Кіріспе
Инженерлік сыйлық Бернард М. Гордон сыйлығын 2001 жылы АҚШ Ұлттық инженерлік академиясы бастады. Оның мақсаты - инженерлік білім берудің жаңа әдістерін әзірлеу үшін академиялық жетекшілерді тану. Жыл сайын Гордон сыйлығы грант алушыға $500,000 береді, оның ішінде алушы $250,000-ды жеке пайдалана алады, ал оның институты академиялық дамуды қолдау үшін $250,000 алады.
The Bernard M. Gordon Prize was started in 2001 by the United States National Academy of Engineering. Its purpose is to recognize leaders in academia for the development of new educational approaches to engineering. Each year, the Gordon Prize awards $500,000 to the grantee, of which the recipient may personally use $250,000, and his or her institution receives $250,000 for the ongoing support of academic development.
Таңдау критерийлері
Номинанттың инженерлік басшылық дағдылары мен ұстанымдарын қалыптастыратын білім беру парадигмаларын әзірлеу қабілеті. Қазіргі уақытта басымдықты қажет ететін салалар: қарым-қатынас дағдылары; командада жұмыс істеу дағдылары; тәжірибемен жұмыс істеу; инновациялық қабілет; өнертапқыштық және ынталандыру; үлкен көлемде ақпаратпен бөлісу, оған қол жеткізу және түсіндіру қабілеті; және пәнаралық назар. Жоғарыда көрсетілген басымдықтарға және инновацияның ауыстырылуының әсері. Қосымша критерийлерге алдыңғы студенттерге әсер еткенін көрсету (өндірістегі мансапқа ұмтылған студенттердің үлесі, таңдамалы студенттердің жобалау мүмкіндіктеріне белсенді қатысу, жоғары инженерлік білім алу және т.б.) кіруі мүмкін. ), студенттердің тиісті курстарды бағалауы және жаңа оқыту әдісінің бірегейлігін тану. Институт ішінде елеулі әсер ету және/немесе басқа институттарда қайталану. Жобаның сәттілігіне баса назар аударылады. Инженерлік жетекшілерді табысты дайындау үшін, ұсынысты ұсынушылар инновациядан пайда алған адамдарды, оның ішінде олардың бұрынғы және қазіргі лауазымдарын анықтауы керек. Номинаттың әлеуетін бағалау және сыйлықпен берілген ресурстарды инновациялық әдісті жақсарту және кеңейту үшін пайдалану, оның ішінде инновацияны басқа академиялық ортада қайталау (бірақ осымен шектелмейді).
Алушылар
2022 Женна П. Карпентер (Кэмпбелл университеті), Томас С. Кацулеас (Коннектикут университеті), Ричард К. Миллер (Фрэнклин В. Олин инженерлік колледжі) және Яннис С. Йортос (USC Viterbi инженерлік мектебі) студенттерді болашақ инженерлік көшбасшы болуға дайындайтын инновациялық білім беру бағдарламасын жасағаны үшін. 2021 жылы Линда Г. Гриффит және Дуглас А. Лауфенбургер Массачусетс технология институтынан жаңа биологияға негізделген инженерлік білім беруді құру үшін, әлемдік проблемаларды инновациялық биологиялық технологиялармен шешуге қабілетті көшбасшылардың жаңа буынын шығару үшін. 2020 жыл Дэвид М. Келли Стэнфорд университетінің Хассо Платнер дизайн институтынан "дизайндық ойлау" қағидалары мен оқу бағдарламасын ресми түрде қалыптастырғаны үшін, инновациялық инженерлік көшбасшыларды эмпатиямен және шығармашылық сенімділікпен жоғары әсерлі шешімдер жасау үшін. 2019 Пол Дж. Бенкесер, Джозеф М. Ле Дукс және Венди С. Ньюстеттер Джорджия Тех және Эмори Университетінен проблемалық инженерлік білімді ғылым қағидаларын үйренумен біріктіріп, биомедициналық инженерияда көшбасшыларды дамытатын ізашарлық бағдарлама жасағаны үшін. 2018 Пол Г. Йок Стэнфорд Университетінен Биодизайнды дамыту және жаһандық тарату үшін, биомедициналық технология бағдарламасының жетекшілері мен пациенттерге пайдалы инновациялар жасауы. 