1916-1930 жылдардағы тұрған Тәуелсіздік шиліншесі

Кіріспе

АҚШ-тың 25 центтік монетасы 1916-1930 жылдары соғылған. "Тұрған бостандық" – 1916 жылдан 1930 жылға дейін АҚШ Монета үйі шығарған 25 центтік монета. Ол 1892 жылдан бері шығарылып келген Барбер кварталының орнын басады. Монетаның бір жағында бостандық құдайы, екінші жағында ұшып бара жатқан бүркіт бейнеленген, оны американ мүсіншісі Хермон Аткинс МакНейл жасаған. 1915 жылы Монета жасау басқармасының директоры Роберт В. Вулли, заң жаңа дизайн талап етеді деп қате ойлағандықтан, Барбердің ондық, тоқсандық және жарты долларлық монеталарын ауыстыруға кірісті. МакНейл Либертидің шабуылға қарсы күзетте тұрған бейнесін көрсететін әскери стильдегі дизайн ұсынды. Монета жасау о бастағы дизайнда өзгерістер енгізуді талап етті, ал МакНейлдің жаңартылған нұсқасында мұхиттарды бейнелеу үшін дельфиндер қосылды. 1916 жылдың соңында Монета үйінің қызметкерлері МакНейлмен ақылдаспай-ақ дизайнда маңызды өзгерістер жасады. Скульптор 1917 жылдың қаңтар айында жаңа монетаны алғаннан кейін өзгерістерге наразылық білдірді. Монета жасау зауыты МакНейлге монетаны қалауынша қайта жасауға рұқсат беретін арнайы заң қабылдады. Скульптор жасаған өзгерістердің бірі – Либертидің бұрынғыда ашық қалған кеудесін жабатын тізбекшен жилеттің қосылуы. Айналымда монетаның күні тез тозып, 1925 жылы Монета жасау осы мәселені шешу үшін дизайнда өзгерістер жасады. "Тұрған бостандық" кварталы 1931 жылы шығарылуы тоқтатылды, ол жылы кварталдар соғылмады. Конгресс актісі бойынша, бірінші президенттің бейнесі салынған Вашингтон кварталы 1932 жылы оның туғанына 200 жыл толуын мерекелеу үшін енгізілді.

Дизайн

Төртіншіліктің аверсі үшін модельдің кім екені белгісіз. 1917 жылдың мамыр айында «Еркіндік» бейнесіне модель ретінде Дорис Дошер таңдалды, ол кейін Дорис Дори есімімен белгілі болған үнсіз фильмдерде ойнады. Бұл көп жылдар бойы қабылданды. Дошер «тоқсандық қыз» деп аталды және 1970 жылы 88 жасында қайтыс болды. 1972 жылы, МакНейлдің қайтысынан кейін ширек ғасыр өткен соң, газеттерде нақты модельдің сол кезде 92 жастағы Бродвей актрисасы Ирен МакДауэлл болғаны хабарланды (ол келесі жылы қайтыс болды). Оның есімі күйеуінің (МакНейлдің теннис серіктесінің бірі) келіспеуі себепті жасырылған екені айтылды. 2003 жылғы желтоқсандағы «The Numismatist» журналындағы мақаласында Тимоти Б. Бенфорд кіші, бұл алдаудың МакНейлдің әйелін шатастыру мақсатында жасалғанын, себебі ол МакДауэллді романдық бәсекелес ретінде қарастырған, деп болжайды. 1982 жылы Дошердің жесірі, МакДауэллдің мәлімдемесіне қарамастан, әйелі тоқсандыққа модель болғанын мәлімдеді. МакНейл аверс үшін екі эскиз ұсынды: біреуі қабылданды, екіншісі, оңға қарап тұрған «Еркіндік» бейнесі, ол 1921 жылы «Peace dollar» дизайны конкурсында өзгертілген түрінде қайта ұсынылды, бірақ тағы да сәтті болмады. Қабылданбаған эскизде МакНейлдің «Еркіндігі» сол қолында зәйтүн бұтағын ұстап, оң қолымен кең қылыштың сабын ұстап, алға еңкейген. Бюретттің сөзіне сәйкес, бұл эскиз Бірінші дүниежүзілік соғыстағы соғысқан тараптарға Американың бейбітшілікке ұмтылып, сонымен бірге соғысуға дайын екенін жеткізу мақсатында жасалған. МакНейлдің қабылданған аверсі де аз ғана әскерилік сипатта емес; оның «Еркіндігі» көрерменге оң жағымен (геральдикалық шығысқа қарай) Еуропа соғысының бағытында бет бұрады, ал оның қалқаны да сол бағытқа қараған. Ол «Құдайға сенемін» деп жазылған қабырғадағы қақпадан өтіп бара жатқанда зәйтүн бұтағын ұстап тұр, ал «сенім» сөзіндегі «U» әрпі V пішіндес. МакНейл аверстің «бейбітшілікті қорғау үшін алға қадам басуын» бейнелейтінін айтты. Көркемтанушы Корнелиус Вермеулдің пікірінше, «Еркіндік Парфенонның Афинасы ретінде бейнеленген, алға қадам басып тұрған күшті әйел», және оның қалқанындағы «Жұлдыздар мен жолақтар» болмаса, «бұл амазонканың барлық басқа да ерекшеліктері Фидий мен Праксительдің арасындағы кезеңдегі грек мүсіндерін еске салады, б.