Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1951 ж. америкалық комедиялық фильм
1951 American comedy film
the original film
Сюжет
Бейсболдан Питтсбург Пиратс соңғы орынға ие болған кезде, олардың жанжалшыл, жағымсыз менеджері Гэффи Макговерннің шағымдануға көп себебі бар. Оның ойыншыларға қатысты қорлау сөздерін жергілікті газеттің репортері және бұрынғы "үй ішіндегі кеңестер" жазушысы Дженнифер Пейдж жариялайды, ол оның менеджмент стиліне мүлдем таңғалмайды. Бір күні түнде Форбс Филд арқылы сәттілік сыйлығын іздеп жүргенде, Гэффинің тағдыры өзгереді. Ол жерде оған періштенің дауысы келіп, ол жердегі өмірінде баскетболшы болғанын айтады. Ол өлген бейсболшылардың аспандық командасы - "Теңдік тоғызыншы хордың" періштесі ретінде "Күліктерге" "мұғжизалар" жасай бастайды, бірақ тек Гуффи қарғыс айту мен ұрысқа тыйым салған жағдайда. Ол келіседі және бұрынғы бейсбол ұлыларының көзге көрінбейтін арбақтарының көмегімен Пираттар флагман жарысына кіреді. Ойын барысында 8 жасар жетім Бриджит Уайт періштелердің "тірі" футболшыларға көмектесіп жатқанын көретінін айтады. Бұл түсінікті, өйткені Бриджиттің Архангел Габриелге дұғасы періштеге Макговернге бірінші кезекте баруына себеп болды. Дженнифер Бриджиттің періштелер туралы аяндарын бүкіл ел бойынша жаңалықтарға айналдырады, бұл МакГовернге қиындық тудырады. Ойын кезінде оның басына ұшырағаннан кейін, Гэффи өзі Бриджиттің мәлімдемесін растайды. Ол кекшіл спортшы Фред Бейлздің қолына түседі, ол Гэффиді бейсболдан шығаруды жоспарлап отырды және Бейсбол комиссарын менеджердің команданы басқаруға жарамдылығын тексеруге көндіреді. Ойынның түйіні шешілетін матчқа дейін күрделіліктер көбейеді, онда Гуффи өзінің бейсболшыларының талантына ғана сүйенуге мәжбүр болады, әсіресе "таудан жоғары" сауытты Саул Хеллман, періште жақын арада Көктегі хор командасына "қол қояды" деп мәлімдейді. Гэффи де Дженниферді жеңіп, жас Бриджитті асырап алуға ниетті.
With baseball's Pittsburgh Pirates in last place, their combative, foul mouthed manager Guffy McGovern has plenty to complain about. His abusive language toward players is publicized by local newspaper reporter and former "household hints" writer Jennifer Paige, who is thoroughly unimpressed with his style of management. Guffy's fortune changes while wandering through Forbes Field in search of his good luck charm one night, where he is accosted by the voice of an angel, who hints at having been a ballplayer during his earthly life. As the spokes angel for the Heavenly Choir Nine, a celestial team of deceased ballplayers, he begins bestowing "miracles" upon the Pirates—but only on the condition that Guffy put a moratorium on swearing and fighting. He acquiesces and, with the help of the invisible ghosts of past baseball greats, the Pirates make it into the pennant race. During a game, 8 year old orphan Bridget White insists she can see the angels helping out the "live" ballplayers—understandably so, since it was Bridget's prayers to the Archangel Gabriel which prompted the angel to visit McGovern in the first place. Jennifer inadvertently transforms Bridget's angelic visions into a nationwide news story, causing McGovern no end of trouble. After a line drive hits him in the head during a game, Guffy himself deliriously confirms Bridget's claims to the press. He falls into the hands of vengeful sportscaster Fred Bayles, who has been scheming to have Guffy thrown out of baseball and persuades the Commissioner of Baseball to investigate the manager's fitness to lead the team. Complication piles upon complication until the pennant deciding game, wherein Guffy is forced to rely exclusively upon the talents of his ballplayersnotably "over the hill" pitcher Saul Hellman, who the angel declares will be "signed up" by the Heavenly Choir team shortly. Guffy also wins over Jennifer, and they plan to adopt young Bridget.
Авторлығы
Әкесі Ричард Ф. Грейди (1905-1989) бұл оқиғаны Ричард Конлин псевдонимімен радио комедия ретінде жазды. Грейди Пенсильвания штатының Скрантон қаласындағы Скрантон университетінің ағылшын тілі профессоры және әкімшісі болды.
Father Richard F. Grady (1905–1989) wrote the story as a radio comedy under the pseudonym of Richard Conlin. Grady was an English professor and administrator at the University of Scranton in Scranton, Pennsylvania.
