Индонезия қарулы күштерінің құрамы және тарихы

Кіріспе

Индонезияның біріккен әскери күштері – Индонезия Ұлттық Қарулы Күштері (; қысқартылған TNI) – Индонезия Республикасының әскери күштері. Оған армия (TNI AD), теңіз күші (TNI AL) және әуе күші (TNI AU) кіреді. Индонезия Президенті – Қарулы Күштердің Бас қолбасшысы. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, оның құрамында шамамен 400 000 әскери қызметші бар, оның ішінде Индонезия теңіз жаяу әскерлері корпусы (Korps Marinir RI) – Теңіз күшінің бір бөлімі. 1945 жылғы Конституцияға сәйкес, барлық азаматтар елді қорғауға заңды құқылы және міндетті. Заңмен әскери шақыру қарастырылған, бірақ Қарулы Күштер міндетті деңгейді сақтап тұру үшін оған жүгінбеді. Индонезия қарулы күштерінің (әскери) құрамына 440 000-нан астам қызметкерден тұратын Индонезия Ұлттық Полициясы (Polri), 42 000-нан астам қарулы қызметкерден тұратын Мобильді бригада корпусы (Brimob) және Индонезия студенттік полкі немесе Resimen Mahasiswa (Menwa) сияқты құқық қорғау және жарым әскери қызметкерлер кірмейді. Онда 26 000 оқытылған қызметкер бар.