з.д. 450-350 жылдар». МакНейлдің «Еркіндігі» 1924 жылдан 1927 жылға дейін «Columbia Pictures Corporation» компаниясының алғашқы логотипі ретінде пайдаланылды, бірақ оған ұзын шаш қосылды. Вермеулдің айтуынша, аверстің артындағы ұшқан бүркіт 1836 жылғы Гобрехт долларының бүркіті, бірақ бұрынғы кескіндегідей емес, солдан оңға қарай ұшып барады. Ол 1917 жылғы өзгеріске риза болды, себебі ол оны аз қылықты деп есептеді. Вермеул кері жағындағы бейнелердің американдық монеталардағы бүркіттердің натуралистік бейнелерінің соңының басталуын (кем дегенде сол дәуір үшін) атап өтті, 1970 жылы 1921 жылдан кейін олардың геральдикалық сипатта бейнеленуге бейім екенін айтты.

The identity of the model for the obverse of the quarter is uncertain. As early as May 1917, the model for the depiction of Liberty was reported to be Doris Doscher, who would later become a silent film actress under the name Doris Doree. This was accepted for many years. Doscher became well known as "the girl on the quarter"; she died in 1970 at age 88. In 1972, a quarter century after MacNeil's death, newspapers reported that the actual model was Broadway actress Irene MacDowell, then aged 92 (she died the following year) whose name was said to have been concealed because her husband (one of MacNeil's tennis partners) disapproved. In an article in the December 2003 edition of The Numismatist, Timothy B. Benford Jr., suggests that the supposed deception was to fool MacNeil's wife, who saw MacDowell as a potential romantic rival. In 1982, Doscher's widower stated that despite the MacDowell claim, his wife had posed for the quarter. MacNeil submitted two designs for the obverse, the one which was successful and another, showing a standing Liberty facing right, which he would later resubmit in modified form in the Peace dollar design competition of 1921, again unsuccessfully. In the rejected design, MacNeil's Liberty leans forward, an olive branch extended in her left hand, but her right hand holding the hilt of a broadsword. According to Burdette, the design was intended to send a message to the belligerents in World War I that America wanted peace, but was ready to fight. MacNeil's accepted obverse is only slightly less militaristic; his Liberty faces to the viewer's right (heraldic east) in the direction of the European war, and her shield faces in that direction as well. She holds an olive branch as she strides through a gate in a wall which is inscribed, "In God We Trust", with the "U" in "Trust" shaped as a V. MacNeil stated that the obverse depicted Liberty "stepping forward in the defense of peace as her ultimate goal". According to art historian Cornelius Vermeule, "Liberty is presented as the Athena of the Parthenon pediments, a powerful woman striding forward" and states that, but for the Stars and Stripes on her shield, "everything else about this Amazon calls to mind Greek sculpture of the period between Pheidias to Praxiteles, 450 to 350 BC." MacNeil's Liberty was used as Columbia Pictures Corporation's first logo, from 1924 until 1927, though it was given longer hair. Vermeule suggested that the flying eagle on the reverse is simply that of the 1836 Gobrecht dollar, seen flying from left to right instead of the opposite way, as on the earlier piece. He applauded the 1917 change to the reverse, feeling that it made it less cluttered. Vermeule noted that the reverse marked the beginning of the end (at least for that era) for naturalistic depictions of eagles on US coins, stating in 1970 that those after 1921 tended to present a heraldic appearance instead.

