Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дюпорт Страдивари – 1711 жылы Италияның Кремона қаласындағы Антонио Страдивари жасаған виолончель. Бұл аспапты 1800 жылдардың басынан өмірінің соңына дейін Жан-Луи Дюпорт ойнағандықтан оның есімімен аталады.
Extant Stradivarius cello
The Duport Stradivarius is a cello made in 1711 by Italian luthier Antonio Stradivari of Cremona. The instrument is named after Jean Louis Duport, who played it from around 1800 until his death.
Құрылыс
Дюпорт – Страдиваридің "В формасы" виолончельдерінің бірі. Бұл форманы Страдивари 1709 жылы алғаш рет қолданды, ол клиенттердің көшпелірек және кішірек виолончель туралы өтініштерінен туындады. Кішірек өлшемдерімен қатар, "В формасы" виолончельдері соңғы жылдары дамыған ішек технологиясы мен өндірісінің артықшылықтарын пайдаланды.
The Duport is one of Stradivari's 'B Form' cellos. This form, which Stradivari first used in 1709, arose from requests by patrons for a smaller cello that was more versatile. In addition to its smaller dimensions, the B Form cellos took advantage of recent advancements in string technology and production.
Тарих
1711 жылы, Людовик XIV патшасының жеке дәрігері Франсуа Чикойноның тапсырысымен салынған болуы мүмкін. 1752 жылы Чикойно қайтыс болғанда, виолончель жеке саудагер арқылы сату үшін Парижге жіберілді. Бұл сәтсіз аяқталған соң, виолончель аукционға қойылды. Виолончельші Жан Луи Дюпорт (ағасы Жан Пьермен шатастырмау керек), екі досының көмегімен ұсыныс жасады, олардың екеуі де ханзадалар болды. Дегенмен, аукцион сәтсіз аяқталып, виолончельді сату құқығы жеке саудагер Джордж Кузиноға берілді. Кейін Дупорт ағайындарына виолончельге қызығушылық таныстырып, олар оны салыстырмалы түрде төмен бағаға сатып алды. 1974 жылы Мстислав Ростропович сатып алғанға дейін виолончельші Джеральд Варбург оның иесі болды. 1971 жылы қайтыс болған ол скрипка сатушы Этьен Вателотқа виолончельді тек Ростроповичке ғана сату керектігін айтқан. Ростропович Гофриллер мен Сториони сияқты аспаптарды қоса, көптеген виолончельдерді пайдаланды. Алайда, Дюпорт оның ең сүйікті аспабы болды, әсіресе соңғы жылдары. Ростропович қайтыс болғаннан кейін, баспасөзde виолончельді Ниппон Музыкалық қоры 20 миллион долларға сатып алғаны туралы хабарланды, бірақ Ростроповичтің мұрагерлері атақты виолончельдің иелігінде екенін мәлімдеді. Оның қазіргі орналасқан жері белгісіз, және 2008 жылғы даулы мақаладан бері оның жайлы жаңа ақпараттар өте аз немесе мүлдем жоқ.
The cello was built in 1711, likely at the request of King Louis XIV's personal physician, François Chicoyneau. When Chicoyneau died in 1752, the cello was sent to Paris to be sold by a private dealer. When this failed, the cello was put up for public auction. Cellist Jean Louis Duport (not to be confused with his older brother Jean Pierre), submitted a bid with the help of two friends, both of whom were princes. The auction failed, however, and the cello's sale was eventually entrusted to private dealer George Cousineau. The Duport brothers were later contacted to see if they remained interested in the cello, and they bought it for a relatively low price. Prior to its acquisition in 1974 by Mstislav Rostropovich, cellist Gerald Warburg was the owner. He died in 1971 and reportedly told violin dealer Etienne Vatelot that the cello should be sold only to Rostropovich and no one else. Rostropovich used a number of cellos including instruments by Goffriller and Storioni. The Duport, however, was reported to be his favorite, especially in his later years. After Rostropovich's death the cello was initially reported in the press as purchased by the Nippon Music Foundation for $20 US million, but Rostropovich's heirs later commented that they remained the owners of the famous cello, according to a legal representative for the family. Its exact whereabouts remain unknown, and very little if any new information has appeared about it since the disputed article in 2008.