Кіріспе

1942 жылы Лос-Анджелестегі кісі өлтіру оқиғасы

"Ұйқылы лагунадағы кісі өлтіру" – Лос-Анджелес газеттері Хосе Галлардо Диас қазасын сипаттау үшін қолданған атау. 1942 жылғы 2 тамызда таңертең Калифорния штатының Комерс қаласында (АҚШ) ол екі пышақ жарақаты және сынған саусақпен, "Ұйқылы лагуна" деп аталған су қоймасының жанында есінен танып, жан тәрік етпей жатқан күйде табылған. Осыған дейін Диас Элеонора Дельгадилло Коронадоның кешінде болып, кейін Луис "Сито" Варгас және Эндрю Торрес есімді екі досымен бірге кеткен. Содан кейін оған 38-ші көшеден келген жас жігіттердің тобы қарсы шықты. Олар бұрынғыда өз достарының біріне жасалған зорлыққа қысым көрсету үшін кешкен. Диас жедел жәрдеммен Лос-Анджелес округінің ауруханасына жеткізілді, бірақ есін жимай қайтыс болды. Ауруханада жасалған сараптама көрсеткендей, ол кештен мас күйде болған және бас сүйегінің табанында сынық болған. Бұл бірнеше рет құлаудан немесе көлік апатынан болуы мүмкін. Диас қазасының себебі бүгінгі күнге дейін даулы. Бірақ Лос-Анджелес полиция департаменті (LAPD) дереу 17 мексикалық-американдық жасты – Джек Мелендес, Виктор Томпсон, Анхель Падилья, Джон И. Матуз, Исмаэль Парра (Смайлс), Генри Лейвас, Гас Замора, Мануэль Рейес, Роберт Телес, Мануэль Дельгадо, Хосе Руис (Чепе), Виктор Сегобия және Генри Йнострозаны – күдікпен ұстады. Дәлелдер жеткіліксіз болғанына қарамастан, жастар кісі өлтіру айып тағылып, кепілсіз түрмеге қамалған. 1943 жылдың 13 қаңтарында судья Чарльз Фрике бақылауымен сот аяқталды. Айыпталушылардың 12-сі екінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылып, Сан-Квентин түрмесіне жіберілді. Қалғандары жеңіл қылмыстар үшін айыпталып, Лос-Анджелес округінің түрмесіне қамалған. 1944 жылы апелляциялық сот шешімімен үкімдер күштен шығарылды. Бұл оқиға 1943 жылғы "Зуут костюмдік" тәртіпсіздіктерге себепкер болды деп саналады. Sleepy Lagoon – мексикалық-американдықтар жиі баратын Лос-Анджелес өзенінің жанындағы су қоймасы. Оның аты 1942 жылы биг-бенд жетекшісі және трубашы Гарри Джеймс жазған "Sleepy Lagoon" атты танымал әннен шыққан. Су қоймасы қазіргі Белл қаласындағы 5400 Линдберг-лейнге жақын, Мейвуд қаласының жанында орналасқан. Аталған мекенжай 5500 Slauson Avenue деп те көрсетілген.

Өмірбаян

1930 жылдардың басында және Ұлы депрессияның күшеюімен бірге, шамамен бір миллион мексикалық иммигрант және мексикалық текті АҚШ туған азаматтар Мексика репатриациясы кезінде Америка Құрама Штаттарынан Мексикаға кетуге мәжбүр болды. Репатриация көптеген штаттарда жүзеге асты, осы кезеңде Оңтүстік Калифорниядан Мексикаға шамамен 75 000 адам күштеп шығарылды. Олардың шамамен 60% туған жері бойынша азаматтық құқықтары болғандықтан АҚШ азаматы саналды. 1942 жылдың ақпан айында АҚШ үкіметі Жапониялық американдықтарды, Екінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ-тың қатысуынан кейін оларды қауіпсіздікке қатер деп танып, Батыс жағалаудан ұстап алды. Қоғам соғысқа дайындалып жатқанда, Брасеро бағдарламасы арқылы мыңдаған мексикалық азаматтар Лос-Анджелеске ауыл шаруашылығы жұмыстарына келді, ал Екінші Ұлы көші-қон кезінде жүздеген мыңдаған қара нәсілді оңтүстік тұрғындары қалаға қорғанысқа байланысты жұмыстарға, мысалы, оқ-дәрі заводтары мен кеме құрылыс орындаларына келді. Мексикадан жұмысшылардың және елдің түкпір-түкпірінен келген этникалық топтардың Лос-Анджелеске көптеп келуі қаладағы нәсілдік шиеленісті күшейтті. Лос-Анджелес қалалық кеңесі Е. Дюран Айрес басқаратын сот алқасын құрып, "мексикалық қылмыс толқыны" деп аталатын құбылысты тергеуге жіберді. Бұл стиль – сол кездегі киім сәнінен ерекшелену, өзін-өзі көрсету және жарқын, ерекше, сәнді түстерді қолдану арқылы көңілсіз және қараңғы тұрмысқа қарсы күресудің бір жолы болды. Сол кезде бұл стильге матаның көп қолданылуы үшін көптеген американдықтар тарапынан сын айтылды, олардың пікірінше, бұл мата соғысқа жұмсалуға тиіс еді.