Өзгерістер

1916 жылдың соңында Монетахана 1917 жылы қолданылатын суретті қатайтумен, содан кейін жаңа жыл басталғаннан кейін жаңа тоқсандарды жаппай соғуға дайындық жұмыстарын бастады. Кішкентай бөлшектерге үлкен сұраныс болды: Монетахана қызметкерлері 1916 жылы Барбердің бір де бір монетасын соғуды үміттенген еді, бірақ қажеттілікті қанағаттандыру үшін оны көп мөлшерде жасауға тура келді. Жаңа тоқсандар соғылғаннан кейін, жаңа бөлшектер жиналып қалады деп қорқып (әсіресе 1916 жылғы аз таралған монета), фон Энгелькен өзінің бұйрығысыз ешбір монетаны шығармауға нұсқау берді. Дегенмен, жаңа тоқсандардың аз мөлшері лауазымды тұлғалар мен белгілі нумизматтарға қолжетімді болды. Дельфин суреті ресми түрде қабылданғаннан бері Монетаханадан хабар алмаған МакНейл қаңтар айының басында газеттен Монетахана оның тоқсандарын соға бастағанын оқыды. Ол 6 қаңтарда фон Энгелькенге 5 долларлық ақша жөнелтуді қоса жазып, 20 жаңа монетаны жіберуін сұрады. Монетахана оның суреттеріне не істегенін көргеннен кейін, МакНейл фон Энгелькенге қайта хат жазып, өзгерістердің көркемдік мәнін қатты сынады, сондықтан Монетахана директоры монеталарды шығаруға тыйым салды. Мысалы, бүркіттің төменгі орналасуы оның жерге қонуға дайын тұрғанын көрсетті – қырыққан тырнақтары биіктікте ғана болатын күйде. Фон Энгелькен мүсіншінің наразылығы жария етіліп, оған жауап берілмесе, Монетахана күлкіге қалдырады деп қорықты. 10 қаңтарда МакНейл Филадельфия Монетаханасы мен оның граверлік бөлімін аралады. Оның сапары туралы жазбалар жоқ, бірақ фон Энгелькен сол күні Вашингтондан Филадельфияға телефон соғып, жаңа тоқсандар Монетаханадан шығармауын қамтамасыз етті. МакНейлдің хатын алғаннан кейін фон Энгелькен мүсінші және Көркемөнер комиссиясының мүшесі Герберт Адамспен, сондай-ақ Комиссия төрағасы Чарльз Мурмен кеңесті. Фон Энгелькен тоқсанның дизайны МакНейлдің тілегін қанағаттандыру үшін өзгертілуі мүмкін екеніне келісті. Хат алмасуы болмаса да, Монетахана директоры мен мүсінші келесі бірнеше күнде телефон арқылы сөйлескен болуы мүмкін, өйткені 17 қаңтарда фон Энгелькен хатшы МакАдуға хат жіберіп, МакНейлге дизайнды өзгертуге рұхсат беру үшін дискрециялық құқық сұрады. МакАду МакНейлді Вашингтонға кездесуге шақырды, содан кейін фон Энгелькенге МакНейлге Филадельфия Монетаханасында қажет болатын барлық құрал-жабдықтар мен көмек көрсетуді тапсырды – фон Энгелькен мүсіншінің есебінен қайта жасауды жоспарлаған еді. 17 қаңтарда Монетахана 1916 және 1917 жылдардағы алғашқы "Тұрған бостандық" тоқсандарын айналымға шығарды. 1917 жылдың 30 қаңтарында фон Энгелькен Джойске МакНейлге толық мүмкіндік беруді тапсырды және Монетахана бастығына "Мырза Барбердің қарсылықтарын өзі үшін сақтауын, ал МакНейлдің осында екенін" айтты. Барбердің 37 жылдық қызметінде жұмыс істеген Джордж Т. Морган МакНейлге көмектесу үшін тағайындалды. МакНейл алдыңғы жылы Монетахана мақұлдаған аверстің екі нұсқасының ең жақсы элементтерін алуға үміттенді. Бостандық фигурасы екінші нұсқадан алынды; қалған барлық элементтер бірінші нұсқадан алынды. Бостандықтың оң жақ көкірегіне ешқандай өзгеріс енгізілмеді, бірақ дельфиндер өз орнына қайта қойылмады. Алайда, Морган сол кездегі граверлік технологияны ескере отырып, екі аверсті біріктіре алмады, яғни монетаны МакНейл толығымен қайта жасауы керек еді. Оның ақпан айының ортасында аяқталған жаңа нұсқасы тұңғыш рет Бостандықтың көкірегін жауып, оған тізбекті жейде кигізді. Бурдет бұл өзгеріс МакНейл үшін ерекше емес екенін айтады, ол әйелдердің кейіптерін көкіректерін жауып тұратын киіммен киіп жүрді, мысалы, сол кездегі "Интеллектуалды даму" мүсіні сияқты, сонымен қатар 1917 жылдың ақпан айында АҚШ Германиямен соғысқа бет бұрған кезде халықаралық жағдайдың нашарлауын көрсетті. Кері жағында бұркіттің орны көтерілді; кері жағындағы он үш жұлдыздың үшеуі құс пен "Quarter Dollar" сөздерінің