Кіріспе

Америка физигі және инженері (1874-1963) Лайман Джеймс Бриггс (7 мамыр 1874 - 25 наурыз 1963) - американдық инженер, физик және әкімші. Ол Ұлы депрессия кезінде Ұлттық стандарттар бюросының (NBS) директоры және Америка Екінші дүниежүзілік соғысқа кірер алдында Уран комитетінің төрағасы болды. Мичиган мемлекеттік университетінің Лайман Бриггс колледжі оның құрметіне аталған.

Өмір және жұмыс

Бриггс Мичиган штатының Батл-Крик қаласына жақын орналасқан Ассириядағы фермада дүниеге келген. Ол 1621 жылы "Мейфлауэр" кемесіне ілесе келген "Фортуна" кемесімен Америкаға келген Клемент Бриггстің ұрпақтарынан шыққан екі ағайындының үлкені болды. Ол 19 ғасырдың аяғында белсенді фермада кездесетін міндеттермен бірге ашық ауада өмір сүрді. Ол өзінің ата-бабасы салған Бриггс мектебінде оқыды, кейін мұғалім болды. Бриггс Мичиганның Шығыс Лансингтегі Мичиган ауыл шаруашылығы колледжіне (қазіргі Мичиган мемлекеттік университеті) оқуға түсті. Мичиган штаты Жер гранты колледжі болғандықтан, ауыл шаруашылығы мен механикалық өнер бойынша курстар оқытылды. Ол ауыл шаруашылығы мамандығы бойынша білім алды, бірақ 1893 жылы бітірген кезде оның қызығушылығы механика және физика салаларына көшкен. Кейіннен ол Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы Мичиган университетінің магистрлік дәрежесін 1895 жылы физикадан алды. Сол жерден ол Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Джонс Хопкинс университетіне түсіп, докторлық диссертациясын бастады. 1896 жылы Бриггс Мичиган ауыл шаруашылығы колледжінде бакалавр ретінде танысқан Кэтрин Кукпен үйленді. Лайман мен Кэтрин Кук Бриггстің екі баласы болды: Альберт (Берти деп аталатын) және Изабел. Альберт сәби кезінде қайтыс болды, ал Изабель ақырында Кларенс Майерске үйленіп, анасымен бірге Майерс-Бриггс типтік индикаторын жасады. 1896 жылы ол Вашингтон қаласында АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігіне қосылды. Вашингтон қаласында ол Джонс Хопкинс университетінде Генри Огастус Роулендтің басшылығымен зерттеу жұмыстарын жалғастырды. Ол жаңадан ашылған рентген сәулелерімен жұмыс істегенмен, ақыр соңында 1903 жылы Ph. Д. ауыл шаруашылығында "Су буын және кейбір тұздарды сулы ерітіндіде кварцпен сіңіру туралы" диссертациясымен. Сол жылы ол Космос клубының мүшесі болып сайланды.

АҚШ ауыл шаруашылығы департаменті

Бриггстің алғашқы кәсіби лауазымында ол АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінің Физика зертханасын (кейінгі топырақ бюросы) басқарды. Ол өсімдіктер биологиясы мен экологиясын зерттейтін көп салалы ғалымдардың жаңа буынының бірі болды. Оның зерттеу жұмыстары топырақтың суды ұстап қалуына бағытталған және ол топырақ физикасы ғылымының негізін қалаушы болды. 1906 жылы ол тұқымдарды жіктеудің орталықтан айыру әдісін ойлап тапты, ол қазіргі кезде бірінші Педотрансферлік функция деп саналады. Сол жылы ол кейіннен Өсімдік өнеркәсібі бюросы болып табылатын биофизикалық зертхана ұйымдастырды. Бриггс Гомер Лерой Шантзбен бірге өсімдіктердің суды сіңіруіне қоршаған ортаның әсері туралы жұмыс істеді және экологияға ертеректе үлес қосты.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бриггс 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстың жұмылдыру қысымына байланысты Коммерция департаментінің Стандарттар бюросына атқарушы бұйрықпен егжей-тегжейлі түсіндірілді. Ол Джон Хейфордпен бірге теңіз кемелері үшін жасалма көкжиек құрылғысын жасады, ол теңіз қаруларын нысанаға алу үшін кемелердің айналуына тәуелсіз тұрақты зенитті орнатты. Бұл кеме қозғалысын бақылауға мүмкіндік берді, сондықтан пулялардың атысы кеменің қозғалысымен бірге жүргізілуі мүмкін болды. Бұл құрылғы өте сәтті болды, ол көптеген әскери кемелердің басқару бөлмелеріне жол тапты. "Хейфорд Бриггс" деп аталатын құпия есеп те те теңіз флотына берілді, бірақ ешқашан жарияланбады.

