Орландо Вулдридж: Американдық баскетболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық баскетболшы (1959–2012)

Орландо Вернада Вулридж (16 желтоқсан 1959 – 31 мамыр 2012) – 1981 жылдан 1994 жылға дейін Ұлттық баскетбол қауымдастығында (NBA) кәсіби баскетболшы ретінде ойнаған америкалық спортшы. Ол ұпай жинау қабілетімен, әсіресе данктармен (слэм-данк) танымал болды. Колледж кезеңінде "Нотр-Дам" командасы үшін баскетболмен айналысты.

Ерте өмір және білім

Вулридж Луизиана штатының Бернис қаласында дүниеге келді, бұл қала ағаш өңдеу өнеркәсібіне тәуелді болған. Жергілікті мектептерде оқығаннан кейін, ол Нотр-Дам университетіне түсті, онда «Fighting Irish» командасы үшін өнер көрсетті. 1978 жылы ол жаңа түскен студент ретінде NCAA турнирінің «Final Four» кезеңіне қатысты, оның командаласы Билл Лэймбир болды (екі ойыншы кейін 1990-шы жылдары «Детройт Пистонс» командасында қайта бірікті). Вулридж колледждің екінші, үшінші және төртінші курстарындағы барлық ойындарда бастапқы құрамда ойнады. Ол 1980 және 1981 жылдары «Нотр-Дамның» NCAA турниріне қатысуына көмектесті. 2 метрлік шабуылшы 1979-80 маусымында бір маусым бойы ортада ойнады, ол кезде голдардың 58,5 пайызын соқты. 1981 жылы «The Sporting News» журналы оны екінші команданың үздік ойыншысы деп атады, Вулридж соңғы секундта сәл бұрылып, допты лақтырып, болашақ НБА даңқы залының мүшесі Ральф Сэмпсонды жеңіп, «Вирджинияның» 28 ойындық жеңіс тізбегін тоқтатты. Колледж карьерасы барысында ол ойын сайын орташа есеппен 10,6 ұпай, 5 допты қайтару, 1,2 нәтижелі пас берді және алаңнан 60% жуық атып түсірді. 1984 жылдың 9 желтоқсанында Вулридж аптаның үздік ойыншысы атанды. 1984-85 маусымында Вулридж ойын сайын орташа есеппен 22,9 ұпай жинады және жаңадан келген Майкл Джорданмен бірге ойын сайын 51 ұпайдан астам жинады. Джордан дәуірінен бұрын Вулридж «Чикаго Буллз» командасының басты ойыншыларының бірі болды, оларға даңқы залының мүшесі Артис Гилмор, Регги Тьюс және Дэвид Гринвуд кірді. 1 метр 98 см бойы мен салмағы бар Вулридж кәсіби баскетболдағы ең талантты допты себетке салушылардың бірі болды. Вулридж сонымен қатар алғашқы «аллеялық пас» ойыншыларының бірі болды. Вулридж 1984 және 1985 жылдары НБА-ның «Slam Dunk Contest» байқауына қатысты және 1984 жылы «eastbay funk dunk» деп аталатын допты салудың жаңа әдісін бірінші болып орындады, бұл оның Клайд Дрекслер мен Майкл Куперден жоғары ұпай жинауына мүмкіндік берді. 1986 жылы Вулридж «Чикаго Буллз» командасының ең көп ұпай жинаған ойыншысы болды және Джордан команданы басқаруын бастағанға дейін ұпай жинаған соңғы ойыншы болды. 1988 жылдың 10 тамызында «Мен командамыздың қарсы шабуылға шығуын, алаңды бойлай жоғары-төмен қозғалуын ұнатамын, Мэджик (Джонсон) бос тұрған ойыншыны іздейді… Міне, мен осылай ойнағанды жақсы көремін», - деді Вулридж командаға қосылғаннан кейін көп ұзамай командаласы Мэджик Джонсон мен «Лейкерс» туралы. Вулридж екінші раундтағы екі таңдау құқығы үшін «Денвер Наггетс» командасына ауыстырылды, ол 1990-91 жылдары бас жаттықтырушы Пол Уэстхед басшылығымен ерекше қарқынды шабуылды бастады. Бұл өнімді шабуыл Вулридждің ойын сайын орташа есеппен 25,1 ұпай, 6,8 допты қайтару жинауына әкелді, бірақ команданың көп жеңіске жеткені жоқ. Маусымның көп бөлігінде, желтоқсанға дейін Вулридж НБА-да ең көп ұпай жинаған ойыншылардың қатарында болды. Сол айда ол ойын кезінде көзге операция жасады, себебі көзінің торшасы жарылған. Ол кезде ол лигадағы үшінші орында тұрды, ойын сайын орташа есеппен 29,0 ұпай жинады. «Денвердегі» жалғыз маусымынан кейін Вулридж 1991-92 маусымында «Детройт Пистонс» командасында ойнады. Ол 1992-93 маусымын «Пистонс» және «Милвоки Бакс» командалары арасында бөлісті, ал 1993-94 маусымының соңында «Филадельфия 76ers» командасының құрамында ойнап, НБА карьерасын аяқтады. Ол НБА-дағы карьерасы барысында ойын сайын орташа есеппен 16,0 ұпай, 4,3 допты қайтару және 1,9 нәтижелі пас берді. Ол ешқашан НБА чемпионатында жеңіске жеткен емес.

