Кіріспе

Австралиялық суретші және күнделік жазушы Дональд Стюарт Лесли Френд (1915 жылы 6 ақпан - 1989 жылы 16 тамыз) - өмірінің көп бөлігін шетелде өткізген австралиялық суретші және күнделік жазушы. Ол Балиде болған кезінде балаларды жыныстық қатынасқа қалай қатысатыны туралы жазған күнделіктерін өлімінен кейін жариялағаннан бері дау-дамайға ұшырады.

Ерте өмір

Сиднейде туған Френд богемалық анасының өнерге құштар ортасында өсіп, ерте кезден суретші және жазушы ретінде өнегелі болды. Ол Сидней Лонгпен (1931) және Антонио Даттило Руббомен (1934–1935) оқыды, кейіннен Лондонда (1936–1937) Вестминстер өнер мектебінде Марк Гертлер мен Бернард Менинскиймен білім алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол AIF құрамында артиллерист болып қызмет етті, ал Альбериде тұрғанда Рассел Драйсдейлмен достық қарым-қатынас орнатты, осының нәтижесінде олар Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Батерст қаласына жақын орналасқан, ішінара тасталған Хилл Энд алтын кеншілер ауылын бірге ашты, ол 1950 жылдары суретшілердің ошағына айналды. Сондай-ақ, ол 1945 жылы Лабуан мен Баликпапанда ресми соғыс суретшісі болып қызмет етті. Соғыстан кейін ол Сиднейдегі Мериола пансионатында тұрып, Мериола тобымен бірге көрмелерге қатысты. Френдтің өмірі мен мансабының көп бөлігі Австралиядан тыс жерлерде өтті, оның ішінде Нигерияда (1930 жылдардың соңында, ол Икерре Огогасының қаржылық кеңесшісі қызметін атқарды), Италияда (1950 жылдары бірнеше рет сапармен болды), Цейлон (қазіргі Шри-Ланка; 1950 жылдардың соңы – 1960 жылдардың басы) және Балиде (1968 жылдан бастап 1980 жылы Сиднейге соңғы рет оралғанға дейін) өмір сүрді.

Мансап

1940 жылдары Френдтің сындық беделі Уильям Добелл мен Рассел Драйсдейлдің беделімен тең болды, бірақ ол қайтыс болған кезде оның туындылары 1988 жылғы Австралияның екі жүз жылдық мерекелік көрмесіне тіпті қосылмады, ал бұл көрме ақтар қоныстанғаннан бергі барлық маңызды суретшілерді қамтуға тиіс болған. 1955 жылы діни өнер саласындағы Блейк жүлдесін жеңіп алғанға қарамастан, Френд "өзінің көптеген туындыларының негізінде жатқан гомоэротизмді жасыруға ешқандай тырысқан жоқ". Ол жас жігіттердің жалаңаш бейнесін, соның ішінде жалаңаш балалардың суреттерін салумен, сондай-ақ өткірлігімен танымал болды. Оның сурет салу шеберлігі оның туындыларының бағаланбауына себеп болуы мүмкін, өйткені өнер зерттеушісі Лу Клепак айтқандай, олар "әрқашан тым оңай, сәнді, ағып жатқан және табиғи көрінетін". 1960 жылдардың ортасында Роберт Хьюз оны "Австралиядағы екі ең ұсынып тұратын жалаңаш суретшінің бірі" деп сипаттап, оның гуманизм мен сезімталдықтан ада болуын атап өтті, бірақ ол ірі суретші емес екенін де айтты. Алайда, Барри Пирс 1990 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс өнер галереясында Френдтің өлімінен кейінгі ретроспективалық көрмесіне қоса жазған зерттеуінде Хьюздің бағасы тым қатал көрінетінін айтып, Френдті Австралия өнерінің байлығына үлкен үлес қосып, оны қайта бағалау қажеттігін жеткізді. Френд көптеген суреттермен безендірілген кітаптар шығарды, олардың барлығы дерлік шектеулі таралыммен жарық көрді.

Күнделіктері

Френдтің күнделіктері 2001-2006 жылдар аралығында Австралияның Ұлттық кітапханасы төрт томдық етіп жариялады. Ол 14 жасынан бастап күнделікті жазба жүргізген. Ол жарты миллион сөзбен Драйсдейл, Маргарет Олли, Джеффри Смарт және Бретт Уайтли сияқты суретшілермен өмір сүрген өмірді баяндады. Төртінші том Френдтің 1960-1970 жылдардағы Балидегі уақытын бөліп берді. Жариялау: "Бұл том Friend-тің сынап көк күмісті шығармашылық қайраткерлігін және ерекше көрегендігін растайды. Ол - ХХ ғасырдағы ең маңызды австралиялық күннама жазушы". Френд өзінің педофилиясы мен педофилиясы туралы ашық жазды, ол өзін өзінің күнделігінде "адамдарға тұқым сепкісі келетін орта жастағы педофилия" деп суреттеді. Оның қарым-қатынастары көбінесе жасөспірімдермен болды. Бірақ 1960 жылдары Френд өзінің күнделігінде 10 жасар бала туралы былай деп жазды: "[Ол] түнді менімен өткізді. Өмір маған әрқашан да қызықты сюрприздер сыйлай берсін, мен әрқашан қуанып, таңғалып қала берсем деймін. Ол махаббат актісі туралы өзіне ие әсемдікпен: қуанышты, сүйіспеншілікпен және құлшыныспен. Бұл мәселелерде ол өте тапқыр және барлық лайықты үшін барлық сентиментальді емес ". Бірнеше жігіт оның өмір бойына досы болды, әсіресе Атиллио Гуаррачиномен, оны Гуаррачино 19 жасында кездестірді. Оның балалармен жыныстық қатынасы туралы материалды енгізу оның педерастиясын талқылауға және құрбандардың аттарын енгізуді сынға алып келді. 2009 жылы деректі фильм түсіруші Керри Негара "Артық досты" атты фильм шығарды, ол Балидегі "хаусбойлармен" достың жыныстық қатынастарына назар аударды және суретшілермен, сыншылармен және академиктермен сұхбаттар арқылы "Австралияның өнер элитасы достың кез-келген қателігін жоққа шығаруға тырысты".