Ұлттық стандарттар бюросы (1917-1945 жж.)

1920 жылы Бриггс ауыл шаруашылығы департаментінен ресми түрде шығып, Ұлттық стандарттар бюросына қосылды, онда ол инженерлік физика бөлімшесінің (кейін механика және дыбыс бөлімшесі) бастығы болды. Ол Хью Л. Драйденді Аэродинамикалық физика бөлімінің басшысы етіп тағайындады, олар бірге ауа ағынында дыбыс жылдамдығына жақын қозғалатын аэродинамикалық профильдер бойынша зерттеулерді бастады. Бұл жұмыс ұшақ пропеллеріндегі қақпақтарды әзірлеуде елеулі қолданылды. Ол сонымен қатар навигациялық құрылғыларға қызығушылық танытты және Пол Р. Хейлмен бірге Хайл-Бриггс жер индукторы компасын ойлап тапты. Компас Жердің магнит өрісіне тәуелді айналатын электрлік катушканы пайдаланып, Жердің магнит өрісіне қатысты ұшақтың бағытын анықтайды. Бұл өнертабысы үшін олар 1922 жылы Америка философиялық қоғамының Магеллан медалімен марапатталды. Бұл компасты адмирал Берд Солтүстік полюске ұшып бара жатқанда, ал Чарльз Линдберг 1927 жылы Атлантиканы аралай ұшып бара жатқанда қолданған. 1926 жылы Бриггсті Ұлттық стандарттар бюросының директоры Джордж Кимболл Берджесс зерттеулер мен сынақ жүргізу жөніндегі директордың көмекшісі етіп тағайындады. Бёргесс 1932 жылы қайтыс болғаннан кейін, Бриггсті АҚШ президенті Герберт К. Гувер Бёргесске Ұлттық стандарттар бюросының директоры болып тағайындады. Алайда, Гувердің кандидатураларының ешқайсысы ол қызметтен кеткенге дейін АҚШ Конгрессімен әрекет етпеді. Франклин Д. Рузвельт 1933 жылы президент болып сайланғаннан кейін, ол Ұлттық стандарттар бюросының директоры ретінде "жақсы демократты" тағайындауға қысым жасады. Рузвельт меценаттық тағайындауды қаламағандықтан: "Мен Бриггстің республикашы ма, демократияшы ма екеніне мүлдем сенімді емеспін; Мен оның бұл жұмысқа ең лайықты адам екендігін ғана білемін" деп жауап берді. Бриггс Бюроны қиын кезеңде басқарып алды. Бұл дағдарыстың ең ауыр кезеңінде болды және оның бірінші міндеті шығындарды 50%-ға қысқарту болды. Ол көптеген қызметкерлерді жартылай жұмысқа орналастырып, басқаларын Америка стандарттар қауымдастығына ауыстырып, олардың жұмысын жалғастыра отырып, мансаптық қызметкерлердің шамамен 2/3-інің жұмысын сақтап қалды. Ол тікелей экономикалық әсері бар жұмысты орындауға баса назар аударды және Жұмыс прогресі әкімшілігінен ақша алды жұмыссыз математиктерді математикалық кестелерді әзірлеуге жалдауға. Бриггстің айтарлықтай ынандыру қабілеті арқасында ол 1935 жылы Конгрессті Бюроға арналған қаражатты көбейтуге жеткізді, ал жұмыстан босатылған көптеген қызметкерлер қайта жұмысқа қабылданды.

