Кіріспе

Американың құрлықаралық теміржол желілерінің салынуы Калифорнияны елдің қалған бөлігімен берік байланыстырды, ал одан кейінгі ғасырда олардан өркендеген кең ауқымды көлік жүйелері штаттың әлеуметтік, саяси және экономикалық дамуына үлкен үлес қосты. Калифорния 1850 жылы АҚШ құрамына штат ретінде қабылданғаннан кейін, шамамен екі он жыл бойы көп жағынан оқшауланған, Тынық мұхитындағы алдыңғы қадам болды, бірінші құрлықаралық теміржол 1869 жылы аяқталғанға дейін. 20 ғасырдың басы мен ортасында штаттың автомобиль мәдениеті мен жол жүйесінің дамуымен жолаушылар теміржол көлігінің маңызы төмендеді. Содан бері ол Metrolink, Coaster, Caltrain, Amtrak California сияқты қызметтердің енгізілуімен қайта жандануға ұшырады. 2008 жылдың 4 қарашасында Калифорния халқы 1А ұсынысын мақұлдады, ол жоғары жылдамдықты теміржол желісін қаржыландыруға көмектесті.

Өмірбаян

Калифорнияға келуді қалаған Калифорния алтын ірілісінің алғашқы Forty Niners-ы шектеулі мүмкіндіктерге тап болды. Мысалы, Шығыс жағалаудан Оңтүстік Американың төңкерілісін айналып өту үшін кемемен саяхаттауға бес-сегіз ай уақыт кетіп, шамамен 33 000 км (18 000 теңіздік миль) жол жүруге тура келді. Басқа бір балама жол – Панама тасмуының Атлантика жағына кемемен барып, содан кейін жартас аралы арқылы бір апта бойы каноэ мен есектермен өту және Тынық мұхиты жағында Сан-Францискоға кеме күту болатын. 1850 жылдары Никарагуа арқылы өтетін "Ruta de Transito" тағы бір мүмкіндік ұсынды. Ақырында, көптеген алтын іздеушілер континенттік АҚШ арқылы, әсіресе Калифорния жолымен құрлықтан өтуді таңдады. Бұл жолдардың әрқайсысының өзіне тән қауіп-қатерлері болды, мысалы, ішек қызбасы, холера немесе үнді шабуылдары.

Трансматериктік байланыс

Калифорнияға әсер еткен алғашқы "мұхиттар аралық" темір жол 1855 жылы Панама мойыны арқылы Панама темір жолы арқылы салынды. Панама темір жолы мойыннан өтуге қажетті уақытты бір апталық қиын және қауіпті сапардан салыстырмалы түрде ыңғайлы бір күнге дейін қысқартты. Панама темір жолының салынуы, бу кемелерін (жабық кемелердің орнына) пайдаланудың артуымен бірге, Калифорнияға және одан Панама арқылы саяхаттау – мұны қажет ететін адамдар қолданған негізгі тәсіл болды және алтын сияқты құнды жүктерді тасымалдау үшін пайдаланылды. Калифорнияның елдің қалған бөлігімен символды және нақты байланысы Юта штатындағы Промонтори Саммитте нығайтылды, өйткені "соңғы тік" Орталық Тынық мұхиты және Одақ Тынық мұхиты темір жолдарының рельстерін біріктірді, осылайша 1869 жылдың 10 мамырында алғашқы құрлықтық темір жолды аяқтады (соған дейін штатта тек бірнеше жергілікті темір жол желілері жұмыс істеді, алғашқысы – Сакраменто аңғары темір жолы). Небраска штатының Омаха қаласынан 2575 шақырымдық сапар енді бірнеше күнге созылар еді. Батыстың жабайы даласы заңсыз, аграрлық шекарадан қалалық, өнеркәсіптік экономикалық және саяси орталыққа айналды. Аймақтағы мүмкіндіктердің алуан түрлілігі арқасында экономикалық өсім де маңызды болды. "Алтын тік" рәсімінен кейінгі төрт жылда АҚШ-тағы темір жолдың ұзындығы екі есеге көбейіп, 70 000 мильге (шамамен 113 000 шақырымға) жетті. 20-шы ғасырдың басында АҚШ-та төрт құрлықтық бағыт пен Канадада бір бағыттың салынуы Тынық мұхитына қосымша жолдарды ғана емес, сонымен қатар жағалаулар арасындағы барлық экономикалық маңызды аймақтармен байланыстарды да қамтамасыз етті. Бүкіл елді темір жолмен байланыстыру мүмкін болды, бұл алғаш рет ұлттық экономиканы құруға мүмкіндік берді. Федералды қаржылық көмек (жер гранттары және кепілдендірілген төмен пайыздық несиелер түрінде, жақсы қалыптасқан үкіметтік саясат) Солтүстік Америкадағы темір жолдардың кеңеюі үшін маңызды болғанымен, бұл қолдау сегіз пайыздан аз (8%) құрады. Жеке инвестициялар темір жол құрылысының басым бөлігіне жауапты болды. Темір жол желілері далаға қарай ұзайған сайын, олар үлкен аумақтарды ашты. Темір жолдар қалалар мен елді мекендерді құруға көмектесті, пайдалы қазбалардың және жайылымдар мен егістік жерлердің құнарлы жерлеріне жол ашты және шығыс тауарлары үшін жаңа нарықтарды құрды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай теміржол компаниялары үкіметке 1 миллиард доллардан астам төледі, бұл жерлердің бастапқы құнынан сегіз еседен астам. Калифорнияға теміржол арқылы тасымалданатын негізгі тауар – адамдар: ел ішіндегі сапар уақытын алты күнге дейін қысқартқандықтан, батысқа қарай ұмтылатын адамдар енді отбасын тастап кетуге мәжбүр болмады. Уақыт өте келе темір жолдар штат бойынша тұрғындарды тасымалдау үшін де маңызды байланыс құрады, оның гүлденген қауымдастықтарын өзара байланыстырды. "Көші-қон ағыны көлікпен анықталады", - деді 20-шы ғасырдың басында Калифорнияның алғашқы теміржол кәсіпкерлерінің бірі Дж. Д. Спреклз. "Адамдарды бір жерде тұруға үйретпес бұрын, оларға алдымен тез, ыңғайлы және ең бастысы, арзан жолмен бара алатындығын көрсету керек". Спреклстің көптеген жетістіктерінің бірі – 1892 жылы Сан-Диего электр теміржолының құрылуы, ол орталықтан солтүстікке, оңтүстікке және шығысқа қарай сәулеленіп, Сан-Диегоны урбанизациялауға көмектесті. Генри Хантингтон, Орталық Тынық мұхитының негізін қалаушы Колис П. Хантингтонның немересі, Лос-Анджелес және Оранж округтерінде өзінің Тынық мұхиты электр теміржолын дамытты. Спреклстің ең үлкен қиындығы Сан-Диегоға өзінің тікелей құрлықтық темір жол байланысын Сан-Диего және Аризона темір жолы түрінде (1919 жылдың қарашасында аяқталды) ұсыну болды, бұл қант мұрагері өмірінен айрылуға аздап қалды. Орталық Тынық мұхиты темір жолы төмен бағамен қоныс аударуды ұсынған және үкімет берген жерлердің бөліктерін ізашарларға сату арқылы бұл үрдісті бастады. 1885 жылы Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы өз бағытын құрлық бойынша таңдағанда, ол Лос-Анджелесті батыс аялдамасы ретінде таңдады және осылайша Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының штаттағы темір жол тасымалында толық монополиясын бұзды. Бұл жаңа желінің бастапқы мақсаты Калифорнияның оңтүстік темір жолымен бірлескен кәсіпорынның бір бөлігі ретінде үш жыл бұрын құрылған Сан-Диегоға дейінгі бағытты кеңейту болды, бірақ Санта-Фе кейіннен Темекула каньоны арқылы осы ішкі жолдарды тастап, өздерінің Лас-Анджелеспен эксклюзивті байланысын сақтау үшін жағалау бойындағы Surf Line құрылысын жүргізуге мәжбүр болды. Санта-Фе Оңтүстік Калифорнияға енуі экономикалық өсімге әкелді және Оңтүстік Тынық мұхитымен (көбінесе "Espee" деп аталатын) қатысты қызу баға соғысын тудырды; сонымен қатар, ол Лос-Анджелестің 1880-ші жылдардағы жақсы танымал жылжымайтын мүлік "гүлденуіне" әкелді. Санта-Фе бағдары жолаушылар бағасын төмендетуде (көбінесе "колонизаторлық бағалар" деп аталатын) көш бастады, бес ай ішінде Канзас-Сити, Миссуриден Лос-Анджелесге билет бағасын 125 доллардан 15 долларға дейін төмендетті және 1887 жылдың 6 наурызында бір долларға дейін төмендетті. Оңтүстік Тынық мұхиты да осыны істеді және жылжымайтын мүліктің қызу саудасы жаңа биікке көтерілді, "гүлденген қалалар" тіпті бір түнде пайда болды. Тегіс, күнделікті теміржол демешілік экскурсиялары (түскі ас пен тікелей музыкамен бірге) ынталы сатып алушыларды көптеген дамытылмаған мүліктерді көруге және жерге инвестициялауға шақырды. 1870-ші жылдардағы Комсток кенішінің құрылысы сияқты, Лос-Анджелестің жер құрылысы мүліктің құқығы дұрыс тіркелмеген немесе тіпті жоқ жерлерге үлестер сататын адал емес элементтерді тартты. SP, Санта-Фе, Юнион Пасифик және сол кездегі басқа да ірі тасымалдаушылардың ауқымды жарнамалық кампаниялары Оңтүстік Калифорнияны маңызды туристік орталыққа айналдыруға көмектесті және аймақтың ауылшаруашылық әлеуетін пайдалануға қызығушылықты күшейтті. Жұмыс мүмкіндіктерінің көптігі, жоғары жалақы және қалыпты және денсаулыққа пайдалы Калифорния климаты туралы ақпарат Орталық АҚШ-та тарады және Айова, Индиана және Канзас сияқты штаттардан көші-қонға әкелді. Жылжымайтын мүліктің көпіршігі 1889 жылы жарылып, көптеген инвесторлар барлығын жоғалтса да, Оңтүстік Калифорния пейзажі осы оқиғадан кейін қалған көптеген қалалар, фермалар және цитрус бақтарымен мәңгілікке өзгерді. Дегенмен, бұл болжамды қолдау таппайды, өйткені Калифорния мен шығыс портары арасындағы мүйіз және май саудасы бұрыннан қалыптасқан, ал федералды үкімет Сан-Франциско шығанағын батыс порты ретінде сатып алуды ұзақ уақыттан бері жоспарлап отырды және Ұлыбританияның аймақтың оңтүстігіне қарай кеңейту ниеттеріне қатысты күдіктер үкіметті осы бағытта әрекет етуге мәжбүр ететін еді. Алғашқы құрлықтық темір жолдың салынуы Америка тарихындағы маңызды кезең болғанымен, ол Калифорнияның дамуына жылдар бойы үлкен әсер ететін теміржол империясының тууына да ықпал ететін еді. Бар кемшіліктеріне қарамастан, штат теміржол компанияларымен байланысынан беспрецедентті пайда алды.