2017 жылы Жолио М. Оттино Солтүстік-Батыс университетінен инженерлік көшбасшыларды дамыту үшін оң мидың шығармашылық, кеңейтілген дағдыларымен аналитикалық, ұтымды сол ми дағдыларын біріктіретін білім беру парадигмасы үшін. 2016 жылы Уорстер политехникалық институтының Диран Апелиан, Артур К. Хайнричер, Ричард Ф. Ваз және Кристин К. Вобб жобалық инженерия оқу бағдарламасына жетекшілікті, инновациялық проблемаларды шешуді, пәнаралық ынтымақтастықты және жаһандық құзыреттілікті дамыту үшін. 2015 жылы Симон Питтс және Майкл Б. Силевич Солтүстік-шығыс университетінен инженерлік мамандықты бітіргендерге тиімді инженерлік жетекші болу үшін қажетті жеке дағдыларды берудің инновациялық әдісін жасағаны үшін. 2014 Джон П. Коллиер, Роберт Дж. Грейвс, Джозеф Дж. Хелбл және Чарльз Е. Хатчинсон Дартмут колледжінен студенттерді инженерлік көшбасшылыққа дайындау үшін инженерлік инновациялардың интеграцияланған бағдарламасын жасағаны үшін. 2013 Ричард Миллер, Дэвид Кернс, Дж. және Шера Кернс Франклин В. Олин инженерлік колледжінің Олин колледжінің негізі және оның студенттерге бағытталған тиімді инженерлік көшбасшыларды дамыту әдісі үшін. 2012 жыл - Харви Мадд колледжінің Клайв Л. Дайм, М. Мак Гилкесон және Дж. Ричард Филлипс инженерлік жетекшілерді дамыту үшін инженерлік дизайн білім берудегі инновацияларды жасағаны және таратқаны үшін. 2011 жылы Эдвард Кроули MIT-тен CDIO бастамасының негізін қалау үшін, инженерлік білім беруді жаңаша ойлап, қайта қараған үшін. CDIO-ның қазіргі уақытта бүкіл әлем бойынша 50-ден астам серіктесі бар. 2009 Томас Х. Байерс және Тина Силиг әлемдегі инженерлік студенттер мен оқытушыларға арналған технологиялық кәсіпкерлікті дамытудың білім беру ресурстарын ілгерілеу, үнемі дамыту және аянбай тарату үшін. (Стенфорд университетінің STVP бағдарламасы) 2008 Жаклин Ф. Салливан және Лоуренс Э. Карлсон Интегралды оқыту және оқыту бағдарламасы үшін, ол ертеңгі инженерлік басшыларды ынталандыру және дайындау үшін K 16 инженерлік білім беруде білім алуды қолға алады. 2007 Артур Уинстон, Гарольд Голдберг және Жером Леви инженерлік және технологиялық білім берудегі инновациялар үшін. Олар Гордон институтының алғашқы жылдары оның негізін қалаушылар мен оқытушылары болды. 2006 Женс Е. Йоргенсен, Джон С. Ламанкуза, Луени Морелл, Аллен Л. Сойстер және Хосе Зайас Кастро, оқыту фабрикасын құрғандары үшін, онда көпсалалы студенттер командалары индустриямен жұмыс істеу арқылы инженерлік көшбасшылық дағдыларын дамытады. нақты әлемдегі проблемаларды шешу. 2005 Эдвард Джей Койл, Лия Х. Джеймисон және Уильям С. Оукс "Қоғамдық қызметтегі инженерлік жобалар" (EPICS) бағдарламасын әзірлеу және тарату арқылы ертеңгі инженерлік көшбасшыларды оқытудағы инновациялар үшін. 2004 Фрэнк С. Барнс инженерлік, әлеуметтік ғылымдар мен мемлекеттік саясатты біріктіретін басшыларды шығаратын салааралық телекоммуникациялар бағдарламасының (ITP) ізашарлығы үшін. 2002: Илай Фромм техникалық, әлеуметтік және тәжірибелік білімді интеграцияланған бакалавриаттық инженерлік оқу бағдарламасына біріктіретін инновация үшін.
2008 Jacquelyn F. Sullivan and Lawrence E. Carlson for the Integrated Teaching and Learning Program that infuses hands on learning throughout K 16 engineering education to motivate and prepare tomorrow's engineering leaders. 2007 Arthur W. Winston, Harold S. Goldberg, and Jerome E. Levy for innovation in engineering and technology education. They were founders and lecturers at the Gordon Institute during its early years. 2006 Jens E. Jorgensen, John S. Lamancusa, Lueny Morell, Allen L. Soyster, and Jose Zayas Castro, for creating the Learning Factory, where multidisciplinary student teams develop engineering leadership skills by working with industry to solve real world problems. 2005 Edward J. Coyle, Leah H. Jamieson and William C. Oakes for innovations in the education of tomorrow's engineering leaders by developing and disseminating the Engineering Projects in Community Service (EPICS) program. 2004 Frank S. Barnes for pioneering an Interdisciplinary Telecommunications Program (ITP) that produces leaders who bridge engineering, social sciences, and public policy. 2002: Eli Fromm for innovation that combines technical, societal, and experiential learning into an integrated undergraduate engineering curriculum.