Уран комитеті (1939-1941 жж.)

1939 жылы президент Франклин Рузвельт 65 жастағы Бриггсті Эйнштейн-Сзилард хаттарының нәтижесінде уранның бөлінуін зерттеу үшін Уран жөніндегі консультативтік комитетті басқаруға шақырды. Рузвельт жобаны мақұлдаса да, оның ісі баяу жүріп, тек әскери мақсатта ғана жүзеге асырылмаған. Юджин Вигнер: "Біз жиі сіроппен жүзіп жүргендей сезінетінбіз", - деді. Борис Прегель: "Осылай көп қателіктер мен қателіктерден кейін бірдеңе жасалғаны таңғаларлық" деді. Лео Силардтың пікірінше, жоба биліктің қысқаша және жайшыл болуымен кем дегенде бір жылға кешіктірілді. Сол кезде Бриггстің денсаулығы нашарлап, ол ауыр операцияға ұшырауы керек еді. Ол жиі қажет болатын күшті әрекетке бара алмады. Осы уақытта Ұлыбританияда профессор Маркус Олифанттың басшылығымен неміс босқындары Отто Фриш пен Рудольф Пейерлс атом бомбасын салыстырмалы түрде аз мөлшерде концентрацияланған У-235-тен жасау мүмкін екенін көрсетті. 1940 жылдың маусым айынан бастап британиялық прогресс есептерінің көшірмелері Бриггске Вашингтондағы британдық байланыс арқылы жіберілді, Ральф Х. Фаулер. 1941 жылдың наурыз айында Нобель сыйлығын алған ғалымдардың британиялық комитеті МАУД комитеті атом бомбасын "және де мүмкін, әрі ол болмай қоймайды" деген қорытындыға келді. Олар сондай-ақ Берлиндегі зертхананың үлкен бөлігі ядролық зерттеулерге арналғанын атап өтті. MAUD комитетінің аралық есебінің көшірмесі Бриггтерге АҚШ-та жіберілді, өйткені Ұлыбританияда осындай үлкен және шұғыл бағдарламаны өз бетінше жүзеге асыруға ресурстар жетіспеді. Сонымен қатар Ұлыбритания өзінің негізгі ғылыми-зерттеу нысандарын Атлантиканың арғы жағына қауіпсіз жерге көшіргісі келді. MAUD комитеті 1941 жылдың 15 шілдесінде жоба мен шығын туралы техникалық мәліметтерді беретін тағы бір баяндама шығарды. Британия соғыста болды және атом бомбасы ең жоғары басымдыққа ие болуы керек деп ойлады, әсіресе немістер жақын арада бірін ала алады; бірақ АҚШ сол кезде соғыста болған жоқ және көптеген американдықтар араласуға ниеттенген жоқ. MAUD комитетінің мүшелерінің бірі Маркус Олифант 1941 жылдың тамызының соңында жылытылмаған бомбалаушымен АҚШ-қа ұшып барып, неге АҚШ MAUD комитетінің қорытындыларын елемейтінін білу үшін келді. Олифант былай деді: "Оқиғалар мен есептер Уран комитетінің директоры Лайман Бриггске жіберілді, ал біз ешқандай түсінік алмағанымызға таңғалдық. Мен Бриггске Вашингтонға барып, оның баяндамаларды сейфке салып, комитет