Ауыл шаруашылығы

Бүгінгі күні де Калифорния штаты жеміс ағаштарының мол және алуан түрлерімен әйгілі. Дегенмен, бұл аймақта бұрын тек жабайы жемістер немесе кішкентай бұталар өскен. Испан миссионерлері Еуропадан жеміс тұқымдарын әкелді, олардың көптегені Азиядан континентке жасалған бұрынғы экспедициялардан кейін Ескі Дүниеге енгізілген еді; апельсин, жүзім, алма, шабдалы, алмұрт және инжір тұқымдары импортталған ең өнімді өнімдердің қатарында болды. Сан-Габриэль-Арканджель миссиясы, Жоғарғы Калифорния тізбегіндегі төртінші миссия, 1771 жылы болашақта Лос-Анджелес қаласы болатын жерге жақын құрылды. Отыз үш жыл өткен соң, миссия Калифорния цитрус өнеркәсібінің бастауын көрді, бұл аймақтағы алғашқы маңызды жеміс бағының отырғызылуымен болды, бірақ цитрус өнімдерінің коммерциялық әлеуеті 1841 жылға дейін толыққанды іске асырылмады. Калифорния өнімдерінің бірнеше шағын вагондары жаңа трансконтиненталдық жол ашылғаннан кейін дереу шығысқа қарай жөнелтілді, олар үшін арнайы түрлендірілген, желдетілетін вагон пайдаланылды. Мұздатылған тоңазытқыш вагонның (немесе «рифердің») пайда болуы тасылатын өнімнің мөлшерінің де, қашықтығының да артуына әкелді. Ұзақ жылдар бойы апельсиннің тапшылығы оларды мерекелік дастарқанды безендіруге немесе әулеттілерге ләззат беруге ғана лайықты деп санауға себеп болды. Алайда, 1870 жылдары Калифорния апельсиндерін будандастыру нәтижесінде бірнеше дәмді сорттар пайда болды, олардың ішіндегі ең маңыздылары – Навел және Валенсия сорттары, олардың дамуы жемісті жыл бойы өсіруге мүмкіндік берді. 1890 жылға қарай Калифорния цитрустарының шетелдік (штаттан тыс) нарықтары толыққанды қалыптасып, «Апельсин дәуірі» деп аталатын кезеңді бастады. Штаттың шекарасынан тыс ауыл шаруашылығы тауарларының нарығы өскен сайын, Санта-Фе мұздатқыштарға арналған үлкен вагон паркін құрды, ал 1906 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы Одақ Тынық мұхиты темір жолымен бірігіп, Тынық мұхиты жеміс экспресін құрды. Калифорнияда өндірілген ауыл шаруашылығы өнімдерінің жартысы бүкіл елге экспортталуы мүмкін болды, ал батыс теміржолдары барлық тез бұзылатын жемістерді тасымалдады. Ұлы депрессияның басталуына қарай Калифорния, Аризона және Орегон штаттары АҚШ-тың ауыл шаруашылығы өндірісінде жетекшілік етті; бидай, қант қызылшасы, зәйтүн және салат сияқты әртүрлі және жоғары сұранысқа ие дақылдар өсірілгеннен кейін, Калифорния елдің «өнім себеті» ретінде танымал болды.

