Кіріспе

Оптикалық айналу дисперсиясы – жарық толқын ұзындығына қатысты ортаның нақты айналуының өзгеруі. Әдетте Дрюдтің эмпирикалық қатынасы арқылы сипатталады:

,

мұндағы [specific rotation] – температура T және толқын ұзындығы λ-дағы нақты айналу, ал A және B – ортаның қасиеттеріне байланысты тұрақты шамалар. Оптикалық айналу дисперсиясы органикалық химияда органикалық қосылыстардың құрылымын анықтау саласында қолданылады.

Жұмыс істеу қағидаттары

Ақ жарық поляризатордан өткенде, жарықтың айналу дәрежесі оның толқын ұзындығына байланысты болады. Қысқа толқын ұзындығы, бірлік қашықтықта, ұзын толқын ұзындығынан көбірек айналады. Жарықтың толқын ұзындығы оның түсін анықтайтындықтан, түтік арқылы қашықтыққа қарай түстің өзгеруі байқалады. Айналудың толқын ұзындығына тәуелділігі оптикалық айналу дисперсиясы деп аталады. Барлық материалдарда айналу толқын ұзындығына байланысты өзгереді. Бұл өзгеріске екі түрлі құбылыс себеп болады. Біріншісі, көп жағдайда айналудағы өзгерістердің басым бөлігін құрайды және оны қатаң түрде айналмалы дисперсия деп атауға болмайды. Бұл оптикалық белсенділіктің, шын мәнінде, дөңгелек екі сыну екендігімен байланысты. Яғни, оптикалық белсенді зат оң дөңгелек поляризацияланған жарықты сол дөңгелек поляризацияланған жарықтан өзгеше жылдамдықпен өткізеді. Бұл псевдодисперсиядан басқа, материалдың қалыңдығына тәуелді, оң және сол дөңгелек поляризацияланған жарықтың сыну көрсеткіштерінің толқын ұзындығына байланысты өзгеруіне байланысты нақты айналу дисперсиясы да бар. Оптикалық белсенді үлгі сіңіретін толқын ұзындығында екі дөңгелек поляризацияланған компонент әртүрлі деңгейде сіңіріледі. Бұл тең емес сіңіру дөңгелек дихроизм деп аталады. Дөңгелек дихроизм, түскен сызықтық поляризацияланған жарықтың эллипстік поляризациялануына әкеледі. Бұл екі құбылыс, обычайны сіңіру мен дисперсия сияқты, тығыз байланысты. Егер оптикалық айналу дисперсиясының толық спектрі белгілі болса, дөңгелек дихроизм спектрін есептеуге болады, және керісінше.

Хиралдылық

Молекуланың (немесе кристалдың) айналыңқы біртұтастығы мен айналыңқы дихроизмді көрсетуі үшін, ол өзінің көлеңкесінен ерекшеленуі керек. Көлеңкесімен бірдей бола алмайтын объект хиральды деп аталады, ал оптикалық айналу дисперсиясы мен айналыңқы дихроизм хироптикалық қасиеттер деп аталады. Көптеген биологиялық молекулаларда бір немесе бірнеше хиральдық орталықтар болады және ферменттер катализдейтін трансформацияларға түседі, олар осы орталықтардың біреуінде немесе бірнешеуінде хиральдылықты сақтайды немесе өзгертеді. Ал басқа ферменттер әрқашан жоғары ерекшелікпен жаңа хиральдық орталықтар жасайды. Осы қасиеттер оптикалық айналу дисперсиясы мен айналыңқы дихроизмнің органикалық және бейорганикалық химияда және биохимияда кеңінен қолданылатынын түсіндіреді. Магниттік өрістердің болмауы жағдайында, тек хиральды заттар ғана оптикалық айналу дисперсиясы мен айналыңқы дихроизмді көрсетеді. Магниттік өріс болғанда, тіпті хиральдылығы жоқ заттар да поляризацияланған жарық жазықтығын айналдырады, бұл Майкл Фарадей көрсеткендей. Магниттік оптикалық айналу Фарадей эффектісі деп аталады, ал оның толқын ұзындығына тәуелділігі магниттік оптикалық айналу дисперсиясы деп аталады. Жұтылу аймақтарында магниттік айналыңқы дихроизм байқалады.