Кіріспе

Қазіргі заманғы сиқырлы кітап және оккульттік мәтін Симон Некрономикон - "Симон" а. к. а. Питер Левенда жазған деп есептелетін гримори. Кітапта ұсынылған материалдар ежелгі Таяу Шығыстың элементтерінің қоспасы, Х. П. Лавкрафт пен Алистер Кроулидің жазбаларына сілтеме жасаумен, "Ақылды араб" деп аталатын адам туралы әңгімемен бірге. Кітап 1977 жылы Schlangekraft, Inc. компаниясы шектеулі басылымдағы қалыңжазба баспасында, содан кейін Avon Books баспасында, ал Bantam Books баспасында жарық көрді.

Саймонның кіріспе сөздері

Кітаптың кіріспесі (жалпы саны 263 бет болса, оның 80-і) - Симонның өзі жазған жалғыз бөлігі. Онда Симон мен оның серіктерінің Некрономиконның грек тіліндегі аудармасын бір құпия монахтың қалай таныстырғаны баяндалады. Саймон мәтінді тәжірибеден өткізгеннен кейін, бұл еңбектің көптеген белгілі діндерден бұрынғы сиқырлы рәсімдердің шынайы жинағы екенін растады және Некрономиконды қолдануға тырысқан кез келген адам "қауіпті күштерді босатады" деп ескертеді. Кіріспеде Х. П. Лавкрафт, Алистер Кроули және ежелгі мифология (шумерлік, вавилондық, ассириялық және халдейлік аңыздар мен рәсімдерді қоса алғанда) арасындағы байланысты орнатуға тырысады және басқа діндермен (мәселен, христиандық, Викка, сатанизм және еврей мифологиясы) паралельді жасайды. Талқылаудың кейбір бөлігі Краули мен Лавкрафт арасындағы Кенетт Грант тұңғыш рет қолдаған байланыс негізінде жасалған.

"Арабының ақылсыздығы"

Кітаптың кіріспесіне қоса, "Ақымақ арабтың куәлігі" атты көркем әңгіме қолданылады. "Күлік" екі бөлімнен тұрады, ол Некрономиконның негізгі бөлігіне пролог пен эпилогты құрайды. Автор өзін "Арабы шатасқан" деп атайды. Алғашқы сөзінде арабтың қалай алғаш рет өзі жазған қараңғы құпияларды ашқаны, Тиаматқа табынатын сектаның құпия рәсімінің куәсі болғаны, онда Кутулу мен Хумвава жын-шайтандар шақырылғандығы баяндалады. Эпилогта "Ақымақ арабты" оның өлімінің ажалы қорқытады. Ол Некрономиконның қорқыныштары ашуланып, олардың бар екенін әлемге ашқаны үшін өзіне кек алуды қалайтынын түсінеді. Мәтіннің ішінде оның тұрақсыз психикалық күйін және өзін қауіптен қорғау құштарлығын көрсететін, құпия сиқырлар мен құпиялар бар. Ол өз жұмысына қол қоя алмайды, сондықтан аты-жөні белгісіз.