Мұнайдың көтерілуі

Ауыл шаруашылығының штабтың барлық аймақтарында кеңеюімен (және тауарларды қашық нарықтарға тасымалдау үшін жаңа теміржол желілерімен бірге) жаңа қауымдастар құрылды және бар қалалар кеңейді. Ауыл шаруашылығының табыстары пошта бөлімшелерінің, мектептердің, шіркеулердің, сауда дүкендерінің және қаптау фабрикалары сияқты қосалқы өнеркәсіптердің ашылуына әкелді. Оңтүстік Калифорнияда көптеп таралған, көбінесе «дегень» деп аталатын битумның табылуы, ХХ ғасырдың басында мұнай өріміне жол ашты. Теміржол компаниялары көп ұзамай мұнай толтырылған ағаш бөшкелерді товарлық вагондармен тасымалдаудың тиімсіз екенін анықтады және кез келген жерге үлкен көлемде сұйықтық тасымалдай алатын болаттан жасалған цилиндрлі цистерналар жасады. 1915 жылға қарай, мұнай өнімдерін тасымалдау батыс теміржолдары үшін пайдалы бизнеске айналды. Көптеген мұнай цистерналары «Қара алтын» тоқтағанша ондаған жылдар бойы пайдалы болып қызмет етті. Оңтүстік Тынық мұхиты 1879 жылы локомотивтерін отын ретінде көмірдің орнына мұнайды қолданумен тәжірибе жасаған алғашқы батыс теміржолы болды (Union Oil Company-ның, SP-нің ірі клиенттерінің бірінің айтарлықтай техникалық көмегімен). 1895 жылға қарай, мұнаймен жұмыс істейтін локомотивтер Оңтүстік Тынық мұхитының бірнеше бағыттарында, сондай-ақ бәсекелес Калифорния Оңтүстік және Ұлы Солтүстік теміржолдарында да пайда болды. Бұл жаңалық SP-ге (және олардың үлгісін алған басқа теміржолдарға) осы көп және экономикалық тұрғыдан тиімді отынды пайдаланудан ғана емес, сонымен қатар мұнай өнеркәсібінің өркендеуінен капиталдану арқылы жаңа нарықтар құруға мүмкіндік берді. Көмірден мұнайға көшу Оңтүстік Тынық мұхитының Сиерра-Невада тауларындағы туннельдердегі тығырық түтін мәселесін шешуге де көмектесті. Теміржолдың арқасында Калифорния тағы да назар орталығына ілікті.

Туризм

Темір жолдар 1870 жылдары Калифорния туризмін дамытудың алғашқыларының бірі болды, бұл жолаушылар ағынын арттыру және олар қызмет көрсететін аймақтарда жүк тасымалдау бизнесі үшін жаңа нарықтар құру мақсатында жасалды. Шамамен алпыс жыл өткен соң, Санта-Фе "Chief" және кейінірек "Super Chief" сияқты "атақты" пойыздармен батыс жағалауға және оның бойындағы демалыс сапарларын жаңартты; Оңтүстік Тынық мұхиты да көп ұзамай "Golden State" және "Overland Flyer" пойыздарымен, ал Біріккен Тынық мұхиты "City of Los Angeles" және "City of San Francisco" пойыздарымен одан әрі дамыды. Хелен Хант Джексонның 1884 жылғы "Рамона" романының ерекше танымалдылығы туризмнің өркендеуіне серпін берді, бұл SP компаниясының Оңтүстік Калифорния желілерін ашумен бірге болды. Санта-Фе өзінің жарнамалық кампанияларында да, қызметінде де Американың оңтүстік-батысының сәулетін пайдаланды. AT&SF бағыттары мен олардағы жоғары деңгейдегі қызмет 1930, 1940 және 1950 жылдары киноиндустриясының жұлдыздары арасында танымал болды, бұл Голливудтың құпиясын күшейтіп, оған үлес қосты. Темір жолдың "алтын ғасыры" автомобиль және ұшақпен саяхаттаудың қолжетімділігі артуымен аяқталды.