мүшелеріне көрсетпегенін білдім. Мен қатты таңғалдым, әрі қатты қиналдым". Олифант содан кейін бүкіл Уран комитетінің өкілдерімен кездесті. Самуэль К. Эллисон жаңа комитет мүшесі, талантты экспериментатор және Чикаго университетіндегі Артур Комптонның қорғауында болды. "Олифант кездесуге келді, - деп еске алады Эллисон. - Ол "бомба" деп нақты айтты. Ол бізге барлық күш-жігерімізді бомбаға жұмылдыру керектігін айтты және біз электр станцияларында немесе бомбадан басқа жерде жұмыс істеуге құқығымыз жоқ екенін айтты. Ол бомбаның құны 25 миллион доллар болатындығын, ал Британияның ақшасы да, жұмыс күші де жоқ екенін, сондықтан бұл біздің қолымызда екенін айтты". Аллисон Бриггстің комитетке ештеңе айтпағанына таңғалды. Олифант АҚШ-ты іс-қимылға тарту үшін басқа физиктермен кездесті. Нәтижесінде 1941 жылдың желтоқсан айында ғалымдар зерттеулері мен дамуының биліктегі кеңсесінің директоры Ванневар Буш атом бомбасын жасау үшін толық көлемде күш салуды қолға алды. Жобаның ауқымы айқын көрінгенде, ол тікелей әскери бақылауға алынып, Манхэттен жобасы деп аталды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Бриггс бюро үшін жаңа бизнес іздеді. 1939 жылы ол сауда министрі Дэниел Роперге Бюроның Еуропадағы қарулы қақтығыс жағдайында ұсына алатын қызметтерінің тізімін жіберді. 1942 жылы Бюроның 90% қызметі әскери күш-жігерге арналған құпия жұмыс болды. Бюроның кейбір қызметтері айналымсыз жақындықтың оқшаулауын, басқарылатын зымыранның дамуын, радио таралу зертханасын құруды, Германия бұрын ұсынған оптикалық шыныға қатысты маңызды материалдарды зерттеуді, кварц пен синтетикалық каучук және өлшеу және калибрлеу қызметтерін қамтиды. Бриггс бюроның мәдениетін ашық түрде пайдаланудан құпиялылыққа ауыстырды. Бриггс Бюродан 1945 жылы 72 жасында зейнеткерлікке шықты. Ол 49 жыл бойы федералды үкіметте жұмыс істегеннен кейін, NBS директоры атанды. Бюро қызметкерлері оның құрметіне қызметкерлердің әл-ауқатын қамтамасыз ету қауымдастығы арқылы қола күн сағатын орнатты. Оның өтініші бойынша Бюроның алғашқы үш директорының есімдері аспаптың жиегіне құйылады: Сэмюэл Уэсли Страттон, Джордж Кимболл Берджесс және Лайман Джеймс Бриггс. 1948 жылы Бриггс АҚШ президенті Гарри Трумэннің екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты атқарған еңбегі үшін Медальді алды. Сауда министрі Генри А. Уоллестің өтініші бойынша ол NBS соғыс зерттеулері туралы 180 беттік есеп жазды, ол 1949 жылы жарияланды.