Тарих

Индонезия Республикасы құрылғанға дейін Голландиялық Шығыс Үндістандағы әскери билікті Голландиялық Шығыс Үндістан армиясы (KNIL) және Голландия Корольдік Әскери-теңіз флотының (KM) әскери күштері жүргізді. KNIL және KM болашақ Индонезия қарулы күштерінің құрылуына тікелей жауапты болмаса да, 1945-1949 жылдардағы Индонезия ұлттық революциясы кезінде негізінен қарсы рөл атқарғанмен, KNIL болашақ TNI офицерлері мен басқа да шендердің кейбірін әскери дайындық пен инфрақұрылыммен қамтамасыз етті. Голландиялық Шығыс Үндістанда әскери оқу орындары, әскери мектептер мен академиялар болды. Голландиялық еріктілер мен еуропалық жалдамалылардан басқа, KNIL жергілікті халықтарды, әсіресе амбондықтарды, Кай аралдарының, Тимор және Минахасан халқын жұмысқа алды. 1940 жылы Нидерландыны неміс оккупациясы және жапондықтардың Голландиялық Шығыс Үндістанның мұнаймен қамтамасыз етуге қол жеткізу үшін қысым көрсетуімен голландиялықтар KNIL-ді бұрын шеттетілген явандықтардың үлкен мөлшерде қабылдауына мүмкіндік берді. Голландиялық KNIL әскери академиясында білім алған кейбір жергілікті сарбаздар кейіннен TNI-нің маңызды офицерлері болды, мысалы Сухарто және Абдул Харис Насутион. Индонезиялық ұлтшылдық пен милитаризм екінші дүниежүзілік соғыста Голландиялық Шығыс Үндісті жапондықтар басып алған кезде күшейе бастады. Индонезия халқының батыс одақтас күштерге қарсы соғысына қолдау көрсету үшін Жапония индонезиялық ұлтшыл қозғалыстарды қолдауға кірісіп, индонезиялық жастарға әскери дайындық пен қару-жарақ берді. 1943 жылдың 3 қазанында жапондық әскерилер ПЕТА (Pembela Tanah Air; Отан қорғаушылар) деп аталатын индонезиялық ерікті армиясын құрды. Жапондықтар ПЕТА-ны өздерінің күштеріне одақтастардың ықтимал шабуылдарына қарсы тұруға көмектесуге ниеттенді. Индонезия жастары үшін жапондық әскери дайындық бастапқыда жергілікті халықтың Жапон империясына қолдау көрсетуі үшін жасалды, бірақ кейіннен ол 1945 жылдан 1949 жылға дейінгі Индонезия ұлттық революциясы кезінде Индонезия Республикасы үшін маңызды ресурсқа айналды. PETA-да қызмет еткендердің көбі, Судирман сияқты офицерлер мен сержанттар, болашақ қарулы күштердің құрамына кіретін қызметкерлердің көпшілігін құрады. Индонезия қарулы күштерінің бастамасы Халықтың қауіпсіздік агенттігі (Бадан Кеманнан Раякит, BKR) ретінде 1945 жылдың 29 тамыздағы үшінші PPKI отырысында құрылды. BKR жаңа тәуелсіз елдегі отаршылдарды біріктіріп, азаматтық тәртіпті сақтады; ол әскерге қарағанда констебюлярлық ұйымға жақын болды. Әскер емес, "қауіпсіздік агенттігін" құру туралы шешім одақтас күштердің оны қарулы төңкеріс ретінде қарап, толық күшпен басып алуын болдырмау үшін қабылданды. Жапонияға бағындырудың бір шарты - олар жаулап алған Азиядағы отарларын бұрынғы билеушілеріне қайтару, оларды тәуелсіз ету емес еді. Индонезия мен одақтас күштер арасындағы қақтығыстар өткір және жауыздыққа айналған кезде, 1945 жылдың 5 қазанында Халықтың қауіпсіздік күштері (Tentara Keamanan Rakyat, TKR) құрылды. Бұл Индонезиядағы тәуелсіз әскерлердің (ласкар) бөлінген