Сыбайлас жемқорлық және жанжал

1901 жылы Фрэнк Норрис өзінің танымал "Кепекшіл: Калифорнияның тарихы" романында Оңтүстік Тынық мұхитын монополиялық саясаты үшін сынады; Джон Мудидің 1919 жылғы "Теміржол салушылар: мемлекеттің бірігуінің тарихы" еңбегінде "американдық теміржол мәселесі" талқыланды, онда "темір атқа" отырған адамдар үкіметтік реформалар мен экономикалық өсімді саяси алаяқтық пен сыбайлас жемқорлық арқылы жиі тоқтатып отырған "монстрлар" деп сипатталды. Батыс теміржолдарының қауіпсіз және қолжетімді пойыздары болмағанда, көптеген саяхатшылар Калифорнияның күнды ауа райына бара алмас еді, бірақ сол компаниялар сол қоныс аударушыларды олардың бағытының соңына жеткеннен кейін қанауға ұрынды. Мысалы, теміржолдар жергілікті өндірілген шикізатты мемлекеттік нарықтарға және шығыс тауарларын импорттауға қажетті көліктерді ұсынғанмен, Санта-Фе және Оңтүстік Тынық мұхиты сияқты әртүрлі тасымалдаушылар арасында баға белгілеу схемаларының көптеген жағдайлары болды. Оңтүстік Калифорния тарихының басында Орталық (кейін Оңтүстік) Тынық мұхитының бизнесін жүргізудегі "Үлкен Төрттіктің" күмәнді практикасынан туындаған теміржолдарға қарсылық басталды. Орталық Тынық мұхиты теміржолы (кейін Оңтүстік Тынық мұхиты) Оклендті Сан-Францискомен су арқылы байланыстыратын паром флотын ұстап, басқарды. Басында Орталық Тынық мұхиты солтүстік теміржол желілерін оңтүстік және шығыстан келгендермен байланыстыру үшін қолданыстағы паром желілерін бақылауға алды; 1860 жылдардың соңында компания Оклендтегі жағалаудағы жерлердің барлығын сатып алып, автор және тарихшы Оскар Льюис сипаттағандай, қаланың тағдырын корпорацияның қолына тапсырған "су жағалауындағы қабырға" құрды. Кеме жолаушылары мен доктар үшін бәсекелестер қатыгездікпен бизнестен шығарылды, тіпті атты көліктер де топтың назарынан немесе ашуынан құтыла алмады. Солтүстік Калифорнияның теміржол магнаттары 20 ғасырдың басында Сан-Диегоның дамуын тежеді. Сан-Диегода табиғи порты болды және көптеген адамдар оның батыс жағалаудағы маңызды портына айналатынын ойлады. Алайда, Сан-Франциско бұған қарсы болды, өйткені Сан-Диегоның дамуы олардың саудасына зиян тигізер еді. Орталық Тынық мұхиты теміржолының директоры Чарльз Кроккер: "Мен Сан-Диегоға баратын жолды сыйлық ретінде қабылдамаймын. Біз Сан-Диегоны жоюға тырысамыз, бірақ олай істей алмасақ, оны мүмкіндігінше ұзақ уақытқа тоқтата тұрамыз", - деген сөздерін айтқан. Оның орнына Орталық Тынық мұхиты теміржол желісін тек Лос-Анджелес қаласына дейін кеңейтті. Теміржол бағыттары үшін тасымалдаушылар арасындағы бәсекелестік те қызыл болды, және бір-бірінен басымдық алу үшін адал емес тәсілдер жиі қолданылды. Санта-Фе жұмысшылары Денвер мен Рио-Гранде теміржолының Роки таулары арқылы өтуін баяулату үшін саботаж жасады, өйткені екеуі де жағалауға қарай күресті; Санта-Фе (Калифорнияның оңтүстігімен бірлесіп) 1883 жылы Бейкерсфилдке байланыс орнатуда жарысты жеңіп алды. Шамамен он бір жыл бұрын Оңтүстік Тынық мұхиты сол кездегі Лос-Анджелес қаласын теміржолдың солтүстік-оңтүстік желісі қала арқылы өтетінін қамтамасыз ету үшін үлкен мөлшерде ақша төлеуге шантаж жасады; 1878 жылы компания өзінің Анахаймдағы филиалын оңтүстікке қарай Сан-Диегоға Ориндж округінің Ирвин ранчосы арқылы кеңейту үшін Коллис Хантингтонның ұзақ жылдар бойы қарсылас болған Джеймс Ирвин Ср. рұқсатынсыз кері қайтарылды. Оңтүстік Тынық мұхиты сол сияқты Санта-Федің батысқа қарай өрлеуін (кейбіреулер "Халық теміржолы" деп атаған) 1882 жылдың қыркүйегіне дейін тоқтата тұрды, сонда ашуланған азаматтар тобы ақырында теміржол басшылығын мойынсұнуға мәжбүр етті. Калифорнияның теміржол тарихында осыған ұқсас "құбылыс соғыстары" және басқа да осындай тактикалар туралы көптеген жазбалар бар. Мүмкін, теміржолдардың бұрыс әрекеттерінің ең танымал мысалдары жерді сатып алу және сату процесін қамтиды. Федералды үкімет компанияларға олар салған жол бойымен жүретін жер учаскелерін бергендіктен, жер өз кезегінде жерді бөлген кездегі әділ нарықтық құнға сатылады деп болжалды; SP таратып берген айналымдар (ол кезде Орталық Тынық мұхиты теміржолы құрған холдинг компаниясы) осылай болды деп мәлімдеді. Алайда, кейбір жер учаскелері нарыққа белгілі бір уақыт өткеннен кейін ғана шығарылды, ал жердің жағдайы бұрынғыдан әлдеқайда жақсарды. Бастапқы құнның он есе немесе одан да көп мөлшерін сұраған отбасылар көбінесе үйлері мен фермаларын босатудан басқа амалы жоқ, бұл процесте олар жұмыс істеген барлық нәрселерін жоғалтты; көбінесе бұл мәселедегі мүлікті сатып алған теміржол қызметкері болып шықты. Сан-Хоакин алқабының иммигрант шаруалары Оңтүстік Тынық мұхитының әрекеттерін сотта сынау үшін "Қоныс аударушылар лигасы" құрды, бірақ барлық сот процестері теміржолдардың пайдасына шешілгеннен кейін, бір топ өздерінің қолына алуға шешім қабылдады. Нәтижесінде "Муссел Слауы шайқасы" болды, онда қаруланған қоныс аударушылар теміржол қызметкерлерімен және шығару шараларын жүргізіп жатқан құқық қорғау органдарымен қақтығысты. Осыдан кейін болған атыс салдарынан алты адам қаза тапты. Оңтүстік Тынық мұхиты трагедиядан кейін Уильям Рэндолф Херст сияқты журналистердің, амбициялы саясаткерлердің және күрес топтарының басты нысанына айналды. Лиланд Стэнфордтың Калифорния губернаторы лауазымындағы мерзімі (Орталық Тынық мұхиты теміржолының президенті және кейін Оңтүстік Тынық мұхитының президенті болып қызмет еткенде) корпорацияның саяси ықпалын арттырды, бірақ сонымен бірге оның жаман атын да арттырды.

Реттеу

Калифорнияның экономикалық "жарылысынан" туындаған жемқорлыққа қоғамдық реакция көптеген реформалар мен ережелерді қабылдауға әкелді, олардың көпшілігі популисттік және прогрессивтік қозғалыстардың күшеюімен бірге жүрді. Темір жолдарды реттеудің алғашқы мысалдары 1870 жылдардағы "Гренджер ісі" бойынша шешімдер және 1879 жылғы штат Конституциясына түзетулер енгізу арқылы бірінші (бірақ тиімсіз) Темір жол комиссиясын құру болды, ол бүгінгі Калифорнияның қоғамдық пайдалылықтар комиссиясының алдағысы. 1886 жылы АҚШ Жоғарғы Соты "Санта-Клара округіне қарсы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы" ісі бойынша шешім шығарды. Сот шешімінің құжаттарында корпорацияны осы күннен бастап барлық иммунитеттер мен құқықтармен (дауыс беру құқығын қоспағанда) американдық азамат деп санауға болатыны туралы мәлімдеме жазылған. Құжаттағы бұл формулировка штаттарға корпорацияларды халыққа жауапты етуге бағытталған заңдар қабылдауды қиын етті. 1911 жылғы Стетсон-Эшельман заңы штат заң шығарушы органдарына тасымалдау тарифтерін белгілеуге мүмкіндік берді. 1911 жылы Калифорнияның жаңа прогрессивтік үкіметі екінші Темір жол комиссиясын құрды, ол біріншісінен гөрі тиімдірек және жемқорлықтан таза болды.

