Кіріспе
Георг Томас:Георг Томас (1890-1946), Германия генерал-майоры (20 ақпан 1890 - 29 желтоқсан 1946) - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет еткен неміс генерал. Ол Кеңес Одағының экономикалық игілігін жоспарлау мен жүзеге асырудың жетекші қатысушысы болды, әсіресе Аштық жоспарын жүзеге асырды.
Georg Thomas (20 February 1890 – 29 December 1946) was a German general who served during World War II He was a leading participant in planning and carrying out economic exploitation of the Soviet Union, most notably the Hunger Plan.
Еңбек жолы
Томас Форст қаласында (Лаузиц), Бранденбургте дүниеге келген. Томас 1908 жылы 63-ші жаяу әскер полкіне прапорщик және әскери қызметші ретінде кірді. 1928 жылдан бастап ол Берлиндегі Рейх қорғаныс министрлігінде қару-жарақ мәселесімен айналысты. 1928 жылдан 1938 жылға дейін Томас Рейх қорғаныс министрлігінде армия қару-жарағы кеңсесінің штаб бастығы болып жұмыс істеді, онда ол ұлттық экономика мен соғыс дайындықтарын зерттеді, "қорғаныс экономикасы" идеясын алға жылжытты, Германияның ресурстарын орталық жоспарлау комиссиясы аясында соғыс мақсатында жинақтау. Бұл төңкеріс жоспарларын өршіту үшін отставкаға кетпегенін болжайды. 1939 жылы ол Oberkommando der Wehrmacht (OKW, қарулы күштердің жоғары қолбасшылығы) қорғаныс экономикасы мен қару-жарақ кеңсесінің басшысы болды. Ол Kontinentale Öl AG (мақсаты - оккупацияланған елдерде мұнай ресурстарын пайдалану) және Reichswerke Hermann Göring темір және болат компаниясының басқарма мүшесі болды. Томас британдықтар мен француздарды шабуылға шақырудан қорықты, генералдар Вальтер фон Браухич, генерал-полковник Халдер және генерал-квартирмейстер фон Штульпанагель сияқты, Гитлер өзінің жоспарлары туралы әскери штабының кешіктіруін немесе еріксіздігін қабылдамауға және олардың дұрыс дәлелдеріне қарамастан шабуылды одан әрі шұғыл түрде алға жылжытуға қарсы болды. Барбаросса операциясын жоспарлау кезінде генерал Томастың прагматикалық және реалистік сипаты оны тағы да ұстады, өйткені ол логистикалық мәселелер шешілгенше Кеңес Одағымен толыққанды соғыс жүргізуді кейінге қалдыру керек деп ойлады. Томас ОКХ Бас штабының бастығы генерал-полковник Франц Халдерге Ресей темір жолдарының неміс темір жолдарына қарағанда басқа кеңістіктегі болғандықтан, Кеңес Одағына шабуыл жасау логистикалық кешіктірулерге ұшырайтынын хабарлады. Томас Холдерді алдындағы тапсырмаға неміс көліктерінің дөңгелектерінің жеткіліксіздігі туралы да ескертті, ал ең бастысы, Томас Холдерге немістердің шабуылға арналған екі айға арналған жанар-жағармай мен бензин бар екенін айтты. Аңшайы жоқ, Гальдер бұл ақпаратты Гитлерге жеткізбеді, ал Томас мұны істеуге тырысқанда, генерал-фельдмаршал Вильгельм Кейтель бұл ақпаратты жасырды. Көп ұзамай генерал Томас Рейхсминстер Герман Герингтің Германияның ресурстарын пайдалану туралы уайымдамауды айтқанына сенімді болды, өйткені "олар жақын арада Франция, Бельгия және Нидерландының қожайындары болады", "жасалған аумақтардағы" ресурстарды олжалайтынын қосты. 1942 жылдың қарашасында Томас Қорғаныс экономикасы және қару-жарақ кеңсесінен кетті. Альберт Шпеер және оның қару-жарақ министрлігі қару-жарақ саясатына қатысты барлық тәжірибелерді өз қолына алды. 1943 жылдың күзінде Гитлер немістердің жақын болашақта не күтуі мүмкін екенін болжауды сұрады. ОКВ операциялық штабының бастығы генерал-полковник Альфред Йодль Хитлерға есеп берді, бірақ ол оған бағалар берілгенде ашуланды, Томас туралы "Советтер одағының соғыс әлеуетін жоғары деп бағалады" деп атап өтті. Гитлер ОКВ-ның соғыс зерттеулеріне тыйым салды. Томас неміс генерал-штабы мен Гитлер туралы шындықты бірнеше рет айтып көрсеткен. Томастың прагматизмі режиміне деген көңілін қалдыруға ықпал еткен болуы мүмкін, мүмкін оны Германияның жойылуын тоқтату үшін төңкеріс жасау қажет деп сенуге итермелеген.
