса қымбат мүлік болды, ол Парижге келген сайын осы скрипка туралы әңгімелегенмен, оны өзімен бірге алып келмеді, соның салдарынан ол "Мессия" деп аталды. Таризио скрипкаларды талмай іздеді және оларды шынайы сүйді. Оны білген жазушы Чарльз Рид былай деп жазды: "Адамның бар жаны скрипкада. Ол керемет саудагер, бірақ одан да жақсы әуесқой, себебі ол ешқандай ақшаға сатып алуға болмайтын құнды мұраларды сақтап қалған". Солтүстік Еуропада оңтүстікте ешкімге қажет немесе бағаланбаған нәрсеге зор сұраныс болды, бәсекелестіктің жоқтығы оған ерекше мүмкіндіктер берді. Ол өзінің тауарын реставрация өнері дамыған жалғыз Париж қаласына әкеліп, көптеген ұлы аспаптарды келер ұрпақ үшін сақтап қалды.
He developed an interest in violins themselves, and as a connoisseur with a natural talent for business he began to acquire and resell some of the many fine instruments that were lying unused in the towns and villages of northern Italy. From 1827 to 1846, he brought a large number of genuine Amati, Stradivari and Guarneri violins from Italy to London and Paris. His first journey to Paris, in 1827, was evidently profitable for him and for the dealers there, who gave him every encouragement. In 1828 he made his greatest coup, acquiring a number of violins from Count Cozio of Salabue, including a 1716 Stradivari in unused condition. This violin was Tarisio's treasure, and as he spoke of it on every visit to Paris but never actually brought it with him; it came to be known as the 'Messiah'. Tarisio searched indefatigably for violins and had a true love of them. The novelist Charles Reade, who knew him, wrote:" 'The man's whole soul was in fiddles. He was a great dealer, but a greater amateur, for he had gems by him no money would buy'. There was an insatiable demand in northern Europe for what nobody wanted or appreciated in the south, and the absence of much competition gave him unique opportunities. By bringing his stock to Paris, the only place where the art of restoration was at all advanced, he rescued many great instruments for posterity.
Мұра
Оның қайтысынан кейін Париждегі жетекші саудагер Жан Батист Вийом өміріндегі ең маңызды сатып алуын жасады. Таризионың туыстары тұратын Фонтането-д'Агоня маңындағы шағын шаруашылықта коллекциядағы ең үздік алты скрипка, оның ішінде танымал "Мессия" скрипкасы болды; ал Таризионың денесі табылған Милан қаласындағы қараңғы шатырда 24 Страдивари және 120 басқа итальяндық шедеврлер болды. Таризионың мұрагерлері коллекцияның барлығын сатқан-сатпағаны әлі белгісіз. 1999 жылы Нью-Йорк және Лондон қалаларында құрылған бағалы музыкалық аспаптар аукционы Tarisio деп аталады.
After his death it was the turn of Jean Baptiste Vuillaume, the leading Parisian dealer, to make the greatest purchase of his life. At a small farm near Fontaneto d'Agogna, where Tarisio's relatives lived, were the six finest violins of the collection, including the celebrated 'Messiah'; and in a dingy attic in Milan, where Tarisio's body has been found, were no fewer than 24 Stradivaris and 120 other Italian masterpieces. It is not certain that the entire collection was sold by the heirs of Tarisio. The auction house for valuable instruments, founded in 1999 in New York and London, is called Tarisio.