Сиқырлы

Кітаптың көп бөлігі - сиқырлы рәсімдер мен сиқырлы сөздердің жинағы. Көптеген сиқырлар мен мөрлер сипатталған. Олардың көбісі зұлымдықты жоюға немесе Үлкен құдайларды көмекке шақыруға арналған. Олардың кейбіреулері - дұшпандарға қарсы қолданылатын қарғыстар. Аңшылықтар ағылшын және көне тілдердің аралас түрінде жазылған, архаикалық сөздердің романшалануындағы бірнеше қателіктер болуы мүмкін. Сондай-ақ, белгілі бір тілден шыққан емес сияқты бірнеше сөз бар. Кітаптағы көптеген сиқырлы мөрлер белгілі бір құдайлар мен жындарға қатысты және олар әрқайсысы байланысты болған тұлғаны шақырғанда немесе шақырғанда қолданылады. Кейбір жағдайларда мөрлерді және амулеттерді қалай жазу керектігі, оның ішінде оларды жасау үшін қолданылатын материалдар мен күннің уақыты туралы нақты нұсқаулар бар; басқа жағдайларда тек мөрдің өзі беріледі. Кейбір рәсімдер үшін құрбандық шалу керектігі айтылады. Бір рәсімде, әсіресе, Тиаматты шақыратын пышақты сиқырлау үшін 11 адамның құрбандығын сипаттаған (160 161 б.). Кітаптың кіріспесі де, жарнамасы да кітаптың сиқырлы күші туралы сенсациялық мәлімдеме жасайды. Басты бет " "Бұл ең күшті және, мүмкін, ең қауіпті қара кітап, Батыс әлеміне белгілі" және оның ырымдары "құрылыстар мен жындыларды" "денеге айналдырады". Кітаптың кіріспесінде оқырмандарға оның құрамында бар күш-қуаты өмірге қауіп төндіретінін және кемелді психикалық денсаулық қажет екенін жиі ескертеді; әйтпесе кітап өте қауіпті. Бұл кітапты шығаруға көмектескендерге қарғыс тиеді. Сонымен қатар ол "Алтын таң" әдістері осы кітаптағы тұлғаларға әсер етпейді деп мәлімдейді.

Жақсылық пен жамандық

Кітаптың басты тақырыбы - жақсылық пен жамандық арасындағы күрес. Жақсылық пен жамандықтың басты күштері - "Ежелгі құдайлар", ал жамандық пен жамандықтың басты күштері - "Ежелгілер". Бұл екі топқа Месопотамияның нағыз құдайлары мен жабайы жыртқыш аңдары, сондай-ақ ойдан шығарылғандары жатады. Ежелгілер ескі және бастапқы хаосты білдіреді. Олардың бастысы - Тиамат. Ежелгі құдайлар - жас тұлғалар, ежелгілердің балалары, оларға қарсы көтеріліп, жеңіп шықты. Симон некрономиконына енген оқиға - бұл вавилондықтардың жаратылыс эпосының Энума Элиш нұсқасы. Онда Мардуктың (Елгерей құдайлардың басшысы) Тиаматты (Ежелгілердің патшайымы) өлтіріп, оның денесін екіге бөлгені және екі жартысынан аспан мен жерді жаратқаны туралы айтылады. Бұрынғы құдайлар да адамзатты Кингүдің (Ежелгі құдай) қанынан жаратты . Басқа Ежелгілер жер астына немесе аспанның ар жағына тұтқындалған. "Елгерей құдайлар" және "Ежелгі құдайлар" терминдерін қоспағанда (бұлар алғаш рет Х. П. Лавкрафттың көркем әдебиетімен танымал болды), бұл әңгімелердің көбі шынайы аңыздардан алынған. Саймонның кіріспесінде Лавкрафт мифосы жақсылық пен жамандық арасындағы күрес туралы айтады, оны жақсы Ақсақал құдайлар мен зұлым "Ұлы Ежелгілер" тұлғалайды. Алайда Лавкрафт шығармаларында мұндай қақтығыс болған жоқ; "ғарыштық соғыс" тақырыбы оның орнына Лавкрафт өзінің "Әдебиеттегі табиғаттан тыс қорқыныш" атты эссесінде келтірген Енохтың апокрифтік кітабынан және автор Август Дерлеттің Ктулху мифтеріне кейінгі үлестерінен алынған. Симонның айтуынша, ежелгі адамдар "өлі емес, түс көріп жатыр" және қайта тірілетін күнді күтуде. Бұл үшін олар жұлдыздардың орналасуына және олардың ізбасарларының құрбандықтарына байланысты. Бұл идеялар көбінесе Ктулху аңыздарының элементтерімен қатар жүреді, сондықтан сыншылар бұл Саймон Некрономиконды Лавкрафттың "Ктулхуның шақыруы" сияқты белгілі әңгімелерімен татуластырудың айқын әрекеті деп санайды. Сондай-ақ, Армагеддон және яһудилік христиандықтың Апокалипсисі туралы айтылады: Ақыр заманның жалынынан кейін жеңімпаз аман қалғандарға жеңілген Левиафанның еті ұсынылады.