Өлім

1942 жылдың 2 тамызы күні таңертең Хосе Галлардо Диас есінен танып, кейін ауруханада көз жұмды. Денсаулық сақтау қызметкерлері жасаған сараптама көрсеткендей, Диас мас күйде болған, басына ауыр соққы тиген және бірнеше пышақ жарасы болған, бірақ өлімнің нақты себебін анықтау мүмкін болмады. Өлім себебі белгісіз болғанына қарамастан, 20 жасар Генри Лейвас және бұқаралық ақпарат құралдарында "38-ші көше бандысы" деп аталған 24 мүше Диазды өлтірді деген айыппен тұтқындалды. Олар Диаздың өліміне себеп – қарсыластың пачуко бандылары арасындағы төбелес болуы мүмкін деп күдіктенді. Аталған қылмысқа жауап ретінде бұқаралық ақпарат құралдары "зоот-суит киюшілерге" қарсы күрес шақыру науқанын бастады. 10 тамызда полиция 600 латиноамерикандықты ұстады, олардың барлығына шабуыл жасау, қарулы тонау және осыған байланысты қылмыстар жасады деген күдік тағылды; соңында 175 адам түрлі қылмыстар бойынша ұсталды. Он жеті айыпталушы Жозе Диаздың өліміне қатысты сот үкіміне тартылуға тиіс болды. Олардың 12-сі Диазды өлтіргені үшін, ал қалған бесеуі зорлық-зомбылық жасағаны үшін кінәлі деп танылды. Исмаил Парра – Жозе Диаздың өліміне кінәлі деп танылған он жеті адамның бірі болды. Парра бес жылдан өмір бойына түрмеде отыруға сотталды және адам өлтіруге қастандық жасағаны үшін кінәлі деп танылды. Паррамен бірге Генри Йностроза, Гас Заммора, Джек Мелендес, Виктор Томпсон, Мануэль Рейес, Анхель Падилла, Роберт Тельс, Мануэль Дельгадо және Джон Матуз да сотталғаннан кейін бес жылдан өмір бойына түрмеге жабылды. Сот судьясы Фрике Лос-Анджелес округінің шерифінің Сыртқы қатынастар бюросының бастығы Э. Дюран Айрстің "сарапшы куәгер" ретінде куәлік беруіне рұқсат берді. Айрс мексикалықтардың ұлттық ерекшелігінде қанға құмарлық және қылмысқа, өлтіруге биологиялық бейімділік бар екенін айтты, бұл олардың ацтек аталарының адамдық құрбандықтар дәстүрінен туындаған мәдени ерекшеліктерге байланысты екенін мәлімдеді.

