Кіріспе

Гриква көшбасшысы (1811–1875)

Адам Кок III (16 қазан 1811 – 30 желтоқсан 1875) – Оңтүстік Африкадағы гриква халқының көшбасшысы болған.

Ерте өмір

Адам Кок II-нің ұлы, ол Батыс Грикуаландта дүниеге келген. Көк III отбасы мен әкесінің ізбасарлары басқа топтармен туындаған дау-жанжалдардан кейін сол аймаққа көшкен соң Филипполис миссионерлік мектебінде білім алды. Ол жас кезінде Гриква кеңесіне мүше болып тағайындалды және әкесі болмағанда басшылыққа ие болды. 1835 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Көк III Филипполистегі Грикваның билеушісі және басшысы болды. Оның үлкен ағасы Ыбырайым басшылыққа тағайындалуға мүмкіндігі болған, бірақ Көк III-нің саяси тәжірибесі Гриква ақсақалдарын қатты әсер етті, сондықтан оны әкесінің орнын басуға лайық деп санады.

Басқа топтармен өзара іс-қимыл

1843 жылы Мошошу I мен Адам Кок III арасында, миссионерлер – Юджин Кассалис пен Джон Филипп, бір жағынан, ал Кейп губернаторы сэр Джордж Непьер екінші жағынан кеңес беріп, көмектесіп қол қойылған Непьер келісімі Мошошудың Оранж және Каледон өзендері арасындағы жеріне билігін мойындады. Непьер бұл келісім аймақтағы бейбітшілікті сақтап, британдықтардың саудасын тоқтатпай жалғастыруға мүмкіндік береді деп үміттенеді. Алайда, Веслиан миссионерлері мен басшылары келісімге дереу қарсы шықты, себебі ол олардың бір бөлігінен жерлерін алып тастады. Кок III трекбуэрлерге жерді жалға берді, және 1836 жылға қарай 1500-ден астам шаруа гриквалардың жеріне қоныстанды. 1838 жылы ол трекбуэрлерге жалға берілген жерді сатуға тыйым салатын заң шығарды. 1840 жылы бұл шарт өзгертілді, оған сәйкес трекбуэрлер Кок III-нің гриквалардың жеріне қатысты билігін мойындауы керек болды. Грикваларға жерді сатуға рұқсат берілмесе де, олар еуропалықтармен ұзақ мерзімге, кейде 40 жылдан астамға жалға беру келісімдерін жасасты.

Griqualand East (Шығыс)

1861 жылы Кок III британдық ұсынысты қабылдап, өз халқын Кейп колониясының шығыс бөлігінде қоныстандырды. Одан кейін ол халқын Оңтүстік Африка арқылы екі жылдық сапарға бастап шықты. Сапар барысында гриквалар құрғақшылық пен бассото шабуылдарынан зардап шегіп, мал-жануарларының көп бөлігін – ірі қара мен жылқысын жоғалтты. 1863 жылғы ақпан айында олар Дракенсбергті Онглюкс Нек арқылы өтіп, Кенига өзенінің жағалауымен Керри тауына (сол кезде Берг Вифтьг деп аталған) түсіп, Грикваланд-Истті құрды. Қоныстанғаннан кейін олар мал-мүліктерін қайта толықтырумен айналысты. Сондай-ақ кірпіштен құрылыстар салып, тиімді басқару жүйесі мен заң шығару органы құруға қол жеткізді. Олар кірістерін салық, сауда лицензиялары және айыппұлдар арқылы жинады. 1867 жылы өз валюталарын басып шығарды, бірақ ол тек олардың құзыретінде ғана қолданылды. Бұл монеталар мен банкноттар толық айналысқа енген жоқ, ал алым-салықтар көбінесе ірі қара, ешкі, қой және астықпен төленді. 1874 жылы Кок III Наталдағы хлуби тайпасына қарсы британдық жорықта көмектесті. Сол жылы Кейп колониясы Грикваланд-Истті өзіне бағындырып, Кок III-ті қызметтен шеттетуге мәжбүр етті.

Өлім

1875 жылы 30 желтоқсанда Кок III вагон апатында жарақат алғаннан кейін мұрагерсіз қайтыс болды. Кейп колониясы 1877 жылы Грикваленд шығысын, Грикваленд шығысын аннексиялау туралы акт (1877 жылғы 38-заң) қабылданғаннан кейін, ресми түрде аннексиялады. Аталған заң тек 1879 жылғы 17 қыркүйекте күшіне енді, сол кезде Кокстад, Мататиеле, Маунт-Фрере және Умзимкулу қалаларында төрт судья тағайындалды.