арасында орналастырылды. Сондай-ақ, "QUARTER DOLLAR" және "UNITED STATES" сөздерінің арасындағы нүкте алынып тасталды. Аверстің қайта дизайны көкіректі әдепсіздікпен немесе қоғамдық наразылыққа жауап ретінде жапқан деген тұрақты аңызға әкелді. Брин былай деді: "Адамгершілікті қорғаушылар өздерінің "Адамгершілікті жою қоғамы" арқылы бірден Қаржы министрлігіне осы "адамгершілікке жатпайтын" монеталарға берілген рұқсатты қайтарып алу үшін саяси қысым жасай бастады". Рон Гут пен Джефф Гарретт АҚШ монеталары туралы кітабында "Бостандықтың... жабуы МакНейлдің рұқсатынсыз жасалған өзгеріс болды" деді. Нумизмат тарихшысы Дэвид Ланге қоғамдық наразылықтың ешқандай дәлелі жоқ екенін мойындайды, бірақ монетаны өзгерту туралы шешім "Қаржы министрлігінің наразылығынан туындаған болуы мүмкін" деп санайды. Нумизмат Рей Янг 1979 жылғы "Coins" журналындағы мақаласында қайта дизайн "символизмден туындады" деп болжады. "Егер Бостандық өзінің жауына қарсы тұрса, ол қорғалған күйде тұруы керек – жауына "жалаңаяқ" емес". Осылайша, соғыс бұл өзгеріске қоғамдық наразылықтан гөрі көбірек әсер еткен болуы мүмкін".

Throughout late 1916, the Mint was intensely busy first sharpening the design to be used in 1917, and then in large scale preparation of dies to begin striking the new quarters on a massive scale once the new year began. Small change was in great demand: Mint officials had hoped not to strike any Barber pieces in 1916, but eventually had to do so in large quantities to satisfy the need. Once new quarters were struck, fearing the new pieces would be hoarded (especially the low mintage 1916 coin), von Engelken instructed that no pieces be released without his order. Small quantities of the new quarters were available, however, to officials and to prominent numismatists. MacNeil, who had not heard from the Mint about his coins since the formal acceptance of his dolphin design, read in the newspaper in early January that the Mint was starting to strike his quarters. He wrote to von Engelken on January 6, enclosing a $5 money order, and was sent 20 of the new pieces. After seeing what the Mint had done to his designs, MacNeil wrote again to von Engelken, criticizing the artistic nature of the changes in such strong terms that the Mint Director continued his embargo on the coins' release. The sculptor pointed out, for example, that the lower position of the eagle made it appear about to land—with its talons in a position only assumed at great heights. Von Engelken feared that should the sculptor's objections become public and not be addressed, the Mint would be exposed to ridicule. MacNeil visited the Philadelphia Mint and its engraving department on January 10. No records of his visit are extant, but von Engelken telephoned from Washington to Philadelphia the same day to ensure that the new quarters did not leave the Mint. After receiving MacNeil's letter, von Engelken conferred with sculptor and Commission of Fine Arts member Herbert Adams, and with Commission Chairman Charles Moore. Von Engelken agreed that the design of the quarter could be modified to meet MacNeil's wishes. Although no correspondence is known to exist, it appears that the Mint Director and sculptor spoke by telephone over the next several days, as on January 17, von Engelken sent Secretary McAdoo a letter asking for discretion to allow MacNeil to modify the design. McAdoo summoned MacNeil to Washington for a meeting, and then ordered von Engelken to provide MacNeil with all the facilities and help he would need at the Philadelphia Mint—von Engelken had intended that the redesign take place at the sculptor's expense. On January 17, the Mint released the first Standing Liberty quarters, dated both 1916 and 1917, into circulation. On January 30, 1917, von Engelken instructed Joyce to give MacNeil full facilities, and