топтарын ресмилендіру, біріктіру және ұйымдастыру үшін жасалған қадам болды, бұл оларға Голландия және одақтас күштерге қарсы тұру үшін кәсіби әскери тәсілді қолдануға мүмкіндік берді. Индонезия қарулы күштері 1945 жылы құрылғаннан бері көптеген іс-қимылдарға қатысты. Олардың алғашқы қақтығысы 1945-1949 жылдардағы Индонезия ұлттық революциясы болды, онда 1945 жылғы Сурабая шайқасы жас қарулы күштердің отты сынағы ретінде ерекше маңызға ие болды. 1946 жылдың қаңтарында TKR Халықтың қауіпсіздік күштері (Tentara Keselamatan Rakyat, TKR) деп қайта аталды, содан кейін Индонезия Республикасының Қарулы Күштері (Tentara Republik Indonesia, TRI) болды, бұл қарулы күштерді кәсібилендіру және оның жүйелі түрде әрекет ету қабілетін арттыру үшін жасалған кезекті қадам болды. 1947 жылдың маусым айында үкіметтік шешім бойынша ТРИ Индонезия Ұлттық Қарулы Күштері (Tentara Nasional Indonesia, TNI) деп аталды, ол ТРИ мен Индонезиядағы тәуелсіз жарымәскери ұйымдар (ласкар) арасындағы бірігу болды. 1950 жылы Индонезия Біріккен Штаттарының соғыс күштері (Angkatan Perang Republik Indonesia Serikat, APRIS), жылдың ортасында Индонезия Республикасының соғыс күштері (Angkatan Perang Republik Indonesia, APRI) болды. Индонезия ардагерлерінің ресми веб-сайтына сәйкес, Индонезияның тәуелсіздігі үшін күреске қатысқан 863 432 адам болды, оның ішінде отаршылдар, полиция, барлау қызметі және көмекші күштердің мүшелері болды. 2023 жылдың шілдесінде әлі 89 377 индонезиялық ұлттық революция ардагерлері тірі. 1962 жылдың 21 маусымда Индонезия Ұлттық армиясы (Tentara Nasional Indonesia, TNI) атауы Индонезия Республикасының Қарулы Күштері (Angkatan Bersenjata Republik Indonesia, ABRI) деп өзгертілді. POLRI (Индонезия Ұлттық Полициясы) Қарулы Күштерге біріктіріліп, Angkatan Kepolisian (Полиция күштері) деп аталды, ал оның командирі Президентке бағынышты Қорғаныс және қауіпсіздік министрінің қызметін бірге атқарды. Бас штабтардың (кейіннен бас қолбасшылар) және Ұлттық Полиция Басшысы республика кабинетінің мүшелері ретінде министрлік мәртебесіне ие болды, ал бірқатар жоғары шенді офицерлер кабинеттік лауазымдарға тағайындалды. 1969 жылдың 1 шілдесінде Полиция күштерінің атауы "POLRI" деп қайта өзгертілді. Сухартоның құлағаннан кейін 1998 жылы демократиялық және азаматтық қозғалыс индонезиялық саясаттағы әскери рөлге және қатысуға қарсы күш алды. Нәтижесінде Сухартодан кейінгі Индонезия армиясы Dwifungsi доктринасын жою және әскери басқарудағы бизнес тоқтатылуы сияқты реформаларға ұшырады. Реформалар сонымен қатар әдеттегі азаматтық қоғамда құқық қорғауды қамтыды, бұл әскери корпусқа бағынышты Индонезия полициясының мәртебесіне күмән тудырды. Бұл реформалар полиция күштерін әскериден бөлуге әкелді. 1999 жылдың сәуір айында Индонезия Ұлттық Полициясы ресми түрде тәуелсіздікке ие болды және қазірде қарулы күштерден бөлек жеке құрылым болып табылады. Индонезия қарулы күштерінің ресми атауы да Angkatan Bersenjata Republik Indonesia (ABRI) атауынан Tentara Nasional Indonesia (TNI) атауына өзгертілді.