Даму
MGM бастапқыда Спенсер Трейсиге арналған көлік ретінде оқиғаны сатып алды, кейін оны Кларк Гейбл алмастырды. Гейбл оның орнына "Жалғыз жұлдызды" түсіруді таңдағанда, MGM Пол Дугласқа шешім қабылдамас бұрын Джеймс Кагниді Warner Brothers-тен қарыз алуға тырысты. Екі жыл бұрын Дуглас баскетбол туралы комедиялық фильмде "Бұл әр көктемде болады" (It Happens Every Spring) ойыншыны ойнады. Бейсболдан білімі болмаса да, Брюс Беннетт (басқарушы "Герман Брикс" ретінде), Питтсбургтің ардагер питчерін бейнелейтін, 1926 жылғы Роуз-боулда футбол ойнаған және 1928 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында атқылаудан күміс медаль жеңген.
MGM originally purchased the story as a vehicle for Spencer Tracy, who was later replaced by Clark Gable. When Gable chose instead to make Lone Star, MGM attempted unsuccessfully to borrow James Cagney from Warner Brothers before settling on Paul Douglas. Two years earlier Douglas had played a catcher in another baseball comedy film, It Happens Every Spring. Although he had no background in baseball, Bruce Bennett (billed earlier in his career as "Herman Brix"), who portrays a veteran Pittsburgh pitcher, in real life had played football in the 1926 Rose Bowl and won a silver medal in the shot put at the 1928 Summer Olympics.
Кастинг
Үш спортшы, екеуі бұрынғы және біреуі белсенді, фильмдегі рөлдерді иеленді: Ротберг ретінде көрінетін Джефф Ричардс актер болғанға дейін кіші лиганың бейсболшысы болған; "Чанк" ретінде көрінетін Фред Грэм жартылай кәсіби баскетболшы болған; және Тони Минелли ретінде көрінетін Пол Салата 1949 жылдан 1953 жылға дейін кәсіби футбол ойнады.
Three athletes, two former and one then active, have credited roles in the film: Jeff Richards, who appears as Rothberg, had been a minor league baseball player before becoming an actor; Fred Graham, who appears as "Chunk", had been a semi pro ballplayer; and Paul Salata, who appears as Tony Minelli, played professional football from 1949 to 1953.
Орналасқан жерлер
Фильмде бейсболдың кең көлемді экшендері бар, олардың көпшілігі Форбс Филдте түсірілді, бұл Питтсбург Пираттары мен Стиллерстің бұрынғы үйі, ол 1971 жылы, Пираттар мен Стиллерс Үш өзен стадионына көшіп келгеннен кейін қиратылған. Алғашқы кредиттерде "Питтсбург 'Пирайтс' командасының команда мен оның стадионын пайдалану үшін мейірімді ынтымақтастығы" танылады, сонымен қатар көрерменге бұл оқиға ойдан шығарылған және "Американың кез-келген қаласындағы кез-келген лигадағы кез-келген бейсбол командасы болуы мүмкін" деп еске салады. Тарихшылар сол кезде Форбс-филдтің бірнеше ерекшеліктерін атап өтуі мүмкін. Бірі - "Киннердің бұрышы" ішкі қоршауы сол жақта, сыртқы қабырғада көрінетін 365 фут сол жақтағы фол сызығының белгісі және ішкі қоршауда 335 фут белгісі бар. Басқа арақашықтық белгілері (376 457 436 375 300) кейбір көріністерде көрінеді. Форбстағы ойын алаңында басқа да нысандар кез-келген уақытта көрінеді, соның ішінде сол жақ орта алаңда 457 футлы маркердің жанында орналасқан флагшток пен соққылау қашасы және тікелей орта алаңда Барни Дрейфус ескерткіші. Питтсбург университетінің білім кафедралы Форбс-филдте түсірілген көптеген кадрларда көрінеді. Кейбір көріністер оңтүстік Лос-Анджелестегі Уригли Филдте түсірілді. Сол дәуірдің кино түсірушілері жақсы қолданған баскетбол алаңы - 1925 жылдан 1957 жылға дейін кіші лигадағы "Ангелдер" клубының үйі - команда иесі Уильям Риглидің есімімен аталған, бұл стадион әлі де Cubs Park деп аталатын. Wrigley-дің бүршікпен жабылған аутфилд қабырғасы Forbes Field-тің қабырғасына жақсы сәйкес келеді, "Kiner's Korner" оның жоқтығында айқын көрінеді, ал көрінетін қашықтық белгілері (412 фут ортаңғы алаңда; 345 фут сол жақта) Forbes Field-тің үлкен өлшемдеріне сәйкес келмейді. Нью-Йорктегі Поло алаңы деп танылған кейбір материалдар шын мәнінде Чикагодағы Комиски паркі, бұл туралы қосымша таблодағы "Кейіпкерлер" және "Ақ сокс" деген жазуды тез байқау дәлелдейді.