told the Mint Superintendent, "see that Mr. Barber keeps his objections to himself while Mr. MacNeil is there". George T. Morgan, who had worked under Barber for the Engraver's entire 37 year tenure, was assigned to assist MacNeil. MacNeil hoped to take what he considered to be the best elements of the two versions of the obverse which had been accepted by the Mint the previous year. The figure of Liberty would be taken from the second version; all other elements would come from the first. No change was to be made to Liberty's bare right breast, but the dolphins would not regain their place. However, Morgan proved unable, given engraving technology at the time, to combine the two obverses, meaning the coin would have to be entirely redone by MacNeil. His new version, completed in mid February, for the first time covered Liberty's breast, giving her a chain mail shirt. Burdette suggests that this change was not unusual for MacNeil, who was increasingly cladding female figures in garments which covered their breasts, as with his statue Intellectual Development, sculpted around that time, and also reflected the deterioration of the international situation in February 1917, as the United States moved towards war with Germany. The reverse saw modifications to the eagle, which was raised in its position on the coin; three of the thirteen stars on the reverse were placed between the bird and the words "Quarter Dollar". Also a dot between the words "QUARTER DOLLAR" and between the words "UNITED STATES" was removed. The redesign of the obverse has led to an enduring myth that the breast was covered up out of prudishness, or in response to public outcry. Breen stated that "through their Society for the Suppression of Vice, the guardians of prudery at once began exerting political pressure on the Treasury Department to revoke authorization for these 'immoral' coins". Ron Guth and Jeff Garrett, in their book on US coins by type, aver that the covering up of Liberty was "a change never authorized by MacNeil". Numismatic historian David Lange concedes that there is no evidence of outcry from the public, but suggests that the decision to change the coin was "more likely prompted by objections from the Treasury Department". Numismatist Ray Young, in his 1979 article in Coins magazine about the quarter, suggested that the redesign "came from the symbolism. If Liberty was going to stand up to her foes, she should do so protected—not 'naked to her enemies.' Thus the war probably had much more to do with the change than any alleged 'public indignation.' "

Фон Энгелькен Федералды жер банкінің үшінші округінің президенті болуды қалаған. Ол 8 ақпан 1917 жылы осы лауазымға тағайындалды, бірақ 20 ақпанға дейін Монетахана директоры қызметін атқаруын жалғастырды; оның ізбасары Реймонд Т. Бейкер 10 ақпан күні ұсынылды. Жаңа тоқсан жұмысы Басты гравер Барбердің 77 жасында 18 ақпан күні қайтыс болуынан қысқа уақытқа тоқтатылды. Фон Энгелькеннің қызметіндегі соңғы әрекеттерінің бірі Барбердің ізбасары Морганды тағайындауды ұсынды, ол кейін Уилсоннан ұсынылып, Сенатпен бекітілді. 1917 жылдың ақпан айында қызметке кірген Бейкер тоқсанның қайта дизайнымен танысты. Басқа Қаржы министрлігінің шенеуніктерімен кеңескеннен кейін, ол қайта дизайн 1890 жылғы заңға қайшы келеді және Конгрестен заң қабылдауды талап етеді деп шешті. МакАду келісіп, 1917 жылдың 16 сәуір күні Өкілдер палатасының Монеталар, салмақтар және өлшемдер комитетінің төрағасы Уильям А. Эшбрукке (Огайо штаты, демократ) хат жазды. Эшбрук белгілі монета коллекционері болды. МакАду қайта дизайн қажеттігін түсіндірді: "Түпкілікті қалыптар жасалғаннан кейін суретші олар түпнұсқа суретке сәйкес келмейтінін және монетаның көркемдік құндылығы мен сыртқы түрін жақсарту үшін заң көздеген шағын өзгерістер жасауға болатынын