Before the formation of the Indonesian Republic, the military authority in the Dutch East Indies was held by the Royal Dutch East Indies Army (KNIL) and naval forces of the Royal Netherlands Navy (KM). Although both the KNIL and KM were not directly responsible for the formation of the future Indonesian armed forces, and mainly took the role of foe during Indonesian National Revolution in 1945 to 1949, the KNIL had also provided military training and infrastructure for some of the future TNI officers and other ranks. There were military training centers, military schools and academies in the Dutch East Indies. Next to Dutch volunteers and European mercenaries, the KNIL also recruited indigenous, especially Ambonese, Kai Islanders, Timorese, and Minahasan people. In 1940, with the Netherlands under German occupation and the Japanese pressing for access to Dutch East Indies oil supplies, the Dutch had opened up the KNIL to large intakes of previously excluded Javanese. Some of the indigenous soldiers that had enjoyed Dutch KNIL military academy education would later become important TNI officers, for example Suharto and Abdul Haris Nasution. Indonesian nationalism and militarism started to gain momentum and support in World War II during the Japanese occupation of the Dutch East Indies. To gain support from the Indonesian people in their war against the Western Allied force, Japan started to encourage and back Indonesian nationalistic movements by providing Indonesian youth with military training and weapons. On 3 October 1943, the Japanese military formed the Indonesian volunteer army called PETA (Pembela Tanah Air; Defenders of the Homeland). The Japanese intended PETA to assist their forces oppose a possible invasion by the Allies. The Japanese military training for Indonesian youth originally was meant to rally the local's support for the Japanese Empire, but later it became the significant resource for the Republic of Indonesia during the Indonesian National Revolution from 1945 to 1949. Many of these men who served in PETA, both officers and NCOs alike like Sudirman, formed the majority of the personnel that would compose the future armed forces. The Indonesian Armed Forces started out as the People's Security Agency (Badan Keamanan Rakyat, BKR), which was formed in the third PPKI meeting, on 29 August 1945. BKR united militias across the newly independent country to maintain civil order; it was more of a constabulary than an army. The decision to create a "security agency", and not an army, was taken to avoid the Allied forces seeing it as an armed revolution and invading in full force. One of the terms of surrender to Japan was to return the Asian colonies they had conquered to their previous rulers, certainly not to make them independent. When confrontations became sharp and hostile between Indonesia and the Allied forces, on 5 October 1945 the People's Security Forces (Tentara Keamanan Rakyat, TKR) was formed on the basis of existing BKR units; this was a move taken to formalize, unite, and organize the splintered pockets of independent troopers (laskar) across Indonesia, ensuing a more professional military approach, to contend with the Netherlands and the Allied force invaders. The Indonesian armed forces have seen significant action since their establishment in 1945. Their first conflict was the 1945–1949 Indonesian National Revolution, in which the 1945 Battle of Surabaya was especially important as the baptism of fire of the young armed forces. In January 1946, TKR renamed as the People's Safety Forces (Tentara Keselamatan Rakyat, TKR), then succeeded by Armed Forces of the Republic of Indonesia (Tentara Republik Indonesia, TRI), in a further step to professionalize the armed forces and increase its ability to engage systematically. In June 1947, the TRI, per a government decision, was renamed the Indonesian National Armed Forces (Tentara Nasional Indonesia, TNI) which was a merger between the TRI and the independent paramilitary organizations (laskar) across Indonesia, becoming by 1950 the War Forces of the United States of Indonesia (Angkatan Perang Republik Indonesia Serikat, APRIS), by mid year the War Forces of the Republic of Indonesia (Angkatan Perang Republik Indonesia, APRI), also absolving native personnel from within both the former KNIL and KM within the expanded republic. According to the official website of Indonesian veterans, there were 863,432 people who joined the struggle for Indonesian independence and this included those who were members of the militia, police, intelligence and auxiliary and as of July 2023, there are still 89,377 Indonesian National Revolution veterans alive. On 21 June 1962, the name Tentara Nasional Indonesia (TNI) was changed to Angkatan Bersenjata Republik Indonesia (Armed Forces of the Republic of Indonesia, ABRI). The POLRI (Indonesian National Police) was integrated under the Armed Forces and changed its name to Angkatan Kepolisian (Police Force), and its commander maintained the concurrent status of Minister of Defense and Security, reporting to the President, who is commander in chief. The commanding generals (later chiefs of staff) and the Chief of the National Police then all held ministerial status as members of the cabinet of the republic, while a number of higher ranking officers were appointed to other cabinet posts. On 1 July 1969, the Police Force's name was reverted to "POLRI". After the fall of Suharto in 1998, the democratic and civil movement grew against the acute military role and involvements in Indonesian politics. As a result, the post Suharto Indonesian military has undergone certain reforms, such as the revocation of the Dwifungsi doctrine and the terminations of military controlled business. The reforms also involved law enforcement in common civil society, which questioned the position of Indonesian police under the military corps umbrella. These reforms led to the separation of the police force from the military. In April 1999, the Indonesian National Police officially regained its independence and now is a separate entity from the armed forces proper. The official name of the Indonesian armed forces also changed from Angkatan Bersenjata Republik Indonesia (ABRI) back to Tentara Nasional Indonesia (TNI).

