Екінші дүниежүзілік соғыстағы француз кедергі күштері

Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыстың қарсыласушылары

Француз ішкі күштері – Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңдеріндегі француз қарсыласушылары. Шарль де Голль оларды қарсылық күресшілерінің ресми атауы ретінде пайдаланды. Осы топтардың FFI деп аталуына Францияның мәртебесіндегі өзгеріс себеп болды – оккупацияланған елден одақтас әскерлер тарапынан азат етіліп жатқан елге айналуы. Францияның аймақтары азат етілген кезде FFI жеңіл жаяу әскер бөлімдеріне ресми түрде ұйымдастырылды және тұрақты еркін француз күштеріне бағалы әскери күш қосты. Осы рөлде FFI бөлімдері майданның аз белсенді учаскелерін қамтыды, бұл француз армиясының тұрақты бөлімдеріне күш үнемдеу шараларын қолдануға және әскерлерін майданның шешуші аймақтарында шоғырландыруға мүмкіндік берді. Соңында, 1944 жылдың қазан айынан бастап, Францияның көп бөлігі азат етілгеннен кейін, FFI бөлімдері француздың тұрақты күштеріне қосылды, Батыс майданында күресті жалғастырды, осылайша Екінші дүниежүзілік соғыстағы француздың жабдықтамаған күштерінің дәуірі аяқталды.

Бостандық

1944 жылдың маусым айында Нормандияға шабуылдан кейін, Француз Ұлттық Азаттық Комитетінің өтініші бойынша, SHAEF шамамен 200 000 қарсылық күресшісін генерал Мари Пьер Кёнигтің басқаруына қойды, ол немістерге қарсы қарсылық күштерін біріктіруге тырысты. Генерал Эйзенхауэр 1944 жылдың 23 маусымында Кёнигтің FFI-ге басшылық етуін растады. FFI көбінесе өз қаруларын қолданған қарсылық күресшілерінен құралған, бірақ көптеген FFI бөлімшелеріне бұрынғы француз әскерлері де кірді. Олар азаматтық киім киіп, "F. F. I." әріптері жазылған белдік тақты. Генерал Паттонның айтуынша, оның әскерінің Франция арқылы жылдам ілгерілеуі FFI-нің жауынгерлік көмегісіз мүмкін болмас еді. Генерал Пэтч бағалауынша, Жерорта теңізіндегі десанттан бастап Дижонға АҚШ әскерлерінің келгеніне дейін FFI операцияларына көрсеткен көмек төрт толық дивизияға тең болды. FFI бөлімшелері көпірлерді басып алды, одақтас әскерлер жақындаған кезде ауылдар мен қалаларды азат етуді бастады және одақтас күштер кірген аймақтардағы неміс әскерлері туралы барлау мәліметтерін жинады, бұл 1944 жылдың тамызында Франция арқылы одақтастардың ілгерілеуін жеңілдетті. АҚШ-тың соғыс тарихының бір томына сәйкес, Британияда, Оңтүстік Францияда және Луара мен Париж аймағында француздық қарсылық күштері тамыз айында Сенаға дейін қудалауға үлкен көмек көрсетті. Атап айтқанда, олар Бретаньдегі үшінші армияны, ал оңтүстік жағажайдағы және Рона аңғарындағы жетінші американ және бірінші француз армияларын қолдады. Сенаға қарай ілгерілеу кезінде Француз ішкі күштері үшінші армияның оңтүстік қанатын қорғауға көмектесті, жаудың теміржол және автомобиль жолдарымен қозғалысына, жаудың телекоммуникациясына кедергі келтірді, мүмкіндігінше кең ауқымда ашық қарсылық көрсетті, тактикалық барлауды қамтамасыз етті, одақтас күштерге қажетті нысандарды сақтап қалды және жаудың айналып өткен бекіністерін тазартты.

Саяси шиеленістер

1944 жылғы 20 маусымда француз жоғарғы бас қолбасшылығы соғыстың басынан бергі жұмылдыру талаптары күшінде қалатынын, FFI бөлімшелері француз армиясының құрамына енетінін және FFI француз әскери заңына бағынатынын жариялады. 1944 жылдың тамызында Парижді босатудан кейін француз ұлттық үкіметін басқаруды өз мойнына алған Шарль де Голль, неміс әскерлері Франциядан шегінуінен кейін қалалар мен елді мекендер босатылып, жеңіске кенелген FFI-ден бірден өкіметіне қарсылыққа тап болды. 1944 жылдың тамыз айының соңында Париж маңында FFI-дың тәртіпсіздік жасауына қатысты оқиғалар болды, бұл кенеттен міндетінен айырылған, қарулы және ұйымдасқан азаматтардың тудыратын тәуекелдерін көрсетті. Де Голль Францияға тиімді үкіметті қайта орнату үшін бір ғана шешімді көшбасшы қажет деп сенді. FFI болса, одақтастардың соғысқа жасаған үлесі үшін ұлттық билікке қатысуға құқылы екендерін жақтады. Соңынан де Голль FFI таратылатынын немесе француз армиясына біріктірілетінін мәлімдеді, одан кейін де Голль мен FFI басшылары арасында ірі қалаларда бірқатар шиеленісті кездесулер өтті. FFI де Голльдің әдістеріне наразы болғанымен, көп жағдайда FFI мүшелері француз армиясының қатарына қосылатыны немесе бейбіт өмірге оралатыны туралы оның шешімін қабылдады.

