Кіріспе

Сәулет саласындағы жүлде

Прицкер архитектуралық жүлдесі – жыл сайын "талант, көрегендік және адалдық қасиеттерінің үйлесімін көрсететін, архитектура өнері арқылы адамзат пен салынған ортаға тұрақты және маңызды үлес қосып келе жатқан, әлі тірі сәулетшілерді құрметтеу үшін" табыс етілетін халықаралық сәулет жүлдесі.

Критерийлер мен рәсімдер

Прицкер сәулет сыйлығының қазылар алқасы бұл сыйлықтың "ұлттығына, нәсіліне, дініне немесе идеологиясына қарамастан" берілетінін айтады. Жеңімпаздар 100 000 АҚШ доллары, марапаттама сертификаты және 1987 жылдан бері қола медальон алады. Медальдың дизайны архитектор Луи Салливанның еңбектерінен шабыттандырылған, ал медальонның арт жағындағы латынша жазуы – "firmitas, utilitas, venustas" (ағылшын тілінде: беріктік, пайдалылық және әдемілік) – ежелгі римдік архитектор Витрувийге тән. 1987 жылға дейін ақшалай сыйлықпен бірге Генри Мурдың шектеулі сандағы мүсіні де табысталды. Сыйлыққа үміткерлерді іздеу үшін бұрынғы лауреаттар, ғалымдар, сыншылар және "архитектура саласында тәжірибесі мен қызығушылығы бар" мамандардан ұсыныстар қабылданады. Қазылар алқасы, бес-тоғыз "өздерінің архитектура, бизнес, білім беру, баспа және мәдениет салаларында танымал сарапшылар" құрамынан тұрады, олар пікір білдіріп, келесі жылдың басында жеңімпазды жариялайды.

Лауреаттар

Ең бірінші орынға ие болған Филип Джонсон "50 жыл бойы көптеген мұражайлар, театрлар, кітапханалар, үйлер, бау-бақшалар мен корпоративтік құрылымдарда көрініс тапқан қиялы мен өмірлік күші үшін" аталды. 2004 жылғы лауреат Заха Хадид – бұл жүлдеге ие болған алғашқы әйел. Рюэ Нишизава 2010 жылы 44 жасында ең жас жеңімпаз атанды. Сәулетшілер серіктестіктері (2001 жылы Жак Герцог пен Пьер де Мерон, 2010 жылы Кадзуё Седжима мен Рюэ Нишизава, 2020 жылы Ивонн Фаррелл мен Шелли Макнамара, ал 2021 жылы Энн Лакатон мен Жан Филипп Вассал) жүлдені бөлісті. 2017 жылғы жеңімпаздар – сәулетшілер Рафаэль Аранда, Карме Пигем және Рамон Вилальта – жүлдені бөліскен алғашқы үштік болды. + Прицкер сәулет сыйлығының лауреаттары Жыл Лауреат(тары) Ұлты Суреті Мысал жұмысы (аяқталған жылы) Салтанатты марапаттау орны Сілтеме 1979 АҚШ Glass House (1949) Dumbarton Oaks, Вашингтон DC 1980 Мексика Cuadra San Cristóbal (1968) Dumbarton Oaks, Вашингтон DC 1981 Ұлыбритания Seeley Historical Library (1968) Ұлттық құрылыс мұражайы, Вашингтон DC 1982 Ирландия АҚШ Ford Foundation Building (1967) Чикаго өнер институты 1988 (бөліскен жүлде) АҚШ Beinecke Rare Book and Manuscript Library (1963) Чикаго өнер институты (бөліскен жүлде) Бразилия Cathedral of Brasília (1958) 1990 Италия San Cataldo Cemetery (1978) Palazzo Grassi, Венеция 1991 АҚШ National Gallery, Sainsbury Wing (1991) Iturbide сарайы, Мехико қаласы 1992 Португалия Leça Swimming Pools (1966) Harold Washington кітапханасы, Чикаго 1993 Жапония Tokyo Metropolitan Gymnasium (1991) Прага қамалы 1995 Жапония Church of the Light (1989) Petit Trianon, Версаль 1996 Испания National Museum of Roman Art (1986) Getty Center, Лос-Анджелес 1997 Норвегия Norwegian Glacier Museum (1991) Гуггенхайм мұражайы, Бильбао 1998 Италия Kansai International Airport (1994) Ақ үй, Вашингтон DC 1999 Ұлыбритания HSBC Building (1985) Altes Museum, Берлин 2001 Жак Герцог & Пьер де Мерон Швейцария Tate Modern (2000) Monticello, Шарлоттсвилл, Вирджиния 2002 Австралия Berowra Waters Inn (1983) Campidoglio, Рим 2003 Дания Sydney Opera House (1973) San Fernando Корольдік көркем академиясы, Мадрид 2004 Ирак Ұлыбритания Bergisel Ski Jump (2003) Hermitage мұражайы, Санкт-Петербург 2006 Бразилия Saint Peter Chapel, Campos do Jordão, São Paulo (1987) Dolmabahçe сарайы, Стамбул 2007 Италия Ұлыбритания Lloyd's building (1986) Banqueting House, Whitehall, Лондон 2008 Франция Torre Agbar (2005) Конгресс кітапханасы, Вашингтон DC 2009 Швейцария Therme Vals (1996) Buenos Aires қалалық кеңесінің заң шығару сарайы 2010 және Рюэ Нишизава Жапония 21st Century Museum of Contemporary Art, Kanazawa (2003) Ellis Island, Нью-Йорк қаласы 2011 Португалия Estádio Municipal de Braga (2004) Andrew W. Mellon аудиториясы, Вашингтон DC 2012 Ван Шу Қытай Ningbo Museum (2008) Ұлы халық залы, Бейжің 2013 Жапония Sendai Mediatheque (2001) John F. Kennedy президенттік кітапханасы және мұражайы, Бостон 2014 Жапония Centre Pompidou Metz (2010) Rijksmuseum, Амстердам 2015 Германия – Olympic Stadium, Munich (1972) New World Center, Майами 2016 Чили Siamese Towers, Pontifical Catholic University of Chile (2005) Біріккен Ұлттар Ұйымының штаб-квартирасы, Нью-Йорк қаласы 2017 Рафаэль Аранда, Карме Пигем және Рамон Вилальта Испания – Sant Antoni кітапханасы, Барселона (2008) Akasaka сарайы, Токио 2018 Үндістан Indian Institute of Management Bangalore (1977–1992, бірнеше кезең) Aga Khan мұражайы, Торонто 2019 Жапония Art Tower Mito (1990) Версаль сарайы 2020 Ивонн Фаррелл және Шелли Макнамара Ирландия The Grafton Building of Bocconi University (2007) Онлайн 2021 Энн Лакатон және Жан Филипп Вассал Франция National School of Architecture, Nantes (2009) Онлайн 2022 Буркина-Фасо Германия Centre for Earth Architecture, Mopti, Мали (2010) LSE Marshall Building, Лондон 2023 Дэвид Чипперфилд Ұлыбритания Neues Museum, Берлин (1997–2009) Афинаның ежелгі агорасы 2024 Рикен Ямамото Жапония Yokosuka Museum of Art, Kanagawa, Жапония (2007) Чикаго өнер институты