анықтады". Өзгеріске рұқсат беру туралы заң 1917 жылдың 30 сәуір күні Сенатта талқыланды; Оклахома сенаторы Роберт Л. Оуэн монеталар жиналмайтыны үшін өзгеріс қажет екенін мәлімдеді. Вайоминг сенаторы Фрэнсис Е. Уоррен Монетахананың бұрын монета дизайндарын түзету үшін заң қабылдауына түскенін және шенеуніктер монеталар айналымға түспей тұрып жиналатынын қамтамасыз етсе, жағдай оңайырақ болар еді деп шағымданады. Дегенмен, заң қабылданды. Өкілдер палатасындағы мәселе 25 маусымда Эшбрук басшылығымен көтерілді, ол әріптестеріне шығарылған дизайн суретшінің түсінігіне сәйкес келмейтінін және монеталар жақсы жиналмайтынын айтты. Палатадағы дебат заңның Монетаханаға өзгерісті 1918 жылдың шілдесіне дейін жасауға мүмкіндік беретініне бағытталды, өйткені Эшбрук Монетахана жаңа дизайнды дайындағаннан кейін заң қабылдануын күтіп отыр. Бір конгрессмен мерзімін 1917 жылға өзгерту туралы түзету ұсынды, ал басқалары оны қолдады, бірақ Сенат қайта әрекет етуі қажет болғандықтан олар тыйым салды. Заң Палатадан қабылданды және 1917 жылдың 9 шілдесінде заң күшіне енді. Тамызда МакНейл Джойске қайта жасалған монетаның үлгілерін сұрап хат жазып, оның дизайнына сәйкес соғылып жатқанына қуанды.

Von Engelken had wanted to be president of the Federal Land Bank for the Third District. He was appointed to that post on February 8, 1917, but remained as Mint Director until February 20; his successor, Raymond T. Baker, was nominated on February 10. Work on the new quarter was briefly interrupted by the death of Chief Engraver Barber at the age of 77 on February 18. One of von Engelken's final acts in office was to recommend the appointment of Barber's successor, Morgan, who was subsequently nominated by Wilson and confirmed by the Senate. Upon taking office in February 1917, Baker familiarized himself with the redesign of the quarter. After conferring with other Treasury officials, he decided that the redesign would be in violation of the 1890 act, and would require legislation from Congress. McAdoo concurred, and wrote to Representative William A. Ashbrook (Democrat Ohio) on April 16, 1917. Ashbrook was not only chairman of the House Committee on Coinage, Weights and Measures, he was a noted coin collector. McAdoo explained the need for the redesign, "since the original dies were made the artist has found that they are not true to the original design and that a great improvement can be made in the artistic value and appearance of the coin by making the slight changes the act contemplates". Legislation to authorize a change was debated in the Senate on April 30, 1917; Oklahoma Senator Robert L. Owen represented that the change was needed because the coins would not stack. Wyoming Senator Francis E. Warren complained that the Mint had needed legislation to adjust coin designs in the past and it would be simpler if officials would ensure that coins would stack before releasing them into circulation. Nevertheless, the bill passed. The matter was brought up in the House of Representatives on June 25, led by Congressman Ashbrook, who told his colleagues both that the issued design was not true to the artist's concept, and that the coins would not stack well. Debate in the House focused on the fact that the legislation gave the Mint until July 1918 to effect the change as Ashbrook had stated that the Mint, having prepared the new design, was only waiting for the bill to pass to commence production. One congressman offered an amendment to change the date to 1917, and others spoke in favor of that, but they desisted when they realized that making a change would require the Senate to act again. The bill passed the House, and became law on July 9, 1917. In August, MacNeil wrote to Joyce requesting samples of the revised coin and expressing his pleasure it was being struck according to his design.

