Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1479 жылы Наварра королевасы
Queen of Navarre in 1479
Элеонора Наваррская (і lang es) (2 ақпан 1426 – 12 ақпан 1479) – Наварра ханшайымы және монархы. Ол 1455 жылдан 1479 жылға дейін, әкесі болмаған кезде, Наварраның регенті қызметін атқарды, содан кейін 1479 жылы қысқа мерзімге Наварра королевасы болды. Ол 1479 жылғы 28 қаңтарда Тудела қаласында тәж кигізілді.
Eleanor of Navarre ( and lang es) (2 February 1426 – 12 February 1479), was a Navarrese princess and monarch. She served as the regent of Navarre from 1455 to 1479, during the absence of her father, and then briefly as the queen regnant of Navarre in 1479. She was crowned on 28 January 1479 in Tudela.
Өмір
Ол Олитте, Наваррада (қазіргі Испания) Арагон королі Иоанн II мен Наварра королевасы Бланша I-нің үшінші және кіші баласы ретінде дүниеге келді. Ол Наварраның Бланша II-нің кіші қарындасы болды. Ол 1426 жылдың 2 ақпанында туды және 1427 жылдың 9 тамызында Памплонадағы Кортесте Вианалық Карлдың (Карл "IV") және Наварралық Бланша II-нің анасынан заңды мұрагері ретінде жарияланды. Бірақ анасы қайтыс болғаннан кейін, олардың әкесі Наварраны иеленді. Ол 1441 жылы Фуа графы Гастон IV-ке үйленді. 1442 жылы Элеонора күйеуімен бірге Беарнға көшті. 1455 жылы әкесі оның ағасы мен қарындасын Наварраның мұрагерлері лауазымынан шеттету арқылы, Элеонораны Наварраның мұрагері, регенті және генерал-губернаторы етіп жариялады. Ол жаңа лауазымдарында Сангуэсаға көшіп барды. Ол ағасы 1461 жылы қайтыс болғаннан кейін де регенттік қызметін жалғастырды. 1462 жылы ол Олит шартына қол қойды, онда әкесін Наварраның монархы деп мойындады және қарындасы Бланшаны өзінің қамқорлығына алуға келісті. 1464 жылы Бланша оның күтімінде болғанда, уланған деген күдікпен қайтыс болды. Шарты бойынша, ол әкесімен Наварраның мұрагері және оның Наваррадағы регенті (губернаторы) ретінде танылды. 1468 жылы әкесі оның кеңесшісі Николас де Эчбарриді өлтіріп, оны губернаторлық лауазымынан шеттету арқылы қызметтен босатті. Бірақ 1471 жылы әкесі оны Наварраның губернаторы ретінде қайта мойындады. 1479 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Наварраның монархы ретінде ант берді және екі аптадан кейін 53 жасында Наварраның Тудела қаласында дүние салды.
She was born in Olite, Navarre (now Spain), the third and youngest child of King John II of Aragon and Queen Blanche I of Navarre. She was the younger sister of Blanche II of Navarre. She was born 2 February 1426, and was acclaimed by the Cortes in Pamplona, 9 August 1427, as the legitimate heir of Charles of Viana (Charles "IV") and Blanche II of Navarre in succession to their mother. After their mother's death, however, their father occupied Navarre. She married Gaston IV, Count of Foix, in 1441. In 1442, Eleanor moved with her spouse to Bearn. In 1455, her father deposed her brother and her sister as heirs of Navarre and proclaimed Eleanor as the heir and the regent and general governor of Navarre. In her new capacities, she moved to Sangüesa. She continued as regent after the death of her brother in 1461. In 1462, she signed the Treaty of Olite, in which she recognized her father as the monarch of Navarre and accepted to have her sister Blanche imprisoned under her care. In 1464, Blanche died in her care, suspected to have been poisoned. By the treaty, she was recognized by her father as the heir of Navarre and his regent (governor) in Navarre. In 1468, her father killed her advisor Nicolas de Etchabarri, and deposed her as governor. In 1471, however, her father recognized her as the governor of Navarre until his death. At her father's death in 1479, she gave her oath as the monarch of Navarre and died two weeks later at Tudela, Navarre, aged 53.