Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресейлік саясаткер Александр Александрович Макаров (Алекса́ндр Алекса́ндрович Мака́ров; 19 шілде 1857 [е.к. 7 шілде 1857] – 1919) – 1911 жылдан 1912 жылға дейін Ресей империясының ішкі істер министрі, ал 1916 жылы әділет министрі болған орыс саясаткері.
Russian politician
Aleksandr Aleksandrovich Makarov (Алекса́ндр Алекса́ндрович Мака́ров; 19 July 1857 [O. S. 7 July 1857] – 1919) was a Russian politician who served as the interior minister of the Russia Empire from 1911 to 1912 and as justice minister in 1916.
Өмір
Санкт-Петербург университетін бітірген соң Әділет министрлігіне қызметке орналасты. Прокурор болып, кейіннен аудандық сот төрағасы болды. 1906 жылы Харьков апелляциялық сотының төрағасы болып тағайындалды. 1906 жылы Столыпин басшылығымен полиция ісіне жауапты Ішкі істер министрінің көмекшісі болып тағайындалды, 1909 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін Император хатшысы болып тағайындалды. 1911 жылы Столыпиннің қазасынан кейін Коковцовтың ұсынысымен Ішкі істер министрі болып тағайындалды. 1912 жылғы желтоқсанда Лена кенішіндегі оқиға және Григорий Распутин мен патшайым арасындағы қарым-қатынас туралы баспасөзді реттеу мәселесіндегі келіспеушіліктерге байланысты министр қызметінен кетті. Макаров Мемлекеттік кеңеске мүше болып тағайындалды, онда ол саяси оңшыл партиялармен жақын байланыста болды. 1916 жылғы шілдеде Александра мен Распутиннің қарсылығына қарамастан Әділет министрі болып тағайындалды, бірақ білікті кадрлар жетіспеді. Распутиннің өлтірілуіне қатысты тергеуге кедергі келтіргені үшін, сондай-ақ осы оқиғаға қатысқан Феликс Юсуповқа қаладан кетуге рұқсат бергені үшін желтоқсан айында қызметтен алынды. 1917 жылғы 1 наурызда тұтқындалды, 1917 жылғы қазанда босатылып, қайтадан тұтқындалды. 1919 жылы Мәскеу түрмесінде Чекамен өлім жазасына кесілді.
After graduating from the University of Saint Petersburg, he entered the Ministry of Justice. He rose to the position of Public Prosecutor, and eventually Chairman of a District Court. In 1906, he was appointed Chairman of the Kharkov Court of Appeals. In 1906, he was appointed Assistant Minister of the Interior in charge of the Police under Stolypin until he was appointed Imperial Secretary in 1909. He was appointed Minister of the Interior in 1911 after Stolypin's assassination on the recommendation of Kokovstsov. He left the position of Minister in December 1912 after the Lena Minefields incident and disagreements over regulation of the press about a sexual connection between Grigori Rasputin and the Tsarina. Makarov received an appointment to the State Council where he was aligned with the political right wing parties. He was appointed Minister of Justice in July 1916, against the wish of Alexandra and Rasputin, but there was a lack of competent men. He lost the post in December after hindering the investigation into the assassination of Rasputin since he had given Felix Yusupov, a participant in Rasputin's assassination, permission to leave the city. After the February Revolution he was arrested on March 1, 1917, released and re arrested in October 1917. He was executed by the Cheka in a Moscow prison in 1919.