Автобустар трамвай мен қалааралық жолдарды алмастырады

Калифорниядағы жолаушылар теміржолы 20-ғасырдың басында жеке компаниялардың бастығында болды. Ғасырдың басында қалааралық теміржолдар орта қашықтықтағы саяхат құралы ретінде танымал болды, көбінесе жылжымайтын мүлікпен айналысу схемаларының бір бөлігі ретінде пайдаланылды. Pacific Electric Railway Company Red Car Lines 1920 жылдарға қарай әлемдегі ең ірі электр теміржол жүйесіне айналды, 1000 миль (1609 км) жол және Лос-Анджелес және Оранж округтерінде күніне 2160 рейсті қамтамасыз етті. Сакраменто Солтүстік теміржолы Окленд пен Чико арасындағы әлемдегі ең ұзын электрлі қалааралық бағытын қамтамасыз етті. Бұл және басқа да бағыттар 1940 және 50 жылдары жолаушылар санының төмендеуімен және жабдықтардың тозуына байланысты көбінесе тоқтатылды. Жергілікті бағыттарды негізінен бірнеше ірі операторлар бақылады. Джон Д. Спрекельс 1892 жылы құрған Сан-Диего электр теміржолы сол кезеңде Сан-Диего аймағындағы маңызды көлік жүйесі болды. Лос-Анджелес аймағында жылжымайтын мүлік магнаты Генри Хантингтон 1901 жылы Лос-Анджелес теміржолын, сондай-ақ «Сары вагон» жүйесі деп белгілі болған және жоғарыда аталған Тынық мұхиты электрлік «Қызыл вагон» жүйесін құрды. Сан-Франциско қалалық теміржолы 1912 жылы құрылды. Кәсіпкер Фрэнсис Марион Смит 1903 жылы Сан-Францисконы Шығыс шығанағымен байланыстыратын Key System жүйесін құрды. Сан-Франциско-Окленд шығанағының көпірі 1939 жылы теміржол көлігі үшін ашылды, бірақ қызмет көрсетудің жиырма жылға жетпеген кезеңнен кейін 1958 жылы соңғы пойыз жүріп өтті – жолдар бұзылып, автокөліктерге арналған қосымша қатарлармен алмастырылды. Барлық төрт трамвай жүйесі және штат бойынша басқа да ұқсас теміржол желілері 1940 жылдары Калифорниядағы автокөлік мәдениетінің және тас жол желісінің дамуымен бірге құлдырады. Содан кейін олардың барлығы белгілі бір дәрежеде National City Lines компаниясымен иелігіне алынып, бөлшектелді, бұл General Motors және басқа компанияларға тиесілі даулы ұлттық компания, бұл оқиға General Motors трамвай конспирациясы ретінде танылды. Сан-Франциско қаласына тиесілі желілер жекешеленбеген, бірақ олар да көбінесе автобустар мен троллейбустарға ауыстырылды.

Заманауи жеңіл темір жол және метро жүйелері

Трамвайлардың құлдырауынан аман қалған бір қалалық жүйе – Сан-Францискодағы Сан-Франциско қалалық темір жолы (Muni) болды. Оның бес трамвай желісінің кем дегенде бір бөлігі туннельдер арқылы немесе басқа арнайы бөлінген жолмен өтіп, автобус желілеріне айналдыру мүмкін болмады. Осының нәтижесінде, PCC трамвайларын пайдаланатын бұл желілер бірнеше онжылдық бойы жұмыс істеді. Сан-Франциско қаласының орталығы арқылы өтетін екі қабатты Market Street метро туннелінде BART төменгі деңгейде, ал Muni жоғарғы деңгейде станциялар үшін жоғары платформалар қажет болды, бұл PCC трамвайларын пайдалануға мүмкіндік бермеді. Сондықтан Muni жаңа жеңіл рельстік көліктер паркін тапсырыс берді және Muni Metro 1980 жылы қызмет көрсетуді бастады. Сан-Франциско канат жолы жүйесі 1952 жылы толық муниципалдық меншікке өтті, 1964 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды және бұрынғы онжылдықтарда автобустармен толығымен алмастырылуға жақын болғаннан кейін 1966 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1970 жылдарға қарай жүйе тозуға ұшырады және жүйеге жасалған ауқымды жөндеулер 1984 жылы желілердің қазіргі конфигурациясының ашылуына әкелді. Калифорнияда заманауи қалалық жылдам транзит жүйесін жоспарлау 1950 жылдары басталды, осы кезде Калифорния заң шығарушы органы Сан-Франциско шығанағының болашақтағы көлік қажеттіліктерін зерттеу үшін комиссия құрды. Комиссияның есебіне сүйене отырып, штат заң шығарушы органы 1957 жылы Сан-Франциско шығанағының жылдам транзит (BART) округін құрды, ол Key System жүйесін алмастырып, аймақ бойынша рельстік байланысты қамтамасыз ету үшін жылдам транзит жүйесін салуға тиіс болды. Бастапқыда Сан-Франциско шығанағын айналдыратын тоғыз округті қамтуға ниеттенген, соңғы жүйе Сан-Франциско мен Шығыс шығанағындағы үш тармақ арасында қызмет көрсетуді қамтиды, барлығы үш округке қызмет көрсетеді. BART-та жолаушылар тасымалы 1972 жылы басталды, бірақ жүйені кеңейтуге қатысты жоспарлар дереу жасалды. 1970 жылдардың басында туындаған экологиялық және көлік мәселелері қалалық жолаушылар теміржолының қайта жандануына, әсіресе жеңіл рельстік желілердің құрылысына әкелді. 1976 жылы «Кэтлин» дауылы Сан-Диего және Аризона шығыс теміржолының Сан-Диегоға дейінгі тармағына зақым келтірді, ал Сан-Диего бөлігі оқшауланған теміржолға айналды. Жылдам транзит, BART сияқты желі құру мүмкіндігімен бұрынғы онжылдықтар бойы күрескеннен кейін, жеңіл рельстік көлік ақырында тиімді шешім ретінде таңдалды. Сан-Диего троллейбусы 1981 жылы осы тармақтағы жүк тасымалын сақтау мақсатында ашылды, бірақ ол қалалық жолаушылар теміржолының жаңаруына бастаған жүйе деп кеңінен саналады. Бұл жүйеден кейін Калифорнияда 1987 жылы Сакраменто RT жеңіл рельстік және VTA жеңіл рельстік жүйелері, сондай-ақ бүкіл ел бойынша басқа да жүйелер пайда болды. Лос-Анджелес метрополитенінің аралас режимдегі дамуы екі жеке жоба ретінде басталды. Оңтүстік Калифорния жылдам транзит округі Уилшир бульвары бойында жаңа метро құрылысын жоспарлап жатқанда, Лос-Анджелес округінің көлік комиссиясы бұрынғы Тынық мұхиты электр дәлізін пайдалана отырып, жеңіл рельстік жүйе жобалап жатты. Жеңіл рельстік көк желі 1990 жылы Лонг-Бич қаласына ашылды. Қызыл жылдам транзит желісінің құрылысы 1986 жылы басталды, ал оның алғашқы бөлігі 1993 жылы ашылды, осы жылы екі ұйым біріктірілді. Жүйені кеңейту бастапқыда келісімдер мен заңдарға тыйым салулармен қиындыққа тап болды, бірақ жеңіл рельстік жасыл желі 1995 жылы ашылды, содан кейін қызыл желі Корея қаласына дейін (2006 жылы күлгін желі деп аталды) ұзартылды.

