Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тибестің Әулие Мартин монастыры (Mosteiro de São Martinho de Tibães) – Португалияның солтүстігіндегі Брага қаласына жақын, Мире-де-Тибес приходында орналасқан монастырь. Бұл монастырь Португалия мен Бразилиядағы бенедиктин орденінің ана мекемесі болды және шіркеуінің әсем Рококо стиліндегі ішкі безендірілуімен әйгілі.
The Monastery of St Martin of Tibães (Mosteiro de São Martinho de Tibães) is a monastery in the parish of Mire de Tibães near Braga in northern Portugal. It was the mother house of the Benedictine order in Portugal and Brazil, and it is known for its church's exuberant Rococo interior.
Тарих
Алғашқы мәліметтерге қарағанда, аймақтағы монахтар қауымы – Тибеске жақын орналасқан Думио монастыры, 6 ғасырда Брагалық Әулие Мартин құрған. Тибе монастыры шамамен 1060 жылы салынды, ал 1110 жылы Португалия графы Генрих Бургундиялық оған феодалдық құқықтар берді. Орта ғасырларда Португалия Корольдігі тәуелсіздік алып, дамығаннан кейін, елдің солтүстігіндегі бай және кең жерлер монастырьдің меншігіне өтті. Бірақ, 17-18 ғасырларда өткізілген кең ауқымды қайта құру жұмыстарының салдарынан осы ерте кезеңнен архитектуралық іздер қалмады. 1567 жылы монастырь Португалия және Бразилия колониясы үшін Әулие Бенедикт орденінің бас үйіне айналды, ал 1570 жылы Тибесте орденнің алғашқы бас жиналысы өтті. 17 ғасырдың бірінші жартысында ескі монастырьдың қираған халде болуы және монахтардың мол ресурстарының болуына байланысты, бүгінгі күнгі ансамбльдің пайда болуына әкелген радикалды қайта құру жұмыстары басталды. Жұмыс асхана және зират галереяларымен, сондай-ақ 1628-1661 жылдар аралығында архитекторлар Мануэль Альварес және Жоао Туррианоның маннеризм стилінде салған шіркеумен басталды. 18 ғасырдың басында монастырьдің жаңа қанаттары, оның ішінде қақпа үйі, жатақхана, қонақ үйі, бас үй және кітапхана аяқталды. 17-18 ғасырларда монастырь көркемдік белсенділіктің маңызды орталығы болды және Солтүстік Португалия мен теңіз арқылы жатқан колониялардың барокко және рококо өнеріне зор әсер етті. 1757-1760 жылдары архитектор Андре Соарес бас алтарьды, сондай-ақ бас шіркеудің триумф аркасының ағаш өрнектерін, мүсіндерді және бүйірлік алтарларды жобалады, олардың барлығы португалдық рококо өнерінің ерекше үлгілері болып табылады. Алтынмен қапталған ағаш өрнектерін танымал Хосе де Санто Антонио Виласа жасады. Шіркеудегі көптеген мүсіндерді тағы бір белгілі мүсінші – Сиприано да Круз жасаған. 1864 жылы аукционда сатылғаннан кейін Тибеш монастыры мен оның төңірегіндегі жерлер құлдырап, қирады. Ансамбльдің көп бөлігі, оның ішінде асхана галереясы 1894 жылы өрттен зардап шекті. 1986 жылы монастырь мемлекеттік меншікке өтті және бүгінгі күнге дейін жалғасып келе жатқан кең ауқымды қалпына келтіру жобасы басталды.
The first information about a monastic community in the regio—the Monastery of Dumio, close to Tibães, founded by Saint Martin of Braga—dates from the 6th century. The Monastery of Tibães was founded around 1060, and its feudal rights were granted by Henry of Burgundy, Count of Portugal, in 1110. During the Middle Ages, after the Kingdom of Portugal became independent, rich and vast properties in the North of the country came into the Monastery's possession. However, due to the extensive reconstruction work carried out in the 17th and 18th centuries, there are no architectural remnants from this early period. In 1567, the monastery became the mother house of the Order of Saint Benedict for Portugal and the colony of Brazil, with the first general gathering of the Order in Tibães in 1570. In the first half of the 17th century, with the ruined condition of the old monastery and the vast resources at their disposal, the monks began the radical rebuilding that gave origin to the ensemble that exists today. The works began with the refectory and cemetery cloisters and the church, which was built between 1628 and 1661 in Mannerist style by architects Manuel Álvares and João Turriano. By the beginning of the 18th century the monastery's new wings were finished, including the Gate House, the Dormitory, the Guest House, the Chapter House and the Library. During the 17th and 18th centuries, the monastery was a site of considerable artistic activity and had an enormous influence in the Baroque and Rococo art of Northern Portugal and overseas colonies. In the years 1757 1760, architect André Soares designed the main altarpiece and the woodwork of the triumphal arch of the main chapel, as well as the pulpits and lateral altarpieces, all of which are landmarks in Portuguese Rococo art. The gilded woodwork was sculpted by famed José de Santo António Vilaça. Many statues in the church are by the hand of another celebrated sculptor, Cipriano da Cruz. After it was sold at auction in 1864, the Tibães Monastery and its surrounding areas fell into decay and ruin. A great part of the ensemble, including the refectory cloister, was destroyed in a fire in 1894. In 1986 the Monastery became state property, and an extensive recovery project was begun that continues to this day.