Кейінгі өмірі

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Бриггс Ұлттық стандарттар бюросында терістіктерді теріс қысыммен зерттеу үшін зертхана құрып, зерттеу жұмыстарына оралды. Бұл тақырып оның өсімдіктердің суды қалай қабылдайтыны туралы бұрынғы зерттеулерімен тікелей байланысты. Бір атақты экспериментте ол капиллярлық құбырда ұсталған су бағанын капиллярлық әрекетпен сындыратын теріс қысымды (немесе кернеуді) өлшеді. Көрініс бергендей, бөлме температурасында судың ең жоғары кернеуі 250 бар, ал сынаптың - 500 бар. Бұл зерттеу 1950-1953 жылдар аралығында бірнеше мақалада жарияланды, ал 1950 жылғы мақала классикалық болып қала береді және әлі күнге дейін метатұрақсыз су туралы әдебиетте жүйелі түрде келтіріледі. Бригстің бейсболға деген сүйіспеншілігі тағы бір зерттеуге себеп болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үкімет бейсбол доптарының резеңкелерін тосқауылға ауыстыруды тапсырды. Жаңа доптарға қатысты шағымдар Бриггсті оларды сынап көруге мәжбүр етті, ал 1945 жылы ол жаңа бейсбол доптарының төмен екенін көрсетті. Бұл бейсбол доптарының доп жазықтығынан шығып кетуі мүмкін бе, жоқ па деген мәселені шешу арқылы жасалды. Вашингтон Сенаторс бейсбол клубының екі питчері мен 1917 жылғы жел туннелі көмегімен ол айналу мен жылдамдықтың траекторияға әсерін зерттеді және айналу мөлшері мен доптың қисықтығы арасындағы байланысты анықтады (қараңыз. Ол бұрылыс жылдамдығын өлшеу үшін шарға жеңіл таспаны байлап, таспаның айналу жиілігін санап шығады. Бұл газеттерде кең тараған тақырып болды және оның зерттеу нәтижелері ең танымал. Бриггстің көптеген қызығушылықтарының тағы бірі - Ұлттық географиялық қоғам, ал 1934 жылы ол қоғамның зерттеу және барлау жөніндегі комитетіне төрағалық етті. Осы уақыт ішінде ол екі рет стратосфералық шармен ұшуды жүзеге асырды, оның екіншісі 1936 жылы биіктіктегі рекордты бұзды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Қоғамда белсендірек болды және 1947 жылы Бразилияда Күн тұтылуын зерттеу экспедициясын басқарды. Бриггс National Geographic журналына жиі мақалалар жазатын. Бриггс 1963 жылы 25 наурызда 88 жасында, ғылыми зерттеулер мен қызметте әртүрлі өмірден кейін қайтыс болды. Ол өзінің қызығушылықтарының кең ауқымымен есте қалады. Бриггс барлық жерде де жақсы көрінді және ол ақыл-кеңесті және тыныш өмір сүруімен танылды. Бриггстің орнын басқан Эдвард У. Кондон: "Бриггс ғасырдың бірінші жартысында Вашингтондағы ірі тұлғалардың бірі ретінде есте қалуы керек, ол кезде Федералды үкімет адам қоғамының болашақтағы толық дамуында ғылымның маңызды рөлін түсінуге баяу және сүрініп бара жатты". 2007 жылы Мичиган мемлекеттік университеті Лайман Бриггс мектебінің атын Лайман Бриггс колледжіне айналдыруына рұқсат беру арқылы құрмет көрсетті.

Жарияланымдар

Лайман Дж. Бриггс: Дж. В. Маклейн, USDA Bur. Топырақ бұқасы. 45-ке дейін. (1907) Дж. В. Маклейн, Ылғал эквиваленті анықтаулары және олардың қолданылуы, Проц. Мен солаймын. Сок. Агрондар. 2:138:47 деген сан. (1910) Х. Л. Шантц, Топырақтың ылғалдылығының төменгі шегін анықтау үшін балауызды бекіту әдісі, Бот. Газ. 51:21019-ға дейін. (1911) Х. Л. Шантц, Әр түрлі өсімдіктердің кеуіп кету коэффициенті және оның жанама анықталуы, Бот. Газ. 53:2037 (1912) П. Р. Хейл. Жер индукторы компасы. Прокурорлық. Мен солаймын. Философия. Сок. 61:1532. - Бұл - менің қолымда. (1922) Г. Ф. Халл және Х. Л. Драйден. Жоғары жылдамдықта аэродинамикалық профильдер. Натал. Адвокат. Байланыс. Аэрон. 207-ші орын. (1925) Лайман Дж. Бриггс: "Explorer II" ғарыш кемесінің стратосфералық ұшуының қорытындылары. Натал. Географ. Сок. Технология. Әке. Стратосфера сериясы. 2: 5 12 . (1936) NBS War Research: Екінші дүниежүзілік соғыстағы Ұлттық стандарттар бюросы. NIST архивтері (1949) Реституция коэффициентін және шардың айналуын өлшеу әдістері. Ж. Рес. Натал. Бүр. Тұрыңыз. 34:23. (Құранның бұл аяты (1945) Лайман Дж. Бриггс, Бейсболдың бүйірлік бұрылысына (бұрылысына) айналу мен жылдамдықтың әсері және тегіс сфералар үшін Магнус эффектісі. Мен солаймын. Ж. Физика. 27:589 96-ға тең. (1959) Лайман Дж. Бриггс, Судың теріс қысымын шектеу, Дж. Аппл. Физика. 21:72122-ге дейін. (1950) Пирекс шынысындағы сынаптың шектейтін теріс қысымы. Дж. Аппл. Физика. 24: 4890. - Бұл - менің ойым. (1953)