Амтрак дәуірі

Amtrak 1971 жылы Америка Құрама Штаттарында жолаушылар тасымалы қызметін бастағаннан кейін, көптеген қашықтықтан және қала маңындағы пойыздар тоқтатылды. Жаңа бағыттар бұрынғы маршруттар немесе ескі қызметтердің жалғасы болды. Денверге қызмет көрсету Сан-Франциско Зефирі арқылы жүзеге асырылды (маршруты Сан-Франциско қаласының бұрынғы бағытына ұқсас), ал 1983 жылы Калифорния Зефирімен Чикагоға дейін ұзартылды. Лос-Анджелес бойынша қызметтер корпорация құрылғаннан бері көбінесе өзгеріссіз қалды. Оңтүстік-Батыс шебі – бұл ATSF Super Chief пойызының мұрагері, ол әлі де Чикагодан қатынайды. New Orleans қаласына бағытталған Sunset Limited – 1894 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан Southern Pacific қызметінен мұрагерлік алған, АҚШ-тағы ең көне танымал пойыз қызметі. Техас бүркіті – Миссури Пасифик пойызының тікелей жалғасы. 1971 жылға дейін Батыс жағалауының бойымен бірде-бір жолаушылар пойзы қатынайтын емес. Coast Starlight қызметі аптасына үш рет Сиэтлден Сан-Диегоға қатынайтын болып басталды, кейін күнделікті рейстерге ауыстырылды, бірақ 1972 жылы Лос-Анджелесқа дейін қысқартылды. Лас-Вегас, Невада қаласына қызмет көрсетуді 1976 жылы демалыс күндері ғана жүретін Las Vegas Limited және 1979-1997 жылдар аралығында жұмыс істеген Desert Wind пойыздары жүзеге асырды. 1976 жылы Caltrans және Amtrak бірлесіп Amtrak California компаниясын құрды. Сан-Диего мен Сан-Луис-Обиспо арасындағы Оңтүстік Калифорнияның жағалау қалаларын қамтитын Pacific Surfliner – бұрын ATSF басқарған және Amtrak жүзеге асырған тарихи San Diegan пойызының жалғасы. Бұл Солтүстік-Шығыс өңірінен тыс ең көп трафикке ие дәліз. Amtrak құрылуы Сан-Хоакин аңғарының теміржол қызметінен айырылуына себеп болды, бірақ 1974 жылы San Joaquins қызметі іске қосылғаннан кейін бұл мәселе шешілді. Алғашқыда Бейкерсфилд пен Окленд арасында қызмет көрсетілді, ал 1999 жылы Сакраментоға қосымша бағыттар ашылды. Capitol Corridor қызметі 1991 жылы Capitols деп аталды және Сан-Франциско аймағын Сакраменто аймағымен байланыстырады, ол көптеген басқа Amtrak бағыттарына қарағанда қала маңындағы теміржолға жақын. Spirit of California – бұл Лос-Анджелес пен Сакраменто арасында Coast Starlight маршруты арқылы жүретін, ұзақ емес қашықтыққа арналған ұйықтайтын вагондармен жабдықталған қызмет. Бұл пойыз 1981 жылдан 1983 жылға дейін екі жылдан кем уақыт бойы жұмыс істеді. Amtrak California бренді қолданыстан шығарылуда, өйткені Калифорниядағы үш бағытты жергілікті бірлескен басқару органдары басқаруға көшті.

Бір ерекшелік

Калифорнияның батыс темір жолы – Amtrak-қа ешқашан қосылмаған қысқа желілік темір жол. Өмір бойында көбінесе бұл желі Мендосино жағалауының ормандық аймақтарынан Уилитс қаласындағы Солтүстік-Батыс Тынық мұхиты темір жолына ағаш тасымалдау үшін пайдаланылды. Компания сонымен қатар күн сайын Форт-Брэггке "Skunk Train" атты бір реттік жолаушылар бағытын іске қосты. 1996 жылға қарай, жүк тасымалы осыншалық деңгейге төмендеді ki, жолаушылар саяхаты темір жолдың негізгі табыс көзіне айналды. 2013 жылдан бастап туннельдердің бірнешеуі құлап, желі үзіліп, қызмет тек үздіріліссіз бағыттарсыз экскурсиялармен шектелді.

Жолға дейінгі теміржол

Бір қызмет тоқтатудан сақталды, ол – 1863 жылдан бері қызмет ететін Оңтүстік Тынық мұхитының аралық аймақтық пойыз қатынасы. Темір жол ұзақ жылдар бойы Калифорнияның қоғамдық пайдалылықтар комиссиясына қызметті тоқтату туралы өтініш білдіргенімен, мемлекет тарапынан субсидияланып келді. 1987 жылы Caltrans оны Caltrain деп атады. 1991 жылы бақылауды жүзеге асыратын бірлескен билік органы желіні сатып алды және ақырында қызмет көрсету жауапкершілігін өз мойнына алды. 1988 жылға қарай штат бойынша жолаушылар пойызын пайдаланудағы жалғыз қызмет осы болды. 1982 жылы Лос-Анджелесте жолаушылар пойызын іске қосуға әрекет жасалды, бірақ Caltrain қызметі алты айдан да аз уақытқа созылды. 1990 жылы Amtrak Сан-Диего брендімен Orange County Commuter қызметін бастады, бірақ оған аймақтық көзқарас қажет болды. 1991 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты жаңа құрылған Оңтүстік Калифорния аймақтық теміржол органына 175 миль (282 км) жолды сатты, ол бір жылдан кейін ашылғанда Metrolink жолаушылар теміржол желісінің ядросына айналды. Жүйе мыңжылдықтың соңына қарай алты желіден тұрады, оның ішінде Orange County қызметі де болды. Солтүстік Сан-Диего округінің транзиттік даму кеңесі 1975 жылы Солтүстік Сан-Диего округіндегі транзитті консолидациялау және жақсарту мақсатымен құрылды. 1982 жылы Сан-Диего – Оушенсайд арасындағы жолаушылар пойызының жоспарлануы басталды, ол кезде Coast Express Rail деп аталды. Кеңес 1994 жылы San Diego Northern Railway Corporation (SDNR) – коммерциялық емес операциялық еншілес компаниясын құрды. Southern Pacific компаниясы Union Pacific компаниясымен сатып алынды, ал сатып алу 1996 жылы аяқталды. Сол жылы ATSF Burlington Northern Railroad компаниясымен бірігіп, BNSF Railway құрды. Осы екі бірігудің нәтижесінде Калифорниядағы екі ірі теміржол компаниясы Union Pacific және BNSF болып қалыптасты, сонымен қатар бірнеше шағын желілер мен маневрлік операциялар да болды. Желілерді тоқтату содан бері көбейді, себебі артық жүктемелер азайтылды. Tehachapi Pass арқылы өтетін Union Pacific желісі әлемдегі ең жұқтырылған бір рельстік теміржолдардың бірі болып табылады. Pass арқылы өтетін жолдың ерекшелігі – Tehachapi Loop, 3779 фут (1152 м) ұзындықтағы спиральді бір рельстік жол, тұрақты екі проценттік бұрышпен көтеріліп, 77 фут (23 м) биіктікке жетеді. Қозғалыстың қарқынды болуына байланысты Amtrak жолаушылар пойыздарына айналмадан өтуге рұқсат етілмейді.

