Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1928 жылғы фильм
1928 film
"We Faw Down" – Лео МакКэри режиссерлік еткен, комедиялық дуэт Лорел мен Хардидің басты рөлдерде ойнаған үнсіз, қысқа метражды фильм. Ол 1928 жылдың 29 желтоқсанында Metro Goldwyn Mayer компаниясымен шығарылды. Фильмнің бір бөлігі 1933 жылы "Шөлдің ұлдары" фильмімен қайта түсірілді.
We Faw Down is a silent short subject directed by Leo McCarey starring comedy duo Laurel and Hardy. It was released by Metro Goldwyn Mayer on December 29, 1928. It was remade in part with their film Sons of the Desert in 1933.
Сюжет
Стен мен Олли покер ойнауға бара жатқанда, Оллиге телефон шалу арқылы олардың келмеуі ойынды кешіктіріп жатыр деген хабар жетеді. Олли содан кейін әйелдеріне Орфей театрында шаруалары бар десіп, жасырын түрде покерге қатысады. Жолда олар екі жас қызға көмектесіп, аялдаған көліктің астына ұшып кеткен шляпасын алып беруге асығады. Оны құтқаруға тырысқанда көше тазалау машинасының суына малып қалады. Қыздар киімдері кепкенше оларды пәтеріне шақырады. Әйелдердің бірі Стэнге құмарлық білдіреді, ал барлығы сыра ішіп мас болады. Бір әйелдің жігіті пәтерге келіп, олар екеуін артқы терезеден қашқызады, бұл кезде олардың әйелдері газетте Орфей театры өрттен қирады деген хабарды көріп қойған еді. Оқиғаның қалған бөлігінде олар өздерінің әсеріне қанша да бір тимеген әйелдеріне театрда болғандары туралы шындықтан алыс әңгімелер айтады, содан кейін шындықты түсініп, әйелдерінен қуғынға ұшырайды.
Stan and Ollie are about to attend a poker game when Ollie receives a telephone call telling them their absence is holding up the game. Ollie then tells their wives they have a business engagement at the Orpheum Theater and sneak off to their poker game. En route, they gallantly stop to assist two young ladies retrieve a hat that has blown under a parked car. They end up being soaked by a passing street cleaning vehicle while trying to retrieve it. The girls invite them up to their apartment while their clothes dry. One of the females becomes very amorous with Stan and all proceed to become blotto with beer. A large boyfriend of one of the females appears at the apartment, sending the duo scrambling out the back window, in full view of their wives who have already seen a newspaper headline announcing that the Orpheum Theater had been gutted by a fire. The rest of the story is about how the duo lie to their unimpressed wives in ever escalating tall tales about the things they supposedly saw at the theater, before realizing the truth and being chased out by the wives.
Өндіріс жазбалары
"Біз құлап кеттік" 1928 жылдың тамыз және қыркүйек айларында түсірілді. Бұл Лео МакКэридің кейіпкерлерді дамыту жөніндегі бақылаушы болғаннан кейін режиссер креслосына отырып, Лорел мен Хардидің режиссерлік еткен алғашқы фильмі болды. МакКэри олардың ең жақсы үнсіз фильмдерін түсіруді жалғастырды. "Біз құлап кеттік" дыбыс дәуірінде үш бөлімді "Be Big!" және толық метражды "Desert Sons" фильмдеріне өңделді. Заманауи деректердің бірінде негізгі сюжетті Оливер Харди өз кір жуушысынан естіген ерекше жағдайды айтады. Сыншы-тарихшы Уильям К. Эверсон бұл сюжеттің бастауын Мак Сеннеттің "Амброздың алғашқы жалғандығы" комедиясына дейін жегізеді. Ішкі түсірілімдер Хэл Роуч студиясында, ал сыртқы түсірілімдер Роучтың артқы жағында және Калвер Ситидегі бірнеше жерлерде өтті. "Біз құлап кеттік" фильмінің түпнұсқа Victor дыбыс дискілері 1990 жылдарға дейін жоғалған деп есептелді, бірақ кейін бір жиын табылған. Кейбір еуропалық DVD нұсқаларында осы түпнұсқа синхронды саундтрек бар, бірақ американдық DVD-де (1 аймақ) әлі де басқа Лорел мен Харди Victor саундтректерінен алынған музыка қолданылады. Бастапқы сценарий бойынша және түсірілгендей, "Біз құлап кеттік" фильміндегі дуэт қыздардың пәтерінен қашып, бір-бірінің шалбарларын тартып, қалада жағдайды түзету үшін жеке орын іздеп, шарлайды. Ашулы күйеу, күдікті полицей және қатыгез қара қабысқан барлығы шалбарды ауыстыруға кедергі келтіруге тырысады. "Біз құлап кеттік" фильмінен алынып тасталғанымен, бұл кадрлар олардың келесі "Liberty" фильмінде пайдаланылды. Стен Лорел бұл сюжеттік тәсілді 1938 жылғы "Block Heads" фильмінде қайта қолданды.