Өндіріс және жинау

"Стандартты бостандық" тоқсаны 1916 жылдан 1930 жылға дейін Филадельфия монетаханасында соғылды, 1922 жылды қоспағанда, онда ешқандай монетаханада тоқсандар соғылмаған. Ол 1917 жылдан бастап Денвер мен Сан-Францискода азырақ шығарылды. Денвердің "D" немесе Сан-Францисконың "S" белгісі қабырғаның төменгі жағында, Либертидің көрінетін аяғының сол жағында болуы мүмкін. Бұл серияның маңызды күні – 1916 жыл, оның 52 000 данасы соғылды. Ол тіпті жақсы жағдайда болса да, 3 250 долларға сатылады. Филадельфиядан 1921 жылғы және Сан-Францискодан 1923 жылғы шығарылымдар да қымбат, тіпті "Жақсы 4" және "Жақсы 8" бағаланған монеталар үшін жүздеген доллар тұрады. "Стандартты бостандық" тоқсаны – 20-шы ғасырдағы тұрақты шығарылатын АҚШ монетасы, ол үшін сынама монеталар соғылмаған. Алайда, 1917 жылғы 1-типті шығарылымның бірнеше үлгілері (яғни, 1917 жылдың басында МакНейл дизайнын қайта қарастырғанға дейін жасалған монеталар) бар. Брин алты белгілі, барлығы ерекше өткір орталық бөлшектерімен хабарлаған. Жыл соңында пайдаланылмаған қалыптарды келесі жылдың күнін көрсету үшін қайта кесу – Монетаханада ұзақ жылдар бойы қолданылып келген тәжірибе. 18-19 ғасырларда қалыптарды жасау қиын әрі қымбат болған. Қалыптарды жасау арзандаған сайын, бұл практика 20-ғасырдың басында тоқтатылды. Алайда, Сан-Франциско монетаханасы қолданбаған 1917 жылғы S типті 2 қалыбы қайта кесіліп, бірнеше мың 1918 жылғы S тоқсаны соғылды. Олардың саны аз, ал монеталардың бағасы тіпті жақсы сақталған жағдайда да мыңдаған долларды құрайды. 1924 жылдың соңында Монетахана қызметкерлері айналымдағы тоқсандықтармен мәселе бар екенін анықтады. Монеталар күні мүлдем тозған күйде Монетаханаға қайтарылып келді. Конгресстен жаңа заң қабылдауға ниеті жоқ Монетахана қызметкерлері күнді дизайнға көтерілгеннен гөрі, оны дизайнға кіргізілген түрінде жасады. Бұл өзгеріс мәселені шешті; 1925 жылдан бастап тоқсандықтар төменгі сапада жиі кездеседі және арзанға түседі, себебі олар күндері сақталған күйде жетіп келді. Бұл әрекет Морган басқарған граверлік бөлімнің соңғы әрекеттерінің бірі болды, ол 1925 жылдың 4 қаңтарында қайтыс болды және оның орнын Джон Р. Синнок басты. Бұл өзгеріс 1927 жылғы S тоқсанының (396 000 дана соғылған) 1923 жылғы S тоқсанынан (1 360 000 дана соғылған) айналымдағы сапасымен әлдеқайда арзан болуын қамтамасыз етті, бірақ 1927 жылғы S айналымсыз сапасымен қымбат. 1931 жылы тоқсандықтар соғылмады; Депрессия салдарынан саудада оларға сұраныс болған жоқ. 1930 жылдан бастап Джордж Вашингтонның 1732 жылы туған күнінің екі жүз жылдығын атап өтуді ұйымдастырушылар арасында 1932 жылы тұрақты шығарылым ретінде соғылатын Вашингтонның жарты долларын іздеу үшін күш-жігер жұмсалды. 1931 жылдың ақпанында Вашингтонды еске алу туралы заң жобасы Конгресске енгізілгенде, ол жарты доллар емес, тоқсандықты өзгертті. Өзгерістің себептері жазылмағанымен, Палатаның монета жасау комитеті "жаңа дизайн қазіргі ширек доллар түрін алмастыратын болады", ол "халыққа таныс номиналда" және "қазір шығарылып жатқан қанағаттанарлықсыз дизайнның орнын алады" деп мәлімдеген меморандум шығарды. Конгресс 1931 жылдың 4 наурызында акт қабылдады, ал жаңа Вашингтон тоқсаны 1932 жылы соғыла бастады, бұл "Стандартты бостандық" сериясын аяқтады. Дегенмен, көптеген "Стандартты бостандық" тоқсандары 1964 жылы күміс монеталарды халық жинап ала бастағанға дейін айналымда болды, бұл қарапайым металлдан жасалған монеталарға өтуге себеп болды. 2015 жылы АҚШ Монетаханасы 1916 жылы алғаш шығарылған үш күміс монетаны алтыннан коллекционерлерге ұсыну жоспарларын жариялады. Аверске оның салмағы мен сынамасы жазылады, сондықтан техникалық тұрғыдан алтын монета болады. Тоқсандық 1916 жылғы түпнұсқаға сәйкес келеді, көкірегі ашық. Вест-Пойнт монетаханасында 100 000-нан артық монета соғылмады (монетадағы "W" белгісі осы типтегі барлық басқа монеталардағыдай орналасқан).