Темір жолды кеңейту

Темір жол жүйелері ғасырдың алғашқы онжылдықтарында алғашқы кеңеюді бастан кешірді. Сан-Диего троллейбусының Green Line желісі 2005 жылы, ал Silver Line мұражайлық трамвайы 2011 жылы жаңартылған PCC вагондарымен шектеулі қызмет көрсетуді бастады. Сакраменто RT Жеңіл рельстік темір жолы барлық желілерін кеңейтті, оның ішінде Фолсомды Сакраменто Амтрак станциясына байланыстыратын, қаланың оңтүстік-батысындағы бірнеше колледждерге қоғамдық көлікті қамтамасыз ететін Көк желісінің кеңейту жобасы және өзенге дейінгі желісі де осы кеңейтуге кірді. VTA жеңіл рельстік темір жолы Сан-Хосе Диридон станциясына және Винчестерге дейін, сондай-ақ Васонаға дейін кеңейтілді. Барлық жүйелер жаңа кеңейтімдер іске қосылғанда қызмет көрсету бағыттарын әртүрлі бағыттарға өзгертуге түсті. Bay Area Rapid Transit бастапқы жоспарынан асып, Кремний аңғарындағы BART кеңейтуі, Окленд әуежайына қосылыс және Шығыс Контра Коста BART кеңейтуі сияқты кеңейімдер жасады. BART және Caltrain 2003 жылы Миллбре стансасын бірлесіп ашты. BART 2012 жылы пойыз вагондарының жаңа паркін тапсырыс берді, толық жеткізілім 2022 жылға жоспарланған. 2016 жылдың 8 қарашасындағы RR шарасының қабылдануы BART-қа ескірген инфрақұрылымын қайта жаңартуға қаражат берді, бұл бағдарламаланбаған кеңейту жоспарларын тоқтатты. Агенттіктің Ливерморға кеңейту жоспарларын тоқтатуы 2017 жылы Tri Valley San Joaquin Valley Regional Rail Authority құрылуына әкелді – бұл BART және ACE пойыздары арасында қоғамдық көлік қызметін ұйымдастырумен айналысатын агенттік. Сан-Францисконың Muni Metro қызметін Үшінші көшедегі жеңіл рельстік жобасы және Орталық метро арқылы кеңейтті (үшінші кеңейту жоспары да бар). Мұражайлық трамвай қызметі Фишерменс-Уорфқа дейін кеңейтілді, бұл үшін бұрынғы Эмбаркадеро автожолының орнына жеңіл рельстік инфрақұрылым салынды, ал E Embarcadero трамвайы 2015 жылы тұрақты қызметке кіріп, жағалау және Caltrain арасында байланыс орнатты. Қалалық кеңесші Скотт Винер Сан-Францискода метро құрылысын үздіксіз жалғастыруға шақырды. LA Metro Rail-дің белсенді кеңейту саясаты 2008 жылғы R шарасы мен 2016 жылғы M шарасынан түскен қаржының артуы және автомобиль көлігінің өсуіне наразылық тудырды. Алтын желі 2003 жылы ашылды және Eastside Extension және Gold Line Foothill Extension арқылы бірнеше рет кеңейтілді. Экспо желісі 2012 жылы бұрынғы Санта-Моника әуе желісінің бағыты бойынша ашылды, 2016 жылы Санта-Моникаға дейін аяқталды және болжамдардан 13 жыл бұрын жолаушылар көлемін орындады. Аймақтық байланыс желісі оқшауланған Алтын желісін LACMTA жеңіл рельстік темір жол жүйесінің қалған бөлігімен байланыстырып, қызмет көрсетудің икемділігін арттырды. K желісі (құрылыс кезінде Crenshaw/LAX желісі деп аталды) аяқталғаннан кейін әуежайға тікелей қосылыс жасалады. D желісінің бірнеше кеңейтулері Уилшир/Вествуд дәлізінде метро қызметін ұйымдастыру үшін жоспарланған, және олар Креншоу/ЛАКС желісімен байланысады. 2028 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына дайындық жұмыстары, Сепульведа асуы арқылы темір жол желісін құру, Шығыс Сан-Фернандо аңғарындағы жеңіл рельстік транзит жобасы, C желісін Оңтүстік шығанаққа дейін кеңейту, Оңтүстік-шығыс шлюз желісі, Инглвуд транзиттік жалғастырғышы және L желісінің (E желісінің бөлігі болатын) Eastside транзиттік дәлізінің кеңейтілуі сияқты шаралар қолға алынуда.

Дизельді көп агрегатты қызмет көрсету

Спринтер 2008 жылы дизельдік көп агрегатты (DMU) қызмет көрсетуді бастады, Сан-Диего округінің солтүстігіндегі қалаларды байланыстырды. Бұл қызмет 1992 жылы Сан-Диего Солтүстік темір жолы сатып алған және кейіннен Солтүстік округтік транзиттік округке берілген 22 мильдік (35 км) Эскондидо тармағынан өтеді. Жолаушылар пойыздары жүк пойыздарымен бірлесіп жұмыс істеуге FRA талаптарына сәйкес келмейді, сондықтан жолаушылар рейсі кезінде маршрутта жүк тасымалын жүргізуге рұқсат етілмейді. Осы себепті Америка қоғамдық көлік қауымдастығы және кейбір басылымдар бұл жолды жеңіл рельстік көлік деп атайды, бірақ ол әдетте осы терминмен байланысты инженерлік ерекшеліктерге толық сәйкес келмейді. Сонома-Марин аймағы теміржол транзиті 2002 жылы мемлекеттік заңнамамен Солтүстік-Батыс Тынық мұхиты темір жолының бойында жолаушылар қызметін қайта жандандыру үшін құрылды, ол Кловердейлден Ларкспур паром терминалына дейін 70 миль (113 км) жолды, жоспарланған 16 стансамен қамтамасыз етеді. Ұзаққа созылған кешіктірулерден кейін, 2017 жылдың 28 маусымында желінің қысқартылған бөлігінде сынақ қызметі басталды. Құрылыс жұмыстары жалғасуда, 2027 жылға қарай Кловердейлге жету жоспарлануда. Спринтер қызметін жүзеге асыратын пойыздардан айырмашылығы, SMART компаниясының Nippon Sharyo DMU-ларының әрқайсысы гидравликалық беріліс және регенеративті тежегішпен бірге бір Cummins QSK19 R дизельдік қозғалтқышымен жабдықталады және АҚШ EPA Tier 4 эмиссия стандарттарына сәйкес келеді. Құрылысы жағынан әр DMU FRA 1-ші деңгейлі, апат энергиясын басқару мүмкіндіктеріне ие, сондықтан ол арнайы рұқсаттарсыз стандартты Солтүстік Америка жүк пойыздарымен бірдей желіде жұмыс істей алады. Жоғарыда аталған Шығыс Контра Коста BART кеңейтуі, негізгі жүйе кеңістік рельсті пайдаланатын болса, стандартты рельс енін (standard gauge) пайдалану арқылы Бей Ареасының жылдам транзит жүйесінен өзгешеленеді, бұл стандартты заманауи DMU пойыз топтамаларының тармақ желісінде жұмыс істеуіне мүмкіндік береді. Бастапқыда жоспарлар бойынша пойыздар Шығыс Контра Коста округінің қолданыстағы жүк жолдарымен жолды бөлісуі тиіс болған. Бірақ жүк жолдарының иелері BART-ке өз желілерінде жол салуға рұқсат бермеді, соның салдарынан жоба көршілес автомобиль жолының кеңейтілген бөлігіне енгізіліп, арнайы жолдар салынды. Ашылуы BART жүйесін қосымша 16 км-ге ұзартты, екі жаңа станса ашылды. 2022 жылдың 24 қазанында "Arrow" ашылып, Metrolink жүйесінің қалған бөлігін Калифорниядағы Редлендс қаласымен байланыстырды. Бұл қызмет, бағытының бір бөлігін Metrolink San Bernardino Line-мен бөліседі, бұрынғы Santa Fe желісінің аз пайдаланылатын бөлігімен жүреді және 9 миль (14 км) жол бойында бес стансаға тоқтайды.

