Кіріспе
Филип Сиднидің сонеттер тізбегі 1580 жылдары жазылған болуы мүмкін. Филип Сиднидің «Астрофиль мен Стелла» атты туындысы 108 сонеттен және 11 әннен тұратын ағылшын сонеттер тізбегі. Атау екі грек сөзінен – «aster» (жұлдыз) және «phil» (жақын, сүйіп тұрушы), сондай-ақ латынша «stella» сөзінен (жұлдыз) шыққан. Осылайша, Астрофиль – жұлдызды жақсы көретін, ал Стелла – оның жұлдызы. Сидни итальяндық үлгісі Петрарканың маңызды ерекшеліктерін, оның ішінде жалғаса беретін, бірақ толыққанды түсініксіз әңгімені, ақынның махаббат пен құштарлыққа қатысты философиялық ойларын және поэзиялық шығармашылық өнері туралы толғаныстарын қабылдап, өңдеді. Сидни Петрарканың ұйқас схемасын да қолданды, бірақ оны он бес түрлі нұсқада қолдануға дейін еркіндікпен пайдаланды. Кейбір зерттеушілер бұл тізбекте бейнеленген махаббаттың шынайы болуы мүмкін деп санайды, себебі Сидни Астрофильді өзімен, ал Стелланы Пенелопа Деверэ (1563–1607) – кейін Леди Рич, Роберт Ричтің, 3-ші баронеттің әйелімен байланыстырады. Сидни мен леди Пенелопа бала кезінде келісім шарттары бойынша үйленуге ниеттенген. Бірақ белгілі бір себептерге байланысты келісім бұзылып, леди Пенелопа лорд Ричке тұрмысқа шықты, оныңмен біраз уақыт бақытсыз өмір сүрді. Пэйн мен Хантердің пікірінше, қазіргі сын осы байланысты тікелей жоққа шығармай, жазушылардың өздерінен бөлек, жасанды және ерекше поэтикалық бейне жасауға бейім екенін көрсетеді.
Probably composed in the 1580s, Philip Sidney's Astrophil and Stella is an English sonnet sequence containing 108 sonnets and 11 songs. The name derives from the two Greek words, 'aster' (star) and 'phil' (lover), and the Latin word 'stella' meaning star. Thus Astrophil is the star lover, and Stella is his star. Sidney partly nativized the key features of his Italian model Petrarch, including an ongoing but partly obscure narrative, the philosophical trappings of the poet in relation to love and desire, and musings on the art of poetic creation. Sidney also adopts the Petrarchan rhyme scheme, though he uses it with such freedom that fifteen variants are employed. Some have suggested that the love represented in the sequence may be a literal one as Sidney evidently connects Astrophil to himself and Stella to Lady Penelope, thought to be Penelope Devereux (1563–1607), later Lady Rich, the wife of Robert Rich, 3rd Baronet. Sidney and Lady Penelope had been betrothed when the latter was a child. For some reason the match was broken off, and Lady Penelope married Lord Rich, with whom she lived for a while most unhappily. Payne and Hunter suggest that modern criticism, though not explicitly rejecting this connection, leans more towards the viewpoint that writers happily create a poetic persona, artificial and distinct from themselves.
Музыкалық күйлер
Он бір әннің үшеуі Роберт Даулендтің 1610 жылы жарық көрген "Музыкалық банкет" жинағында бас және лютнямен сүйемелдеуде дауысқа арналған ноталармен жазылған. Сегізінші ән, "In a Grove Most Rich of Shade" - Чарльз Тессье жазған. Алтыншы және оныншы әндерді Уильям Бёрд сәйкесінше "Забурлар, сонеттер және әндер" мен "Әртүрлі табиғаттағы әндер" жинағында нотаға түсірген. Тоғызыншы ән "Goe my Flocke", ал оныншы ән "O Deere Life when shall it be" – авторсыз жазылған. Екінші ән, "Have I caught my Heavenly Jewel" лютня мен дауысқа авторсыз түрде 1614-1630 жылдар шамасындағы Британ кітапханасының қосымша қолжазбасы MS 15117-де нотаға түсірілген.