Woolridge was born in Bernice, Louisiana, a town dependent on the lumber industry. After attending local schools, he went to the University of Notre Dame, where he played for the Fighting Irish. He played in the NCAA tournament's Final Four in 1978 as a freshman with teammate Bill Laimbeer (the two would later reunite as teammates of the Detroit Pistons during the 1990s). Woolridge started every game as a college sophomore, junior and senior. He helped guide Notre Dame to NCAA tournament appearances in 1980 and 1981. The 6 feet (2 m) forward played one season at center in 1979–80, when he made 58.5 percent of his field goals. Named a second team All American by The Sporting News in 1981, Woolridge made a last second fall away jumper to beat the eventual NBA Hall of Famer Ralph Sampson and No. 1 Virginia to end their 28 game winning streak. Throughout his collegiate career, he averaged 10.6 points, 5 rebounds, 1.2 assists per game and shot just under 60% from the field. Woolridge was named NBA Player of the week on December 9, 1984. During the 1984–85 season, Woolridge averaged 22.9 points per game and combined with rookie teammate Michael Jordan to average over 51 points per game. Prior to the Jordan era, Woolridge was one of the Chicago Bulls' marquee players along with Hall of Famer Artis Gilmore, Reggie Theus and David Greenwood. At tall, and weighing , Woolridge was one of the most gifted dunkers in professional basketball. Woolridge was also one of the original alley oop artists. Woolridge competed in the NBA Slam Dunk Contest in 1984 and 1985, and was the first to complete what would be called the eastbay funk dunk in 1984 surpassing the scores of Clyde Drexler and Michael Cooper. Woolridge led the Chicago Bulls in scoring in 1986 and was the last player to lead in scoring before Jordan took over. On August 10, 1988, "I just love it when we go up in the transition game, up and down the court, Magic (Johnson) looking for the open guy That's the way I love playing," said Woolridge about teammate Magic Johnson and the Lakers shortly after joining the team. Woolridge was traded for two second round draft picks to the Denver Nuggets, which started playing an unusual hurry up offense under head coach Paul Westhead in 1990–91. The prolific offense resulted in Woolridge's averaging 25.1 points per game and a career high 6.8 rebounds per game, but did not result in many team wins. Through most of the season until December, Woolridge led the NBA in scoring. That month, he was sidelined after eye surgery due to a detached retina during a game collision. He was third in the league averaging 29.0 points at the time. After his only season in Denver, Woolridge played with the Detroit Pistons during the 1991–92 season. He split the 1992–93 season between the Pistons and the Milwaukee Bucks, and finished his NBA career at the end of the 1993–94 season where he played for the Philadelphia 76ers. He held NBA career averages of 16.0 points, 4.3 rebounds and 1.9 assists per game. He never won an NBA championship.

Еуропа

Вулридж Италияда кәсіби баскетбол ойнаған, «Бенетон Тревизо» итальяндық клубында. Бас жаттықтырушы Майк Д'Антонидің жетекшілігімен ол 1994–95 маусымда FIBA Еуропа кубогын және Италия кубогын жеңіп алды. Содан кейін Вулридж 1995–96 маусымда «Баклер Болоньямен» ойнауға келісім жасады және Италия Суперкубогын жеңіп алды.

Коучинг және кейінгі жылдары

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Вулридж 1998 және 1999 жылдары WNBA-дағы «Лос-Анджелес Спаркс» командасын жаттықтырды. Кейіннен Вулридж 2008-2009 жылдары ABA-дағы «Аризона Риносы» командасын жаттықтырды.

Жеке өмір және өлім

Вулридждің ұлы Ренельдо да кәсіби баскетболшы болды. Вулридж Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залының мүшесі Уиллис Ридтің туысы еді. Жүрек ауруымен ұзақ күрескеннен кейін, Вулридж 2012 жылдың 31 мамырында Луизиана штатының Мансфилд қаласындағы ата-анасының үйінде қайтыс болды.