Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гленгарнок (Glengarnock) – Шотландияның батыс жағалауына жақын орналасқан Солтүстік Айрширдегі шағын ауыл. Ол Гарнок алқабының бір бөлігін құрайды және ең жақын қала Глазгодан шамамен 29 шақырым (18 миль) қашықтықта жатыр. Гленгарнок барониясы – солтүстік Айрширде орналасқан Каннингэм ауданындағы Килбирни приходын құрайтын үш баронияның бірі. Гарнок өзені ауылдан өтеді, бірақ «Глен Гарнок» атауы көбінесе ауылдың солтүстігіндегі Гленгарнок қамалындағы шатқалға қатысты қолданылады.
Glengarnock (Gaelic: Gleann Gairneig) is a small village in North Ayrshire that lies near the west coast of Scotland. It forms part of the Garnock Valley area and is about 18 mile (29 km) from Glasgow, the nearest city. The Barony of Glengarnock is one of three baronies which together form the parish of Kilbirnie in the district of Cunningham which lies in north Ayrshire. The River Garnock flows through the village, but the name Glen Garnock applies more specifically to the ravine at Glengarnock Castle, some north of the village.
Гарнок өзені мен Килбирни көлінің
Ауыл арқылы Гарнок өзені ағады. Ол Стак төбесінің етегінен оңтүстікке қарай ағып, Килбирни және Гленгарнок қалаларынан өтеді, содан кейін Ирвин портына жетіп, теңізге құяды. Гарнок өзенінің бастауы Мюршел тауларында. Килбирни көлі жақын жерде орналасқан, бірақ Гарнок өзені оған құйылмайды, алайда бұрын су тасыған кезде көлге құйылып кеткен жағдайлар болған.
The River Garnock runs through the village. It flows from the base of the Hill of Stake in a southerly direction, traversing Kilbirnie and Glengarnock, and making its way to Irvine Harbour where it enters the sea. The source of the River Garnock is in the Muirsheil Hills. Kilbirnie Loch is situated nearby, however the River Garnock does not flow into it, although in the past it has been known to flood into it.
Әлеуметтік тарих
Гленгарнок – Солтүстік Айрширдегі шағын ауыл, атауы Гленгарнок барондығынан және ортағасырлық Гленгарнок қамалынан шыққан. Қамалдың қираған қалдықтары Килбирнидің солтүстігінде, өзен бойында 3 шақырымдай қашықтықта әлі де көрініп тұр. Ауыл Ирландия мен Литвадан келген көшіп-қоныс жұмысшыларынан құралған, олар зауыста жұмыс істеу үшін шақырылып, "қатарлар" деп аталатын қатарластырылған коттедждерде орналастырылған. Бұл жерде көптеген жергілікті дүкендер мен қажетті нысандар болған, бірақ ауыл тұрғындары Килбирниге жақсы тұрғын үйлерге көшкен соң олардың саны азайды. 1970 жылдарға қарай жергілікті дүкендердің саны да азайып, тек бірнеше ғана қалды. Солтүстік Айрширдегі алғашқы кітапханалардың бірін Уильям Раби ашты, ол болат зауытында оқу бөлмесін ұйымдастырды. Гленгарнокқа жақын орналасқан Килбирни Лейдесайд футбол клубының аты ескі Нетер диірменінен ағатын каналдан (лад) шыққан.
Glengarnock is a small village in Northern Ayrshire that took its name from the original Barony of Glengarnock, and the medieval Glengarnock Castle whose ruins are still visible some 3 miles upstream and north of Kilbirnie. The community consisted of a number of migrant workers from Ireland and Lithuania who were brought in to man the works and housed in the "raws", i. e., rows of terraced cottages. A significant community existed with a number of local shops and facilities but these slowly dwindled when the community moved to better housing in Kilbirnie itself and by the 1970s had declined to only a small number of local shops. One of the first libraries in North Ayrshire was formed by Mr William Rabey who opened a Reading room at the Steel Works. Kilbirnie Ladeside F. C. lies close to Glengarnock and has its name derived from the lade running from the old Nether Mill.
