Кіріспе

Католик діни қызметкері, соғыс уақытындағы капеллан және бейбітшілік белсендісі Франц Сток (21 қыркүйек 1904 жылы Нехайм 24 ақпан 1948 жылы Париж) - неміс католик діни қызметкері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда тұтқындарға және содан кейінгі жылдары неміс тұтқындарына қызмет еткенімен белгілі. Оның ақталу себептерін Киелі орын мойындады.

Ерте өмір

Сток Нехайм-Хюстен ауылында (қазіргі Арнсбергтің бір бөлігі) Германия империясының Вестфалия провинциясында тоғыз баланың біріншісі болып дүниеге келді. 1910 жылдан 1913 жылға дейін католик бастауыш мектебінде оқыды. Он екі жасында Франц діни қызметкер болуды армандайды. 1926 жылы ол Парижге жақын Биервиллдегі халықаралық бейбітшілік кездесуіне қатысты, оны Марк Саннье "Жастар арқылы бейбітшілік!" деген ұранмен ұйымдастырды. Франц сонда Джозеф Фоллиетпен (1902-1973 жж.) достық қарым-қатынас орнатты, ол өскенде белгілі католик жазушысы болды және оған үлкен ықпал етті. Сол жылы ол Падерборндағы католик семинариясына оқуға түседі. 1928 жылдың көктемінде Сток Парижге, Францияға, үш семестрді Католик институтында оқыды. Осы кезеңде ол Compagnons du saint François (Иерусалимдегі Қасиетті Францисктің серіктері) қауымының мүшесі болды, бұл қауым қарапайым өмір сүруге және бейбітшілікке ұмтылуға бел буды. Ол орта ғасырдан бері Францияда теологияны зерттеген алғашқы неміс студенті болды. Ол өзінің пасторлық міндеті ретінде, өмірін қауіпке тіге отырып, тұтқындардың хаттарын олардың отбасыларына және кері қайтарып берді, кейде оларды жаттап алды. Ол тұтқындарға көмектесудің барлық мүмкіндігін пайдаланып, олардың отбасыларына олар туралы неміс тілінде ақпарат береді, сонда олар тергеу кезінде дайын болады. Осылайша берілген ақпарат көптеген тұтқындалулардың алдын алды. Бұл оның өміріне екі есе қауіп төндірді: егер ол анықталса, тұтқындалу, түрмеге қамау және / немесе өлім жазасына кесілу қаупімен қатар, Сток ауыр жүрек ауруынан зардап шекті (бұл фактті ол басқалардан жасырды), сондықтан оған демалуға бұйырылды. Алайда ол бұл ісіне тосқауыл қойып, оны тоқтатпады. 1941 жылы 10 маусымда ол ресми түрде әскери капеллан ретінде танылды. 1944 жылы 25 тамызда Парижді азат еткенде, Сток 600-ден астам жарақаттанған неміс сарбаздары мен 200 британдық және американдық сарбаздар тасымалдауға жарамсыз жатқан Питье-Сальпетриер ауруханасында болды. Америкалықтар ауруханаға қол жеткізген кезде, Сток америкалықтардың әскери тұтқынына айналды және Шербургтің әскери тұтқын лагеріне жіберілді. Ол мұны қуана қабылдады, өйткені бұл оған өзінің қызметтеріне ең көп мұқтаж адамдарға - жеңілген неміс тұтқындарына көмектесуге мүмкіндік берді. Париждегі Aumônerie Générale, Орлеандағы 51-ші POW лагерінде тұтқынға алынған неміс католик теолог студенттеріне арналған семинария құруды жоспарлап, онымен байланысқа түсті. Көп ұзамай, Стоктан бұл семинарияны басқарушы директор ретінде басқаруды сұрады, оны әсіресе голлист Эдмонд Мишеле қолдады. Оның жерлеу рәсімі төрт күннен кейін Париждегі Сент-Жак-ду-Хаут-Па шіркеуінде Нунсио Ронкалидің қатысуымен өтті. Оның денесімен бірге Париждегі Тиази зыяратына тек 12 адам ғана барды.

Мұра

1963 жылдың 15/16 маусымда оның денесі Шартрдегі жаңадан салынған Сент-Жан Баптист шіркеуіне көшірілді. 1981 жылы 18 қарашада Фулдада Германияға сапары кезінде Папа Иоанн Павел II Франц Стоктың есімін неміс тарихындағы ұлы әулиелердің есімдерімен бірге атады. Франция жауынгерлері мемориалы алдындағы алаңға ол Монт-Валериан фортында тұтқындалған сотталғандарға қамқорлық жасағаны есінде Абат Франц Стоктың орнын атады. 1998 жылдың 1 наурызында Шартр соборында оның өлімінің 50 жылдығына арналған еске алу рәсімі өтті. Париж архиепискобы кардинал Жан-Мари Лустигер көптеген француз және неміс епископтарының, сондай-ақ француз сенатының президенті Рене Монори мен Германия Федеративтік Республикасының канцлері Гельмут Кольдің қатысуымен Папалық жоғарғы мешітті өткізді, ол бұған дейін Стоктың қабіріне гүл шоғын қойды.

Қасиетті деп жариялау себебі

Франц Стокты әулие деп жариялау үшін күш-жігер жұмсалуда. Бір керемет, әдетте тұрақты және толық медициналық тұрғыдан түсіндірілмейтін сауықтыру оның өтінішін анық және тікелей (әділетті бейтарап дәрігерлер мен медициналық сарапшылар тобының және өз пікірлерін Қасиеттілердің істері жөніндегі қауымға беретін, әрі қарай қаралатын және Папаға жіберілетін басқа да философтар мен теологтардың тағы бір тобының бағасы бойынша) оның баталануы үшін қажет, ал одан кейінгі екінші керемет оның Қасиетті ретінде канонизациялануы үшін қажет. Ол жарылқануға дейін шіркеу оның қасиетті және ізгі өмір сүргенін (Құдайдың Қызметшісі) және оны қаһармандықпен және жалпыға сыйлауға лайық түрде өмір сүргенін (Құрметке лайық) жариялауы керек.