Активистік қатысу

Sleepy Lagoon Defense Committee (SLDC) – Лос-Анджелестегі қоғам мүшелері мен белсенділерден құралған, айыпталушыларды қолдау үшін біріккен қоғамдық ұйым. SLDC сонымен қатар Мексикалық америкалық жастарды қорғау жөніндегі азаматтар комитеті ретінде де белгілі болды. Сот процестері кезінде көптеген белсенділер судья Фрике істі жүргізу тәсілін сынады, осы себепті көптеген адамдар айыпталушыларды қолдады. Айыпталушыларды қолдаған көптеген жақтастар "Слипи-Лагун" қорғаныс комитетіне қосылды немесе құрды. Калифорния штатының заң шығарушы органы, Джек Тенни төрағалық ететін Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі бірлескен фактілерді анықтау комитеті бұл комитетті коммунистік ұйым деп таныды. Актер Энтони Куинн анасының "кедейлікте оларға берген жұмыртқаларды есіңде сақта" деген кеңесінен кейін қорғанысқа ақша жинауды бастағанын айтады. Ол Орсон Уэллс пен Элеонора Рузвельттің көмегін сұрап, оның салдарынан коммунист деп айыпталып, мансабына нұқсан келтіре жаздады. SLDC мүшелерінің арасында: Элис Макграт, Жозефина Фиерро де Брайт, Жозефа Фиерро, Мария Альвес, Луиза Морено, Дороти Хили, Лару Маккормик, Лупе Лейвас, Генри Лейвас, Док Джонсон, Франк Лопес, Берт Корона және Грей Бемис болды. SLDC-нің мақсаты – азаматтық құқықтарды қорғау жолымен 12 мексикалық-америкалық сотталушыға әділ сот процесін қамтамасыз ету болды. SLDC өздерінің мақсатын ілгерілету және қаржы жинау үшін ықпалды қоғамдық тұлғалармен байланыстарын пайдаланды. Қаңтар айында судья Фрике үкім шығарғаннан кейін мексикалық-америкалық жастар дәлелдерсіз және "мексикалық және қауіпті" деген желеумен, іс жүзінде қамауға алынды. Мексикалық-америкалық қоғамдық кеңшілікке ашуланып, бірнеше адвокаттар судья Фрике-нің шешімдеріне қарсы шықты: Джордж Шибли, Роберт Кенни, Клор Уэр, Бен Марголис, Джон Мактернан, Кэри МакУильямс және тағы да басқалар. Олар еуропалық-америкалық қоғамға азшылықтардың сотта куәлік беруге және әділ сот процесіне құқығы бар екенін еске түсіруді мақсат етті. МакУильямс бірнеше ай бұрын 120 000-нан астам жапондық-америкалықтар ұсталып, ұстау лагерьлерінде қамауда ұсталғанын атап өтті, кейіннен жапондық-америкалықтардың интернациясы мен Слипи-Лагун ісіндегі мексикалықтарға қарсы реакция арасында ортақ байланыстар бар екенін айтты. Сотталушылар жазаларын өтеуді бастаған кезде, мексикалық-америкалық жастардың қабылдануына қатысты шу көтерілді. Кейіннен, топ мүшелері көптеген АҚШ Әскери-теңіз күштеріне шабуыл жасады деген қауесет тарады. Осының салдарынан көптеген адамдар латиноамерикандық аудандарға шабуыл жасап, олардан кек алуға тырысты. Шабуылға ұшырағандардың көпшілігі – түрлі терілі адамдар немесе зут костюм кигендер еді. Бұл шабуылдар кейіннен "Зут костюмдері көтерілісі" деп аталды. 1943 жылдан 1944 жылға дейін штаттық антикоммунистік Тенни комитеті қорғаныс комитетінің мүшелерін коммунистік байланыстарды анықтау үшін шақырып, тергеді.

Қайтару

1944 жылдың қазан айында апелляциялық сот бірауызды түрде айғақтардың кінәлі үкім шығаруға жеткіліксіз екенін шешті. Ол "Халыққа қарсы Заммора" ісі бойынша 12 айыпталушының үкімін күштен шығарды, 66 Cal. App.2d 166. Апелляциялық сот сонымен қатар сот судьясын іске қатысты пікірқанастығы мен дұрыс басқармағаны үшін сынады. "Зут костюмдері" төңкерісінен кейін он жеті адамның үкімі жойылды. Бастапқыда айыпталушыларды айыптауға жеткілікті дәлел болған жоқ, тіпті Диасқа жасалған қазба жұмысының нәтижесінде оның ауыр мас күйде болғаны және басына жарақат алғаны анықталды, бұл оның өзінен туындауы мүмкін. Дегенмен, үкімдер бірден күштен шығарылған жоқ. SLDC-нің күш-жігері мен уақыт өткен соң ғана үкімет бастапқы үкімдерді қайта қарады. SLDC үнемі үкіметтің жас мексикалық-американдықтарға жасаған шабуылы туралы идеяны қолдады және осы әділетсіздіктерге қарсы күресуге болатынын баса көрсетті. Олар осымен шектелмей, жас мексикалық-американдықтарға деген адамдардың көзқарасын өзгертуге бар күштерін салды.

Мәдени сілтемелер

1979 жылғы "Зуот костюмі" пьесасы мен 1981 жылғы осы аттас фильм кісі өлтіру ісіне қатысты оқиғаларға шала-шарпы негізделген. Джеймс Эллройдың "Үлкен еш жер" романында Ұйқылы лагунадағы кісі өлтіру оқиғасы маңызды рөл атқарады.