Құрастыру

FFI бөлімшелері жұмыс істеген аумақтар азат етілгеннен кейін, олар көбінесе өздерінің командирлерінің немесе туған жерлерінің атымен аталатын батальондар мен бригадаларды құрды (Озиол батальоны және т.б.). Бұл FFI бөлімшелері көбінесе жеңіл жаяу әскер тобына жатты, бірақ кейбіреулері 12-ші драгун полкі сияқты жеңіл барлау бөлімшелерін құрды. Осы бөлімшелердің кейбіреулері әлі де оккупацияланған француз порттарындағы неміс әскерлерін қоршауға немесе Францияның Италиямен альпілік шекарасын қорғауға, ал басқалары Франциядағы одақтастардың коммуникация желілерін қамтамасыз етуге, ал тағы басқалары генерал де Латтр де Тассиньидің француз бірінші армиясының пайдалануы үшін армия резервіне жіберілді. 1944 жылдың қазан айынан 1945 жылдың наурызына дейін FFI бөлімшелері француз армиясына біріктірілді. 49-шы жаяу әскер полкі (бұрынғы FFI Корпусы Франк Поммиес) және 3-ші жартылай бригада (бұрынғы FFI Эльзас-Лотарингия бригадасы) сияқты бөлімшелер осылайша FFI кадрларын пайдалана отырып құрылды. Біріктіру әртүрлі дәрежеде сәтті болды; бұрынғы француз қарсыласушыларының жаттығулары, тактикасы және көзқарастары олармен бірге қызмет ететін тұрақты әскерлерден көбінесе ерекшеленді. Генерал Де Латтрдің осы жағдайға қатысты пікірлері нұрлы: [Дәстүрлі әскери құндылықтар] ФФИ бөлімшелерінің ерекшелігі емес және бола алмайды. Жау мен оның қолдаушыларының заңсыздыққа ұшырап, жасырын өмір сүруге мәжбүр болған олар ең алдымен революциялық әскери қасиеттерді, партизандық қасиеттерді дамытты. Қысымның нәтижесінде жетекшілердің жеке тұлғалары шешуші рөл атқарды және әр макиске ерекше белгі салды. Біз таратқан полктерге Ф.Ф.И. ұйымдарының өте әртүрлілігі, олардың кем дегенде ерекше тәртібі, топтарының әртүрлілігі, жабдықтарының жеткіліксіздігі, қару-жарақ пен жабдықтаудың нашарлығы, офицерлердің әртүрлілігі, олардың жоғары шендерінің оңай тағайындалуы және кейбір жағдайларда олардың мақсаттарының саяси сипаты көптеген офицерлердің классикалық әскери көзқарасына қайшы келді, ал кейбіреулері, кері реакция ретінде, олардың ережелерін қатаңдықпен күшейтті. [ФФИ] азат ету үшін күреске қатысқандары оларды өздерінің жекелігін сақтауға дұрыс ынталандырды; олардың жетістіктері, көбінесе жергілікті көзқараспен бағаланған, олардың көзқарасында, жағдай оларды құруға мәжбүрлеген және олар ескірген деп санаған дәстүрлі жүйені алмастыруға ниеттенген әскери жүйенің артықшылығын растады. 1945 жылдың соңына дейін FFI кадрларынан 68 жаяу әскер полкі мен жартылай бригада, екі арнайы күштер батальоны, 20 жеңіл жаяу әскер немесе барлау батальоны, бір танк батальоны, он алты артиллерия полкі, екі зениттік артиллерия полкі, бес инженерлік полк және үш құрылыс полкі құрылды.

Subsequent to the liberation of areas where FFI units operated, they often formed battalions and brigades named for their commanders or region of origin (Battalion Oziol, etc.) These FFI units were predominantly of the light infantry class, although some formed light reconnaissance units like the 12th Regiment of Dragoons. Some of these units were used to besiege German troops in still occupied French ports or to secure France's alpine frontier with Italy, others were used to secure Allied lines of communications in France, and still others were assigned as army reserve units for the use of General de Lattre de Tassigny's French First Army. From October 1944 until March 1945, the FFI units were amalgamated into the French Army in order to regularize the units. Units such as the 49th Infantry Regiment (formerly the FFI Corps Franc Pommiés) and the 3rd Demi Brigade of Chasseurs (formerly the FFI Alsace Lorraine Brigade) were constituted in this manner using FFI manpower. Amalgamation was successful in varying degree; the training, tactics and attitudes of the former French Resistance fighters often differed from those of the regular soldiers with whom they served. General De Lattre's comments on this situation are enlightening:

[Traditional military values] were not and could not be the characteristics of the F. F. I. units. Condemned to be born and live in secret, placed outside the law by the enemy and by the enemy's accomplices, they had above all developed the revolutionary military virtues, those of partisans. By force of circumstances the personalities of the leaders had played a determining role and had stamped each maquis with a different brand. . To the regiments we had landed the extreme variety of the F. F. I. organizations, their at least peculiar discipline, the differing quality of their groups, the poverty of their equipment, the crying inadequacy of their armament and supplies, the heterogeneity of their officering, the facility with which their superior ranks had been assigned, and in certain cases the ostensibly political nature of their aims, ran counter to the classical military outlook of many officers, some of whom, in reaction, exaggerated their regulation strictness. . The part [the FFI] had taken in the fight for liberation not only encouraged them rightly in the wish to retain their individuality; their successes, valued often from a local angle, established in their view the excellence of the military system which circumstances had led them to create and which they intended to substitute for the traditional system, which they considered out of date. A total of 68 infantry regiments and half brigades, two special forces battalions, 20 light infantry or reconnaissance battalions, one tank battalion, sixteen artillery regiments, two anti aircraft artillery regiments, five engineer regiments, and three construction regiments were ultimately formed from FFI manpower by the close of 1945.

Қару-жарақ пен жабдық

ФИИ қару-жарағы мен жабдықтары өте әртүрлі болды. Мысалы, Корольдік әуе күштері (Арнайы операциялар басқармасымен бірлесіп жұмыс істей отырып) парашютпен британдық Sten мылтықтары, револьверлер, гранаталар және жарылғыш заттар сияқты қаруларды ФИИ-ге жіберді, осы арқылы неміс күштерін әлсіретуге тырысты. Бұл ФИИ-ге неміс қару-жарағын қолға түсіруге мүмкіндік берді, ол да пайдаланылды. АҚШ логистикалық тұрғыдан оларды қолдауға ресми түрде келіспегендіктен, ФИИ бөлімшелері француз әскерінің ресми бөлімдеріне берілген стандартты АҚШ жабдықтарын алуға құқылы болған жоқ. Сондықтан ФИИ бөлімшелері көбінесе стандартты емес немесе 1940 жылғы үлгідегі киім киетін. Осы жағдай қару-жараққа да қатысты, тұтқынға алынған неміс жаяу әскерінің қаруларын қолдану кең таралған практика болды. Америкалық, британдық, француздық, неміс және басқа да қарулардың қосылғаннан туындаған оқ-дәрі және қосалқы бөлшектерді қамтамасыз ету қиын және көбінесе күрделі мәселе болды. Қару-жарақтың әртүрлілігімен ерекшеленбеген 34-ші жаяу әскер полкі (1945 жылдың 1 қаңтарында құрылған) 1945 жылдың тамызында мынадай қаруларға ие болды: 1760 (неміс) Mauser мылтығы, 470 (британдық) Sten автоматтары, 108 неміс автоматтары, 27 (француздық) Hotchkiss пулеметтері, 33 50 мм миномет және 12 81 мм миномет, екі 20 мм зениттік пулемет және үш 25 мм зениттік пулемет. Әскерлердің киімдері екінші қол және әртүрлі шығу тегінен болғандықтан сипатталды. Сонымен қатар, бірқатар ауыр бронетехника алынды, оның ішінде британдық Cromwell танктері (Ұлыбританиядан 150 дана) және тұтқынға алынған неміс танктері (44, оның ішінде 12 Panther танктері). 1945 жылдың сәуір айында 12-ші драгун полкіне басқа британдық жабдықтармен бірге 12 Cavalier танктері берілді. Басқа жағдайларда ФИИ бөлімшелері одақтас күштердің енді қажеттілігі болмаған көліктерін пайдаланды, мысалы, АҚШ M6 Fargo, 37 мм танкіге қарсы пулеметі бар жеңіл жүк көлігі. Соңында, азаматтық көліктер және жұмыс істеуге жарамды кез келген нәрсе пайдалануға берілді және күтіп-ұстау мүмкін болмай қалғанша қолданылды.

Франция стратегиялық актив

Франция аймақтары босатылған кезде, FFI Франция армиясын қайта құру үшін қолданылуға дайын, жартылай даярланған күштерді ұсынды. 1944 жылдың маусым айында 100 000 адамнан тұратын FFI қатары тез өсіп, 1944 жылдың шілдесіне қарай екі есеге артты және 1944 жылдың қазан айына қарай 400 000 адамға жетті. Қорғаныс тарихи қызметінің (SHD) мәліметтері бойынша, 252 000 адам FFI құрамына қабылданды. FFI-нің бірігуі кейбір жағдайларда саяси қиындықтармен қатар болғанымен, ол ақырында сәтті аяқталды және Францияға VE күніне дейін 1,3 миллион адамнан тұратын армияны қайта құруға мүмкіндік берді.