Кіріспе

Яһудилік рухани қозғалыс

Яһудилік ғылым – Жаңа ой қозғалысына ұқсас яһудилік рухани қозғалыс. Оның көптеген мүшелері дәстүрлі синагогаларда да құлшылық етеді. Бұл еврей философиясының түсіндірмесі, оны алғаш рет 1900 жылдардың басында христиан ғылымы мен Жаңа ой қозғалысының күшейіп келе жатқан ықпалына жауап ретінде рабби Альфред Гайгер Мозес жасаған. Еврей дәстүріндегі әкелік Құдай бейнесінен өзгеше, "Яһудилік ғылым Құдайды әлемнің шынайылығына енетін энергия немесе күш ретінде қарастырады. Құдай – барлық шындықтың бастауы, ол біздің әлемнен бөлек емес, оның нақты бір бөлігі". Оның негізгі ұстанымдары 1916 жылы жарық көрген «Яһудилік ғылым: Иудаизмдегі рухани ем» атты кітабында қамтылған. Бұл қозғалыс 1922 жылы рабби Моррис Лихтенштейннің Яһудилік ғылым қоғамын құруы арқылы ресми түрде құрылды.

Тарих

Еврейлік ғылым христиандық ғылым мен Жаңа ой қозғалысы сияқты бірнеше негізгі нанымдарды бөліседі және осы екі қозғалыстағы христиандық элементтерге қарсы салмақ ретінде жұмыс істеуге, өз еврейлік ерекшелігін қатаң сақтауға арналған. Ол 1916 жылы Альфред Г. Мозес, Моррис Лихтенштейн және Техилла Лихтенштейн құрған. Еврейдің физикалық және рухани денсаулығы үшін өзін-өзі жетілдіру әдістері ретінде оң дұға, "құдайлық ем" және "Дұрыс ойлау" маңыздылығын баса көрсетеді, бірақ христиандық ғылымнан өзгеше, медициналық көмектің қажеттілігін жоққа шығармайды. Еврейлік ғылым психологияны және Жаңа ой қозғалысында дамыған сенімдерге ұқсас практикалық руханилық концепцияларын да қамтиды. WMCA радио хабарлары мен "Еврейлік ғылым интерпретаторы" журналының құрылуының арқасында бұл қозғалыс көптеген жақтастарды тартты, осылайша еврей қауымдастығында оның танымалдығын арттырды. Қоғамның "Үй орталығы" мен синагогасы Нью-Йорк штатының Манхэттен қаласында орналасқан. Сондай-ақ, Қоғам Лос-Анджелесте қауымдастық және елдің әртүрлі аймақтарында еврейлік ғылымның негізгі мәтіндерін зерттейтін көптеген оқу топтарын ұстайды.

Жақсылық туралы дұға

Лихтенштейн дұғаның, әсіресе нығайту дұғасының (affirmative prayer) аса пайдалы екенін анықтады, себебі ол дұғаның жеке пайдасын сыйлайды деп сенді, бірақ табиғат заңдарын тоқтата алатын құдайлық күшке ие табиғаттан тыс Құдайға сенуді қажет етпейді. Ол нығайту дұғасын құдайлық деп санауға болатын, бірақ табиғаттан тыс емес ішкі күшке қол жеткізудің бір жолы деп есептеді. Ол нығайту дұғасының бастаулары Еврей Библиясының Забур кітабында екенін және нығайтулар, немесе нығайту дұғалары, үнсіз айтылғанда ең тиімді екенін үйретті.