Жоғары жылдамдықты темір жол

Калифорния жоғары жылдамдықты темір жол басқармасы 1996 жылы штат тарапынан 800 мильді (1287 км) темір жол жүйесін іске асыру үшін құрылды. Ол штаттың төрт ірі қаласы арасында TGV стиліндегі жоғары жылдамдықты байланыс жасап, Лос-Анджелес Юнион станциясы мен Сан-Франциско Трансбей транзит орталығы арасындағы саяхатты екі жарым сағаттың ішінде жүзеге асыруға мүмкіндік береді. 2008 жылдың қарашасында сайлаушылар жобаны қаржыландыруға 9 миллиард доллар бөлінген 1А ұсынысын мақұлдады. 2012 жылы Калифорния заң шығарушы органы мен губернатор Джерри Браун жобаның бастапқы құрылысын қаржыландыруды бекітті. Жоғары жылдамдықты темір жол басқармасы бастапқы кезеңдердің 2022 жылға дейін аяқталмайтынын күтеді. 2015 жылдың 6 қаңтарында негізгі құрылысы салынды, және 2019 жылдың мамыр айына дейін қаржылық және саяси қиындықтарға қарамастан құрылыс жалғасуда. Губернатор Гэвин Ньюсомның 2019 жылғы штаттық үндеуінің аясында ол: «Қазіргі уақытта Сакраментодан Сан-Диегоға жетуге тікелей жол жоқ» деді. Құрылыс құнының өсуі жобаны қиындатты, ал 2019 жылдың мамырында FRA жобаға бөлген 928,6 миллион долларлық грантты тоқтатты. Осы бағытта, және өзінің жолаушылар санының артуына байланысты, Caltrain Сан-Хосе мен Сан-Франциско арасындағы желінің электрлендіру жобасын бастады; жоғары жылдамдықты темір жол қызметтерінің бұл желіні пайдалануы, қызмет аймаққа кеңейтілгеннен кейін күтілуде. 2016 жылдың тамызында Caltrain электрленген желіде жүруге қажетті пойыз жиынтығын жасауға келісім шарт жасады, ал ресми негіз салу рәсімі 2017 жылдың 21 шілдесінде Миллбре стансасында өтті. Жобаға 600 миллион долларлық қаржы жоғары жылдамдықты темір жол құрылысына рұқсат берген 1А қаражатынан бөлінді. Алтамонт коридоры экспресі және Сан-Хоакинс қызметтерін штаттың жалпы темір жол жоспарының аясында жақсарту және кеңейту жоспарланған. CAHSR бастапқыда Орталық аңғар мен Кремний аңғары арасындағы бағыты үшін Алтамонт жотасын басып өтуге тиіс еді, бірақ бұл жоспарлар кейін өзгертілді. Жаңа ACE желілері 2023 жылға дейін Цереске, ал кейін Мерседке қарай біртіндеп салынуда. 2023 жылы аз пайдаланылатын темір жол желісі бойынша Сакраментоға қосымша қызметтер іске қосылуы күтілуде, ол Valley Rail деп аталады. Пойыздар Мерседке дейін жүреді және жоғары жылдамдықты темір жол қызметі аймағының солтүстік бөлігінде қоректендіру қызметі ретінде жұмыс істейді.

Жүк тасымалы

2013 жылға қарай Калифорния штатының жүк тасымалын жүзеге асыратын теміржол желісінің ұзындығы 5295 миль (8521 км) құрады. 2009 жылы Union Pacific Railroad компаниясы Донер Саммиті арқылы екі қабатталып орналасқан интермодальды контейнерлерді тасымалдауға мүмкіндік беретін жобаны аяқтады, бұл жүк көлемін және пойыз ұзындығын арттыруға ықпал етті. Штат бойынша жүк тасымалын одан әрі ұлғайтуға бағытталған бағдарламалар желідегі ең қиын тұсқауларға айналған алмаз тәрізді қиылыстарды жаңғыртуды қамтиды. Colton Crossing 2011 және 2013 жылдар аралығында қайта жаңартылды, нәтижесінде Union Pacific теміржолдары BNSF компаниясына тиесілі жолдардан биік орналастырылды. Stockton Diamond қиылысы да 2023 жылдан бастап ұқсас жаңғырту жұмыстарын күтуде.

Жаңа жүйелер

OC Streetcar 2019 жылдан бері салынып жатыр және Санта-Ана мен Гарден-Гроув қалаларындағы Pacific Electric West Santa Ana Branch темір жол желісінің бір бөлігінде жергілікті қызмет көрсетуді қайта жаңартады. LAX People Mover 2024 жылы ашылғанда Лос-Анджелес халықаралық әуежайын алғаш рет жаппай көлік жүйесімен байланыстырады. BART 2018 жылы жүйені Ливерморге кеңейту жоспарын қабылдамады. Бұл, Сан-Хоакин аңғары мен BART жүйесі арасында тікелей теміржол байланысын қамтамасыз ету міндетімен Сан-Хоакин аңғарының өңірлік темір жол басқармасын құруға себеп болды. Жолдың бұрынғы Трансконтинентальдық теміржолдың Трейси қаласы арқылы және Алтамонт жотасынан өтетін учаскесі пайдаланылуы күтілуде. Такси қызметтері теміржол қызметінен нарық үлесін иеленді.