Болашақ жоспарлары

2010 жылдың басында Индонезия үкіметі "Kekuatan Pokok Minimum" (Minimum Essential Force, немесе MEF) деп аталатын ең төменгі күш стандарттарына жету мақсатында TNI-ді нығайтуға ұмтылды. МЭҚ үш стратегиялық бесжылдық жоспар кезеңіне бөлінді: 2010–2014 жылдар, 2015–2019 жылдар және 2020–2024 жылдар. Алғашқыда үкімет 2010–2014 жылдар аралығында TNI-нің негізгі қару-жарақ жүйесін (алуциста, яғни Alat Utama Sistem Senjata немесе "Негізгі қару жүйесі" аббревиатурасы) қамтамасыз ету үшін Rp156 триллион (сол кездегі шамамен 16 миллиард АҚШ доллары) көлемінде бюджет қарастырды.

Негізгі операциялық командалар

Негізгі операциялық командалар (Komando Utama Operasi TNI) – Қарулы Күштердің Бас штабына бағынысты орталықтандырылған TNI күштері. Әскери-теңіз күштерінің бір орталық флоттық командасы бар (Жакартадағы Индонезия Флоттық Командасы), ол үш флоттан тұрады: Танжунгпинангта орналасқан 1-ші флоттық команда (Koarmada I), Сурабайда орналасқан 2-ші флоттық команда (Koarmada II) және Соронгта орналасқан 3-ші флоттық команда (Koarmada III). Осы үш флоттық команда теңіз және әскери-теңіз аумақтық командаларының қорғау міндетін атқарады. Әскери-теңіз күштері сондай-ақ Әскери-теңіз авиациялық орталығы (Pusat Penerbangan Angkatan Laut) басқаратын ұшақтар мен авиациялық жүйелерді де басқарады. Әскери-теңіз күштерінің 63 тұрақты қанатты ұшағы және 29 жауынгерлік және көлік тікұшағы бар. Әскери-теңіз күштеріне Индонезия теңіз жаяу әскері корпусы (Korps Marinir, немесе KorMar) кіреді. Ол 1945 жылдың 15 қарашасында құрылды және жылдам әрекет ету қабілетімен және арнайы операцияларға дайындықпен негізгі теңіз жаяу әскері және десанттық соғыс күштерінің міндетін атқарады. TNI AU (Индонезия Әуе күштері) штаб-пәтері Индонезияның Жакарта қаласында орналасқан. Оның ұрыс құрамы үш операциялық командадан (Koopsud I, Koopsud II және Koopsud III) тұратын Әуе операциялары командаларының (Koopsud) бағынысында. Оның көптеген әуе базалары Ява аралында орналасқан. Қазіргі уақытта Әуе күштерінде 34 930 әскери қызметкер бар, олар 202 ұшақпен жабдықталған, оның ішінде Су-27, Су-30, F 16 Fighting Falcons, Hawk 100/200, KAI T 50 Golden Eagles және EMB 314 Super Tucanos ұшақтары бар. Әуе күштерінде сондай-ақ әуе базасын қорғау, әуе десанттық әскерлер және арнайы күштер бөлімін қамтамасыз етуге жауапты Копасгат деп аталатын әуе күштері жаяу әскер корпусы бар. 1999 жылдың 1 сәуірінен бастап Қарулы Күштер құрамына енбесе де, Индонезия Ұлттық Полициясы (POLRI) көбінесе ішкі қауіпсіздік міндеттерін орындау үшін дербес немесе басқа қызметтермен бірлесіп, әдетте Индонезия Ұлттық Қарулы Күштерімен (TNI) бірлесе отырып, жартылай әскери рөлде жұмыс істейді. Ұлттық Полицияның мобильді бригада корпусы – бұл әдетте осы рөлдер мен міндеттерді Қарулы Күштердің әртүрлі түрлерімен бірге атқаратын негізгі жартылай әскери күштер. Бүгінгі күнге дейін TNI және POLRI ұлттық қауіпсіздік пен елдің тұтастығы үшін тығыз байланыста және ынтымақтастықта болып келеді.

The Principal Operational Commands (Komando Utama Operasi TNI) are the centralized TNI forces which are under the command of the Armed Forces General Headquarters. The Navy has one centralized fleet command (Indonesian Fleet Command at Jakarta) which consists of three navy fleets which are the 1st Fleet Command (Koarmada I) based in Tanjungpinang, the 2nd Fleet Command (Koarmada II) based in Surabaya, and the 3rd Fleet Command (Koarmada III) based in Sorong, all three fleet forces commands holding responsibility for the defense of the three maritime and naval territorial commands. The Navy also has a management of aircraft and aviation systems which are operated by the Naval Aviation Center (Pusat Penerbangan Angkatan Laut). The Navy operates 63 fixed wing aircraft and 29 combat and transport helicopters. The Navy also includes the Indonesian Marine Corps (Korps Marinir, or KorMar). It was created on 15 November 1945 and has the duties of being the main naval infantry and amphibious warfare force with quick reaction capabilities and special operations abilities. The TNI AU (Indonesian Air Force) is headquartered in Jakarta, Indonesia. Its Order of Battle is under the Air Operations Commands (Koopsud) which consists of three operational commands (Koopsud I, Koopsud II, and Koopsud III). Most of its airbases are located on the island of Java. Presently, the Air Force has up to 34,930 personnel equipped with 202 aircraft including Sukhoi Su 27s, Su 30s, F 16 Fighting Falcons, Hawk 100/200s, KAI T 50 Golden Eagles, and EMB 314 Super Tucanos. The Air Force also has air force infantry corps which is known as Kopasgat that are tasked for airbase defense, airborne troops and special forces unit. While no longer a part of the Armed Forces since 1 April 1999, the Indonesian National Police (POLRI) often operate in paramilitary roles independently or in co operation with the other services on internal security missions, usually in cooperation with the Indonesian National Armed Forces (TNI). The National Police Mobile Brigade Corps are the main paramilitary forces which are usually put on to these roles and tasks with the service branches of the armed forces. Until today, both the TNI and the POLRI still holds strong ties and cooperation for the sake of the nation's national security and integrity purposes.

