Кіріспе
Әдебиетте деутерагонист (/dj//uː//t//ə/'/r//æ//g//ə//n//ɪ//s//t/ DEWtəRAGənist; көне грек тілінен δευτεραγωνιστής (deuteragōnistḗs) – 'екінші актер') немесе екінші басты кейіпкер – басты кейіпкерден кейін және тритагонисттен бұрын, повестьтегі екінші маңызды тұлға. Деутерагонист көбінесе басты кейіпкердің серігі болып немесе оған белсенді көмек көрсететін адам ретінде танылады. Деутерагонист өзінің туындаған қақтығысына немесе сюжеттік желісіне байланысты басты кейіпкерді қолдауға не қарсы тұруға бейімделе алады.
In literature, the deuteragonist (,/dj//uː//t//ə/'/r//æ//g//ə//n//ɪ//s//t/ DEWtəRAGənist; from Ancient Greek δευτεραγωνιστής (deuteragōnistḗs) 'second actor') or secondary main character is the second most important character of a narrative, after the protagonist and before the tritagonist. The deuteragonist often acts as a constant companion to the protagonist or someone who continues actively aiding a protagonist. The deuteragonist may switch between supporting and opposing the protagonist, depending on their own conflict or plot.
Тарих
Ежелгі грек драмасы бастапқыда бір ғана актерден, яғни басты кейіпкерден, және бишілер тобынан тұрды. Драматург Эсхил екінші актерді, деутерагонистті енгізді; Аристотель өзінің «Поэтика» еңбегінде былай дейді:
Эсхилдің тырыстықтары кейіпкерлер арасындағы диалог пен өзара әрекеттесуді маңызды етіп, Софокл мен Еврипид сияқты сол дәуірдің басқа драматургтарына көптеген атақты пьесалар жазуға мүмкіндік берді.
Драмалық
Ежелгі грек драмаларында тек үш актер (басты кейіпкер, екінші актер және үшінші актер) және хор болғандықтан, әр актер көбінесе бірнеше рөл ойнайтын. Мысалы, Софоклдің «Эдип патшасында» басты кейіпкер – Эдип, ол көптеген актілерде сахнада болады, екінші актер – Иокаста (Эдиптің анасы және әйелі), ал үшінші актер – Шопан мен Хабаршы рөлдерін ойнайтын. Мұның себебі – Иокастаның маңызды рөлде болуы, ол Эдиппен көп рет бірге ойнайды және оқиғаның орталық бөлігін құрайды, сондай-ақ Шопан мен Хабаршы Иокаста сахнадан кеткен кезде сахнада болады.