Кіріспе

Рим заңгері, шенеунігі және губернаторы (шамамен 110–175 жж.)

Луций Волузий Мейциан (шамамен 110 – 175 жж.) – рим заңгері, император Антонин Пийге заң мәселелері бойынша кеңес берген және болашақ Марк Аврелийді осы салада тәрбиелеген адам. Бұрын жоспарлы әскерлік санатқа жатқан Мейциан 161 жылы Мысыр префекті болып тағайындалғаннан кейін, императорлық лауазымдар қатарын аяқтады, сол кезде Марк Аврелий оны преторийлер арасына немесе претор дәрежесіне қабылдап, рим Сенатына енгізді. Мейциан шамамен 166 жылы белгісіз нундинийде суффект консул болды. Оның экес ретіндегі мансабын Остияда Мейцианды осы колонияның меценаты ретінде құрметтеу үшін орнатылған жазу арқылы бақылауға болады. Бұл жазу оның I Aelia classica когортының префекті және *prefectus fabrum* болғанын куәландырады, бұл жоспарлы әскерлік санаттың *tres militiae* екі сатысы. Келесі маңызды лауазым – император Антонин Пийдің өзі тағайындаған синекура: *prefectus vehiculorum*, яғни мемлекеттік почтаның директоры. Энтони Бирлидің сөзіне сәйкес, бұл Мейцианның «Римде қалуы үшін жасалды, осылай ол кеңес беруге дайын болар еді, ал Марк [Аврелий] айтқандай, Пий оның кеңесін зейін қоя тыңдайтын сарапшылардың бірі болды». Римдегі оның басқа лауазымдарына *studiis*, *libellis* (сондай-ақ *ab epistulis* деп те аталады) және *censibus* кіреді. Осы кезде Мейциан жоғары әскерлік лауазымдарға көтерілді. Біріншісі – астанадағы астықпен жабдықтауды бақылаушы (*Praefectus annonae*). Келесісі – 161 жылы Мысыр префекті, екуспен басқарылатын ең ірі провинция. Марк Аннаей Сириак одан кейін Мысырға тағайындалғаннан кейін ғана Мейциан Сенатқа қабылданды. Сенатқа тағайындалғаннан кейін Марк Аврелий Мейцианды Сатурн қазынасының префекті етіп тағайындады, себебі, Бирли түсіндіргендей, император «осы көрнекті заңгерді, бұрынғы ұстазын өзінің жанында сақтап қалды». Оның суффект консулдығы бірнеше жылдан кейін болды.

Жазбалар

Маециан 16 кітаптан тұратын сенімгерлік (фидеикоммисса) туралы монографияның, сондай-ақ Judicia publica және теңіз істеріне қатысты Родос заңдары туралы үшінші монографияның авторы болды. Оның сандық бөліністер, салмақтар мен өлшемдер (Assis distributio) туралы трактаты, соңғы бөлігінен басқа, бүгінге дейін сақталған. Эмил Секкель мен Б. Клюблердің басылымы "Huschke, Jurisprudentiae anteiustinianae reliquias, 1-том (1908)" деген атпен жарық көрді.