Қызметкерлер

Индонезия қарулы күштері ерікті негізде құрылған. Активті әскери құрамы 395 500 адамды, ал резерві 400 000 адамды құрайды.

Санат құрылымдары

Индонезия армиясында, теңіз күштерінде (оның ішінде теңіз жаяу әскерлерінде), әуе күштерінде және полиция күштерінде шендік құрамы офицер (Первира), сержант (Бинтара) және қатардағы әскер (Тамтатама) болып бөлінеді. Теңіз жаяу әскерлерінің шендері армия шендерімен бірдей, бірақ олар теңіз күштерінің стильдік белгілерін сақтайды (кіші кызметшілер мен теңіз жаяу әскерлерінің қатардағы әскерлері үшін барлық формадағы киімде қызыл түсті жолақтар көк түспен алмастырылады).

Жеті міндет (Sapta Marga)

Жеті міндеттеме – әскери қызметшілердің Индонезия үкіметі мен халқына, сондай-ақ ұлттық қағидаларға деген адалдығы мен берілгендігінің кепілі.

The Seven Commitments is a pledge of loyalty and fidelity of the military personnel to the government and people of Indonesia and to the principles of nationhood. Original Indonesian English1. Kami Warga Negara Kesatuan Republik Indonesia yang bersendikan Pancasila. We, solemn citizens of the Republic of Indonesia, truthfully believe in Pancasila.2. Kami Patriot Indonesia, pendukung serta pembela Ideologi Negara yang bertanggung jawab dan tidak mengenal menyerah. We, patriots of Indonesia, are the forthright supporter and defender of the nation's ideology and shall admit to refuse surrender.3. Kami Kesatria Indonesia, yang bertaqwa kepada Tuhan Yang Maha Esa, serta membela kejujuran, kebenaran dan keadilan. We, humble guardians of Indonesia, who believe in the One True God, are ever committed to uphold honesty, truth and justice.4. Kami Prajurit Tentara Nasional Indonesia, adalah Bhayangkari Negara dan Bangsa Indonesia. We, (the servicemen and women) of the Indonesian National Armed Forces, hereby (swear the oath to forever) serve as the champion of the Indonesian nation and its people.5. Kami Prajurit Tentara Nasional Indonesia, memegang teguh disiplin, patuh dan taat kepada pimpinan serta menjunjung tinggi sikap dan kehormatan prajurit. We, (the servicemen and women) of the Indonesian National Armed Forces, strive to uphold military discipline, loyalty to the chain of command and promote the honor and conduct of becoming (military) service personnel.6. Kami Prajurit Tentara Nasional Indonesia, mengutamakan keperwiraan di dalam melaksanakan tugas, serta senantiasa siap sedia berbakti kepada Negara dan Bangsa. We, (the servicemen and women) of the Indonesian National Armed Forces, will ever exemplify the values of honor in carrying out our duties, and readily answer to the call of the nation at any time of need.7. Kami Prajurit Tentara Nasional Indonesia, setia dan menepati janji serta Sumpah Prajurit. And we, (the servicemen and women) of the Indonesian National Armed Forces, will be faithful, loyal and true to our Oath of Duty (Enlistment/Commissioning).