Гитлерге қарсылық
Бұрынғы басшылары Людвиг Бек, Карл Фридрих Гёрдлер және Йоханнес Попицпен байланысқаннан кейін, ол 1938-1939 жылдары Адольф Гитлерге қарсы әскери төңкеріс жасауды жоспарлауға кірісті. 1944 жылы 20 шілдеде Шығыс Пруссиядағы "Ұрқындар ордасындағы" 20 шілдедегі заговорда Гитлер өміріне жасалған әрекеттің сәтсіздігінен кейін 1938-1939 жылдардағы төңкеріс жоспарлары табылды, бұл Томастың 1944 жылы 11 қазанда тұтқындалуына әкелді. Ол Флосенбург пен Дахау концлагерлеріне жіберілді. 1945 жылдың сәуір айының соңында ол 140-қа жуық басқа көрнекті тұтқындармен бірге Тирольге көшірілді. 30 сәуірде АҚШ әскерлері мен Вихард фон Альвенслебеннің жасағының сарбаздары ауылды қоршап алғаннан кейін СС күзетшілері қашуға шешім қабылдады. Томас пен басқа тұтқындарды 1945 жылы 5 мамырда Бесінші АҚШ армиясы азат етті. Ол босатылып, Франкфурт-на-Майнеге көшірілді, бірақ тұтқындалуы денсаулығын бұзғандықтан, ол 1946 жылы 29 желтоқсанда қайтыс болды.
Аштық жоспарындағы рөлі
Томас кейде "Гитлер соғысына қарсылық білдірген" адам ретінде сипатталған, бірақ ол негізінен "жекешіден, Германияның болашағы үлкен держава ретінде" деген "күнәсіз прагматик" адам болған. Бұл "Аштық жоспары" деп аталды. Томас бұл жоспарды әзірлеуде нацистік ауыл шаруашылығының іс жүзіндегі басшысы Герберт Баккемен тығыз жұмыс істеді. 1941 жылы 2 мамырда Томас стратегияны қайта қарау үшін кездесу өткізді. Вермахттың ішкі меморандумы оның қызметкерлері дайындаған бұл саясатты сипаттады және "егер біз қажет нәрсені елден алып кетсек, миллиондаған адам аштықтан өлетіндігіне күмән жоқ" деп мойындады. Бұл меморандум, цитата ретінде, нацистік режим тарихындағы ең ерекше бюрократиялық жазбалардың бірі деп сипатталды. Еврей мәселесіне қатысты қолданылған тілден әлдеқайда таза тілмен, неміс мемлекетінің барлық негізгі агенттіктері жаппай өлтіру бағдарламасына келісті, бұл Хайдрихтің тоғыз айдан кейін Ванзее кездесуінде ұсынған бағдарламасын елестетті. Меморандумда қанша миллион адам өлетіндігі айтылмаған, бірақ Баккедің өзі Кеңес Одағының "артық халық саны" 20 миллионнан 30 миллионға дейін екенін айтты.
quotation| one of the most extraordinary bureaucratic records in the history of the Nazi regime. In far more unvarnished language than was ever used in relation to the Jewish question, all of the major agencies of the German state agreed to a programme of mass murder, which dwarfed that which Heydrich was to propose to the Wannsee meeting nine months later. While the memorandum did not estimate how many millions would die, Backe himself stated that the "surplus population" of the Soviet Union was 20 to 30 million.