Өнеркәсіп
Ауылдағы негізгі жұмыспен қамту, тарихи тұрғыдан алғанда, жақын маңдағы Килбирни көлінің жағалауында орналасқан болат зауыттарынан туындаған. Алайда, ол жабылды және қазір бұл жерде түрлі шағын кәсіпорындар қызмет етеді. Өмірінің барысында темір зауыты Мерри мен Каннингхэм, Колвиллс және Британдық Болат компанияларына тиесілі болды, соңында 1980-жылдардың басында тоқтатылды. 1892 жылы Мерри мен Каннингхеймнің Гленгарнокқа деген қызығушылығы аяқталды және Гленгарнок темір және болат компаниясы құрылды. 1900 жылдан 1914 жылға дейін саудалық депрессия кезеңдері болды, ал 1914 жылы соғыс жарияланғанда зауыт тоқтап тұрды. Әскери министрлік оларды соғыс үшін қару-жарақ өндіруге бұйырды. Дэвид Колвилл 1916 жылы зауытты сатып алды. Шынжырлысы, 1930-жылдары адамдар алғаш рет көшіп кеткен болуы мүмкін; экономикалық дағдарыс және жаңадан енгізілген жәрдемақы тексеруі көптеген адамдарды жақпай қалдырды, сондықтан олар жақсы өмір сүру үмітімен басқа жерге қоныс аударды. Сол кезде наразылықтар болып жатты. 1978 жылы, ол кезде Британдық Болат Корпорациясына тиесілі болған зауытта бар болғаны 200 адам жұмыс істеді. Бүкіл кезеңдегі қызметкерлер журналдары сақталған және Глазго қаласындағы Митчелл кітапханасында сақтаулы. Бұл кезең туралы қызықты мәліметтер береді. Қызығы, ескі болат зауытының бірнеше ғимараты әлі де бос тұр, және олардың бірінде екі дүниежүзілік соғыста қаза болған болат зауытының қызметкерлерінің есімдері жазылған Болат зауытының соғыс ескерткіші қабырғада сақталған. Ақын Лорна Уэйт өзінің "Стальной сад" ("Төбелес бақ") атты поэмасында (2011) бұл аймақта тұратын адамдарға осының қатты әсерін жазды. Бүгінде түрлі салалар мен кәсіпорындар Каледония жолындағы Лохшор өнеркәсіптік аймағында, Гленгарнок бизнес-паркінде және ауылдың өзінде орналасқан.
The main employment in the village came, historically, from the steelworks which existed on the shores of nearby Kilbirnie Loch. This, however, has been closed and the site is now home to various small businesses. During the course of its life, the Iron Works there were owned by Merry and Cunninghame, Colvilles, and British Steel, finally closing in the early nineteen eighties. In 1892 Merry and Cunninghame's interest in Glengarnock had finished and Glengarnock Iron and Steel Co. was formed. From 1900 to 1914 there were periods of trade depression and when war was declared in 1914 the plant was idle. The Ministry of Munitions instructed them to produce munitions for the war. David Colville purchased the plant in 1916. Perhaps the 1930s was the first time people started to leave; economic depression and the means test which had been newly introduced left a lot of people poor, so they moved in the hope of better lives elsewhere. Riots were breaking out at that time. In 1978 the works, by then owned by the British Steel Corporation, employed just 200 people. Staff magazines from the entire period have been preserved and are held by the Mitchell Library in Glasgow. These throws an interesting light on the period. Ironically some of the buildings of the old steel works still lie empty on the site and one of them even has the Steel Works War Memorial still on the wall with names of the fallen during the two great wars, who were employees of the steel works. Poet Lorna J Waite wrote about the deep impact on people living there, in her work The Steel Garden Poems (2011). Various industries and businesses are situated today at the Lochshore Industrial Estate and Glengarnock Business Park in Caledonian Road, and in the village itself.
Көлік
Айршир жағалау жолындағы Гленгарнок теміржол станциясы Глазго мен Айр, Ардроссан немесе Ларгс қалалары арасындағы пойздарды тоқтатып, жол ақысын қабылдайды.
Glengarnock railway station on the Ayrshire Coast Line serves trains between Glasgow and Ayr, Ardrossan, or Largs.
Дін
Гленгарнок шіркеуі қазір жабылып, бұзылып қалды, бірақ пасторлық үй жеке тұрғын үй ретінде сақталды. Ауылдың бас көшесінде шіркеудің естелігі – сақталған шпилі орнатылды. Ол 1870 жылы Килбирни, Бейт, Далри және әрине, жергілікті тұрғындардан құрылған. Бастапқыда Біріккен пресвитериандық болып құрылып, кейін Біріккен еркін, соңында Гленгарнок приход шіркеуіне айналды. Шіркеу жабылғанда, сол заманға қатысты заттар салынған уақыт капсуласы табылды. Ол Килбирнидің Ескі шіркеуінде сақтаулы. Гленгарнокта Ехоба куәгерлерінің жиналыс залы және Плимут бауырластарының "Хеброн залы" жиналысы болды. Екеуі де қазір жабылды. Хеброн залы Плимут бауырластарының жиналысы 1921 жылы ашылды. Бұрын "Даффилд ғимараты" пайдаланылған, ол ескі Гленгарнок мектебінің қарсысында орналасқан. Содан кейін, жиналыс құрылғанда, олар қазіргі залдың алдындағы Оранж Лоджасының залында жиналатын болды.
Glengarnock Church has now been closed and demolished although the Manse remains as a private residence. A memorial to the Church in the form of the preserved steeple has been erected in the village main street. It was formed in 1870 composed of people from Kilbirnie Beith Dalry and of course the local folk. It was original United Presbyterian becoming United Free and eventually Glengarnock Parish Church. When it closed a time capsule was dug up, containing items of the time. It is held by the Auld Kirk of Kilbirnie. Glengarnock also had a Jehovah's Witness meeting room as well as the "Hebron Hall" Plymouth Brethren assembly. Both have now closed. The Hebron Hall Plymouth Brethren Assembly was opened in 1921. Previously "Duffield's Building" had been used, a building across from the old Glengarnock School. Then as the Assembly was formed, they met in the Orange Lodge Hall before the present hall.