1. Біз, Панкасила негізінде құрылған Индонезия Республикасының азаматтарымыз. Біз, Индонезия Республикасының азаматтары, Панкасилаға шын жүректен сенеміз.
2. Біз, Индонезияның патриоттары, мемлекеттік идеологияны жақтаушы және қорғаушымыз, жауапкершілігімізді сезінеміз және ешқашан мойынсұнбаймыз. Біз, Индонезия патриоттары, ұлттың идеологиясын ашық қолдаймыз және қорғаймыз, ешқашан жеңіліс танытпаймыз.
3. Біз, Индонезияның адал сақшылары, жалғыз Ұлы Құдайға сенеміз және адалдық, шындық және әділдікті қорғауға белсендіміз. Біз, жалғыз шынайы Құдайға сенетін Индонезияның кішіпейіл қамқоршылары, адалдықты, шындықты және әділдікті қорғауға әрдайым дайынбыз.
4. Біз, Индонезия Ұлттық Армиясының әскерлері, Индонезия мемлекеті мен халқының қорғаушыларымыз. Біз, (әскерлер мен әйелдер) Индонезия Ұлттық Қарулы Күштері, Индонезия халқы мен ұлтының чемпионы ретінде мәңгілікке қызмет етуге ант етеміз.
5. Біз, Индонезия Ұлттық Армиясының әскерлері, қатаң тәртіпті сақтаймыз, басшылыққа бағынамыз және әскери қызметкерлердің ар-намысы мен мәртебесін жоғары қоямыз. Біз, (әскерилер мен әйелдер) Индонезия Ұлттық Қарулы Күштері, әскери тәртіпті, командалық тізбекке адалдықты сақтауға және (әскери) қызметтегі адамдардың ар-намысы мен мінез-құлқын дамытуға тырысамыз.
6. Біз, Индонезия Ұлттық Армиясының әскерлері, міндеттерін орындауда батылдықтың үлгісін көрсетеміз және мемлекет пен халыққа қызмет етуге әрдайым дайынбыз. Біз, (Индонезия Ұлттық Қарулы Күштерінің әскерилері мен әйелдері) өз міндеттерімізді орындау кезінде әрқашан құрмет құндылықтарын үлгі етеміз және кез-келген уақытта қажеттілік туындаған кезде ұлттың шақыруына дайын жауап береміз.
7. Біз, Индонезия Ұлттық Армиясының әскерлері, сөзімізге адалмыз, уәдемізді орындаймыз және әскери антқа берілгендігімізді сақтаймыз. Біз, Индонезия Ұлттық Қарулы Күштерінің әскерилері, міндетімізге (Қосалқылық / Комиссиялық) адал, берілген және шыншыл боламыз.

Әскер анты (Sumpah Prajurit)

Әскер анты – Индонезия Ұлттық Қарулы Күштері құрылғаннан бері білдіріліп келе жатқан бекем қадам туралы мәлімдеме және Индонезия Ұлттық Қарулы Күштерінің сарбаздары үшін әлі де сақталып, құрметтелетін құндылықтар жүйесіне айналды. Әскер анты – әрбір студент-әскердің Индонезия Ұлттық Қарулы Күштерінің сарбазы болу үшін қабылдау рәсімінде айтылатын ант. Алланың/Құдайдың атымен ант етемін/уәде беремін: 1. Мен Панкасила мен 1945 жылғы Конституцияға негізделген Индонезия Республикасының Біртұтас мемлекетіне адал болам. 2. Мен заңға бағыныштымын және әскери тәртіпті қатаң сақтаймын. 3. Мен басшыларыма мойынсұнып, олардың бұйрықтары мен шешімдеріне қарсы келмеймін. 4. Мен Индонезия Республикасының Қарулы Күштері мен мемлекетіне деген толық жауапкершілікпен барлық міндеттемелерді орындаймын. 5. Мен әскери құпияларды барынша сақтап, қорғаймын.