Кіріспе

Белизелік белсенді Антонио Соберанис Гомес (1897 жылдың 14 қаңтары – ) Белизе еңбек қозғалысының белсендісі болған. Ол 1934 жылы кедейлерге көмек көрсету және ең төменгі жалақы талап ету үшін Еңбекшілер мен жұмыссыздар қауымдастығын құрды. 1935 жылы ол мемлекеттік құрылысқа қарсы арандату үшін түрмеге қамалды.

Жеке өмір

Антонио Соберанис мексикалық ата-аналарының отбасында Белиздің Оранж-Уолк қаласындағы Сан-Антонио Рио-Хондо ауылында дүниеге келді. Оның отбасы 1894 жылы Белизге көшіп келген. Ол Белиз қаласындағы ұлдар мектебіне қатысып, кейін шаштараз болды. Ол "Панама шаштаразына" ие болды, ол бастапқыда Белиз қаласындағы Хендисайд көшесінде, содан кейін Куин көшесінде орналасқан. Ол саяси қызметіне байланысты 1932 жылы бойкотталғанға дейін көптеген саяси талқылауларды өткізді. Ол он баланың әкесі болды, алғашқысы Вайолет Гарбютқа үйленді.

ААЖ күндері

Магоганий саудасының құлдырауы, Ұлы депрессия және 1931 жылғы дауыл Британдық Гондурастағы жұмысшы табы үшін 1934-1935 жылдары қорқынышты өмір сүру жағдайларын тудырды. Елде 1800 жұмыссыз тіркелген кезде, "Жұмыссыздар бригадасы" деп аталатын ұйым, көбірек жұмыс пен жақсы жалақы талап етіп наразылық акцияларын ұйымдастырды. Колониялық губернатор Харольд Бакстер Киттермастермен кездескеннен кейін, ол тағы 80 жұмыс орны мен "күріш лабы" (қант пен қайнатылған күріштен жасалған қамыр) және кір жуу қазандықтарында пісірілген наннан тұратын тамақтандыру бағдарламасын ұсынды. "Жұмыссыздар бригадасының" көптеген жетекшілері үмітін жоғалтып, отставкаға кетті. Соберенис оларды қорқақтар деп айыптады. Ол бұл мәселе үшін күресін жалғастыратынын және өлімнен сескенбейтінін мәлімдеді. Оның ең әйгілі сөзі: "Тірі қорқаққа қарағанда, өлген батыр болғаным жақсы". Ол әріптестерімен бірге "Еңбек және жұмыссыздар қауымдастығын" (LUA) құрды, ол ірі саудагерлерге – "Белиз эстейт энд продакшн компанисі" (B. E. C.), Джон Харли энд Ко., Хофиус пен Хильдербрант, Мелхадо энд Сонс, және Бродис сияқты компанияларға қарсы көптеген бойкоттарды, демонстрацияларды және пикеттерді ұйымдастырды. LUA сот үйінің тікелей алдындағы "Бетлфилд" саябағында ірі демонстрациялар өткізді. Мітингтерде Соберенис жұмыссыздарға жұмыс беруді талап етіп, үкіметті сынады. Ол сондай-ақ Белиз қаласының сыртындағы жалақыны көтеру мәселесіне қолдау көрсету үшін Дангрига мен Корозал қалаларына сапар шекті. 1934 жылдың 1 қазанында Соберенис B. E. C. пилорамасында алғашқы еңбек тақиясын ұйымдастырды. Бұл көтеріліске айналып, полиция 17 адамды қамауға алды. Ол тақияда қамауға алынғандардың кепілдігін төлеуге барғанда, өзі де тұтқындалды. Полиция оны кепілдікпен босатудан бас тартып, 35 күн ұстады, бұл LUA-ны әлсіретті және көптеген LUA жетекшілерін ұйымнан кетуге мәжбүр етті. Ол олардың орнын басып, белсенділігін жалғастырды. 1935 жылы үкімет бірнеше жаңа заңдарды қабылдады, оның ішінде сынды тыйым салатын заң да болды. 1935 жылдың қазанында Корозал қаласында сөйлеген сөзінде ірі саудагерлердің дүкендерін "қансорушылар", ал губернатор мен патшаны "құмар ойыншылар" деп атағаннан кейін ол қайтадан тұтқындалды. Оған бүлік қоздыру айыбы тағылды, бірақ 25 BZ$ айып төлегеннен кейін босатылды. LUA-ның күш-жігері бірқатар нәтижелерге әкелді: Дангригадағы грейпфрут портындағы жұмысшылардың сағаттық жалақысы 8 центтен 25 центке дейін көтерілді; 250 000 BZ$ көлемінде грант алғаннан кейін Солтүстік тас жолында жұмыс істеуге көбірек адамдар жұмысқа алынды; және Заңнамалық кеңесте сайланған лауазым иелеріне жартылай өкілдік берілді. Сонымен қатар, LUA өздерінің тамақ бағдарламасын жүргізді, қаржы жинау іс-шараларын ұйымдастырып, жақтастары емес саудагерлер мен қолдаушылардан сыйлықтар жинады. Олар сондай-ақ LUA-ның түстерінен аталған "Қызыл және Жасыл медбикелер" деп аталатын медициналық бөлімді басқарды. Кристобель Ашер басқарған медбикелер LUA мүшелеріне тегін медициналық көмек көрсетті.

ААЖ-ның аяқталуы

LUA қозғалысы қысқа ғасырға созылды, себебі ішкі тартыстар туындады, осының нәтижесінде басшылық екіге бөлінді. Соберанистің саяси қызметі 1942 жылға дейін жалғасты, содан кейін ол Белизден Панамадағы британ әскеріне қызмет ету үшін кетті. 1950 жылы қозғалыс өз саяси қолдаушыларын жаңадан құрылған Халық комитетіне, қазіргі Халық Біріккен партиясына тапсырды, ал Соберанис партия кеңесінің мүшесі болды. Соберанис 78 жасында дүниеден өтті және Сантана ауылындағы шаруашылығында жерленді.