Кестеге арналған ескертулер

А. Рош Ирландияда туған. Б. Пей Қытайда туған. С. Гери Канадада туған. Д. Хадид Иракта туған. Э. Роджерс Италияда ағылшын-итальян отбасында туған. F. Қайтыс болғаннан кейін берілген награда. G. COVID-19 пандемиясының салдарынан салтанат онлайн форматта өтті. Х. Кере Буркина-Фасода туған. И. Ямамото 1945 жылы Қытайдың Пекин қаласында туған.

Сын

2013 жылы Гарвард дизайн мектебінің «Дизайндағы әйелдер» студенттік ұйымы Денис Скотт Браунды 1991 жылы сыйлықты жеңіп алған серігі Роберт Вентуримен бірге тану қажет деп айтқан петиция бастады. «Нью-Йорк Таймс» газетінің мәліметінше, бұл петиция «архитектура әлемінде әйелдерге лайықты құрмет көрсетілмеуіне байланысты ұзақ жылдар бойы қайнап келген шиеленісті қайта жақтандырды. 2004 жылға дейін ең беделді сыйлықты ешбір әйел алған жоқ, сол жылы Заха Хадид жеңіске жеткені белгілі». Скотт Браун CNN телеарнасына «әйел ретінде ол өмірі бойы архитектура элитасынан шеттетілгенін сезінгенін» және «Притцкер сыйлығы ынтымақтастық еңбегінен гөрі «бірде-бір жалғыз ер адам генийінің» еңбегіне негізделген қате пікірге құрылған» деді. Петицияға жауап ретінде, жюри өзінше бұрынғы жюрилердің шешімдерін қайта қарастыра алмайтынын мәлімдеді, бұл Скотт Браунға да, күйеуі Ван Шу 2012 жылы жеңіске жеткен Лу Вэньюға да қатысты. 2020 жылғы Притцкер жюриі Ивонн Фаррелл мен Шелли Макнамараға сыйлық табыс еткен кезде: «Олар дәстүрлі түрде және қазір де ерлер басымдығын сақтайтын саладағы пионерлер және өздерінің үлгілі кәсіби жолын құруда басқаларға жол көрсететін нұрлы белгілер» деді.