The Standing Liberty quarter was struck at the Philadelphia Mint from 1916 to 1930 with the exception only of 1922, when no quarters were struck at any mint. It was produced less regularly at Denver and San Francisco beginning in 1917. The mint mark "D" for Denver or "S" for San Francisco may be found at the base of the wall, just to the left of Liberty's visible foot. The key date in the series is the 1916, with a mintage of 52,000. It catalogs for $3,250 even in worn Good 4 condition. The 1921 issue from Philadelphia and the 1923 from San Francisco (1923 S) are also expensive, with costs in the hundreds of dollars even for coins graded “Good 4” and “Very Good 8”. The Standing Liberty quarter is the only 20th century regular issue US coin for which no proof coins were struck. However, a handful of specimen examples of the 1917 Type 1 issue (that is, the coins struck early in 1917 before MacNeil revised the design) exist. Breen reported six known, all with exceptionally sharp central details. It had long been a practice at the Mint to recut unused dies at the end of the year to show the following year's date. During the 18th and 19th centuries, die cutting was difficult and expensive. As making dies became cheaper and easier, the practice mostly died out around the turn of the 20th century. However, a 1917 S Type 2 die, unused by the San Francisco Mint, was recut and used to strike several thousand 1918 S quarters. Few are known, and the coins command prices in the low thousands even in well circulated conditions. By late 1924, Mint officials realized there was a problem with the quarter in circulation. Quarters were returning to the Mint with the date completely worn off. Unwilling to seek another act of Congress, Mint officials made the step on which the date appears recessed into the design, rather than raised from it. This change solved the problem; quarters from 1925 and after are more common and cheaper in lower grades as they have survived with their dates intact. This action was among the last acts of the Engraver's Department under Morgan, who died on January 4, 1925, and was succeeded by John R. Sinnock. The modification meant that the 1927 S, with a mintage of 396,000 is much cheaper in circulated grades than the 1923 S, with a mintage of 1,360,000, though the 1927 S is more expensive in uncirculated grades. No quarters were struck in 1931; there was no call for them in commerce due to the Depression. Since 1930, there had been an effort among those organizing the commemoration of the bicentennial of George Washington's 1732 birth to seek a Washington half dollar, to be struck as the regular issue for 1932. When a bill for a Washington commemorative was introduced to Congress in February 1931, it changed the quarter rather than the half dollar. While the reasons for the change were not recorded, the House Coinage Committee issued a memorandum stating that "the new design would replace the present type of quarter dollar", was on "a popular denomination" and "would replace an unsatisfactory design now being issued". Congress passed the act on March 4, 1931, and the new Washington quarter began to be struck in 1932, ending the Standing Liberty series. Nevertheless, many Standing Liberty quarters remained in circulation until silver coins began to be hoarded by the public in 1964, prompting the change to base metal pieces. The United States Mint in 2015 announced plans to restrike for collectors, in gold, the three silver coins first issued in 1916. The quarter would have its weight and fineness inscribed on the obverse, and thus would technically be a bullion coin. The quarter was to be the original 1916, with the bared breast. No more than 100,000 were minted at the West Point Mint (mint mark "W" is in the same location as all other coins of this type).