We Faw Down was filmed in August and September 1928. It was the first Laurel & Hardy film directed by Leo McCarey in the director's chair after being a character development supervisor for a period. McCarey would go on to direct their best silent entries. We Faw Down was reworked during the sound era into the three reeler Be Big!, and the feature length Sons of the Desert. A contemporary account says that the basic story was contributed, unusually, by Oliver Hardy, who had heard similar gossip from his laundress. Critic/historian William K. Everson makes a different contention, tracing the story back to the Mack Sennett comedy Ambrose's First Falsehood. Interior shooting took place at the Hal Roach studio; exteriors were shot both on the Roach back lot and on several locations in Culver City. The original Victor sound discs for We Faw Down were thought lost until the 1990s, when a set was discovered. Certain European DVD editions feature this original synchronized score, but American DVDs (Region 1) still have music cannibalized from other Laurel & Hardy Victor soundtracks. As originally scripted and shot, We Faw Down features the duo fleeing the girls' apartment having pulled on each other's pants, then dart from spot to spot in town trying to find a private place to rectify the situation. An irate husband, suspicious cop and belligerent king crab all conspire to thwart the swapping of the pants. Though excised from We Faw Down, the footage would be used for their next film Liberty. Stan Laurel would eventually reuse this plot device for 1938's Block Heads.
Қабылдау
Британдық киносыншы Лесли Холливелл фильмді жылы қабылдамай, "орташа жұлдызды комедия" деп атады. "Лорел мен Харди" энциклопедиясының авторы Гленн Митчелл бұл фильмнің "олардың отбасылық комедияларының қалыпты үлгісі" екенін қосты. "Laurel and Hardy: The Magic Behind the Movies" авторы Рэнди Скретведт "All That We Faw Down" фильмі "тіпті [Лео] МакКеридің әр фильмді орташа деңгейден құтқара алмайтынын көрсетеді, [ол] көңілді болғанымен, айтатындай емес" деп жазды. "The Films of Laurel and Hardy" авторы Уильям К. Эверсон 1967 жылы фильмнің "бірқатар көңілсіз және жаяу жүргінші болып көрінеді, бірақ оның ең жақсыларының арасында жекелеген әзілдер бар. Екі құдайының екі жігітке өмір сыйлауға тырысуы әсіресе қызықты. Дегенмен, ең керемет әзіл – бұл теңдесі жоқ, керемет кульминациялық әзіл."
British film critic Leslie Halliwell gave the film a lukewarm reception, calling it "moderate star comedy." Laurel and Hardy Encyclopedia author Glenn Mitchell added that the film was "typical of their matrimonial comedies,". Laurel and Hardy: The Magic Behind the Movies author Randy Skretvedt wrote "All that We Faw Down proves is that even [Leo] McCarey could not always save a film from mediocrity [it's] amusing but nothing to rave about." The Films of Laurel and Hardy author William K. Everson wrote in 1967 that the film "rather draggy and pedestrian, though it has isolated gags that are among their best. Particularly amusing are the two flirts' attempts to inject some life into their two pickups The best gag of all, however, is the brilliant and untoppable climactic gag."