The film contains extensive baseball action shots, most of which were filmed at Forbes Field, the former home of the Pittsburgh Pirates and Steelers, demolished in 1971, the year after the Pirates and Steelers moved to Three Rivers Stadium. The opening credits acknowledge "the kind cooperation of the Pittsburgh 'Pirates' for the use of the team and its ballpark", while reminding the viewer that the story is fictional and "could be any baseball team, in any league, in any town in America". Historians may note several distinguishing features of Forbes Field at the time. One is the "Kiner's Korner" inner fence in left field, with the 365 feet left field foul line marker observable on the outer wall, and the 335 feet sign on the inner fence. The other distance markers (376 457 436 375 300) are visible in some scenes. Other objects on the field of play at Forbes are visible from time to time, including the flagpole and batting cage near the 457 foot marker in deep left center field, and the Barney Dreyfuss monument in straightaway center field. The University of Pittsburgh's Cathedral of Learning is prominent in many shots filmed in Forbes Field. A few scenes were shot on location at Wrigley Field, conveniently sited in South Los Angeles. Well used by film makers of the era, the ballpark — home to the minor league Angels from 1925 to 1957 — was named for team owner William Wrigley, Jr. when the landmark Chicago stadium was still known as Cubs Park. While Wrigley's ivy covered outfield wall stands in nicely for that of Forbes Field, "Kiner's Korner" is conspicuous in its absence, and visible distance markers (412 feet in centre field; 345 feet in left) are inconsistent with Forbes Field's grander dimensions. Some stock footage alleged to be the Polo Grounds in New York City was actually Comiskey Park in Chicago, as evidenced by a quick glimpse of an auxiliary scoreboard reading "Visitors" and "White Sox".
Түсірілім
Сол кездегі кинодағы лас сөздерді "Хейс кодексі" тыйым салғандықтан, Гуффи айтқан "сөкпе" аудио-жабершаңдық болып табылады, ол актер Пол Дугластың дауысын жазу арқылы жасалған. Періштелердің өздерін көрермендер ешқашан көрмейді, тек олардың әсері ғана - қауырсынның құлауы немесе кейбіреулердің кез-келген уақытта түрткіленуі. Гуффимен сөйлескен періште өмірде кім болғанын ешқашан ашпайды, бірақ бұл періште өзінің бар екенін Бейлске ашады: Бейлс "сол жақтағы кішкентай періштелерден" "Пирайттардың Нью-Йорк гиганттарын жеңгені үшін қуанышты ма?" деп сұрағанында, Бейлс періштенің "Ой, неге тыныш тұрмайсың?" деп жауап бергенін естиді. періште Бейлдің басын шапанының астына құйып тастайды. Бейлс дауысты естігенде, үнді іздеп, сенімсіз қарап тұр.
Since the Hays Code prohibited most profanity in films at the time, the "swearing" uttered by Guffy is audio gibberish, which was made by scrambling recordings of actor Paul Douglas's voice. The angels themselves are never actually seen by the viewing audience, just the effects of their presence — a feather dropping, or someone being jostled from time to time. The angel who talks to Guffy never reveals who he was in life, but this angel does reveal his presence to Bayles: when Bayles sarcastically asks "the little angels up there" if they are happy with the Pirates' win over the New York Giants, Bayles hears the angel reply "Oh, why don't you just shut up?" and the angel pulls Bayles' hat down over Bayles' face. Bayles looks up incredulously upon hearing the voice, searching for the speaker.
Шығару
Фильмнің әлемдік премьерасы Питтсбургтегі Лоу Пенн театрында жарық көрген күні өтті.
The film held its world premiere at Pittsburgh's Loew's Penn Theatre on its release day.
Саналы бағалау
Rotten Tomatoes сайтында фильмнің 6 шолу негізінде 83% мақұлдау көрсеткіші бар, орташа бағасы 7/10.
On review aggregation website Rotten Tomatoes, the film has an 83% approval rating based on 6 reviews, with an average rating of 7/10.
Кассалық жинақ
MGM деректеріне сәйкес фильм АҚШ пен Канадада 1 466 000 доллар, ал басқа жерлерде 200 000 доллар жинады. Студияның шығыны қосылғаннан кейін фильм 171 000 доллар шығынға ұшырады.
According to MGM records the film made $1,466,000 in the US and Canada and $200,000 elsewhere. Once studio overhead was added, the film recorded a net loss of $171,000.